Ενημέρωση από στρατοδικείο Θεσσαλονίκης: Νέα καταδίκη του αναρχικού Δημήτρη Δημτσιάδη (και μία παραλίγο νέα σύλληψη)


post image

Ενημέρωση από στρατοδικείο Θεσσαλονίκης: Νέα καταδίκη του αναρχικού Δημήτρη Δημτσιάδη (και μία παραλίγο νέα σύλληψη)

Πραγματοποιήθηκε σήμερα στη Θεσσαλονίκη το στρατοδικείο του ολικού αρνητή στράτευσης Δ. Δημτσιάδη που αφορούσε τη δεύτερη (!!) περίοδο ανυποταξίας του και που τον καταδίκασε εκ νέου σε άλλους 4 μήνες φυλάκισης (ποινή που αναστέλλεται ως το εφετείο και είναι εξαγοράσιμη προς 5 ευρώ την ημέρα -10,5 στην ουσία μιας και υπάρχει προσαύξηση 110%-).

Μέσα και έξω από το δικαστήριο βρέθηκαν 70 περίπου σύντροφοι και συντρόφισσες, κρεμάστηκε πανό που έγραφε “ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΟΛΙΚΩΝ ΑΡΝΗΤΩΝ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ” ενώ κατά την συγκροτημένη αποχώρηση του κόσμου πετάχτηκαν τρικάκια και βάφτηκαν συνθήματα στους τοίχους.

Χαρακτηριστικό του μιλιταριστικού και δικαστικού σαδισμού που θέλει το έγκλημα της ανυποταξίας διαρκές είναι ότι ο σύντροφος κρατήθηκε για μία περίπου ώρα μετά το τέλος της δίκης ώσπου να βεβαιωθεί ότι τον Οκτώβρη συνελήφθη για την 4η (!!!!) περίοδο της ανυποταξίας του (κάτι που δεν φαινόταν αρχικά στα σχετικά έγγραφα).

Η έδρα, χωρίς διακοπές αυτή τη φορά, άφησε τόσο τον μάρτυρα υπεράσπισης όσο και τον κατηγορούμενο να καταθέσουν τις πολιτικές τους δηλώσεις, ενώ κατατέθηκαν και ψηφίσματα συμπαράστασης από σωματεία εργαζομένων και φοιτητικούς συλλόγους από όλη την Ελλάδα.

Μάρτυρας υπεράσπισης του Δημήτρη ήταν ο Γιώργος Τζαμαδάνης, κομμουνιστής αγωνιστής από τα χρόνια της δικτατορίας. Αναφέρθηκε στην γνωριμία τους μέσα στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, αλλά και στα δικά του βιώματα που αφορούσαν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου στην πόλη της Θεσσαλονίκης αλλά και την -λίγες εβδομάδες μετά- θητεία του στον στρατό σε περίοδο δικτατορίας, όπου δύο φορές κατέληξε στο νοσοκομείο επειδή αρνήθηκε να φωνάζει συνθήματα μίσους. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε επίσης στην διάλυση της προσωπικότητας όσων υπηρετούν, που σκοπό έχει το σβήσιμο της κριτικής σκέψης των νέων και την μετατροπή τους σε υπάκουους στρατιώτες σήμερα και υπάκουους εργαζόμενους αύριο. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε επίσης στο ρόλο των βιομηχανιών όπλων αλλά και στα ψέματα που αναπαράγουν οι στρατοί και οι εθνικισμοί, για την μόνιμα αμυνόμενη Ελλάδα και τα πάντα επιτιθέμενα γειτονικά κράτη.

Ο συνήγορος υπεράσπισης Γιάννης Ιερόπουλος ανέπτυξε, μέσα σε πολλά άλλα, το παράδοξο των συνεχών διώξεων για το ένα και μοναδικό “αδίκημα” της ανυποταξίας που διαπράττουν οι αρνητές στράτευσης.

Τέλος ο Δημήτρης έκανε την παρακάτω πολιτική δήλωση, ενώ στην ερώτηση της έδρας γιατί δεν επιλέγει την αντίρρηση συνείδησης (κάτι που χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει την καταδικαστική απόφαση), απάντησε πως ακόμα και να μπορούσε δε θα το επέλεγε καθώς, πέραν των άλλων, ούτε δηλώνει πασιφιστής, ούτε μη βίαιος, παρά μόνο ενάντιος στην θεσμοθετημένη βία του κράτους, αλλά ούτε είναι διατεθειμένος να επαναφέρει τη δουλοπαροικία και την άμισθη εργασία μέσω της έκτισης, της όπως και να έχει τιμωρητικής και μεγαλύτερης σε διάρκεια για τους αντιρρησίες συνείδησης, εναλλακτικής θητείας, καθώς είναι ένα βήμα πίσω για τους εκμεταλλευόμενους, στους οποίους και κατατάσσει τον εαυτό του:

Είχα αναλύσει και στο προηγούμενο στρατοδικείο τη γενικότερη απέχθεια μου προς τον πόλεμο, τον εθνικισμό, το ρατσισμό, την ανδροκρατία, την τυφλή υποταγή στους ανώτερους που προωθούν οι στρατοί αυτού του κόσμου, οπότε δε θα κουράσω επαναλαμβάνοντας τα ίδια και τα ίδια.

Θέλω όμως να δώσω μια ιδιαίτερη βαρύτητα στο ζήτημα της τυφλής πειθαρχίας και υπακοής στις εντολές των ανωτέρων, κάτι που δε θα μπορούσα ποτέ να δεχτώ για τον εαυτό μου. Θα έχετε διαβάσει και σεις, ίσως από πολύ διαφορετικά βιβλία από ότι εγώ, για την περίοδο της δικτατορίας. Για το ότι επιβλήθηκε χάρη σε κάποιον αόριστο κομμουνιστικό κίνδυνο (που μιλώντας ειλικρινά δεν υπήρχε εκείνη την περίοδο), για τις σχέσεις της με τις Η.Π.Α., για τις μπίζνες της -κυρίως- με το εφοπλιστικό και κατασκευαστικό κεφάλαιο, για το ότι εξαπλώθηκε άμεσα από τους συνταγματάρχες χάρη στην εφαρμογή ενός νατοικού σχεδίου που θα ήταν για την περίπτωση σοβιετικής εισβολής. Για τις διώξεις, τα βασανιστήρια, τα στρατοδικεία -καλή ώρα- που έστησε εκ νέου, απέναντι ακόμα και σε αστούς πολιτικούς που απλά λειτουργούσαν για λογαριασμό άλλων κομματιών του κεφαλαίου. Θα έχετε διαβάσει για την περιβοήτη ΕΣΑ , σημερινή στρατονομία, -το τμήμα που βασάνιζαν στη Θεσσαλονίκη ήταν απέναντι από το σχολείο που πήγαινα και ένας παππούς της γειτονιάς μας έλεγε ότι το βράδυ μάρσαραν οι μηχανές απ’ έξω για να μην ακούγονται τα ουρλιαχτά. Θα ξέρετε, δεν μπορεί να μην ξέρετε για το πως αντιμετωπίστηκαν οι εξεγερμένοι φοιτητές το 1973. Δεν ήταν μόνο το κλασσικό βίντεο που σώζεται και στις μέρες μας με το τεθωρακισμένο να ρίχνει την πύλη. Λοκατζήδες ήταν αυτοί που τους κυνήγαγαν και τους δέρναν μαζί με τους ασφαλίτες, αλλά δυστυχώς και πολλά νέα παιδιά στρατιώτες, που αν και πιο μαλακοί πολλές φορές στη διαχείριση της κατάστασης, δεν έπαυαν να ακολουθούν εντολές για να διαπράττουν εγκλήματα, ακόμα κι αν είχαν ένα αόρατο πιστόλι στο κρόταφο. Ναι, να ακολουθούν εντολές και όχι την ελεύθερη βούληση και κρίση τους, όπως εγώ πιστεύω ότι μπορούν και πρέπει να δρουν οι άνθρωποι ακόμα και σε καταστάσεις πολέμου. Κι έτσι έγιναν συνένοχοι, λιγότερο ή περισσότερο, στις πιο μαύρες μέρες της πρόσφατης ιστορίας αυτού του τόπου.

Είναι όμως και κάτι ακόμα. Λιγότερο από ένα χρόνο μετά, ένα άλλο πραξικόπημα υποκινούμενο από την εδώ χούντα συνέβη στην Κύπρο. Ο Μακάριος βλέπετε, εθνικιστικής κι αυτός αλλά αβανταρισμένος από την Κυπριακή αστική τάξη που είχε συμφέροντα από την αυτονομία του νησιού χαλούσε τα σχέδια για την περιβόητη ένωση με την μητέρα πατρίδα. Οι υποδαυλιζόμενες εντάσεις με την Τουρκοκυπριακή κοινότητα είχαν στρώσει το έδαφος και την τελική βολή την έδωσε η απόπειρα για εγκατάσταση στρατιωτικής δικτατορίας: Η ιμπεριαλιστική εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο είναι γεγονός και μετά το 1922 για άλλη μια φορά οι μεγάλες ιδέες των αστών, των κρατών και των στρατών τους αποδείχτηκαν καθοριστικές για τόσους νέους που σκοτώθηκαν ακόμα μια φορά χωρίς να ξέρουν το γιατί, ενώ την ίδια στιγμή οι “σύμμαχοι” του νάτο σιωπούσαν μιας και η δικιά τους δουλειά θα γινόταν καλύτερα με δύο κράτη-υποχείρια σε ένα νησί απόλυτα στρατιωτικοποιημένο ως και τις μέρες μας. Ίσως να θυμάστε βέβαια και την επιστράτευση φιάσκο, μιας και κανείς δεν έβρισκε και εύκολα νέους να θέλουν να πολεμήσουν για έναν πόλεμο άδικο και που συνάμα δεν ένοιωσαν ποτέ δικό τους...

Τα αποτελέσματα της τυφλής υπακοής στους ανώτερους στη στρατιωτική ιεραρχία ήταν όλα τα παραπάνω. Δικτατορία, φίμωση της ελευθερίας και περιστολή των εργατικών δικαιωμάτων, πολιτικές διώξεις, διακοινοτικές συγκρούσεις, πόλεμος, ιμπεριαλιστική επέμβαση. Νομίζω ότι δε χρειάζεται να μακρηγορήσω για το ότι κάτι τέτοιο το θεωρώ όχι μόνο ξένο προς τη δική μου συνείδηση αλλά και εχθρικό, τόσο που για να προφυλάξω τον εαυτό μου από το να ακολουθώ χωρίς κρίση τις εντολές οποιουδήποτε πληρώνω ήδη το τίμημα. 

Τέλος σε σχέση με μένα αλλά και την καταδικαστική σας απόφαση που θα ακούσω σε λίγο έχω μόνο να σας πω το εξής, εξηγώντας και εντελώς πρακτικά τι εννοούμε όταν μιλάμε εμείς οι εργάτες, εμείς οι γυναίκες, εμείς οι ομοφυλόφιλοι για ταξική δικαιοσύνη: Έχω διωχθεί ήδη 4 φορές, αριθμός ρεκόρ για τη μία και μοναδική συνειδησιακή, αξιακή, πολιτική, εκπορευόμενη από την ταξική μου θέση, επιλογή να μη στρατευτώ. Έχω ήδη 4 πρόστιμα των 6000 ευρώ που θα τοκίζονται ώσπου να γίνουν 48.000! Κάθε παραπάνω μέρα που μου θα προσθέσετε στην ποινή, όπως ακριβώς οι έμποροι προσθέτουν σ’ ένα τεφτέρι τα χρέη όσων αγοράζουν εν πιστώσει, θα σημαίνει για μένα πέραν των άλλων και το εξής: Χιλιάδες ευρώ για εξαγορά των ποινών, ή περισσότερο καιρό στη φυλακή όπου δεν θα μπορώ να δουλέψω για να ζήσω εγώ και η οικογένειά μου, έστω και αν δεν νοηματοδοτούμε με τον ίδιο τρόπο και αυτή τη λέξη. Την ίδια στιγμή, όταν πάρω το δώρο Χριστουγέννων μαζί με το μισθό του Δεκεμβρίου θα μου φαγωθούν λεφτά που έχω δουλέψει γιατί θα περάσω το ακατάσχετο όριο των 1250 ευρώ, ενώ -τραγική ειρωνεία- τις ίδιες μέρες θα αρχίσουν να κατατίθενται τα αναδρομικά για όλα τα σώματα ασφαλείας και τους δικαστές, κάτι που εχθές κιόλας ανακοίνωσε ο Τσίπρας σε εκδήλωση της πολεμικής Αεροπορίας.

Δε θα κρυφτώ, το βρίσκω άδικο, όπως άδικο βρίσκω και το σύστημα που υπηρετείτε. Και για αυτό δεν βρίσκω καθόλου αντιφατική τη δυσανάλογη τιμωρία μου στο παρελθόν για απλή οπλοκατοχή που με οδήγησε στη φυλακή αλλά και τη δυσανάλογη τιμωρία μου τώρα για μία φαινομενικά εντελώς αντίθετη πράξη, την άρνηση μου να πιάσω όπλα. 

Είναι τελικά, το ποιανής τάξης τα συμφέροντα θα υπεράσπιζαν κάθε φορά τα όπλα που θα έπιανα στα χέρια μου. Και αυτό το πράγμα με κάνει τουλάχιστον να είμαι εντάξει με τη συνείδησή μου: Είμαι, παρά τα λάθη και τις αντιφάσεις μου -που θα κρίνει η ιστορία- κομμάτι μιας τάξης που ματώνει στους χώρους δουλειάς αλλά και στα χαρακώματα των πολέμων χωρίς να κερδίζει τίποτα, και που προσπαθώ να συμβάλω στην απελευθέρωσή της, αλλά και στην απελευθέρωση όλης της ανθρωπότητας. Και όσο περνάν τα χρόνια συνειδητοποιώ πως τίποτα άλλο δε θα μπορούσα να είμαι, πως τίποτα άλλο δεν μπορώ να είμαι...”

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΤΟΝ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ ΣΤΟΥΣ ΟΛΙΚΟΥΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ 

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΑΤΟ

ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, ΟΧΙ ΕΘΝΙΚΗ

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License