Στοχοποιηση του ''χαμογελου του παιδιου''


O Μιχάλης Καλτεζάς και ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος δεν ήταν δυο αθώα παιδιά θύματα, αλλά δυο εξεγερμένοι έφηβοι “ένοχοι”.

 

Αντί για ενός λεπτού σιγή, ενός λεπτού κραυγή, μια διαρκής επαναστατική δράση.

 

 

Καλοκαίρι- 2004

 

Οι ολυμπιακοί αγώνες πραγματοποιούνται στην Ελλάδα, κι εκτός από τα αδέσποτα ζώα και τους αστέγους, εξαφανίζονται από τους δρόμους και από κάποια ιδρύματα εκατοντάδες παιδιά. Το χαμόγελο του παιδιού βάζει το χέρι του.

 

Νοέμβριος -2004

 

Μπάτσοι και χαμόγελο του παιδιού απαγάγουν το παιδί συντρόφου, μόνο και μόνο επειδή είναι αγωνιστής. Το κράτος για να δικαιολογηθεί, επινοεί ότι ο πατέρας κακοποιεί το παιδί, όμως οι μόνοι που κακοποιούνται για τα επόμενα χρόνια είναι οι γονείς και το παιδί.

 

Νοέμβριος -2010

 

Εργασιακή σαπίλα στο χαμογελο του παιδιού, με περικοπές, απειλές και άλλα πολλά...

 

Σεπτέμβριος -2017

 

Νεκρό αγοράκι 2,5 ετών στις εγκαταστάσεις του χαμόγελου του παιδιού, ο θάνατος προήλθε απο πτώση του παιδιού στον υπόγειο χώρο συγκέντρωσης λιμάτων. Δεν θέλουμε να μείνουμε στις ευθύνες που μπορεί να υπήρχαν κατά τη διάρκεια του καθαρισμού της σηπτικής δεξαμενής (αφού σε μια ταξική κοινωνία τίποτα δε γίνεται όπως θα έπρεπε να γίνεται), ούτε στις ατομικές ευθύνες που μπορεί να έχουν οι υπεύθυνοι των εγκαταστάσεων και οι συνοδοί των ανηλίκων.

Για εμάς οι ευθύνες και τα αίτια βρίσκονται στην ίδια τη φύση του χαμόγελου του παιδιού, στην ίδια τη φύση του καπιταλιστικού συστήματος που γεννά και τον κάθε λογής θάνατο και τον κάθε λογής μη κυβερητικό οργανισμό.

 

Για τον μικρό Ανδρέα, για τον μικρό Νίκο, για το κάθε παιδί

Αρνηση της αρνησης

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License