Στις 18 Σεπτέμβρη του 2013, ο Παύλος Φύσσας δολοφονείται από φασίστεςτης Χρυσής Αυγής. Το ευρύτερο αντιφασιστικό κίνημα δυναμώνει, δημιουργείεχθρικό έδαφος στους φασίστες και τους τσακίζει από γειτονιά σεγειτονιά. Η μουσική του Φύσσα ακούγεται στους δρόμους, στίχοι τουγράφονται στους τοίχους, συνθήματα με το όνομα του συνοδεύουν τιςπορείες. Το κράτος και οι θεσμοί του καταδικάζουν την Χρυσή Αυγή, τηναπειλούν με ποινικές διώξεις. Κράτος, media, πολιτική και δικαστικήεξουσία δράττονται της ευκαιρίας και επιχειρούν να ξεπλύνουν ολόκληρο τοκοινωνικοπολιτικό σύστημα που την έθρεψε και την όπλισε. Η κοινωνίαδείχνει την κίβδηλη ευαισθησία της και καταδικάζει για ακόμη μια φοράτην βία, από όπου και αν προέρχεται – αυτή τη φορά η κατάστασηπαρατράβηξε, διότι η βία στράφηκε ενάντια σε ένα κομμάτι από τη σάρκατης και όχι σε κάποιο ξένο και αλλότριο κομμάτι, όπως συνέβη άλλεςφορές πουστάθηκε απλά σιωπηλή. Η θεωρία των δύο άκρων ζει και βασιλεύει και οιευϋπόληπτοι πολίτες εγκαλούν με τη σειρά τους σε εορτασμό και νίκη τηςδημοκρατίας. Πέντε χρόνια μετά παρατηρούμε μεγάλη μερίδα του κοινωνικού ιστού νααφήνει πίσω τα προσχήματα και τον συγκαλυμμένο εκφασισμό και για πρώτηφορά μετά από καιρό να βρίσκει κάτι για να αγωνιστεί και ναδιαμαρτυρηθεί. Η κοινωνία κατεβαίνει στους δρόμους και διαδηλώνει για τηΜακεδονία. Η κοινωνία του σήμερα έχει ως λάβαρο την ελληνική σημαία,τονώνεται από και τονώνει την έννοια της εθνικής ενότητας και τουπατριωτισμού σε ένα φαύλο κύκλο που πολώνει ολοένα και περισσότερο.Και εμείς που θέτουμε τους εαυτούς μας; Ως αναρχικά άτομα δενεπηρεαζόμαστε απο τα σημεία των καιρών, ούτε αντιλαμβανόμαστε τηνκοινωνία ως δεξαμενή άντλησης συντροφικών και ανεξούσιων σχέσεων.Παρακολουθούμε τις εξελίξεις και την επικαιρότητα, αλλά δεν μένουμε σεαυτά, ούτε μεταβάλλουμε τα προτάγματα μας. Μέσα στην πάροδο των χρόνωνδεν αλλάζουν οι ιδέες μας και δεν περιορίζουμε τον αγώνα μας. Μονάχα ηοργή μας μεγαλώνει, γιγαντώνεται και σύντομα θα ξεσπάσει. Όπως τότε με τον κάθε Ρουπακιά, έτσι και τώρα με το κάθε εθνικόφρωνκατακάθι θέτουμε τους εαυτούς μας απέναντι στον φασισμό που γεννάειαυτό το σύστημα. Τον φασισμό που υπάρχει παντού γύρω μας στις αξίεςαυτής της κοινωνίας και που αναπαράγεται μέσα στις σχέσεις μας με τουςάλλους, με τη φύση και με τα υπόλοιπα ζώα. Που κρύβεται μέσα σε αθώανοικοκυριά και σε καφενειακές συζητήσεις. Θέλουμε να γίνουμε αυτό που θαέρθει για να συντρίψει το υπάρχον. Είμαστε μονάδες άρρωστες καιδιεστραμμένες και δεν θαησυχάσουμε μέχρι να καεί συθέμελα αυτή η φυλακή στην οποία αναγκαζόμαστενα ζούμε. Αυτή η κοινωνία φυλακή που στηρίζεται πάνω στα πιο σαθράθεμέλια – της υποταγής, της εκμετάλλευσης, της εθελοδουλείας, τηςεθνικοφροσύνης, της αστικής νομιμότητας, της υποκρισίας. Που καθημερινάπροσπαθεί να καταστείλει τις επιθυμίες και τις στοχεύσεις μας. Αυτή τηνφυλακή θέλουμε να δούμε νεκρή και άγονη, έτσι ώστε η καταστροφή της ναγεννήσει την ικανοποίηση μας.

ΟΥΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ, ΟΥΤΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΑΤΩ Ο ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ, ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ

Πορεία Τρίτη 18 Σεπτέμβρη, 18:00, Καμάρα

Κατάληψη 111

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License