10 Χρόνια Μετά Ανάγκη για έναν νέο Δεκέμβρη αντεπίθεσης

Κανένας Δεκέμβρης δεν τελείωσε ποτέ. Ας βρει η δέκατη επέτειος του Δεκέμβρη τους δρόμους πλημμυρισμένους από αγωνιστές. Τώρα περισσότερο από ποτέ το πνεύμα του Δεκέμβρη είναι αναγκαίο και επίκαιρο.

Τι ήταν τελικά ο Δεκέμβρης; Γιατί ακόμη να τον θυμόμαστε και να εμπνεόμαστε από αυτόν;Ας ξεκινήσουμε με τα βασικά.

Ο Δεκέμβρης ήταν ένα αμάλγαμα εξεγερμένων μαθητών και φοιτητών, ανέργων και εργατών, διανοουμένων και γηπεδικών, ντόπιων και μεταναστών, απόκληρων και τσιγγάνων, αναρχικών και αριστερών, απολίτικων και πολιτικοποιημένων, σε μια σύνθεση μοναδική για την ελληνική ιστορία του πριν και του μετά.

Σε αντίθεση με το στερεότυπο ότι ο Δεκέμβρης ήταν μόνο ένα ερώτημα, ο Δεκέμβρης έδωσε απαντήσεις σε πολλαπλά ερωτήματα.

Απάντηση στο ερώτημα αν μπορεί να γίνει εξέγερση, στο ερώτημα αν ντόπιοι και μετανάστες μπορούν να εξεγερθούν μαζί, στο ερώτημα αν μπορεί να ηττηθεί το σύνολο της αστυνομικής δύναμης στον δρόμο, στο ερώτημα αν μπορεί να ανθίσει αυτοοργάνωση σε συνθήκες συγκρούσεων, στο ερώτημα αν μπορούν να νικήσουν οι αξίες της αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας μετά από αστυνομικές δολοφονίες, στο ερώτημα αν η οργή μπορεί να νικήσει τον φόβο.

Ακόμη δεν έχει γραφτεί ένα βιβλίο που να περιγράφει και να αναλύει όλες τις πλευρές εκείνης της εξέγερσης και τον διεθνή αντίκτυπο που είχε. Ένα τέτοιο βιβλίο θα έπρεπε να είναι συλλογικό για να είχε κάποιες πιθανότητες να αγκαλιάσει στο σύνολο του το πολύπλευρο χαρακτηρα εκείνης της εξέγερσης.

Σε μια εποχή παγκόσμιας φασιστικής επίθεσης με κερδοσκοπικά ιντερνετικά μεγαθήρια όπως το Facebook να λειτουργούν ως δίαυλοι προπαγάνδας του φασισμού, σε μια εποχή που η παραπληροφόρηση (τώρα λέγεται fake news) να έχει ξεπεράσει κάθε όριο και με τα πιο εξωφρενικά ψέματα να παρουσιάζονται ως μεγάλες αλήθειες, και σε μια τέτοια εποχή που η ίδια η εξέγερση του Δεκέμβρη μπορεί να παρουσιάζεται ως μία συνωμοσία σκοτεινών κέντρων αποσταθεροποίησης, έχει τεράστια σημασία να αναδείξουμε και το νόημα και την άγρια επικαιρότητα αυτής της εξέγερσης.

Έχει σημασία να το κάνουμε όχι ως έκφραση νοσταλγίας αλλά για τις ανάγκες των αγώνων του σήμερα. Γιατί περισσότερο από κάθε άλλο ιστορικό γεγονός της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας, ο Δεκέμβρης είναι εικόνα του μέλλοντος αν θέλουμε να υπάρχει μέλλον για την ανθρωπότητα.

Στις σημερινές ζοφερές συνθήκες είναι επιτακτικό για κάθε εξεγερμένο του Δεκέμβρη να θυμηθεί και να θυμίσει τι ήταν εκείνη η εξέγερση. Τηλεγραφικά αναφέρω τα εξής:(Για κάθε ξεχωριστό σημείο θα χρειαζόταν ξεχωριστό κείμενο)

1 Σε διάρκεια, συμμετοχή και διεθνή αντίκτυπο η εξέγερση ήταν πολύ μεγαλύτερη από εκείνη του Πολυτεχνείου του 73. Δεν περιορίστηκε στην Αθήνα αλλά ξετυλίχτηκε σε όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα. Για μια ολόκληρη γενιά στάθηκε το απόλυτο σημείο αναφοράς ακόμη και μετά την κρίση.

2 Σε αντίθεση με τον μύθο που κυκλοφόρησε από ακροδεξιούς επιπέδου Άδωνη ότι η Αθήνα είχε παραδοθεί στους αναρχικούς χωρίς ιδιαίτερη αστυνομική αντίσταση, η πραγματικότητα ήταν η ακριβώς αντίθετη. Η αστυνομία και τα ΜΑΤ, ιδιαίτερα την τρίτη μέρα της εξέγερσης, ηττήθηκαν ολοκληρωτικά από τους εξεγερμένους. Η έκταση των συγκρούσεων ήταν τόσο μεγάλη και τα πανελλαδικά μέτωπα τόσα πολλά που η φαινομενική απουσία της αστυνομίας σε κάποιες περιπτώσεις ήταν μόνο η έκφραση της αδυναμίας της εξουσίας να ανταποκριθεί και όχι κάποια συνειδητή επιλογή απουσίας. Πολύ απλά η εξουσία είχε χάσει τον έλεγχο. Ο αριθμός των εκατοντάδων τραυματισμένων Ματατζήδων πιστοποιεί την παραπάνω αλήθεια, το ίδιο και οι επίμονες φήμες ότι θα κατέβει ο στρατός στις 8 Δεκέμβρη 2008, το ίδιο και η αναβάθμιση των κατασταλτικών μηχανισμών με την δημιουργία των ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ και η αγορά νέου πιο εξελιγμένου εξοπλισμού για τα ΜΑΤ μετά το τέλος της εξέγερσης.

3 Η εξέγερση στηρίχθηκε σε αλλεπάλληλα κύματα μαζικών καταλήψεων όλων των ειδών των χώρων και οργανισμών. Από σχολεία και σχολές, έως νομαρχίες, θέατρα και πλατείες. Με αυτό τον τρόπο αφύπνισε ένα τεράστιο ρεύμα αυτοοργάνωσης και άμεσης δημοκρατίας προαναγγέλλοντας την άμεση δημοκρατία των πλατειών του 2011 και την κατάληψη του Συντάγματος. Με την κατάληψη της ΓΣΕΕ προσπάθησε να ριζοσπαστικοποιήσει το εργατικό κίνημα και να δημιουργήσει σωματεία βάσης.

4 Η βία της εξέγερσης στο σύνολο της δεν ήταν ποτέ τυφλή. Δεν ήταν τυχαίο ότι η εξέγερση πάρα την τεράστια έκταση της δεν είχε ούτε ένα νεκρό που θα χρεωνόταν στην πλευρά της. Τα όπλα της ήταν οι πέτρες και οι μολότωφ και αυτά στρέφονταν είτε προς τις οργανωμένες αστυνομικές δυνάμεις είτε προς κτίρια που ήταν άδεια από κόσμο. Ακόμη και στις πιο ακραίες στιγμές, οι εξεγερμένοι νοιάζονταν πάντα για την σωματική ακεραιότητα του κόσμου που ενδεχόμενα μπορούσε να έχει εγκλωβιστεί σε φλεγόμενα κτίρια. Το επίπεδο της βίας της εξέγερσης ήταν πάντα λοιπόν καλά ορισμένο και η εξέγερση πέρασε στην άμυνα και στην παρακμή της όταν αυτό το επίπεδο βίας ξεπεράστηκε απότομα και αναπάντεχα με την χρήση αυτόματων όπλων στα Εξάρχεια τον Γενάρη του 2009.

5 Η εξέγερση είχε δυναμική συμμετοχή από μετανάστες που στάθηκαν σαν αδέρφια δίπλα στους ντόπιους εξεγερμένους. Έμπρακτα υπήρξε και αντιφασιστική εξέγερση, ζωντανή παρακαταθήκη για τις αντιφασιστικές εξεγέρσεις του μέλλοντος. Όχι τυχαία κινητοποιήθηκαν όλοι οι φασίστες της εποχής για να την καταστείλουν με την Χρυσή Αυγή να περιφέρει ως τίτλο τιμής τον αντιεξεγερσιακό της ρόλο. Ως εξέγερση κατάφερε να σπάσει όλες τις ψεύτικες διαχωριστικές γραμμές των από κάτω. Δεν ένωσε μόνο μετανάστες και ντόπιους αλλά και γηπεδικούς που ως τότε μόνο μίσος έτρεφε ο ένας για τον άλλο.

6 Η εξέγερση στράφηκε με μένος κατά των τραπεζών. Προκαταβολικά και διορατικά εκδικήθηκε έναν θεσμό ο οποίος στην Ελλάδα θα οδηγούσε σε κηδεμονίες από ΔΝΤ και σε επαχθή μνημόνια. Σε αυτή την στόχευση της είχε μαζί της την πλειοψηφία της κοινωνίας.

7 Η εξέγερση ξεκίνησε αυθόρμητα μετά την δολοφονία ενός συνειδητοποιημένου 15χρονου αναρχικού σε μια εποχή που το αναρχικό κίνημα ήταν σε άνοδο αλλά και εσωτερικά διασπασμένο. Ενώ η ίδια η εξέγερση ήταν αναρχική με την ευρύτερη σημασία του όρου, η πλειοψηφία του κόσμου που την πλαισίωσε είχε μόνο μια αμυδρή ιδέα και μια αόριστη συμπάθεια για την αναρχία οδηγώντας πολλούς ανθρώπους να ριζοσπαστικοποιήσουν την συνείδηση τους και να αλλάξουν τις αξίες τους. Απελευθέρωσε την πολιτική έκφραση και την πολιτική φαντασία ανοίγοντας συζητήσεις για το τι κοινωνία θέλουμε. Κι αυτά τα κατάφερε όντας ως ο μεγαλύτερος θρίαμβος του εξεγερτικού αυθόρμητου στην Ελληνική ιστορία και κόντρα σε συντηρητικές επιρροές του κινήματος που αρνούνταν πεισματικά στις πρώτες μέρες της εξέγερσης να την αναγνωρίσουν ως τέτοια.

8 Η εξέγερση στηρίχτηκε για την υπεράσπιση και την διάδοση της σε μη κερδοσκοπικά και αδιαμεσολάβητα μέσα ενημέρωσης, με πρώτο και καλύτερο το ιντιμίντια. Ήταν η εξέγερση του ιντιμίντια και όχι η εξέγερση του Facebook και του Twitter. Με αυτό τον τρόπο εξασφάλισε ότι τα μηνύματα της δεν θα ήταν στο λογοκριτικό έλεος πολυεθνικών και το περιεχόμενο τους δεν θα μπορούσε να γίνει αντικείμενο κερδοσκοπίας.

9 Η εξέγερση είχε τεράστιο διεθνή αντίκτυπο συγκινώντας και εμπνέοντας αγωνιστές από την Χιλή ως την Παλαιστίνη. Υπήρξε η πρώτη εξέγερση που έγινε στην εποχή της παγκόσμιας καπιταλιστικής κατάρρευσης του 2008 και γονιμοποίησε ένα παγκόσμιο κίνημα αμφισβήτησης και αντίστασης που θα εκφραζόταν παγκόσμια το 2011

10 Η εξουσία στην Ελλάδα έκανε τα πάντα για να μην δημιουργήσει η εξέγερση επετειακά γεγονότα. Στην πρώτη επέτειο το 2009, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που θα έφερνε λίγο αργότερα το ΔΝΤ και τα μνημόνια, εξαπέλυσε όργιο αστυνομικής καταστολής χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά ΔΕΛΤΑδες και ΔΙΑδες ενάντια σε μαζικό πλήθος διαδηλωτών. Δέκα χρόνια μετά και στις φυλακές υπάρχουν ακόμη πολιτικοί κρατούμενοι που διαμορφώθηκαν πολιτικά από εκείνη την εξέγερση...

10 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

10 χρόνια μετά και όλα φαίνονται αλλαγμένα πέρα από κάθε φαντασία.Η παγκόσμια οικονομική κρίση τα σάρωσε όλα και οδήγησε ειδικά στην Ελλάδα, στην μεγαλύτερη πτώση βιοτικού επιπέδου δυτικής χώρας της σύγχρονης ιστορίας. Το παγκόσμιο κύμα της εξέγερσης του 2011 έφερε στον αραβικό κόσμο είτε νέες πιο ανελέητες δικτατορίες, είτε άνοδο του θρησκευτικού σκοταδισμού, είτε αιματηρούς εμφυλίους πολέμους είτε έναν συνδυασμό όλων αυτών.

Στις ΗΠΑ ένας παθολογικά ψεύτης δισεκατομμυριούχος και πρωτοφασίστας με το όνομα Τραμπ ηγείται με διαγγέλματα από το Twitter. Ένας φασιστικός τυφώνας σαρώνει τον πλανήτη από τις Φιλιππίνες και την Ινδία εώς την Ιταλία και την Βραζιλία χρησιμοποιώντας ως βασικά του εργαλεία το Facebook και τις θυγατρικές του.

Το μίσος για τους μετανάστες, για τους γειτονικούς λαούς, για τους αλλόθρησκους ή τους άθεους, για τους ομοφυλόφιλους και για τους απόκληρους γίνεται το συγκολλητικό στοιχείο ενός νέου φασισμού που απειλεί να πνίξει τα πάντα.

Η μεγάλη ιστορική ειρωνεία είναι ότι αυτός ο νέος παγκόσμιος φασισμός κάνει την επέλαση του την στιγμή που χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ ως είδος την παγκόσμια συνεργασία.

Τρεις υπαρξιακές καταστροφές απειλούν το ανθρώπινο είδος στον 21ο αιώνα και οι τρεις χρειάζονται και απαιτούν την υπέρβαση των εθνικών διαχωρισμών και την πιο πλατιά παγκόσμια συνεργασία των από κάτω.

Η μία έρχεται από τον 20ο αιώνα και είναι ο πυρηνικός πόλεμος που ως απειλή αναζωπυρώθηκε μετά την όξυνση των ανταγωνισμών και των εχθροτήτων μεταξύ των μεγάλων πυρηνικών δυνάμεων της Ρωσίας, της Κίνας και των ΗΠΑ.

Οι άλλες δύο έρχονται από τον 21ο αιώνα με τα ονόματα Τεχνητή νοημοσύνη-Αυτοματοποίηση-Μαζική Παρακολούθηση και Κλιματική Αλλαγή.Η πρώτη απειλεί να μετατρέψει το σύνολο του πληθυσμού σε περιττό και άσκοπο για την αναπαραγωγή του συστήματος ενώ ταυτόχρονα θα παρακολουθεί και θα ελέγχει δυστοπικά κάθε κίνηση του. Η δεύτερη απειλεί σε καταστροφή του περιβάλλοντος σε μια έκταση τρομακτική, οδηγώντας από μαζικές εξαφανίσεις ειδών εώς άνοδο της στάθμης των θαλασσών και αφανισμό ολόκληρων χωρών.Αυτές οι υπαρξιακές καταστροφές υπάρχουν σε ένα πλαίσιο επιταχυνόμενων οικονομικών ανισοτήτων και με ένα παγκόσμιο χρέος που μετριέται σε δεκάδες τρισεκατομμύριο ευρώ.

Η παγκόσμια άνοδος του φασισμού με το ρατσιστικό, εθνικιστικό, σεξιστικό μίσος, την αναζήτηση εξιλαστήριων θυμάτων, την άνοδο του μιλιταρισμού και των κλειστών συνόρων, την προώθηση της καταστολής και της αστυνομικής βαρβαρότητας που συνεπάγεται, έρχεται ως τελικό επιστέγασμα ενός αντιζωικού συστήματος που ενδιαφέρεται μόνο για το κέρδος και σε μια ιστορική στιγμή που θα κόψει κάθε οδό διαφυγής από τις υπαρξιακές καταστροφές που έχουν απειλητικά διαφανεί στον ιστορικό ορίζοντα.

Σε μια εποχή που χρειαζόμαστε επαναστατικές τομές και ανατροπές σε όλα τα κοινωνικά και οικονομικά επίπεδα,

σε μια εποχή που χρειαζόμαστε να ξαναδούμε τον ρόλο του χρήματος και της εξουσίας και πως αυτά συνδέονται με τον ρόλο του μιλιταρισμού και των πολέμων,

σε μια εποχή που απαιτείται να κατεδαφίσουμε ολόκληρες βιομηχανίες που μας οδηγούν στον όλεθρο με πρώτες τις βιομηχανίες όπλων μαζικής καταστροφής, του κρέατος και των ορυκτών καυσίμων,

σε μια εποχή που πρέπει να επαναθεωρήσουμε τις αξίες μας και να προτάξουμε την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση και την αξιοπρέπεια μαζί με την συναίσθηση, την συμπόνια και την συνεργασία κόντρα σε ανταγωνιστικούς εγωισμούς και υπερφίαλες ματαιοδοξίες,

σε μια εποχή που περισσότερο από κάθε άλλη μας επιτάσσει να σκεφτόμαστε παγκόσμια και να δρούμε τοπικά,

ο φασισμός στην Ελλάδα πουλάει τρελές για το Μακεδονικό, ονειρεύεται επεκτατικούς πολέμους, επιχαίρει λιντσαρίσματα ομοφυλόφιλων και διακινεί ανορθόγραφα κείμενα στο Facebook για να υποκινήσει εθνικιστικές καταλήψεις στα σχολεία.

Από πάνω του έχει μια αριστερή κυβέρνηση που ήρθε ως αποτέλεσμα της οικονομικής καταστροφής και της ήττας των κινημάτων του 2008-2012 και ως τελευταία τραγική και φρούδα ελπίδα τους. Μια κυβέρνηση που δεν νιώθει καμία ντροπή να κλείνει σταθμούς του Μετρό, να κατεβάζει αύρες και να επιτίθεται απρόκλητα και σχεδιασμένα σε μπλόκα διαδηλωτών του Πολυτεχνείου. Μια κυβέρνηση που δίνει αυξήσεις και αναδρομικά σε στρατιωτικούς, δικαστές και μπάτσους και μόνο σε αυτούς. Μια κυβέρνηση που υπάρχει για να παράγει πλεονάσματα εις βάρος της κοινωνίας. Μια κυβέρνηση που θέλει να συγκροτήσει αντιακροδέξιο ευρωπαϊκό μέτωπο με τον Μακρόν και μια κυβέρνηση που το μόνο που την σώζει είναι η αποκρουστικότητα της φασίζουσας αντιπολίτευσης.

Μια αντιπολίτευση που έχει αναγάγει τον Ρουβίκωνα σε ύψιστο εχθρό της και τη μηδενική ανοχή σε δόγμα της. Μια αντιπολίτευση που συνδυάζει στοιχεία του φασισμού με τον πιο επιθετικό καπιταλισμό και έχει τον Ορμπάν ως κρυφό ίνδαλμα της.

Με το κλίμα να είναι ζοφερό και διεθνώς και τοπικά, ο Δεκέμβρης μας θυμίζει τώρα περισσότερο από ποτέ ότι δεν πρέπει να απελπιζόμαστε και ότι κάποιες φορές από το πουθενά έρχεται η ανάταση και η αλλαγή.

Γιατί ο Δεκέμβρης πρώτιστα δεν ήταν ερώτημα, αλλά απάντηση. Απάντηση στο ερώτημα αν υπάρχει διαφυγή από την βαρβαρότητα. Αστυνομική, κοινωνική, οικολογική ή οποιαδήποτε άλλη.

Το ελάχιστο χρέος που έχουμε εμείς που συμμετείχαμε ενεργά σε εκείνη την εξέγερση, είναι να κατέβουμε στους δρόμους στην δεκαετή επέτειο της, κινητοποιώντας όσους μπορούν και θέλουν να κινητοποιηθούν μαζί μας.

Ενάντια στον φασισμό που θρασύτατα ξανασηκώνει κεφάλι.

Ενάντια στην νέα αστυνομοκρατία.

Σε αλληλεγγύη με τους πολιτικούς κρατούμενους.

Διατηρώντας το πνεύμα του Δεκέμβρη ζωντανό μαζί με την ελπίδα ότι σύντομα ένας νέος Δεκέμβρης πιο δυνατός, πιο ώριμος και ριζοσπαστικός θα ξεσπάσει...

από @ 05/12/2018 6:19 μμ.


"Το επίπεδο της βίας της εξέγερσης ήταν πάντα λοιπόν καλά ορισμένο και η εξέγερση πέρασε στην άμυνα και στην παρακμή της όταν αυτό το επίπεδο βίας ξεπεράστηκε απότομα και αναπάντεχα με την χρήση αυτόματων όπλων στα Εξάρχεια τον Γενάρη του 2009."

Αληθεια απο ποιον ηταν ορισμενο το επιπεδο της βιας;

Για πειτε μας λιγο;

Σε μια εξεγερση μπαινει πυχης;

Ο αγωνας ειναι πολυμορφος η ορισμενων μεσων;

Το περασμα απο την εξεγερση σε ποιο ποιοτικες ατραπους,που μπορουν να δωσουν επαναστατικη προοπτικη πως το βλεπεις να γινεται;

Επισης η χρηση οπλων οδηγησε σε οπισθοχωρηση;κ μαλιστα αναπαντεχα,λες κ ειχε συμφωνηθει απο καποιους το μετρο για τα μεσα αγωνα

Δηλαδη αυτα εφταιγαν ,ενω η διακοπη δεκαημερών για διακοπες χριστουγεννων για ενα μερος των εξεγερμενων στην αθηνα δεν επαιξε το ρολο της.

Ευτυχως που την ιστορια του δεκεμβρη δε θα τη γραψουν οσοι βαζουν ορια κ περιορισμους στον αγωνα και στα μεσα παλης...

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License