[Λάρισα] Δράσεις αλληλεγγύης στους ολικούς αρνητές στράτευσης

Όσο λοιπόν η άρνηση στράτευσης βαφτίζεται ανυποταξία τότε επιλέγουμε να είμαστε ανυπότακτοι και όχι υποταγμένοι. Η επιλογή ολικής άρνησης στράτευσης είναι μια πολιτική πράξη αντίστασης και ανυπακοής στον έλεγχο της εξουσίας γιατί την χτυπά εκεί που την πονάει. Στο γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα την υπηρετήσουν και δεν θα σφαχτούν για χάρη της. Ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν δείχνουν καμία ανοχή σε κανένα στρατόκαυλο, σε κανένα αφεντικό, σε κανένα πληρωμένο νατοϊκό δολοφόνο όπως αυτούς που τριγυρνάνε στην πόλη μας.

post image

Mε αφορμή την τέταρτη κατα σειρά δίωξη μέσα σε δύο χροόνια τους συντρόφου Δημήτρη Δημτσιάδη, πραγματοποιήσαμε δράσεις αλληλεγγύης στους ολικούς αρνητές στράτευσης στη πόλη της λάρισας. Τη Τετάρτη 10/10 βάψαμε τοίχους στη γειτονιά του Α. Αντωνίου με σχετικά συνθήματα. Τη Πέμπτη 11/10 αναρτήσαμε πανό στη πλατεία ταχυδρομείου, στο κτίριο Κατσίγρα, όπου και κάναμε μικροφωνική παρέμβαση με το κείμενο της συνέλευσης μας.
                                     Ούτε μια ώρα στο στρατό τους, ούτε ένα ευρώ στα ταμεία τους!
Η σημερινή παρέμβαση γίνεται με αφορμή την τέταρτη κατά σειρά δίωξη μέσα σε δύο χρόνια του αναρχικού ολικού αρνητή στράτευσης Δημήτρη Δημτσιάδη με την για τέταρτη και πάλι φορά επιβολή του εξαχίλιαρου προστίμου.
  Η άρνηση στράτευσης στην Ελλάδα φέρει την πρωτοποριακή αντιμετώπισή της ως διαρκές έγκλημα και τοποθετεί τους αρνητές σε μία συνθήκη εξοντωτικής πίεσης και συνεχούς κατατρεγμού. Η τακτική καταστολής του ελληνικού κράτους απέναντι στους ολικούς αρνητές στράτευσης είναι διττή: οικονομική-ποινική και συνοδεύεται με το αντίκτυπο των κυρίαρχων αντιλήψεων περί στρατού στην κοινωνική και προσωπική ζωή. \
  Όλες οι κατασταλτικές μέθοδοι που εφαρμόζονται, είναι ξεκάθαρα εκδικητικές απέναντι σε όσους αντιστέκονται να συμμορφωθούν και να υπηρετήσουν την βιομηχανία πολέμου και κέρδους. Πρόστιμα, διώξεις, συλλήψεις, δικαστήρια, κλήσεις και παράβολα ή ακόμα και το ενδεχόμενο φυλάκισής τους. Απολιτικοποίηση και υποβάθμιση της πολιτικής αυτής επιλογής και συναισθηματικοί εκβιασμοί όπως: “δεν θα γίνεις άντρας αν δεν πας στον στρατό”, “κοιτάς μόνο τον εαυτό σου” “δεν θα υπερασπιστείς δλδ την πατρίδα σου άμα έρθουν οι Τούρκοι”, “εμείς μαλάκες είμαστε που πήγαμε;” “κοίτα την οικογένειά σου και σώπα”, “τί θα πει το αφεντικό σου; Πώς θα βρεις δουλειά” κλπ, κλπ. Για όσους έχουν να πληρώσουν τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά...
  Μπορούμε να αντιληφθούμε πόσο ψυχοφθόρα και εξαντλητική είναι μια κατάσταση όπου ο μισθός που παίρνει κάποιος μετά από καθημερινή 8ωρη-10ωρη εκμετάλλευση δεσμεύεται, το αυτοκίνητο που χρειάζεται για να μετακινείται κατάσχεται και το ΑΦΜ μπλοκάρεται. Το κράτος λοιπόν, ενεργοποιεί με υπερβάλλοντα ζήλο όλους τους μηχανισμούς του, από τους καραβανάδες και τους στρατοδίκες, τους μπάτσους και την αστική δικαιοσύνη μέχρι τους εφοριακούς και τους τραπεζίτες.   Μπορούμε ακόμα τελικά να αντιληφθούμε ότι το όλο ζήτημα κουβαλάει το βάρος της κυρίαρχης εθνικής αφήγησης για το ρόλο του στρατού και του κράτους στη βαθιά και συνεχή σχέση τους στο χρόνο. Οι βασικές αξίες των εθνών με το ιερό καθήκον για την προστασία της πατρίδας που απειλείται, συνοδεύονται με χιλιάδες νεκρούς, προσφυγιά, καταστροφές και λεηλασία της γης. Ποιοι πολεμάνε όμως και ποιοι σκοτώνονται κάθε φορά το ξέρουμε καλά. Και εμείς ούτε κοντή μνήμη έχουμε ούτε τυφλοί είμαστε.
  Τα παραδείγματα εξάλλου του κατά τα άλλα “αμυντικού και υπερασπιστή” ελληνικού στρατού είναι πολλά: Σφαγίασμα απεργιών στις αρχές του αιώνα, λευκή τρομοκρατία μετά την κατοχή, συμμετοχή στους πολέμους σε Κορέα, Ιράκ, Αφγανιστάν και Βιετνάμ, πραξικόπημα σε Ελλάδα και Κύπρο, μισθοφόροι στα Βαλκάνια και στην Αφρική, βομβαρδισμοί στη Συρία, στρατιωτικές ασκήσεις σε Αίγυπτο και Ισραήλ, ασκήσεις για την καταστολή μέσα στις πόλεις σε αναπαραστάσεις ενάντια σε διαδηλωτές ....
  Δεν τρώμε λοιπόν το παραμύθι... Προσπαθούμε να επιβιώσουμε και μας βάζουν να σκοτωνόμαστε για τον καπιταλισμό. Τα γεωπολιτικά-οικονομικά συμφέροντα, η ανακατανομή του πλούτου, η χάραξη συνόρων, ο έλεγχος και εξουσία συνθέτουν το σκηνικό: εξασφάλιση των πετρελαιοπηγών στην μέση ανατολή, εκμετάλλευση φυσικών πόρων, διαμάχες για το πέρασμα του αγωγού East Med από την ανατολική μεσόγειο στην δυτική Ευρώπη, νέες βάσεις του ΝΑΤΟ λόγω της στρατηγικής σημασίας θέση της Ελλάδας. Την ίδια στιγμή για τα χαμηλά στρώματα της κοινωνίας το σκηνικό είναι διαφορετικό: φορολογική αφαίμαξη, αντεργατικοί νόμοι, πλειστηριασμοί, διακοπές ρεύματος και νερού, φτωχοποίηση, εκφασισμός και κοινωνικός κανιβαλισμός. Τον πόλεμο τον ζούμε άλλωστε κάθε μέρα εδώ στην “ειρηνική” αστική δημοκρατία.
  Όσο λοιπόν η άρνηση στράτευσης βαφτίζεται ανυποταξία τότε επιλέγουμε να είμαστε ανυπότακτοι και όχι υποταγμένοι. Η επιλογή ολικής άρνησης στράτευσης είναι μια πολιτική πράξη αντίστασης και ανυπακοής στον έλεγχο της εξουσίας γιατί την χτυπά εκεί που την πονάει. Στο γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα την υπηρετήσουν και δεν θα σφαχτούν για χάρη της. Ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν δείχνουν καμία ανοχή σε κανένα στρατόκαυλο, σε κανένα αφεντικό, σε κανένα πληρωμένο νατοϊκό δολοφόνο όπως αυτούς που τριγυρνάνε στην πόλη μας.
  Εμείς, ως κομμάτι των
από τα κάτω αυτής της κοινωνίας, δεν θέλουμε ούτε να σφαχτούμε για τα αφεντικά, να γίνουμε ''άντρες'', ούτε βλέπουμε το συμφέρον μας ατομικά. Για εμάς ο μόνος διαχωρισμός, είναι μεταξύ των εξουσιαστών και των εξουσιαζόμενων. Σκεφτόμαστε συλλογικά και πολεμάμε για την ελευθερία όλων των καταπιεσμένων της γης. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με κανένα εργάτη και εργάτρια από οποιοδήποτε κομμάτι του κόσμου γιατί βιώνουμε την ίδια εκμετάλλευση και δεν έχουμε να κερδίσουμε τίποτα από ένα πόλεμο.
  Εμεί
ς, ως αναρχικοί, προτάσσουμε τις συλλογικές αντιστάσεις, τις μαζικές αρνήσεις και την ανυποταξία. Βρισκόμαστε απέναντι και ενάντια στις εξουσιαστικές δομές των κρατών που πάνω στις πλάτες των λαών, σκορπίζουν την εκμετάλλευση , την υποδούλωση και τα τυφλά "εθνικά" μίση σε ολόκληρο τον κόσμο. Ενάντια στους στρατούς τους, που σκορπίζουν το θάνατο, που ευθύνονται πάντα για ανυπολόγιστες καταστροφές ολόκληρων γεωγραφικών περιοχών, που αιματοκυλούν, βιάζουν και καταστρέφουν ολόκληρες κοινωνίες και λαούς, όλο πιο μεθοδικά, όλο και πιο μαζικά. Για μας, οι πραγματικοί εχθροί, δεν είναι κάποιος γειτονικός λαός, αλλά τα κράτη, ο καπιταλισμός, τα αφεντικά, οι παπάδες και οι φασίστες, η εξουσία σε όλες της τις εκφάνσεις.
Αφεντικά, καραβανάδες, γαλονάδες, δεν υπακούμε, δεν υπηρετούμε, δεν θα γίνουμε κρέας για τα κανόνια σας.                                Αλληλεγγύη στον αναρχικό ολικό αρνητή στράτευσης Δημήτρη Δημτσιάδη
                                        Άμεση και αναδρομική παύση των διώξεων όλων των αρνητών
                                                               

                                                                  Συνέλευση αναρχικών Λάρισας

Εικόνες:

Α

από dou 12/10/2018 1:53 πμ.


Σήμερα το πρωι κρεμαστηκε πανι στην πλατεια ταχυδρομειου, εγινε μικροφωνικη παρεμβαση και μοιραστηκαν κειμενα ως ενδειξη αλληλεγγυης στους ολικους αρνητες στρατευσης.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License