post image

Αναρχικό κάλεσμα στη διαδήλωση του Πολυτεχνείου στη Θεσσαλονίκη «Κάθε εικόνα του παρελθόντος που δεν αναγνωρίζεται από το παρόν απειλεί να εξαφανιστεί αμετάκλητα» Walter Benjamin, Θέσεις για τη φιλοσοφία της Ιστορίας Η μνήμη είναι άλλος ένας τρόπος να αγωνίζεσαι Ποιος είναι ο ρόλος της μνήμης; Ποιός είναι ο ρόλος του παρελθόντος στο παρόν; Στο βωμό της «προόδου» και της «ανάπτυξης», με το χιλιοειπωμένο ψευδοαφήγημα «αλλάζουμε σελίδα» στα χείλη, υπάρχουν αυτοί που θέλουν να μετατρέψουν τη μνήμη σε μια παρακαταθήκη στοιβαγμένη στο πατάρι της συλλογικής συνείδησης. Πασχίζουν είτε να ξεχαστούν, είτε να παραποιηθούν γεγονότα και ιστορίες, που αποτέλεσαν ορόσημα στην διαμόρφωση κοινωνικών δυναμικών και συντεταγμένων, καθοριστικών στη χάραξη της πορείας εξέλιξης του κοινωνικού βίου. Πασχίζουν να καταχωθεί στην λησμονιά το νήμα που ενώνει τον Σπάρτακο με τους εξεγερμένους της Παρισινής Κομμούνας. Τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας που πάλεψαν απέναντι στην θανατομηχανή του εθνικισμού και του φασισμού το ’40 με τους εξεγερμένους του Πολυτεχνείου. Επιχειρούν με άλλα λόγια στα πλαίσια μιας στρατηγικής της ύπνωσης της κοινωνίας, να γκρεμίσουν τον δίαυλο επικοινωνίας του παρελθόντος με το παρόν. Χτίζουν αφηγήματα, που συγκαλύπτουν τη βασική διδαχή που έχει να αποκομίσει ο καθένας και η καθεμία από την θέαση του περασμένου. Ενάντια σε Κράτος και κάθε εξουσία Η Ιστορία του Ανθρώπου είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη. Ας κατονομάσουμε, ξεκάθαρα χωρίς υπεκφυγές, αυτούς που ενορχηστρώνουν την καταπίεση και την εκμετάλλευση: Κράτος και καπιταλισμός. Αυτό το σύμπλεγμα εξουσίας, που η θεμελίωση του και η λειτουργία του έχει αιματοκυλίσει την ανθρωπότητα, ρουφώντας τη σε μια κανονικότητα καθημερινού πολέμου. «Πόλεμος όλων εναντίον όλων» είναι το σύνθημα που ξεκινάει τη μέρα στη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα. Μια βάρβαρη κανονικότητα που συντίθεται και σχηματίζει το γενικότερο καθεστώς κοινωνικής ζωής. Τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Καμία ανάθεση – καμία αυταπάτη για τους διαχειριστές της εξουσίας Η σημερινή κυβέρνηση, έχοντας κατορθώσει σε μια εποχή κοινωνικής αποσάθρωσης και συνεπαγόμενης πολιτικής αστάθειας να παραμείνει στο θρόνο της κρατικής διαχείρισης για 4 χρόνια, έχοντας πετύχει να συνεχίσει ακάθεκτα την ήδη δρομολογημένη στρατηγική κοινωνικής φτωχοποιήσης προς όφελος των συμφερόντων των λίγων και να επανανομιμοποιήσει το πολιτικό σύστημα ως διαχειριστή του κοινωνικού βίου. Τη στιγμή που αγώνες ενάντια στην υποτίμηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής ξεσπούσαν απειλώντας με ανατροπή τις συνθήκες γαλέρας, ήρθε η «εναλλακτική» λύση της κυβέρνησης της άνω πλατείας. Η άνω πλατεία Συντάγματος στο κίνημα ΄10-΄12 συντέθηκε απ’ τα κομμάτια της ρεφορμιστικής «αριστεράς», που επένδυσαν στο «επιχείρημα» ότι ένα σύστημα αλλάζει εκ των έσω, αλλά και απ’ τα κομμάτια εκείνα της εθνικιστικής ακροδεξιάς, που αναμασούσαν τα χουντικής προέλευσης συνθήματα περί χαμένης εθνικής αξιοπρέπειας, συγκαλύπτοντας εμφατικά τον ξεκάθαρο ταξικό χαρακτήρα της εντεινόμενης επίθεσης του κράτους και του κεφαλαίου απέναντι στον κόσμο της εργασίας. Και να που εκείνος ο αχταρμάς της άνω πλατείας βρίσκεται εδώ και 4 χρόνια στην πολιτική διαχείριση, επιβεβαιώνοντας την πάγια παραδοχή των αναρχικών, ότι δηλαδή ο μόνος τρόπος να αναπνεύσει μια κοινωνία που πνίγεται μες στο βούρκο μιας καταπιεστικής πραγματικότητας είναι να επαναστατήσει απέναντι της, γιατρεύοντας την αρρώστια με το να χτυπήσει στις ρίζες της θανατηφόρου ασθένειας. Όσο εναποθέτουν οι καταπιεσμένοι την τύχη τους στους ειδικούς το αποτέλεσμα θα παραμένει το ίδιο, άσχετα με το αν η επίφαση που χρησιμοποιεί ο διαχειριστής για να ανέλθει σε θέση εξουσίας μιλά στο όνομα της «υπεράσπισης των αδύναμων» ή της «ανάπτυξης», του «εξορθολογισμού» ή των «εθνικών ζητημάτων» και της «διαφύλαξης του έθνους» από εσωτερικές και εξωτερικές απειλές. Όλες οι πολιτικές διαχείρισης των ζωών των πληβείων αποτελούν συναγωνιστικές αντιλήψεις. Να απαντήσουμε στη διαρκή επίθεση των κυρίαρχων Το πολιτικό σύστημα δουλεύει νυχθημερόν πάνω στην εγκαθίδρυση μιας νέας κανονικότητας. Θέλει να αφηγηθεί ότι η κρίση σιγά-σιγά περνάει και ότι μπαίνουμε σε μια νέα φάση σταθερότητας. Η μόνη σταθερά που υπάρχει στην κοινωνική βάση είναι η φτώχεια, η ανεργία και η εξαθλίωση. Με αυτά τα υλικά το μόνο που παράγεται είναι διόγκωση του κοινωνικού κανιβαλισμού, όξυνση της καταστολής και εκφασισμός της κοινωνίας. Οι φασίστες που σήμερα επενδύουν στο «Μακεδονικό» για να διαμορφώσουν την ατζέντα να προσηλυτίσουν νέο κόσμο στον νεοναζισμό και να επιτεθούν στους εχθρούς του συστήματος που τους κάνει πλάτες είναι οι πολιτικοί απόγονοι της επταετίας. Ονειρεύονται στρατιωτικά πραξικοπήματα και νέες μαζικές διώξεις αγωνιστών. Μαζί με το πολιτικό προσωπικό που τους υποθάλπτει, μαζί με το σύστημα που τους γεννά οφείλουν να λάβουν την ίδια απάντηση.

ΤΟΤΕ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΧΤΥΠΟ ΣΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΠΙΕΖΕΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Καλούμε για μαζική συμμετοχή στις εκδηλώσεις μνήμης του Πολυτεχνείου. Διαδηλώνουμε με το μπλοκ της Ανοιχτής Αναρχικής Συνέλευσης Φοιτητών/τριων «Quita Movere» ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 17.00

Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό «Μάυρο & Κόκκινο» μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης – ομοσπονδίας συλλογικοτήτων

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License