ανάληψη ευθύνης για επιθέσεις σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα

Την τελευταία λέξη θα την πουν οι λαοί, που πληρώνουν πάντα τα σπασμένα.

198 χρόνια στυγνής εκμετάλλευσης, 70 χρόνια υπό την αιγίδα των Η.Π.Α.

Από τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του Ελληνικού κράτους η ντόπια άρχουσα τάξη (έμποροι και γαιοκτήμονες στην αρχή, εφοπλιστές και βιομήχανοι αργότερα), συνέδεσε την ύπαρξή της με τα συμφέροντα άλλων αστικών τάξεων που εξυπηρετούσε στην περιοχή. Με εισαγόμενους βασιλιάδες, δάνεια με εξωφρενικό τοκισμό, πολιτικά κόμματα που μιλούσαν εξ ονόματος της μίας ή της άλλης μεγάλης δύναμης, η ελληνική αστική τάξη διαμορφωθήθκε και εξελίχθηκε χάρη στην υποτέλειά της, έχοντας περισσότερο το ρόλο του μεσίτη και του μεσάζοντα, αλλά ταυτόχρονα -όπως κάθε εκμεταλλεύτρια κοινωνική τάξη- ξεζουμίζοντας τους εργάτες γης και τους προλετάριους.

Δεν είναι τυχαίο πως οι ενδοαστικές διαμάχες του προηγούμενου αιώνα αφορούσαν κυρίως το ποια συμφέροντα ξένων δυνάμεων εξυπηρετούσε η κάθε πλευρά, ενώ ταυτόχρονα από κοινού λεηλατούσαν την ανθρώπινη εργασία και το φυσικό πλούτο του τόπου.

Από την κόντρα Βενιζέλου-Βασιλιά και τις παράλληλες κυβερνήσεις, μέχρι το πικρό «ΟΧΙ» του φασίστα Μεταξά που του υπαγορεύτηκε από την Αγγλία, κι από τις μπίζνες με τους Ναζί μέχρι το περίφημο «ανήκομεν εις την δύσιν» και τα υπόγεια αλισβερίσια της πολιτικών δυναστειών με τμήματα του Εγγλέζικου, του Γαλλικού, του Γερμανικού και του Βορειοαμερικάνικου κεφαλαίου, η ιστορία της ντόπιας πολιτικής και οικονομικής ελίτ αποδεικνύει πως η εξάρτησή της από ισχυρότερες δυνάμεις ήταν μία απαραίτητη προϋπόθεση για να τσακίζει όλο και πιο εντατικά την εργατική τάξη αλλά και για να βάλει πλώρη για τα δικά της επεκτατικά σχέδια στα Βαλκάνια.

Σε αντίθεση με το εθνικιστικό δηλητήριο και τα ιστορικά ψέματα που προσπαθεί να εμφυσήσει στην κοινωνική βάση, έχει προκαλέσει μονάχα καταστροφές και πολέμους, που διέλυσαν πολλάκις τους λαούς της περιοχής, ενώ αυτή τους παρακολουθούσε από τα μετόπισθεν, τα «ανάκτορα», ή τα συνέδρια των «Εξόριστων κυβερνήσεων». Την ίδια στιγμή που υποκλίνεται διαρκώς στις μεγάλες δυνάμεις, κρατούσε και κρατάει όλο της το σωβινισμό για κάθε γειτονικό λαό που «καιροφυλακτεί να μας πλήξει».

IN USA WE TRUST

Η αλλαγή της επιβλέπουσας δύναμης στο νότιο άκρο της χερσονήσου του Αίμου στα μέσα της δεκαετίας του 1940 με τη φυγή της Αγγλίας και την υποδοχή των Η.Π.Α., ήταν αναγκαία για να νικήσει ο εθνικός στρατός τον εμφύλιο πόλεμο και να τσακίσει η αντίδραση την τελευταία απόπειρα κοινωνικής επανάστασης απ’ αυτούς που δέχτηκαν κάθε είδους τρομοκρατία και βία μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας. Τα πακέτα οικονομικής βοήθειας του σχεδίου Μάρσαλ σε συνδυασμό με την υλικοτεχνική αρωγή του αμερικάνικου στον ελληνικό στρατό απέτρεψαν τον κομμουνιστικό «κίνδυνο» και συνέδεσαν βαθειά το ελληνικό κεφάλαιο με τις βλέψεις των Η.Π.Α. για την περιοχή. Έκτοτε η Ελλάδα με αρχή την αποστολή εκστρατευτικού σώματος στην Κορέα, είναι μια πιστή σύμμαχος της υπερδύναμης μέσα στο ΝΑΤΟ, αλλά και μια φιλόξενη χώρα για τις δραστηριότητες του Βορειοαμερικάνικου κεφαλαίου: Βάσεις, αγορά οπλικών συστημάτων, διευκολύνσεις, επενδύσεις…

Παρά τα νιαουρίσματα της Ελλάδας με τη βραχυχρόνια αποχώρηση από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ μετά τα γεγονότα της Κύπρου το 1974, για περισσότερα από 65 χρόνια αποτελεί την υπεύθυνη δύναμη που οι Η.Π.Α. χρειάζονται στην περιοχή. Παραμένει δε, σταθερά στις πρώτες θέσεις στη λίστα του ΝΑΤΟ που αφορά τα χρήματα που δαπανόνται για εξοπλισμούς, εξαιτίας των αλυτρωτικών κι εθνικιστικών παιχνιδιών και των δύο κρατών που βρέχονται από το Αιγαίο.

Κι ενώ, στις μέρες μας, οι βιομηχανίες όπλων και οι εταιρείες εξόρυξης τρίβουν τα χέρια τους, οι εθνικισμοί οξύνονται και παράλληλα δικαιολογούν την αναβάθμιση της παρουσίας των Η.Π.Α. και του ΝΑΤΟ στην περιοχή για να φυλάξουν τις επενδύσεις τους, ενώ είναι στα σκαριά στρατιωτική συμμαχία Ελλάδας-Η.Π.Α.- Ισραήλ- Κύπρου για να προστατευθούν οι γεωτρήσεις της Exxon Mobil στην ΝΑ Μεσόγειο.

Συνεχείς αναφορές για νέες βάσεις έρχονται να συμπληρώσουν την –με αριστερή (;) κυβέρνηση- αμερικανολαγνεία στον τομέα των επενδύσεων. Η κοινωνική έρημος που άφησαν πίσω τους 9 χρόνια ταξικής υποχώρησης του προλεταριάτου, στην αρχή με άγρια καταστολή και σε δεύτερο χρόνο με ενσωμάτωση από το αστικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι το κατάλληλο έδαφος για ανάπτυξη.

Ανάπτυξη για το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, που αγοράζει κοψοχρονιάς κάθε υποδομή και δημόσιο αγαθό μέσω του υπερταμείου και που ετοιμάζει νέες επενδύσεις που θα ανορθώσουν την οικονομία μιας και πλέον δεν υπάρχουν ούτε εργατικά δικαιώματα, ούτε ακριβοί μισθοί και φορολογία στον πλούτο.

Στα πλαίσια ενός κλίματος εξόδου από τα μνημόνια η φετινή ΔΕΘ είχε επίσημη προσκεκλημένη χώρα τις Η.Π.Α.. Δεκάδες εταιρείες αλλά και πολιτικοί ήρθαν για να δουν τι μπορούν να αρπάξουν, ενώ οι Έλληνες αστοί ονειρευόντουσαν εκ νέου τη χώρα «σαν ηγέτιδα δύναμη των Βαλκανίων» με την Lockheed Martin να αραδιάζει την πραμάτια της στους επίδοξους αγοραστές όπλων, για να τσακίσουν ολόκληρους πληθυσμούς όπως συμβαίνει σήμερα στην Υεμένη.

Η Θεσσαλονίκη γέμισε με σημαίες των Η.Π.Α., μερικούς δεκάδες πράκτορες της CIA ενώ η ναυαρχίδα του 6ου Αμερικάνικου στόλου προσάραξε στο λιμάνι για να μεταδώσει ένα αίσθημα δέους, τη στιγμή που ελληνικές φρεγάτες συμμετείχαν ενεργά σε επιχειρήσεις στη Συρία, της οποίας ο πρόσφατος βομβαρδισμός σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από τη Σούδα.

Το σχέδιο της ανάπτυξης που μας παρουσίασαν στη ΔΕΘ, όπως κι αν το ντύσουν οι τσαρλατάνοι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι απλό: ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ.

Στο πλαίσιο αυτό στις 25/11 επιτεθήκαμε σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα στους ακούλουθους στόχους αμερικάνικων και νατοϊκών συμφερόντων, συγκεκριμένα:

Στη Θεσσαλονίκη, στην PFOS, μια εταιρεία η οποία μολύνει τον υδροφόρο ορίζοντα με ουσίες που σχετίζονται με επιπτώσεις στο συκώτι, καρκινογενέσεις και ασθένειες σε παιδιά και η οποία την έχει γλιτώσει πληρώνοντας “ψίχουλα” για συμβιβασμούς. Ενώ έχει συνάψει συμβόλαια εκατομμυρίων με τον αμερικάνικο στρατό για εξοπλισμούς προστασίας στρατιωτών.

Επίσης στη Xerox, η οποία πέρα από τετριμμένα φορολογικά σκάνδαλα έχει αναβαθμίσει τη σχέση της με το στρατό. Στο δίαστημα 2011-2013 σύναψε συμβόλαια συνολικού ύψους 840 εκατομμυρίων με τον US Milirary, παρέχοντας εξοπλισμό, εγκατάσταση τεχνικής υποστήριξης και εκπαίδευσης. Η εταιρεία εξυμνεί τον ρόλο του στρατού των ΗΠΑ στην ίδια της τη σελίδα, μέχρι που έχει αναρτήσει και ειδικό πρόγραμμα πρόσληψης ατόμων που σχετίζονται με το στρατό, κάτι που καυχιέται χωρίς αιδώ.

Στην Αθήνα, σε δυο υποκαταστήματα της DHL, μιας πολυεθνικής εταιρείας πρώην αμερικανικών συμφερόντων και νυν γερμανικών, η οποία έχει αναλάβει τα logistics του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν καθώς και σε άλλες “ειρηνευτικές” αποστολές του. Καθώς επίσης και τη μεταφορά προσωπικών αντικειμένων των στρατιωτών του ΝΑΤΟ (ρούχα, αλληλογραφία, δώρα, κλπ.).

Στο New York College, κολλέγιο αμερικανικών συμφερόντων, από αυτά που προωθούν την αμερικάνικη πολιτική και πολιτιστική κουλτούρα και αποτελούν μοντέλο - πρότυπο της πλήρους ιδιωτικοποιημένης εκπαίδευσης.

Ας ξέρουν όμως πως την τελευταία λέξη θα την πουν οι λαοί, που πληρώνουν πάντα τα σπασμένα.

-Εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες είναι οι μόνοι που μπορούν να μπλοκάρουν τη συνέχιση της λεηλασίας, όπως αντίστοιχα σημασία έχουν και οι αγώνες μέσα στις Η.Π.Α. (fight for 15, black lives matter, φυλακές, antifa)

-Κοινό μέτωπο ταξικό και διεθνιστικό, ενάντια στα κράτη, τον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό που θα συνδέει τις αναγκαίες επιμέρους διεκδικήσεις για βελτίωση της θέση του προλεταριάτου σήμερα με την προοπτική της οικοδόμησης της αταξικής, ελευθεριακής & κομμουνιστικής κοινωνίας.

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι από Θεσσαλονίκη και Αθήνα

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License