Οι ταξικές αντιθέσεις και ο κοινωνικός κανιβαλισμός γεννούν και δολοφονίες

Ανακοίνωση του Ελευθεριακού Σχήματος Φιλοσοφικής για τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου

«Οι τράπεζες γεννάνε τους «ληστές». Οι φυλακές τους «τρομοκράτες». Η μοναξιά τους «απροσάρμοστους». Το προϊόν την «ανάγκη». Τα σύνορα τους στρατούς. Όλα η ιδιοχτησία. [...] Να κάνουμε ποίημα τη Ζωή. Και τη Ζωή πράξη.»

Κατερίνα Γώγου

Στις 21/9 έξω από κοσμηματοπωλείο στην Ομόνοια δολοφονείται ο 33χρονος Ζακ Κωστόπουλος, γνωστός ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ και των οροθετικών. Ο ίδιος εγκλωβίστηκε, όντας πανικόβλητος και υπό τη φανερή επήρεια ουσιών (παράμετρος που εν τέλει δεν αξιολογήθηκε από τους δολοφόνους του, ίσα-ίσα φαίνεται πως λειτούργησε το κοινωνικά παθογόνο αντανακλαστικό του δημόσιου στιγματισμού των χρηστών) μέσα στο κατάστημα κατά την προσπάθειά του, όπως φαίνεται, να αποφύγει έναν καυγά που εξελισσόταν σε παρακείμενη καφετέρια όπου βρισκόταν μαζί με την παρέα του. Στη συνέχεια, εν αρχή ο κοσμηματοπώλης μαζί με έναν διερχόμενο –ακροδεξιό, όπως απεδείχθη αργότερα- και έπειτα οι μπάτσοι, επιδόθηκαν όλοι μαζί σε λιντσάρισμα που οδήγησε στη δολοφονία του Ζακ. Η είδηση για το θάνατο του Ζακ Κωστόπουλου μας γέμισε σε πρώτη φάση με θλίψη για την απώλεια ενός ανθρώπου με τον οποίο μοιραζόμαστε κοινή ταξική θέση, μιας και συγκαταλέγεται στην πλατιά πλειοψηφία των φτωχοδιαβόλων και δη στα πιο περιθωριοποιημένα τμήματα αυτών. Σε δεύτερη φάση, νιώσαμε την οργή για ένα ακόμα φονικό έγκλημα που έχει τις ρίζες του στις υλικές αντιθέσεις του καπιταλιστικού κυριαρχικού κοινωνικού σχηματισμού.

Για εμάς, πάντως, δεν έχει καμία διαφορά αν ο Ζακ μπήκε στο κοσμηματοπωλείο για κλοπή. Αντιλαμβανόμαστε πως η σωρευμένη και δυσβάστακτη υλική πίεση και η οικονομική ανέχεια είναι σεβαστοί λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν έναν φτωχό και περιθωριοποιημένο άνθρωπο στην ατομική απαλλοτρίωση για την κάλυψη των βασικών του βιοτικών αναγκών. Άλλωστε, το κεφάλαιο αφήνει ένα σωρό ανθρώπους έξω από τους παραγωγικούς του σχεδιασμούς. Αυτοί οι άνθρωποι βιώνουν με τον πλέον ειδεχθή τρόπο την υποτίμηση της ίδιας τους της ύπαρξης με υλικούς όρους. Στο βάρβαρο για τα άκληρα κοινωνικά στρώματα περιβάλλον του καπιταλισμού, η «προσβολή» της ατομικής ιδιοκτησίας φαντάζει αδιανόητη και ποινικοποιείται μανιωδώς. Πρόκειται, ούτως ή άλλως, για ένα σύστημα που ανάγει σε ύψιστη αξία και αναπαραγωγικό του «καύσιμο» την ατομική ιδιοκτησία και την άντληση υπεραξίας από την ανθρώπινη εργασία. Πόσο μάλλον αν λάβει κανείς υπόψη πως η πιο παραδοσιακή μορφή πολιτικής διαχείρισης των αστικών συμφερόντων, ο φιλελευθερισμός δηλαδή, έχει ταυτίσει την ατομική ελευθερία με την κατοχή ιδιοκτησίας. Μπροστά στην «ιερή» ιδιοκτησία, λοιπόν, οι ενεργοί και παθητικοί στυλοβάτες του καπιταλισμού δε λογαριάζουν την ανθρώπινη ζωή, τη ζωή ενός φτωχού και απόκληρου.

Είναι σαφές ότι η ανθρώπινη ζωή αξίζει περισσότερο από όλα τα διαμάντια του κόσμου. Δε θα επιχειρηματολογήσουμε πάνω σε αυτό. Είναι επίσης σαφές ότι ο άνθρωπος που σκοτώνει με γυμνά χέρια για να προστατέψει την ατομική του ιδιοκτησία, οπωσδήποτε θα σκότωνε και για να την αποκτήσει. Ότι στην τρίτη χιλιετία ο κοινωνικός κανιβαλισμός βρίσκεται σε ντελίριο έγινε παραπάνω από αντιληπτό, αφού άνθρωποι φαινομενικά μετριοπαθείς και «χλιαροί» δε διστάζουν να στερήσουν τη ζωή από τον αδύναμο. Τη στιγμή, δηλαδή, που οι καταπιεσμένοι αυτού του κόσμου θα μπορούσαμε να ενώσουμε τη γροθιά μας κόντρα στο σύστημα που γεννά φτώχεια και εξαθλίωση, κάποιοι στρέφουν το μίσος τους στον αδύναμο, τον παρία, τον κοινωνικά περιθωριοποιημένο. Εδώ έρχεται να «κουμπώσει» συμπληρωματικά και η δράση των κυανόκρανων σκυλιών του συστήματος: «φυτεύοντας» μαχαίρι στον τόπο του εγκλήματος, αλλά και με πολλαπλές κλωτσιές στον ήδη αιμόφυρτο, ακινητοποιημένο και λιπόθυμο Ζακ, είναι εξίσου υπεύθυνοι για τον θάνατο ενός ανθρώπου. Το «φυτεμένο» από τους μπάτσους μαχαίρι, αλλά και τα διάφορα απενοχοποιητικά για τους θύτες σενάρια, αποτελούν τη συνταγή που θα χρυσώσει το χάπι της δολοφονίας του Ζακ, ώστε να δαιμονοποιηθεί εντέχνως το θύμα και να τη σκαπουλάρουν οι θύτες. Κάπως έτσι ανοίγεται ο δρόμος για άλλη μία κρατική και δικαστική μεθόδευση μετατόπισης της ενοχής από τον θύτη στο -δολοφονημένο στην προκειμένη περίπτωση- θύμα.

Φυσικά, η δικαιοσύνη δεν πρόκειται ποτέ να δικάσει τα παιδιά της. Αυτό φαίνεται από τον τρόπο που μεταχειρίστηκε με fast track διαδικασίες εντός 72 ωρών την υπόθεση, τη στιγμή που καθόλου ειρωνικά οι πολιτικοί υμνητές της νύχτας των μαχαιριών δικάζονται εδώ και τόσα χρόνια. Πιο συγκεκριμένα, όλοι οι ιατροδικαστές είτε έχουν αθωώσει Χρυσαυγίτες στο παρελθόν είτε διατηρούν εξαιρετικά καλές σχέσεις με αυτό που ονομάζεται «στενός κρατικός τομέας». Η επίσπευση των διαδικασιών προτού η κοινωνική οργή μετουσιωθεί σε δημιουργική δράση, αλλά και προτού νέα στοιχεία έρθουν στο φως της υπόθεσης, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία: το κράτος κινεί τους ιμάντες της υπόθεσης, φωτοσκιάζοντας τα στοιχεία κατά το εξουσιαστικό δοκούν. Η αστική δικαιοσύνη νομοθετεί και δικάζει με αυστηρά ταξικά κριτήρια και αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά. Η δικαιοσύνη στον καπιταλισμό είναι ένα φίδι στην υπηρεσία των πλούσιων και των ισχυρών, το οποίο δαγκώνει μόνο τους ξυπόλητους, κοινώς μόνο αυτούς που βρίσκονται στη βάση της κοινωνικής πυραμίδας.

«Έγινε η απώλεια συνήθειά μας», Διάφανα Κρίνα

Το νέο «σκάνδαλο» κατέκλυσε τον καθεστωτικό δημοσιογραφικό λόγο. Είδαμε πλούσιο υλικό με τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, εικόνες φρίκης, ωμής βίας και αποκτήνωσης από τη σκηνή του εγκλήματος και εικόνες μεσαίωνα από τα πάνελ των δημοσκοπήσεων. Οι τόσο δημοκρατικές έρευνες δεν ντράπηκαν να κάνουν πασαρέλα «ελευθερίας του λόγου» ρωτώντας το τηλεοπτικό κοινό αν συμφωνεί με τη δολοφονία ενός αδύναμου, εγκλωβισμένου και ημιθανούς ανθρώπου, που μεταφέρθηκε νεκρός με χειροπέδες στο νοσοκομείο! Τα μέσα που μετέρχεται το κράτος για να απευθυνθεί στα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα αντανακλούν και το περιεχόμενου του μηνύματος που θέλει να στείλει: εν προκειμένω, η δολοφονία συζητιέται σαν ανοιχτό poll σε παιχνίδι reality. Αυτός είναι και ο τρόπος με τον οποίο θεριεύει ο κοινωνικός εκφασισμός: οι φασίστες δε χρειάζεται να ενεργοποιήσουν τα τάγματα εφόδου, όταν το κάνουν εθελοντικά μικροκαταστηματάρχες και αντιδραστικοί μικροαστοί. Οι ακροδεξιοί δε λείπουν τελείως από το σκηνικό της δολοφονίας, αφού τη μεθεπόμενη της δολοφονίας του Ζακ, φασίστες πέρασαν μπροστά από το μαγαζί για να φωνάξουν ρατσιστικά συνθήματα και να υπερασπιστούν τους δολοφόνους του Ζακ. Μέλη ακροδεξιών οργανώσεων υπερασπίστηκαν και οι ιατροδικαστές, αλλά δεν τρέφαμε καμία αυταπάτη για την σχέση κράτους-παρακράτους.

Είναι γεγονός πως μεγάλα κομμάτια της εργατικής τάξης είναι αλλοτριωμένα και αφομοιωμένα από την κυρίαρχη αστική νοοτροπία. Είναι τα πιο επιρρεπή κομμάτια στον κοινωνικό κανιβαλισμό. Ωστόσο, αναγνωρίζουμε πως η κατεξοχήν αποτελεσματική απάντηση στον κοινωνικό κανιβαλισμό, μπορεί να είναι μόνο ένα συλλογικό χτύπημα από τις οργανωμένες δυνάμεις των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων με γνώμονα την καθολική ανθρώπινη χειραφέτηση, και όχι μια ταξικά ανώριμη αντικοινωνική «λύσσα». Ένα χτύπημα που θα καταστρέψει μια και καλή τις ρίζες που γεννούν τον κοινωνικό κανιβαλισμό, οι οποίες είναι η βασική αντίθεση κεφαλαίου-εργασίας την οποία συντηρεί και διαιωνίζει το κράτος με όλους τους επικουρικούς μηχανισμούς του, αλλά και οι δευτερογενείς σχέσεις διαχωρισμένης εξουσίας που αξιοποιούνται από το κεφάλαιο για τον αλληλοσπαραγμό των υποτελών μαζών (βλ. διαχωρισμοί με βάση το φύλο, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, τη φυλή, τη θρησκεία, την ηλικία, την εμφάνιση κ.α.).

Το ότι ο Ζακ είναι ένας από εμάς είναι προφανές. Ο Ζακ είναι ένα ακόμη θύμα της βάρβαρης εποχής, ένα άτομο που τέθηκε στο περιθώριο της κοινωνίας όντας ομοφυλόφιλος και drag queen, οροθετικός και χρήστης ουσιών. Ήταν ένας άνθρωπος που του χρεώθηκε η διαφορετικότητα για ένα σύστημα που επιθυμεί την πλήρη ομοιομορφία στη βάση των κυρίαρχων νορμών και τελικά επιζητά την πλήρη υποταγή μας στις επιταγές του. Ενάντια στο σύστημα που επιχειρεί να κανονικοποιήσει τον θάνατο στο δελτίο των 21:00 με όρους ρουτίνας, υψώνουμε τις συλλογικές ταξικές αντιστάσεις μας σε κάθε χώρο εργασίας, γειτονιά, σχολείο και σχολή.

 

ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

 

ΔΕ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΣΚΥΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ ΖΑΚ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΚΟΛΑΟΥΖΩΝ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ

 

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ, ΤΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ, ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ.

ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ ΟΛΩΝ

 

Ελευθεριακό Σχήμα Φιλοσοφικής

mail επικοινωνίας: eleutheriakosxhmafilolosofikhs@espiv.net

fb: facebook.com/eleutheriakosximafilosofikisauth

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License