ΚΟΜΟΤΗΝΗ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ VIVIENDA

Μιας και θεωρούμε πως ορισμένοι τίτλοι (όπως το ‘’αυτοδιαχειριζόμενο’’) είναι φορτισμένοι με ιδιαίτερο πολιτικό υπόβαθρο και συνεπώς πρέπει να συμβαδίζουν με τα περιεχόμενα, νιώθουμε ότι είναι χρέος μας να κάνουμε μια αναδρομή στη βραχύχρονη παρουσία μας στο Vivienda.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ VIVIENDA

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΜΙΣΟΥΣ (Κάθε Κυριακή στις 16.00 στο SKAI)

Μιας και θεωρούμε πως ορισμένοι τίτλοι (όπως το ‘’αυτοδιαχειριζόμενο’’) είναι φορτισμένοι με ιδιαίτερο πολιτικό υπόβαθρο και συνεπώς πρέπει να συμβαδίζουν με τα περιεχόμενα, νιώθουμε ότι είναι χρέος μας να κάνουμε μια αναδρομή στη βραχύχρονη παρουσία μας στο Vivienda.

Τι θεωρούμε εν τέλει αυτοδιαχειριζόμενο χώρο; Ένα χώρο στον οποίο έχουν αποφασίσει απλώς να αράζουν, από άτομα που επιζητούν μόνο την κοινωνικοποίηση, μέχρι άτομα οργανώσεων της πατριωτικής αριστεράς; Μήπως θεωρούμε ένα χώρο που ανακοινώνει με αποφάσεις ατόμων που έχουν εγκαταλείψει τον χώρο προ πολλού, ότι μια αναρχική συλλογικότητα αποτελεί τροχοπέδη στις διεκδικήσεις και στους αγώνες, εκεί όπου έχουμε αποδείξει εδώ και καιρό ότι είμαστε πάντα παρόντες και παρούσες; Όσο «διασπαστικοί» και αν φανούμε, συγγνώμη αλλά θεωρούμε αυτοδιαχειριζόμενο χώρο, έναν χώρο που εκτός της απουσίας κρατικών θεσμών και εμπορευματικών νοοτροπιών, βρίσκονται σε αυτόν και συνδιαμορφώνουν άτομα απαλλαγμένα από κυρίαρχα στερεότυπα κι όχι άτομα που αντιλαμβάνονται και αντιμετωπίζουν τους αναρχικούς σαν εσωτερικό εχθρό κι αντικοινωνικά μιάσματα.

Παράλληλα, αξίζει να αναφερθούμε στο πώς αυτή η «επιτροπή αποφάσεων» κατέληξε με ένα γενικό πόρισμα ότι ο χώρος μετατράπηκε σε αναρχικό στέκι με την έλευσή μας. Για να ξετυλίξουμε το κουβάρι της ιστορίας, όλα ξεκίνησαν στα μέσα Σεπτεμβρίου, όταν μερίδα ατόμων από εμάς, που αποτελούμε την Αναρχική Συλλογικότητα Camino Libre, αποφασίζουμε ότι έχουμε κοινό συμφέρον με το τότε διαφορετικών στοχεύσεων και δράσης Vivienda, να φιλοξενηθούμε στον χώρο. Με τον τρόπο αυτό, θεωρήσαμε ότι θα μπορούσαμε αφενός να στηρίξουμε και να συμβάλλουμε στην μαζικοποίηση των διεκδικήσεων για τον εξανθρωπισμό της διαβίωσης στις εστίες και αφετέρου να εδαφικοποιήσουμε τις ιδέες, τις διαδικασίες και τις εξώστρεφες εκδηλώσεις και δράσεις μας. Επιλέξαμε αυτόν τον χώρο μεταξύ άλλων λόγων, διότι οι εστίες της πανεπιστημιούπολης, συγκεντρώνουν χαρακτηριστικά γκετοποίησης, εξαθλίωσης και ανέχειας, τα οποία ως αναρχικοί/ες και αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας αντιμαχόμαστε.

Από την πρώτη διαχειριστική συνέλευση στο Vivienda, όπου προτείναμε να φιλοξενηθεί η συλλογικότητά μας και παράλληλα να συμμετέχουμε στην ανοιχτή διαδικασία της συνέλευσης, αντιμετωπίσαμε ενθαρρυντικά σχόλια από κάποια άτομα, αλλά κατά βάση εισπράξαμε παγωμάρα από συγκεκριμένα άτομα που επιδεικνύουν συστηματικά ιδεολογική εμπάθεια και επιχειρήματα του τύπου «Αναρχική συλλογικότητα; Δε με ψήνει». Τελικά, η πλειοψηφία της συνέλευσης συμφώνησε στην είσοδο της συλλογικότητας στο χώρο, ενώ τα άτομα που διαφώνησαν δεν συμμετείχαν εποικοδομητικά στο διάλογο και απλά αποχώρησαν. Κατόπιν, μάλιστα, ενημερωθήκαμε ότι τα άτομα αυτά λασπολογούσαν κατ’ εξακολούθηση εις βάρος μας, χαρακτηρίζοντας επιπλέον την είσοδο μας, ως εισβολή! Τα αποτελέσματα των κακόβουλων αυτών σχολίων, οφείλουμε να τονίσουμε ότι δεν επηρέασαν ούτε στο ελάχιστο τη συλλογικότητά μας, κάτι το οποίο ωστόσο κατάφεραν για τη φήμη του στεκιού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η άτυπη αποχώρηση αρκετών ατόμων, που βασίστηκαν στα λόγια αυτά και δεν τα επεξεργάστηκαν καθόλου, ούτε φυσικά ήρθαν σε επαφή μαζί μας. Για να τονίσουμε, μάλιστα τα κίνητρα και τις προθέσεις της «επιτροπής» που αποφάσισε χωρίς εμάς την αποχώρησή μας, θεωρούμε σκόπιμο να αναφερθεί, ότι μέχρι την είσοδό μας στο στέκι, ήρθαν και έφυγαν αρκετά άτομα, χωρίς ωστόσο να νιώθουν το χώρο ως κομμάτι της καθημερινότητάς τους, πόσο μάλλον σαν πολιτικό χώρο. Ωστόσο από την είσοδό μας, ένας σταθερός πυρήνας ατόμων συμμετείχε ενεργά και σε καθημερινή βάση στις διαδικασίες, και ο χώρος απέκτησε για πρώτη φορά πολιτικά χαρακτηριστικά. Μέσα στον ενάμιση μήνα παρουσίας μας στο Vivienda, διοργανώθηκαν είτε από την Camino Libre, είτε από τη διαχειριστική του χώρου, παρεμβάσεις για εστιακά και μη ζητήματα, προβολές ταινιών και ντοκιμαντέρ, θεματικές βραδιές με αντιεμπορευματική μουσική, ανοιχτοί κύκλοι αυτομόρφωσης, παρουσιαστικό διήμερο, καθώς και εσωτερικές δομές, όπως δημιουργία βιβλιοθήκης, ενώ είχαμε θέσει και την πρόταση δημιουργίας αυτοδιαχειριζόμενου ραδιοφώνου αντιπληροφόρησης. Με λίγα λόγια, ο χώρος μετατράπηκε από ένα δωματιάκι αράγματος σε ένα ζωντανό πολιτικό χώρο, οπού βρίσκονταν άνθρωποι με ανησυχίες και αλληλεπιδρούσαν ουσιαστικά. Παρόλα αυτά, η εξέλιξη αυτή δεν ικανοποιούσε τις επιθυμίες και το «όραμα» των ατόμων αυτών για το μέλλον του στεκιού. Η μόνιμη… ανησυχία που εξέφραζαν, ήταν ότι οι αναρχικοί πατρονάρουμε το Vivienda, μία «διαπίστωση» που εξηγείται από το εξής απλό: οι μόνοι/ες που πλαισίωναν ουσιαστικά τις διαδικασίες και τις δράσεις ήταν άτομα είτε συλλογικοποιημένα, είτε φίλα προσκείμενα στον αναρχικό χώρο, με φυσικό επακόλουθο την γενικευμένη εντύπωση πως στο χώρο δρουν και συμμετέχουν μόνο αναρχικοί. Η ελλιπής ενασχόληση ατόμων με τις υποχρεώσεις και τις αναλήψεις, πήγαζε είτε από αδιαφορία, είτε από αναθετικές λογικές, σε κάθε περίπτωση όμως οδηγούσε σε στασιμότητα και πολλές φορές φρέναρε τον ενθουσιασμό και την όρεξη ατόμων να δημιουργήσουν ακόμα περισσότερες αυτοοργανωμένες δομές, ή και συνελεύσεις – πρωτοβουλίες για διάφορα θέματα. Στην κοινή παρουσία μας αυτόν τον ενάμιση μήνα αντιμετωπιστήκαμε με δυσπιστία και καχυποψία, μόνο και μόνο λόγω της πολιτικής μας ταυτότητας.

Σημειωτέον, αρκετά άτομα αντιλήφθηκαν την απόφαση αυτή ως αυθαίρετη, μιας και πάρθηκε από 3-4 άτομα της διαχειριστικής, σε παρεϊστικη κουβέντα με μερίδα ατόμων, που έχει αποχωρήσει εδώ και ενάμιση μήνα από το στέκι, με αποτέλεσμα να αποχωρήσουν μαζί μας κατακρίνοντας έτσι την εν λόγω πρακτική. Καταγγέλλουμε, λοιπόν, την χωρίς συνδιαμόρφωση εκδίωξη από το χώρο, αναρχικής συλλογικότητας , πρακτική που σίγουρα δεν αρμόζει σε ένα στέκι που αυτοτιτλοφορείται ως αυτοδιαχειριζόμενο και ευαγγελίζεται ελευθεριακά χαρακτηριστικά και αντιεραρχικό τρόπο λήψης των αποφάσεων. Η απόφαση αυτή στηρίχτηκε στην αιτιολογία ότι η παρουσία της συλλογικότητας στο Vivienda δεν εξυπηρετεί τους στόχους που είχαν τεθεί, οι οποίοι απ’ ό,τι φαίνεται ήταν και είναι η διατήρηση ενός χώρου εντός των εστιών, με σκοπό την διασκέδαση χωρίς κανένα πολιτικό περιεχόμενο. Εμείς λοιπόν, τους απαλλάσσουμε από την «δυσμενή» παρουσία μας στο στέκι. Να τους ενημερώσουμε βέβαια και να τους υπενθυμίσουμε πως οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι ιστορικά έχουν υιοθετήσει έντονο πολιτικό στίγμα, συμμετέχοντας ενεργά στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση και την υποτίμηση των ζωών μας.

Αναρχικές/-οι, αποχωρήσασες/-ντες από το στέκι Vivienda

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License