Δωσίλογοι που εξοντώθηκαν από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ΟΠΛΑ, ΔΣΕ

Δημοσίευμα ιστορικού περιεχομένου.



Η μελέτη της ιστορίας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ελάχιστοι ήταν οι Έλληνες δωσίλογοι – γερμανόφιλοι – φιλοναζιστές που τιμωρήθηκαν παραδειγματικά μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας. Οι περισσότεροι δωσίλογοι – ρουφιάνοι – συνεργάτες των Γερμανών διέφυγαν στο εξωτερικό (π.χ. Αριστείδης Ανδρόνικος, Ευάγγελος Κυριάκης, Κύρος Γραμματικόπουλος, Γεώργιος Καζάνας κ.α.) ή φυλακίστηκαν για ελάχιστο χρονικό διάστημα. Πολυάριθμοι Ταγματασφαλίτες – Γερμανοτσολιάδες όχι μόνο δεν καταδικάστηκαν εις θάνατον από την ελληνική δικαιοσύνη, αλλά κατέλαβαν κιόλας διάφορες θέσεις στον κρατικό μηχανισμό μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας.

Διασταυρώνοντας ονόματα και στοιχεία από διάφορα ιστορικά βιβλία, έφτιαξα την παρακάτω λίστα, η οποία δεν είναι πλήρης.

Μέσα σε αυτή τη λίστα υπάρχουν τα ονόματα ορισμένων ατόμων που ανήκαν στους γερμανόφιλους – φιλοναζιστές – δοσίλογους που εξοντώθηκαν από το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, την ΟΠΛΑ και το ΔΣΕ.

 

Αλέξανδρος Αγήνορας (Ο Αγήνωρ ήταν δωσίλογος που καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη και έγινε αρχηγός της ναζιστικής οργάνωσης Μπουντ. Στο τέλος κατέφυγε στη Βιέννη. Ο αστυνομικός διευθυντής Ν. Αρχιμανδρίτης κατέθεσε στο Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων ότι ο Αγήνορας εκτελέστηκε στη Βόρεια Ελλάδα από αντάρτες του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ.)

Νικόλαος Αδόσογλου (Ήταν μέλος του Τάγματος του ναζιστή Γεωργίου Πούλου στη Μακεδονία. Σκοτώθηκε στη Χαλκηδόνα, σε μάχη ενάντια στο ΕΑΜ – ΕΛΑΣ.)

Μάρκος Μάρκου Απέργης (Κάτοικος Χαριλάου. Εκτελέστηκε από την οργάνωση ΟΠΛΑ στις 17-10-1944.)

Αγαμέμνων Αποστολίδης (Σκοτώθηκε σε μάχη ενάντια στο ΕΑΜ – ΕΛΑΣ στις 28-7-1944.)

Γεώργιος Αποστόλου Αηδονάς (Εκτελέστηκε από την οργάνωση ΟΠΛΑ στις 20-10-1944.)

Δημήτρης Αλεξόπουλος (Ταγματάρχης Χωροφυλακής. Εκτελέστηκε στη Νέα Ιωνία από μέλη του ΚΚΕ στις 27-9-1943. Η εκτέλεση του Αλεξόπουλου θεωρήθηκε η γενέθλιος πράξη της οργάνωσης ΟΠΛΑ.)

Νικόλαος Βαλλίδης (Υπενωμοτάρχης εκατονταρχίας χωροφυλακής, καταδότης και μέλος της δωσιλογικής οργάνωσης του Δάγκουλα. Εκτελέστηκε από μέλη της ΟΠΛΑ στις 30-10-1944.)

Ιωσήφ (Σήφης) Βαρδινογιάννης (Γιατρός, αρχηγός του ΕΔΕΣ Πειραιά, δωσίλογος, συνεργάτης του γερμανικού στρατού κατοχής, των Ταγματασφαλιτών και της Ειδικής Ασφάλειας. Παραπλανήθηκε από μέλη της ΟΠΛΑ Παλιάς Κοκκινιάς που φορούσαν γερμανικές στολές, τον έπεισαν να μπει σε ένα αυτοκίνητο και τον σκότωσαν στις 22-9-1944. Στη ριψοκίνδυνη επιχείρηση της ΟΠΛΑ συμμετείχε και ένας νεαρός Γερμανός αντιφασίστας με το όνομα Βίλλυ που φορούσε στολή αξιωματικού της Γκεστάπο για να ξεγελάσει το Βαρδινογιάννη.)

Ερατοσθένης Βασιλείου (Εκτελέστηκε από κομμουνιστές το 1942.)

Ιωάννης Βελισσαρίδης (Ήταν μέλος του Τάγματος του ναζιστή Γεωργίου Πούλου και είχε ενεργό συμμετοχή στην πυρπόληση του Λεχόβου. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στην Καλαμαριά στις 20-5-1944.)

Ευάγγελος Βλαχόπουλος (Δημοτικός υπάλληλος και πρώην χωροφύλακας. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 12-8-1944.)

Ευάγγελος Βολουδάκης (Υπηρέτησε στην Ειδική Ασφάλεια. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 5-10-1944.)

Γεώργιος Γιαννόπουλος (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ το Σεπτέμβριο του 1944.)

Νικόλαος Γκαρίπης ή Καρίπης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 10-4-1944.)

Γεώργιος Γκιουλέκας (Κουτσόβλαχος έμπορος και στέλεχος της αποσχιστικής «Ρωμαϊκής Λεγεώνας». Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 28-9-1944.)

Βασίλειος Γκλάνης (Χωροφύλακας. Εκτελέστηκε από κομμουνιστές το 1941.)

Σπυρίδων Γραμμένος (Χωροφύλακας και κάτοικος Νεάπολης. Εκτελέστηκε από κομμουνιστές στις 3-3-1942.)

Σωτήριος Γριεζιώτης (Ταγματάρχης Πεζικού και μέλος της οργάνωσης ΠΑΟ. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 30-10-1944.)

Δημήτριος Δελόπουλος (Χωροφύλακας. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 20-10-1944.)

Διονύσιος Δημητρόπουλος (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 18-8-1944.)

Ζαχαράκης (Αξιωματικός των προδοτικών Ταγμάτων Ασφαλείας και βασανιστής της Γκεστάπο στον Πειραιά. Συνήθιζε να φέρεται με μεγάλη βαρβαρότητα στα θύματά του και να χρησιμοποιεί ξυράφι κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων, γι’ αυτό οι Γερμανοί τον αποκαλούσαν «φλάισερ», δηλαδή χασάπη. Συνοδευόταν πάντα από ένοπλους φρουρούς. Η ΟΠΛΑ Πειραιά παρακολούθησε προσεκτικά τις κινήσεις του και αποφάσισε να δράσει. Όταν ο Ζαχαράκης επισκέφτηκε, κατά την προσφιλή του συνήθεια, ένα συγκεκριμένο κουρείο στην Καστέλα, έπεσε θύμα έκπληξης. Ο βοηθός του κουρέα που ήταν μέλος της ΟΠΛΑ, αφού πρώτα έδεσε και φίμωσε τον κουρέα, στη συνέχεια προθυμοποιήθηκε να φροντίσει ο ίδιος το Ζαχαράκη, αλλά τελικά του έκοψε το λαιμό.)

Νικόλαος Θεοδώρου (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 25-9-1944.)

Ηλίας Θεοφάνους (Ήταν ιδρυτικό μέλος της δωσιλογικής οργάνωσης ΠΟΕΤ. Εκτελέστηκε από αντάρτες του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ το Δεκέμβριο του 1944.)

Νικόλαος Ιωάννου (Ήταν Διοικητής της Ειδικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 28-10-1944.)

Κωνσταντίνος Καζαντζής (Καθηγητής στη Σχολή Ικάρων και ιδρυτικό μέλος της ΕΦΧ (Ένωσις Φίλων Χίτλερ). Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στο τέρμα Κουπονίων, τον Οκτώβριο του 1944.)

Νικόλαος Καλύβας (Κατοχικός Υφυπουργός Εργασίας και διορισμένος Γενικός Γραμματέας της ΕΣΕΕ. Εκτελέστηκε στο αυτοκίνητό του, στην πλατεία Κολωνακίου, από μέλη της ΟΠΛΑ τον Ιανουάριο του 1944.)

Αθ. Καπέλλας (Γιατρός από την Κορινθία. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ το Μάιο του 1944.)

Αθανάσιος Καραμήτσος (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 20-10-1944.)

Ηλίας Καρατζάς (Κατοχικός Δήμαρχος Καλαμάτας. Καταδικάστηκε από Λαϊκό Δικαστήριο και εκτελέστηκε από το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ το Σεπτέμβριο του 1944.)

Γεωργία Κατσικάτσου (Σύζυγος του Νικολάου Βαλλίδη. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ.)

Ηλίας Κεμερίδης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 12-9-1944.)

Χρήστος Κιζιρίδης (Ήταν μέλος του Τάγματος του ναζιστή Γεωργίου Πούλου. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 8-3-1944.)

Κωνσταντίνος Κιορπές (Εφημεριδοπώλης. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 19-10-1944.)

Ηρακλής Κοζαπουγερακίδης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ τον Οκτώβριο του 1945.)

Αθανάσιος Κοκοτάκης (Απόστρατος Ενωμοτάρχης. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ τον Αύγουστο του 1944.)

Χρήστος Κουρεμένος (Υπαστυνόμος της Διεύθυνσης Ασφάλειας του Υπουργείου Εσωτερικών.)

Αβραάμ Κουτσιάκογλου (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ τον Απρίλιο του 1944.)

Σταύρος Κωνσταντινίδης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 19-8-1944.)

Χρήστος Λαδάς (Δικηγόρος, βενιζελικός βουλευτής, φανατικός αντικομμουνιστής και Υπουργός Δικαιοσύνης. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 1-5-1948, τη στιγμή που βρισκόταν στο υπηρεσιακό του αυτοκίνητο. Την εκτέλεση πραγματοποίησε ο νεαρός Ευστράτιος Μουτσογιάννης, που φορούσε στολή σμηνία και έριξε μέσα στο αυτοκίνητο μια χειροβομβίδα με αποτέλεσμα ο Λαδάς να τραυματιστεί βαριά, να μεταφερθεί στον Ερυθρό Σταυρό και να εκπνεύσει το βράδυ. Ο Μουτσογιάννης συνελήφθη λίγο μετά, τραυματισμένος στο θώρακα και στο μηρό και αφού προηγουμένως είχε ρίξει δύο χειροβομβίδες στους αστυνομικούς που τον καταδίωκαν, προκαλώντας το θάνατο του αστυφύλακα Αθανάσιου Πινακούλια.)

Γεώργιος Λόλας (Χωροφύλακας και κάτοικος Θεσσαλονίκης. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 6-9-1944.)

Τάκης Μακεδών (Αρχηγός της προδοτικής - δωσιλογικής οργάνωσης ΕΑΣΑΔ που έδρασε στη Θεσσαλία και πρώην υπαξιωματικός της Χωροφυλακής. Εκτελέστηκε από αντιστασιακούς της οργάνωσης του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ το χειμώνα του 1944.)

Κωνσταντίνος Μαλτέζος (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 15-10-1944.)

Αθ. Μανιώτης (Κάτοικος Επταπυργίου. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 15-10-1944.)

Μανώλης Μανωλέας (1900 - 1944) (Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μεσσηνία. Υπήρξε μέλος και βουλευτής του ΚΚΕ, αλλά σταδιακά απαρνήθηκε την κομμουνιστική ιδεολογία και υπέγραψε δήλωση αποκήρυξης του κομμουνισμού. Συνελήφθη από τη δικτατορία του Μεταξά, αλλά λίγο καιρό αργότερα μετατράπηκε οικειοθελώς σε πράκτορα της Ασφάλειας της δικτατορίας. Η δικτατορία τον αποφυλάκισε το 1938. Στη συνέχεια ο Μανωλέας εντάχθηκε στην ΕΟΝ και αργότερα στη ναζιστική οργάνωση ΕΣΠΟ. Από το 1943 και μετά συνεργάστηκε με τις γερμανικές αρχές στο κατοχικό ραδιόφωνο και το Γραφείο Τύπου της γερμανικής πρεσβείας. Η δοσιλογική του δράση δεν έμεινε ατιμώρητη. Τον εκτέλεσε η οργάνωση ΟΠΛΑ του ΚΚΕ τον Απρίλιο του 1944 στην Καλλιθέα. Δύο μέλη της ΟΠΛΑ έχοντας υποπολυβόλα Sten κρυμμένα μέσα στις καμπαρντίνες τους, ανέβηκαν σε ένα τραμ στην οδό Θησέως στην Καλλιθέα. Εντόπισαν και αιφνιδίασαν τον Μανωλέα, οδηγώντας τον έξω και πυροβολώντας τον.)

Στυλιανός Μαρούδας (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 20-6-1944.)

Θεόδωρος Μελεμενλής (αρχικά ήταν μέλος της φασιστικής μεταξικής ΕΟΝ και στη συνέχεια επέλεξε να ακολουθήσει το δρόμο του ναζισμού. Έγινε στενός συνεργάτης του ναζιστή Γεωργίου Πούλου και υπασπιστής του. Το καλοκαίρι του 1944 δέχθηκε επίθεση από μέλος της οργάνωσης ΟΠΛΑ, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο Γερμανικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Εκεί άφησε την τελευταία του πνοή στις 10 Ιουνίου 1944. Τα δύο του αδέλφια, Παναγιώτης και Ιωάννης, συνεργάστηκαν και αυτά με τον Πούλο.)

Ιωάννης Μετεκίδης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 27-12-1943.)

Μιχαήλ Μιχαηλίδης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ το 1943.)

Μιλτιάδης Μιχαλόπουλος (Απόστρατος αντισυνταγματάρχης και γερμανόφιλος δωσίλογος. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ τον Οκτώβριο του 1944.)

Κωνσταντίνος Μιχαλόπουλος (Γιος του απόστρατου αντισυνταγματάρχη Μιλτιάδη Μιχαλόπουλου. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ τον Οκτώβριο του 1944.)

Γεώργιος Μπάκος (1892 - 1945) (Ο Μπάκος γεννήθηκε στη Μάνη και ήταν υποστράτηγος, γερμανόφιλος και στενός συνεργάτης του κατοχικού πρωθυπουργού Τσολάκογλου. Τον αναφέρουμε εδώ, διότι κατείχε σημαντική θέση στις κατοχικές κυβερνήσεις. Διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Άμυνας στις κυβερνήσεις Τσολάκογλου και Λογοθετόπουλου. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο Μπάκος είχε προτείνει να δημιουργηθεί ένα στρατιωτικό σώμα Ελλήνων εθελοντών («κυανόλευκη μεραρχία»), το οποίο θα έστελναν στο ανατολικό μέτωπο για να πολεμήσει στο πλευρό του γερμανικού στρατού. Την ίδια ακριβώς επιθυμία με το Μπάκο είχε και η οργάνωση ΕΣΠΟ. Μάλιστα στην οδό Φιλελλήνων, στο Σύνταγμα, είχαν στηθεί γραφεία στα οποία όποιος επιθυμούσε μπορούσε να συμπληρώσει μια αίτηση για να καταταγεί στην «κυανόλευκη μεραρχία». Σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχε ο Τσολάκογλου, στη Θεσσαλονίκη υπήρχαν περίπου 2.000 αιτήσεις από εθελοντές και στην Αθήνα περίπου 200. Στις 12 Αυγούστου 1941 ο Άλτενμπουγκ τηλεγράφησε στο Βερολίνο για να πάρει τις τελικές οδηγίες για τη συγκρότηση της μεραρχίας. Όμως ο Τσολάκογλου δεν ενθουσιάστηκε με την ιδέα του Μπάκου και προέκυψαν έντονες αντιδράσεις από την ιταλική πλευρά. Το αποτέλεσμα ήταν να ματαιωθεί το σχέδιο συγκρότησης της μεραρχίας. Οι γερμανικές αρχές κατοχής ανακοίνωσαν πως «για λόγους τεχνικούς δεν είναι δυνατόν να σταλεί η Λεγεώνα εις την Ρωσίας». Στα Δεκεμβριανά του 1944 ο Μπάκος συνελήφθη από αντάρτες του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ. Στην αρχή κρατήθηκε όμηρος στη βίλα Παπαλεονάρδου. Αργότερα μεταφέρθηκε σε άλλες περιοχές. Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε από τους αντάρτες του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ στις 6 Ιανουαρίου 1945 στο χωριό Κρώρα Βοιωτίας.)

Γεώργιος Μπεκσής (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 17-6-1944.)

Παναγιώτης Μπίτσος (Λοχαγός. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ τον Αύγουστο του 1944.)

Κωνσταντίνος Μπόμπαρης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 8-8-1944.)

Εμμανουήλ Μπόνης (Διερμηνέας Γενικής Ασφάλειας. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ το Μάιο του 1944.)

Ιωάννης Ξανθόπουλος (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 9-9-1944.)

Μιχαήλ Ξανθόπουλος (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ το 1943.)

Ιωάννης Ξεππαπαδάκης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 11-5-1944.)

Ξηροτύρης (Δικηγόρος από τη Λαμία και μέλος της ναζιστικής οργάνωσης ΟΕΔΕ. Όταν είδε ότι πλησίαζε η ήττα της Γερμανίας, αποφάσισε να αλλάξει στρατόπεδο για να σώσει το τομάρι του. Εντάχθηκε στην αντιστασιακή οργάνωση ΕΑΜ – ΕΛΑΣ. Σε ένα χωριό συναντήθηκε τυχαία με τον αρχικαπετάνιο του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ Άρη Βελουχιώτη. Ο Άρης Βελουχιώτης γνωρίζοντας την προδοτική του δράση, άρχισε νευριασμένος να τον ρωτάει πώς έφθασε εκεί. Κλότσησε τον Ξηροτύρη στην κοιλιά, τράβηξε το περίστροφο και τον σκότωσε με δύο σφαίρες στο κεφάλι.)

Ονούφριος Οθωναίος (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 19-8-1944.)

Κωνσταντίνος Ορκόπουλος (Ήταν μέλος του Τάγματος του ναζιστή Γεωργίου Πούλου. Σκοτώθηκε στη Χαλκηδόνα το 1944, σε μάχη ενάντια στο ΕΑΜ – ΕΛΑΣ.)

Βύρων Παναγιωτίδης (Φοιτητής. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ το 1944.)

Αναστάσιος Παναγόπουλος (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 2-2-1944.)

Αχιλλέας Πανολιάσκος (Χωροφύλακας στην Ειδική Ασφάλεια. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στο Μεταξουργείο στις 25-1-1944.)

Ηλίας Πάνος (Υπενωμοτάρχης. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 23-9-1943.)

Γεώργιος Παντελόγλου (Ήταν αρχηγός της ναζιστικής οργάνωσης ΟΕΔΕ. Δολοφονήθηκε στα Δεκεμβριανά του 1944.)

Γεώργιος Παπαγιαννάκης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 30-8-1944.)

Ελένη Παπαδάκη (Ηθοποιός που διατηρούσε στενές σχέσεις με τους Γερμανούς κατακτητές και δεσμό με τον κατοχικό πρωθυπουργό Ιωάννη Ράλλη. Στις 21-12-1944 συνελήφθη από τη Λαϊκή Πολιτοφυλακή Πατησίων - Γαλατσίου στο σπίτι του Γραμματέα του ΕΑΜ Θεάτρου, Δημήτρη Μυράτ. Το βράδυ της 21ης Δεκεμβρίου 1944 η Ελένη Παπαδάκη μεταφέρθηκε στην Ούλεν, όπου και δολοφονήθηκε από ομάδα, επικεφαλής της οποίας ήταν ο καπετάν Ορέστης, στέλεχος της Λαϊκής Πολιτοφυλακής Πατησίων.)

Κωνσταντίνος Παπαδάκης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 3-5-1944.)

Ιορδάνης Πατιερίδης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 25-1-1944.)

Γεώργιος Πειρουνάκης (Αστυνομικός και υφυπουργός την περίοδο της κατοχής. Παντρεύτηκε την αρκετά μεγαλύτερή του Λαίδη Λω (Καίτη Χατζοπούλου), η οποία ήταν αντιβασίλισσα της Ινδίας. Στα Δεκεμβριανά του 1944, συνελήφθη από αντάρτες του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ. Αρχικά οι αντάρτες τον έβαλαν στη βίλα Παπαλεονάρδου. Τον Ιανουάριο του 1945 τον μετέφεραν στα Κρώρα Βοιωτίας και τον εκτέλεσαν.)

Κωνσταντίνος Πενταράκης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 30-8-1944.)

Πινότσης (Ναύαρχος και Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της Εταιρείας Υδάτων. Είχε καταδώσει στους Γερμανούς κατακτητές 20 μέλη του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στην πλατεία Κουμουνδούρου στις 5-1-1944.)

Δημήτριος Ράλλης (Ήταν μέλος του Τάγματος του ναζιστή Γεωργίου Πούλου στη Μακεδονία. Σκοτώθηκε σε μάχη ενάντια στο ΔΣΕ στις 14-1-1949.)

Κωνσταντίνος Ρεμούνδος (Χωροφύλακας της Ειδικής Ασφάλειας. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στην οδό Αριστείδου στην Αθήνα στις 14-7-1944.)

Άρης Ροδόπουλος (Διερμηνέας του Γερμανικού Φρουραρχείου Αθηνών. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 5-5-1944.)

Ιωάννης Ρουγγέρης (Διερμηνέας του Γερμανικού Φρουραρχείου Αθηνών. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 5-5-1944.)

Γεώργιος Σαμαράς (Μέλος της δωσιλογικής οργάνωσης ΕΕΕ. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ τον Οκτώβριο του 1944.)

Σαικ Χατζίκ Σεφεριάν (Φοιτητής. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ το 1944.)

Μιχαήλ Σίκας (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 27-10-1944.)

Βασίλης Σκανδάλης (Ηγετικό στέλεχος της ρατσιστικής οργάνωσης ΕΕΕ. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ τον Αύγουστο του 1944, στα γραφεία της ΕΕΕ στου Ρέντη.)

Αλέξανδρος Σουβλατζόγλου (Ήταν μέλος του Τάγματος του ναζιστή Γεωργίου Πούλου. Σκοτώθηκε στη Χαλκηδόνα, σε μάχη ενάντια στο ΕΑΜ – ΕΛΑΣ.)

Κωνσταντίνος Σπέρας (Συνδικαλιστής διαγραμμένος από τη ΓΣΕΕ και συνεργάτης του ναζιστή Γεωργίου Μερκούρη. Συνελήφθη το 1943 από αντάρτες του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και εκτελέστηκε.)

Ιωάννης Σταθόπουλος (Διευθυντής Σανατορίου Ασβεστοχωρίου. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 13-7-1944.)

Αντώνιος Τζεβελέκης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 13-10-1944.)

Πέτρος Τζιώρτζης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 7-5-1944.)

Ευστάθιος Τρύφων (Κατοχικός πρόεδρος του Εθνικού Συνδέσμου των ΣΠΑΠ. Σκοτώθηκε στις 14-9-1944.)

Μαρία Τσαγκαλίδου (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ.)

Στέργιος Τσαλικίδης (Ήταν μέλος του Τάγματος του ναζιστή Γεωργίου Πούλου. Σκοτώθηκε σε μάχη ενάντια στο ΔΣΕ το 1948.)

Ιωάννης Τσιριμιάγκος (Εκτελέστηκε από κομμουνιστές το 1942.)

Κωνσταντίνος Τσομάκας (Ήταν μέλος του Τάγματος του ναζιστή Γεωργίου Πούλου. Σκοτώθηκε την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου, σε μάχη ενάντια στο ΔΣΕ στις 6-5-1948.)

Αλέξανδρος Τσουτσουγιαννίδης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 17-10-1944.)

Μιχάλης Τυρίμος (1908 - 1945) (Γεννήθηκε στη Λέσβο. Το 1926 εντάχθηκε στο ΚΚΕ και το 1936 εκλέχτηκε βουλευτής του ΚΚΕ. Όμως το 1939 υπέγραψε δήλωση αποκήρυξης του κομμουνισμού και μετατράπηκε οικειοθελώς σε πράκτορα της μεταξικής δικτατορίας και συνεργάτη του Μανιαδάκη. Το καλοκαίρι του 1941 έγινε υπαρχηγός στο ναζιστικό κόμμα του Γεωργίου Μερκούρη. Την τελευταία περίοδο της κατοχής, ο Τυρίμος κατηγορήθηκε μαζί με τον Γιάνναρο για την «απογύμνωσιν» της Εφορίας Υλικού Πολέμου και για ύποπτες συναλλαγές με μαυραγορίτες. Το 1944 συμμετείχε στη συγκρότηση των Ταγμάτων Ασφαλείας της Εύβοιας. Αμέσως μετά την απελευθέρωση συνελήφθη από αντιστασιακούς του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ. Τον Ιανουάριο του 1945 εκτελέστηκε από την οργάνωση ΟΠΛΑ ως δοσίλογος.)

Αντώνης Φάρδης (Στενός συνεργάτης του Καλύβα και γενικός γραμματέας της Ένωσης Εργατών Φορτοεκφορτωτών Λιμένος και Προλιμένος Πειραιώς. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ.)

Γεώργιος Φόης (Χωροφύλακας της Ειδικής Ασφάλειας. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στην οδό Αριστείδου στην Αθήνα στις 14-7-1944.)

Ιωάννης Φραγκούλης (Κατοχικός Νομάρχης Έβρου. Εκτελέστηκε στο Διδυμότειχο από δύο μέλη του ΚΚΕ στις 13-5-1942.)

Νικόλαος Φρατζούλας (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ.)

Κ. Χαραλαμπιδης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 29-1-1944.)

Ηρακλής Χαρατζίδης (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 20-4-1945.)

Σπυρίδων Χαρμπής (Μέλος του Τάγματος του ναζιστή Γεωργίου Πούλου. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 20-8-1944.)

Ισραέλ Δεβόν Χατσαδουριάν (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 19-10-1944.)

Κεβόρκ Χαμπίκ Χορχορούνη (Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ στις 29-10-1944.)

 

Τελειώνοντας με την παραπάνω λίστα, θα ήταν καλό να παραθέσω λίγες πληροφορίες για την οργάνωση ΟΠΛΑ.

Η ΟΠΛΑ (Οργάνωση Περιφρούρησης Λαϊκού Αγώνα) ιδρύθηκε στα χρόνια της κατοχής ως ένοπλη μυστική οργάνωση, με απόφαση του ΚΚΕ.  Αρχηγός της ήταν ο Στέργιος Αναστασιάδης (1906 - 1949), μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες, σύμβολο της ΟΠΛΑ ήταν το ρολόι με τους δείκτες σταματημένους στις 12 παρά 5. Η συγκεκριμένη οργάνωση επεδίωκε να παίξει το ρόλο του λαϊκού τιμωρού και του εκδικητή. Πρώτη θέση μεταξύ των θυμάτων της είχαν οι δοσίλογοι (δηλαδή οι Έλληνες που συνεργάστηκαν με τους κατακτητές) και διάφορες ένοπλες ακροδεξιές οργανώσεις. Η Ο.Π.Λ.Α. κατάφερε να δημιουργήσει ένα αρκετά επιτυχημένο δίκτυο πληροφοριών.  Γρήγορα απέκτησε πληροφοριοδότες σε όλες τις κυβερνητικές υπηρεσίες και σε πολλά ιδρύματα των κατακτητών. Δικά της άτομα είχαν καταφέρει να διεισδύσουν μέσα την Αστυνομία, τη Χωροφυλακή, τη Γενική Ασφάλεια, την Ειδική Ασφάλεια, το Υπουργείο Εσωτερικών της κατοχικής κυβέρνησης, το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, αλλά και σε διάφορες αντίπαλες οργανώσεις. Για παράδειγμα, υπήρχαν άνθρωποι της ΟΠΛΑ μέσα στην οργάνωση Χ (όπως π.χ. ο Γιάννης Βαζούρας), αλλά και σε άλλες οργανώσεις όπως ΕΔΕΣ, ΕΕ, ΠΑΤ.

Η οργάνωση Ο.Π.Λ.Α. ήταν γνωστή και ως «Εθνική Πολιτοφυλακή» και «Στενή Αυτοάμυνα».

 

Ενδεικτική Βιβλιογραφία :

Στράτος Δορδανάς, «Η γερμανική στολή στη ναφθαλίνη», Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2011

Τάσος Κατσαρός, «Μια απόφαση. Μάχομαι μέχρι το τέλος. Στενή Αυτοάμυνα (ΟΠΛΑ). Θεσσαλονίκη 1946-47», Β΄ έκδοση, 2011

Σοφία Ηλιάδου – Τάχου, «Μέρες» της ΟΠΛΑ στη Θεσσαλονίκη. Τα χρώματα της βίας (1941-1945), Επίκεντρο, 2013

Ιάσονας Χανδρινός, «Το τιμωρό χέρι του λαού», Θεμέλιο, 2012

Ιάκωβος Χονδροματίδης, «Η μαύρη σκιά στην Ελλάδα», Περισκόπιο, 2001

από @ 21/06/2018 11:14 μμ.


Δεν εκτελέστηκε επειδή ήταν συνεργάτης δοσίλογου αλλά επειδή ήταν αναρχοσυνδικαλιστής. Το κόμμα στα χνάρια του Στάλιν εμπνεύστηκε τοότι ήταν προδότης και τον εκτέλεσε.

από ερασιτέχνης 22/06/2018 7:37 πμ.


Για την Ελένη Παπαδάκη αναγνωρίστηκε από όλους πως ο θάνατός της ήταν ολέθριο λάθος και οι εκτελεστές της καταδικάστηκαν σε θάνατο σαν πράκτορες των Άγγλων.

από @ 22/06/2018 8:28 πμ.


Αηδία... οι πρώην συνεργάτες των ναζί περηφανεύονται για τους ναζί που εκτέλεσαν όταν κατέρρευσε το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ μαζί με ένα κάρο άσχετους, αθώους, αρχειομαρξιστές και αναρχικούς με μόνο στόχο την κατάληψη της εξουσίας... Ακόμα και την Παπαδάκη έχει η λίστα για την οποία το ίδιο το ΚΚΕ έχει παραδεχθεί ότι ήταν απλά "λάθος"... Και αναφέρει ότι ήταν συνεργάτης των γερμανών... Ντροπή...

από saras13 23/06/2018 12:41 πμ.


τι έγινε ρε παιδιά γράφουν και ναζιστές εδώ μέσα?επιχειρήματα ναζιστών?

από ιστοριοδίφης 23/06/2018 1:26 μμ.


Σύμφωνα με την σημερινή λογική και ηθική, δεν ήταν δοσίλογος καθώς δεν συνεργάστηκε με τους ΝΑΖΙ σε επιχειρησιακό επίπεδο. Ήταν "οριζόντια δοσίλογος" κατηγορία που υπήρχε σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ευρώπης. Δεν ήταν επινόηση του ΕΑΜ ή του κομμουνισμού. 

Αλλά ήταν και απεργοσπάστης, σε απεργία που έγινε εν καιρώ κατοχής, με μια νεκρό από τους Γερμανους, όταν τα μέλη του Θεάτρου είχαν κατέβει σε απεργία γιατί πέθαιναν (δεν είναι λεκτική υπερβολή) στη πείνα.

Την εκτέλεσαν την περίοδο (μετά τις 20/12/44) που είχαν εισβάλει στην Ελλάδα 100.000 Βρετανοί με τον αποικιοκρατικό τους στρατό, και βομβάρδιζαν με χιλιάδες νεκρούς τις λαικές φιλοεαμικές συνοικίες.
Είναι προφανές, ότι η Παππαδάκη, δεν ήταν σε καμία περίπτωση αθώο άτομο όπως την παρουσιάζουν για αυτό την διέγραψαν ομόφωνα και Τροτσκιστές στυλ Τσαγανέας από το σωματείο Ηθοποιών αλλά προφανώς δεν άξιζε της εκτέλεσης η οποία έγινε τον καιρό της κόλασης.

Το όνομα της έμεινε στους αιώνες επειδή ήταν μια αστή καλλιτέχνης, η οποία εκτελέστηκε από τους πεινασμένους το καιρό, που οι πεινασμένοι τρώγανε μαζικά θάνατο και φωτιά από τους ουρανούς. Τα ονόματα των κολασμένων σβήστηκαν και έμειναν κάποιες τρύπες στα προσφυγικά στην Αλεξάνδρας να μαρτυρούν τα ονόματα τους.

υ.γ Ο Σπέρας ήταν στο Φασιστικό κόμμα του Μερκούρη. Οι αρχειομαρξιστές τον Σεπτέμβρη του 1944 ζητούσαν μαζικά μαχαίρι σε όλους τους δοσίλογους στυλ Παππαδάκη, είναι ανοικτές οι εφημερίδες στα ΑΣΚΙ, πριν γράφετε κάτι κάντε ένα κόπο και διασταυρώστε τι λέτε.

από @ 23/06/2018 7:28 μμ.


Τώρα θα παρουσιάσουμε και σαν αγνούς τροτσκιστές άτομα στυλ Τσαγανέα που με τη γυναίκα του μεταπήδησαν από το ΚΚ στον μεγαλοαστισμό; Τα μέλη του σωματείου ηθοποιών που έδωσαν το σήμα να τη σκοτώσουν τη Παπαδάκη το έκαναν από αντιζηλία επειδή ανήκαν σε διαφορετικές θεατρικές συμμαχίες. Δεν υπήρχε κανένα ιδεολογικό υπόβαθρο σε ότι κάνανε. Όσο για τα άλλα θύματα της ΟΠΛΑ υπάρχει εκτενές άρθρο στο anarchypress για το πως ο κομματικός μηχανισμός του ΚΚ ξεκαθάρισε αναρχικούς.

από @ 23/06/2018 7:30 μμ.


Αντιγράφω από παλαιότερη αναφορά στο θέμα του Σπέρα και πως διαμορφώθηκε η πορεία του: Οι συνδικαλιστές του ΚΚΕ, σε συμμαχία με φασίστες συνδικαλιστές, που είχαν την πλειοψηφία στο Γ’ Συνέδριο διαγράψανε τον Κώστα Σπέρα από την ΓΣΕΕ, όπως ανάφερα παραπάνω και όταν μπόρεσε, τους κυνήγησε. Όλα αυτά ήσαν προϊόν μιας ανελέητης πολιτικοσυνδικαλιστικής κόντρας ΚΚΕ - Σπέρα στην οποία ο Σπέρας είχε δίκιο και εκείνοι άδικο. Ο Σπέρας μπορεί να μην έκανε και τις καλύτερες συμμαχίες, μέσα στα πλαίσια του εργατικού κινήματος. Αλλά και οι σταλινολενινιστές δεν έκαναν καθόλου καλύτερες. Παρέα με συντηρητικούς και (όπως οι ίδιοι λένε) φασίστες, σαν τον Ευαγγέλου και με τις ευλογίες του τότε δικτάτορα Θεόδωρου Πάγκαλου διέγραψαν τον Απρίλιο του 1926 τον Κώστα Σπέρα από την ΓΣΕΕ (και όχι με ...σοσιαλιστές, όπως μας έλεγαν προηγουμένως).

από ιστοριοδίφης 23/06/2018 10:01 μμ.


Το άρθρο του anarchypress έχει σωστά και έχει λάθη. Το συγκεκριμένο ζήτημα για την Ελένη Παππαδάκη, είναι όπως τα γράφω. 
Μια τύπισα που θα την εκτελούσαν στη Γαλλία με την Απελευθέρωση της χώρας γιατί άνηκε στον οριζόντιο δοσιλογισμό και ήταν απεργοσπάστια όταν η απεργία κόστιζε (και κόστισε) νεκρούς αλλά κανείς δεν είπε το όνομα τους γιατί ήταν ράφτρες και όχι μεγαλές και τρανές καλλιτέχνες, την εκτέλεσαν τον καιρό της Κόλασης των Δεκεμβριανών υπό χαώδεις καταστάσεις την στιγμή που πέφτανε αδιακρίτως βόμβες στις λαικές συνοικίες.

Τώρα αν την εκετέλεσαν στις 22/12 όπου ο κάθε ΕΑΜίτης πόσω μάλλον ο αρχιεαμίτης όπως ο Πατρίκιος ή ο Μυράτ, φοβόταν για τη ζωή του και την οικογένεια του, και βόμβες πέφτανε από τον ουρανό επειδή την ζήλευαν επειδή ήταν σε καλύτερο θίασο και πρωταγωνίστρια, δε το ξέρω. Υποθέτω ότι φοβόντουσαν για τη ζωή τους, και δε σκεφτόντουσαν την καριέρα τους.
Αυτή η οπτική, περί φθόνου είναι η κλασική οπτική στους αιώνιους "αβράκωτους", που άγονται και φέρονται από ταπεινά και χυδαία συναισθήματα. 

Επίσης γνωρίζουμε ότι αυτός που την εκτέλεσε λειτουργούσε πρωτοβουλιακά και εκτελέστηκε για τις ευρύτερες πράξεις του, σε μια προσπάθεια του ΕΑΜ να αποτινάξει την απο τα κάτω χαοτική βία και αντεκδικήσεις σε δοσίλογους και τις οικογένειες τους.
Όταν ισοπεδώνουν την Καισαριανή και τον Πειραιά, και έχεις τα παιδιά και τις γυναίκες σου νεκρές, δε θέλει πολύ να γίνεις και εσύ κτήνος και να θερίζεις κόσμο.

Για τον Φασίστα που γράφεις και τις <<κακές>> παρέες του στα Φασιστικά κόμματα, δεν ασχολούμαι. Αν εσένα δε σε πειράζει που ήταν τσικό του Φασίστα Μερκούρη, τότε δε με απασχολεί και εμένα. 

Για τον Τσαγανέα δε ξέρω αν τον κέρδισε ο <<μεγαλοαστισμός>> όπως γράφεις, είχα την εντύπωση ότι έγινε το αντίθετο. Αλλά δεν επιμένω, γιατί δε ξέρω κάτι παραπάνω. Ξέρω όμως ότι την περίοδο του '44 ήταν τροτσκιστης. Οι άνθρωποι αλλάζουν, προσπάθησε να το μάθεις αυτό. Ότι ένας ήταν αναρχικός το 1918 και το 1943 ήταν ναζιστής, δεν σημαίνει ότι ήταν ή το ένα. Σημαίνει ότι άλλαξε. Σταμάτα αυτή την παλαιοκομμουνιστική σταλινική σκέψη ότι ένας άνθρωπος είναι κάτι για μια ζωή, μου θυμίζεις τις κατηγορίες του Στάλιν για την Αριστερή Αντιπολίτευση το 1936 όπου τους κατηγορούσε γιατί το 1917 είχαν λάθος άποψη, άρα τότε ήταν πάλι προδότες!


Για αυτά τι έχετε να πείτε;

https://www.marxists.org/ellinika/odmaaa/apokatastasi_170588.htm

http://ed-ardin.gr/node/22

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License