Gideon Levy: Ο νόμος που λέει την αλήθεια για το Ισραήλ

Τώρα θα υπάρχει ένας νόμος που θα λέει την αλήθεια. Το Ισραήλ είναι μόνο για εβραίους, επίσημα. Είναι το έθνος-κράτος του εβραϊκού λαού, όχι των κατοίκων του. Οι Άραβες είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας και οι Παλαιστίνιοι είναι κενή έννοια, δεν υπάρχουν.

Την επόμενη βδομάδα θα ψηφιστεί ένας νόμος στην ισραηλινή βουλή που θα αναγνωρίζει το Ισραήλ ως αποκλειστικά εβραϊκό κράτος. Το παρακάτω, πικρά ειρωνικό άρθρο είναι του Gideon Levy (12/7/2018), ενός γνωστού ισραηλινού δημοσιογράφου που χρόνια τώρα μιλάει για το καθεστώς απαρτχάιντ που έχει επιβάλλει το Ισραήλ στους Παλαιστίνιους.

Η αρχική δημοσίευση εδώ (https://www.haaretz.com/opinion/.premium-a-law-that-tells-the-truth-about-israel-1.6267705), που μόνο συνδρομητές μπορούν να διαβάσουν τα άρθρα. Η μετάφραση έγινε από την αναδημοσίευση εδώ (https://israelpalestinenews.org/opinion-a-law-that-tells-the-truth-about-israel/).

* * *

Η Κνεσέτ (: βουλή) πρόκειται να ψηφίσει έναν από πιο σημαντικούς νόμους που έχει ψηφίσει ποτέ, αυτόν που συμφωνεί περισσότερο με την πραγματικότητα. Ο νόμος για το έθνος-κράτος θα θέσει ένα τέλος στον ασαφή εθνικισμό του Ισραήλ και θα παρουσιάσει τον Σιωνισμό όπως πράγματι είναι. Ο νόμος θα θέσει ένα τέλος επίσης στη φάρσα ότι το Ισραήλ είναι “εβραϊκό και δημοκρατικό”, ένας συνδυασμός που ποτέ δεν ίσχυε και ποτέ δεν μπορούσε να ισχύσει λόγω της εγγενούς αντίφασης δύο αξιών που δεν μπορούν να συμβιβαστούν, παρά μόνο με εξαπάτηση.

Εάν το κράτος είναι εβραϊκό, δεν μπορεί να είναι δημοκρατικό γιατί δεν υπάρχει ισονομία· εάν είναι δημοκρατικό, δεν μπορεί να είναι εβραϊκό γιατί σε μια δημοκρατία δεν χορηγούνται προνόμια με βάση την εθνότητα. Έτσι, η Κνεσέτ τώρα αποφάσισε: Το Ισραήλ είναι εβραϊκό. Το Ισραήλ δηλώνει ότι είναι το έθνος-κράτος του εβραϊκού λαού και όχι κράτος των πολιτών του - όχι το κράτος των δύο λαών που ζουν εδώ. Ως εκ τούτου παύει να είναι μια δημοκρατία που αντιμετωπίζει ισότιμα τους πολίτες της - όχι μόνο στην πράξη, αλλά και στη θεωρία. Για αυτό είναι τόσο σημαντικός αυτός ο νόμος. Είναι ένας νόμος που αντικατοπτρίζει την αλήθεια.

Η φασαρία για το νομοσχέδιο στόχευε κυρίως στη συνέχιση της πολιτικής της εθνικής ασάφειας. Ο πρόεδρος και ο γενικός εισαγγελέας, κηδεμόνες υποτίθεται της ευπρέπειας, διαμαρτυρήθηκαν και έλαβαν συγχαρητήρια από το φιλελεύθερο στρατόπεδο. Ο πρόεδρος φώναξε ότι ο νόμος θα είναι “όπλο στα χέρια των εχθρών του Ισραήλ” και ο γενικός εισαγγελέας προειδοποίησε για τις “διεθνείς επιπτώσεις”.

Τους ώθησε να δράσουν η προοπτική της αφαίρεσης του φερετζέ του Ισραήλ μπροστά στο παγκόσμιο κοινό. Ο Reuven Rivlin (: πρόεδρος του Ισραήλ) διαμαρτυρήθηκε πράγματι με μεγάλο σθένος και θάρρος ενάντια στο άρθρο που επιτρέπει σε κοινοτικές επιτροπές αποδοχής να επιλέγουν τους κατοίκους των κοινοτήτων, καθώς και ενάντια στις επιπτώσεις αυτού του άρθρου για το καθεστώς. Αλλά οι περισσότεροι φιλελεύθεροι απλώς φρίκαραν καθώς διάβασαν την πραγματικότητα διατυπωμένη σε νόμο.

Ο Mordechai Kremnitzer, στη Haaretz της Τρίτης, διαμαρτυρήθηκε μάταια κι αυτός όταν ανέφερε ότι το νομοσχέδιο “θα ενθαρρύνει τουλάχιστον επανάσταση. Θα σημάνει το τέλος του Ισραήλ ως εβραϊκό και δημοκρατικό κράτος ...” Πρόσθεσε ότι το νομοσχέδιο θα κάνει το Ισραήλ “ηγέτη εθνικιστικών χωρών όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία”, λες και δεν είναι ήδη εδώ και πολύ καιρό. Στην Πολωνία και την Ουγγαρία δεν υπάρχει τυραννία σε βάρος ενός άλλου λαού χωρίς δικαιώματα, κάτι που αποτελεί μια σταθερή πραγματικότητα και ένα αναπόσπαστο κομμάτι τού πώς λειτουργούν αυτό εδώ το κράτος και το καθεστώς του, χωρίς να είναι ορατό το τέλος.

Όλα αυτά τα χρόνια της υποκρισίας ήταν ευχάριστα. Ήταν ωραίο να λέμε ότι απαρτχάιντ υπήρχε μόνο στη Νότια Αφρική, γιατί εκεί όλα ήταν θεμελιωμένα σε ρατσιστικούς νόμους ενώ εμείς δεν είχαμε τέτοιους νόμους. Να λέμε ότι στη Χεβρώνα δεν υπάρχει απαρτχάιντ, στην κοιλάδα του Ιορδάνη δεν υπάρχει απαρτχάιντ και ότι τα κατεχόμενα από το Ισραήλ εδάφη δεν είναι πράγματι μέρος του καθεστώτος. Να λέμε ότι είμαστε η μόνη δημοκρατία στην περιοχή, παρά τα κατεχόμενα εδάφη.

Ήταν ωραίο να ισχυριζόμαστε ότι από τη στιγμή που οι ισραηλινοί άραβες μπορούν να ψηφίζουν, είμαστε μια ισόνομη δημοκρατία. Να επισημαίνουμε ότι υπάρχει ένα αραβικό κόμμα, παρόλο που είναι αδύνατο να επηρεάσει το οτιδήποτε. Να επισημαίνουμε ότι οι άραβες γίνονται δεκτοί στα νοσοκομεία των εβραίων· ότι μπορούν να σπουδάζουν στα πανεπιστήμια των εβραίων και να ζουν όπου θέλουν. (Σίγουρα;)

Τόσο ανοιχτόμυαλοι είμαστε, που μετά από χρόνια δικαστικής διαμάχης και ατέλειωτων υπεκφυγών, στην υπόθεση Kaadan το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι μια αραβική οικογένεια μπορεί να αγοράσει ένα σπίτι στο Katzir. Τόσο ανεκτικοί είμαστε που επιτρέπουμε στους άραβες να μιλούν αραβικά, μια επίσημη γλώσσα. Το τελευταίο ήταν σίγουρα παραμύθι· τα αραβικά ούτε κατά διάνοια δεν αντιμετωπίστηκαν ποτέ σαν επίσημη γλώσσα, όπως τα σουηδικά στη Φινλανδία, όπου η μειονότητα είναι πολύ μικρότερη από την εδώ αραβική μειονότητα.

Ήταν άνετο να παραβλέπουμε ότι ήταν μόνο για τους Εβραίους τα εδάφη που ανήκουν στο Jewish National Fund (: κυβερνητικός θεσμός), που διαχειρίζεται τις περισσότερες εδαφικές εκτάσεις του κράτους. Το προοδευτικό Ανώτατο Δικαστήριο υποστηρίζει αυτή τη στάση και εμείς ισχυριζόμαστε ότι είμαστε δημοκρατία. Ήταν πολύ πιο ευχάριστο να σκεφτόμαστε τους εαυτούς μας ως ισόνομους.

Τώρα θα υπάρχει ένας νόμος που θα λέει την αλήθεια. Το Ισραήλ είναι μόνο για εβραίους, επίσημα. Είναι το έθνος-κράτος του εβραϊκού λαού, όχι των κατοίκων του. Οι Άραβες είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας και οι Παλαιστίνιοι είναι κενή έννοια, δεν υπάρχουν. Η μοίρα τους καθορίζεται στην Ιερουσαλήμ, αλλά δεν αποτελούν κομμάτι του κράτους. Έτσι τα πράγματα γίνονται ευκολότερα για όλους.

Υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα με το υπόλοιπο παγκόσμιο κοινό και την εικόνα του Ισραήλ, την οποία θα αμαυρώσει κάπως αυτός ο νόμος. Και τι έγινε; Οι νέοι φίλοι του Ισραήλ θα είναι περήφανοι για αυτόν τον νόμο. Για αυτούς θα αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα για τα έθνη. Αλλά σε όλο τον κόσμο οι άνθρωποι με συνείδηση γνωρίζουν ήδη την αλήθεια και χρόνια τώρα την πολεμούν. Είναι ένα όπλο στα χέρια του κινήματος BDS; Σίγουρα! Το Ισραήλ το αξίζει και τώρα ψηφίζει και νόμο.

 

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License