Νικόλαος Ζωγράφος. Ναζιστής μέχρι γελοιότητας

Δημοσίευμα ιστορικού περιεχομένου.

Ο Νικόλαος Ζωγράφος ήταν δικηγόρος από τη Βέροια, μέλος της οργάνωσης ΕΕΕ, φανατικός γερμανόφιλος και ναζιστής. Αρχικά δημοσίευε άρθρα υπέρ της Ναζιστικής Γερμανίας σε μια εφημερίδα της Βέροιας («Μακεδονική Ηχώ») και στη ναζιστική εφημερίδα «Νέα Ευρώπη» και μετά προσχώρησε στη δωσιλογική οργάνωση του ναζιστή Γεωργίου Πούλου, αναλαμβάνοντας διευθυντής του τμήματος προπαγάνδας και καταδίδοντας Έλληνες στις γερμανικές αρχές. Τον Αύγουστο του 1943 ίδρυσε στη Θεσσαλονίκη το παράρτημα του «Συνδέσμου των Φίλων της Χιτλερικής Κινήσεως». Προηγουμένως είχε εξασφαλίσει τη συγκατάθεση του αρχηγού του Συνδέσμου (στην Αθήνα) Γεωργίου Πριντάκη.

Σε όλη την περίοδο της κατοχής, ο Ζωγράφος επιδιδόταν σε μια συστηματική προπαγάνδα υπέρ της Ναζιστικής Γερμανίας, ελπίζοντας ότι έτσι θα ανέβαινε ψηλά στην εκτίμηση των Γερμανών και θα κέρδιζε κάποια σημαντική πολιτική θέση. Όμως, οι γερμανικές στρατιωτικές υπηρεσίες τον έβλεπαν με επιφυλακτικότητα, όπως φαίνεται από το παρακάτω απόσπασμα εγγράφου : « […] Μετά την κατοχήν ο Ζωγράφος εµφανίζεται εις την Θεσσαλονίκην ως φανατικός υπέρµαχος του Ράιχ. Ιδρύει την οργάνωσιν των φίλων του Χίτλερ η οποία όµως δεν κάμνει µεγάλα πράγµατα. Γεγονός όµως είναι ότι απολαµβάνει της εμπιστοσύνης των ΕΣΔΕ µετά των οποίων και συνεργάζεται. Γεγονός επίσης είναι ότι ο Ζωγράφος επιχείρησε δια των ΕΣΔΕ να εκτοπίση τον Γενικόν Διοικητήν Συµωνίδην και να αναρριχηθή εις την Γενικήν Διοίκησιν Μακεδονίας. Η προσπάθειά του όμως αυτή προσέκρουσε εις την κατηγορηµατικήν άρνησιν του Αρχηγού της Στρατιωτικής Διοικήσεως, Δόκτωρος Μέρτεν, ο οποίος δεν εθεώρει τον Ζωγράφον κατάλληλον δια το Υπούργηµα αυτό. Και η υπηρεσία µου βοµβαρδίζεται σχεδόν καθηµερινώς από άρθρα του Ζωγράφου τα οποία της διαβιβάζει η υπηρεσία ενεργού προπαγάνδας. Αν και η υπηρεσία αύτη επιµένει δια την δηµοσίευσίν των, γεγονός είναι ότι τα περισσότερα ρίπτονται εις τον κάλαθον των αχρήστων παρ’ εµού. Είναι τόσον ασυνάρτητα τα άρθρα αυτά και κατά τοιούτον χαµερπή τρόπον κολακεύονται εις αυτά οι Γερµανοί, ώστε χάνουν κάθε απολύτως προπαγανδιστικήν αξίαν».

Με λίγα λόγια, φαίνεται από το παραπάνω έγγραφο ότι ορισμένοι υπάλληλοι των γερμανικών υπηρεσιών είχαν αντιληφθεί ότι ο Ζωγράφος ήταν τόσο δουλοπρεπής που η γερμανοφιλία του και η εξύμνηση (από την πλευρά του μέσω δημοσιευμάτων) του ναζισμού έφθανε τα όρια της γελοιότητας.

Ο Ζωγράφος κλήθηκε να φέρει σε επαφή διάφορους γερμανόφιλους και φιλοναζιστές πολιτικούς και στρατιωτικούς της Μακεδονίας και να τους πείσει να ενταχθούν στη ναζιστική – δωσιλογική οργάνωση Ε.Ε.Ε., η οποία θα αποτελούσε τον πυρήνα μιας μελλοντικής ναζιστικής κυβέρνησης με πρόεδρο τον Έκτορα Τσιρονίκο.

Το Σεπτέμβριο του 1944 έφυγε από την Ελλάδα, μαζί με άλλους ναζιστές, για να μην πέσει στα χέρια της Δικαιοσύνης. Κατέφυγε στο Κίτσμπιχελ της Αυστρίας, αλλά συνελήφθη από τους Αμερικανούς. Μεταφέρθηκε στο Μόναχο και μετά, μέσω Ιταλίας, έφθασε στην Ελλάδα. Στις 22 Δεκεμβρίου 1945 μεταφέρθηκε δέσμιος από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη, απολογήθηκε και κρίθηκε προφυλακιστέος. Τον Απρίλιο του 1947 καταδικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων σε φυλάκιση 5,5 ετών. Επίσης, αποφασίστηκε η δήμευση του 1/4 της περιουσίας του. Τον Απρίλιο του 1954 ένα βασιλικό διάταγμα ήταν αρκετό για να άρει τις συνέπειες από την καταδίκη του και να απελευθερώσει το έως τότε δημευμένο 1/4 της περιουσίας του. Η απονομή χάριτος τον έκανε να αναμειχθεί και πάλι με την πολιτική και να συναντήσει ξανά διάφορους ναζιστές φίλους και γνωστούς του.


O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License