Πάτρα/Να μην συνηθίσουμε τον θάνατο τον εξευτελισμό

Ο αγώνας των γυναικών για την απελευθέρωσή τους, δεν μπορεί παρά να είναι κομμάτι του συνολικότερου αγώνα ενάντια στο σύστημα που δημιουργεί τις σχέσεις εξουσίας, ενάντια στο καπιταλισμό , την πατριαρχία και τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό.

Στις 28 νοέμβρίου δολοφονείται στην Ρόδο η 21χρονη Ελένη Τοπαλούδη απο δύο άντρες 21 και 19 χρονών. Οι δολοφόνοι της αφού την χτύπησαν και την βασάνισαν, την πέταξαν ζωντανή στην θάλασσα με σκοπό «να την αποτελειώσουν». Το συγκεκριμένο γεγονός δεν αποτελεί ένα μεμονομένο περιστατικό, ούτε μια κακιά στιγμή, είναι ένα μόνο απο τα χιλιάδες παραδείγματα στον μακρύ κατάλογο, των κακοποιημένων και δολοφονημένων γυναικών.

Αυτή είναι η πραγματικότητα που μας επιφυλάσσει ο καπιταλισμός, ένα σύστημα που στήριξε την ύπαρξή του στην υποτίμηση της γυναίκας. Ένα σύστημα που το μόνο που έχει να προτείνει είναι εξαθλίωση και θάνατο. Η πατριαρχία ως βασικός πυλώνας του καπιταλισμού που στηρίζει και αναπαράγει το υπάρχον σύστημα δημιουργεί ένα χάσμα σύνδεσης στους απο τα κάτω, τοποθετώντας τους άντρες στην θέση του ισχυρού και την γυναίκα στην θέση του αδύναμου δημιουργώντας εξαρχής μια σχέση θύματος-θύτη. Οι σχέσεις εξουσίας εξάλλου είναι η πεμπτουσία του καπιταλισμού, η εκμετάλλευση και η ανισότητα, είναι βασικά συστατικά αυτού του αρρωστημένου συστήματος.

Έτσι, απο την καθημερινή υποτίμηση των γυναικών έως την σιωπηλή ενδοοικογενειακή βία και απο τον καθημερινό εξεφτελισμό μέχρι την παρενόχληση και τον βιασμό, οι γυναίκες ζούμε μια μόνιμη κατάσταση εξαίρεσης που μας τοποθετεί σε μια παράλληλη πραγματικότητα, αποδοχής της υποτιμημένης θέσης μας. Μια πραγματικότητα όπου το δίκαιο σχετικοποιείται, και η αξιοπρέπεια είναι ένας καθημερινός ατομικός αγώνας για την καθεμία, σε όλα τα πεδία της καθημερινής ζωής.

Η γυναίκα αποτελεί αντικείμενο «νομιμοποιημένης βίας», σεξουαλικής ικανοποίησης, οικιακής βοήθειας, αναπαραγωγικής μηχανής, αφού «αυτοί είναι οι ρόλοι της». Ακόμα και σήμερα στον δυτικό κόσμο που ευαγγελίζεται ισότητα, ίσες ευκαιρίες και ελευθερία για τις γυναίκες, οι «ελευθερίες» της περιορίζονται στην αφαίμαξη της εργατικής και αναπαραγωγικής της δύναμης, στο δικαίωμα ψήφου και στο δικαίωμα να εμπορευματοποιεί το σώμα της στο όνομα της «σεξουαλικής απελευθέρωσης». Μια αντίληψη που παράγεται απο τα πάνω και διαχέεται στο εσωτερικό της κοινωνίας, με τον αντρικό πλυθησμό να απολαμβάνει πλήρως τα προνόμια που του προσφέρει η πατριαρχία, πατώντας πάνω στα γυναικεία κορμιά.

Σήμερα που η επίθεση κράτους και κεφαλαίου είναι λυσσαλέα σε κάθε γωνιά της γης, η γυναικεία χειραφέτηση είναι πιο επιτακτική απο ποτέ. Ο αγώνας των γυναικών για την απελευθέρωσή τους, δεν μπορεί παρά να είναι κομμάτι του συνολικότερου αγώνα ενάντια στο σύστημα που δημιουργεί τις σχέσεις εξουσίας, ενάντια στο καπιταλισμό , την πατριαρχία και τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Η αλληλεγγύη ανάμεσα στις απο τα κάτω, η οργάνωση μας και ο συνεχής αγώνας είναι ο μόνος δρόμος που έχουμε να επιλέξουμε. Για την γυναικεία και κοινωνική χειραφέτηση για έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας. Για την καταστροφή του καπιταλισμού και της πατριαρχίας.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΞΕΦΤΕΛΙΣΜΟ

ΚΑΜΜΙΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

Linea nigra

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License