Για τη μνήμη του δολοφονημένου Πετρίτ Ζίφλε, για το συμφέρον της τάξης μας, να τσακίσουμε τον φασισμό και τον εθνικισμό!

Για τη μνήμη του δολοφονημένου Πετρίτ Ζίφλε, για το συμφέρον της τάξης μας και την κοινωνική απελευθέρωση, να τσακίσουμε τον φασισμό και τον εθνικισμό!

post image

Για τη μνήμη του δολοφονημένου Πετρίτ Ζίφλε, για το συμφέρον της τάξης μας και την κοινωνική απελευθέρωση, να τσακίσουμε τον φασισμό και τον εθνικισμό!

Την Κυριακή 25 Νοεμβρίου, σε καφενείο των Δραγωτινών Λευκίμμης ξεσπά έντονος διαπληκτισμός μεταξύ των θαμώνων, γύρω από το μακεδονικό ζήτημα και τον προσφάτως θανόντα φασίστα Κατσίφα. Σε αυτό το πλαίσιο, ο 44χρονος Δημήτριος Κουρής, γνωστός φασίστας της περιοχής με τατουάζ σβάστικα στο στήθος του, ανοιχτά υποστηρικτής της Χρυσής Αυγής και συχνά συνοδός των κομματικών επιτελείων της στη Λευκίμμη, έχοντας μάλιστα κατεβεί με τους σχηματισμούς της συγκεκριμένης νεοναζιστικής οργάνωσης ως εκλογικός αντιπρόσωπος στις τελευταίες εκλογές, άρχισε να προσβάλλει με επιθετικό τρόπο και ρατσιστικό τόνο τους μη Έλληνες. Στο ρατσιστικό αυτό «ξεσπάθωμα» ανταπάντησε ο 63χρονος Αλβανός εργάτης γης Πετρίτ Ζίφλε, για να εισπράξει την ευθεία απειλή κατά της ζωής του από τον 44χρονο φασίστα. Κατά το μεσημέρι της ίδιας μέρας, ο φασίστας Κουρής έστησε καρτέρι θανάτου με την κυνηγετική καραμπίνα του και εν τέλει δολοφόνησε εν ψυχρώ τον Πετρίτ Ζίφλε, το νεκρό σώμα του οποίου πέταξε σε χαντάκι στην περιοχή ανάμεσα στα Δραγωτινά και τα Σπαρτερά Λευκίμμης.

Η δολοφονία του Πετρίτ Ζίφλε ήταν ένα έγκλημα με αμιγώς φασιστικά και ρατσιστικά κίνητρα και οποιαδήποτε νύξη ή διερώτηση για διαπροσωπικές διαφορές μεταξύ του θύτη και του θύματος ή για την απόδοση και τη δικαιολόγηση της δολοφονίας στην ένταση εν μέσω αψιμαχιών μπορεί να εκληφθεί μόνο ως συναινετική αποδοχή και συγκάλυψη μιας καταφανούς φασιστικής δολοφονίας. Το ποιόν του συγκεκριμένου φασίστα είναι γνωστό στους κατοίκους της Λευκίμμης και της Νότιας Κέρκυρας, όπως δημοσίως γνωστή είναι και η νεοναζιστική ταυτότητα της Χρυσής Αυγής και τα παρεπόμενα αυτής, όπως είναι οι επιθέσεις κατά των μεταναστών, οι σεξιστικές επιθέσεις, οι επιθέσεις σε αντιφασίστες αγωνιστές και κατειλημμένους χώρους ή πολιτικά στέκια, αλλά και οι δολοφονίες στις οποίες έχουν προβεί μέχρι στιγμής οι φασίστες (Σαχζάτ Λουκμάν, Παύλος Φύσσας και τώρα ο Πετρίτ Ζίφλε). Ο Χρυσαυγίτης Κουρής κυκλοφορούσε αμέριμνος στο χωριό μέχρι και την επόμενη μέρα, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, μέχρι που τελικά συνελήφθη και ομολόγησε τη δολοφονία.

Το έδαφος για την αναθάρρυνση των φασιστών είχε αρχίσει να στρώνεται ήδη από το καλοκαίρι και στη Λευκίμμη. Σε αυτό βοήθησε η εθνικιστική έξαρση με αφορμή την αναμόχλευση του μακεδονικού ζητήματος και τα συναφή εθνικιστικά συλλαλητήρια ανά την επικράτεια, η επικοινωνιακή κεφαλαιοποίηση του νεκρού φασίστα Κατσίφα από τους κύκλους των εθνικιστών και των φασιστών, η επίπλαστη «αντισυστημική» δράση των φασιστών ως διακριτού πόλου αντιπολίτευσης από τα άκρα δεξιά και η επιχειρούμενη ανασυγκρότησή τους τόσο πολιτικά όσο και στρατιωτικά, αλλά και η προσπάθεια διείσδυσης των Χρυσαυγιτών στον αγώνα ενάντια στη λειτουργία ΧΥΤΑ στη Λευκίμμη, με απώτερο σκοπό να αντλήσουν πολιτική υπεραξία από τον αγώνα των κατοίκων της περιοχής, να στρατεύσουν κόσμο στις γραμμές τους και να συγκεντρώσουν ψήφους για τις επόμενες εκλογικές τους εκστρατείες. Εδώ και 10 χρόνια, από το 2008, οι κάτοικοι της Λευκίμμης αγωνίζονται για να αποτρέψουν τη λειτουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή τους, σε απόσταση αναπνοής μάλιστα από τις κατοικίες και τα χωράφια τους, ακριβώς πάνω από τους υπόγειους υδροφόρους ορίζοντες που τροφοδοτούν με νερό σημαντικό κομμάτι της Κέρκυρας. Για να αποτρέψουν αυτήν την οικολογική καταστροφή που πρόκειται να επιφέρει τεράστιο πλήγμα τόσο στο τοπικό οικοσύστημα όσο και στις ζωές των ίδιων –και όχι μόνο-, οι κάτοικοι της Λευκίμμης ήρθαν σε ευθεία αντιπαράθεση με το κράτος και την τοπική εξουσία και συγκρούστηκαν πολλάκις με τις δυνάμεις καταστολής, μετρώντας ήδη μία νεκρή συγχωριανή και συναγωνίστριά τους από αυτές τις συγκρούσεις το 2008. Ο δεύτερος κύκλος αγώνα ενάντια στο ΧΥΤΑ συνεχίζεται με νέες διαδηλώσεις και συγκρούσεις και βρίσκει τη Λευκίμμη υπό την πολύμηνη στρατιωτική κατοχή από τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Από το καλοκαίρι του 2018 οι φασίστες προσπαθούν εκ νέου να τρυπώσουν στους τοπικούς αγώνες ενάντια στο ΧΥΤΑ. Μεγάλη μερίδα των Λευκιμμιωτών φαίνεται πως έχει αποδεχτεί τους φασίστες στους κόλπους αυτού του αγώνα, είτε με τη λογική ότι κανείς δεν περισσεύει από αυτόν, είτε λόγω αδιαφορίας, δίνοντάς τους με αυτόν τον τρόπο το βήμα για να συνεχίσουν τη μισανθρωπική τους δράση που θίγει τα ταξικά συμφέροντα των υποτελών κοινωνικών στρωμάτων. Από την άλλη, πολλοί αντιφασίστες από τη Νότια Κέρκυρα συστηματικά και επισταμένα κάνουν έκκληση στους κατοίκους για να εξοβελίσουν τη Χρυσή Αυγή και τους λοιπούς φασίστες και εθνικιστές από έναν κοινωνικό αγώνα, ο οποίος δεν μπορεί να χωράει στο εσωτερικό του το μακρύ χέρι του κράτους και των αφεντικών, τους δολοφόνους (ή τους υποστηρικτές αυτών) ντόπιων ή μεταναστών φτωχοδιαβόλων. Παρόλα αυτά, πολλοί αντιφασίστες και αντιφασίστριες απομονώθηκαν, στοχοποιήθηκαν και λοιδορήθηκαν με την κατηγορία του «διασπαστή» του κινήματος, ενώ μονάχα λίγες μέρες μετά τη δολοφονία του Πετρίτ Ζίφλε, φασίστες όπως ο Χρυσαυγίτης βουλευτής Ιωάννης Αϊβατίδης κυκλοφορούν με την άνεσή τους στη Λευκίμμη.

Είναι χαρακτηριστικό πως η δολοφονία του Πετρίτ Ζίφλε πέρασε στα αζήτητα από τα καθεστωτικά media και τον αστικό τύπο και γνωστοποιήθηκε αφότου είχε περάσει ήδη μία ολόκληρη βδομάδα από το συμβάν. Μόνο ως τυχαία δεν μπορεί να λογαριαστεί αυτή η αργοπορία, ειδικά μέσα στην παρούσα συγκυρία του εθνικιστικού αναβρασμού. Η αποσιώπηση της δολοφονίας του 63χρονου Αλβανού εργάτη γης και η ετεροχρονισμένη δημοσιοποίησή της έδρασε καταλυτικά και ανασταλτικά για την άμεση συγκρότηση μιας ισχυρής, αντίρροπης στον εθνικισμό και μαχητικής αντιφασιστικής κίνησης, η οποία θα απειλούσε και θα αξίωνε αισθητά να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά της βαθμιαίας συντηρητικοποίησης και αντιδραστικοποίησης πλατειών μερίδων της κοινωνίας εξαιτίας του επιταχυνόμενου κοινωνικού εκφασισμού που τροφοδοτείται μεταξύ άλλων και από το εθνικιστικό κλίμα που έχει δημιουργήσει το μακεδονικό ζήτημα. Δεν ξεχνάμε τη συκοφάντηση ή την απόκρυψη από τα καθεστωτικά ΜΜΕ όλων των δολοφονημένων ανθρώπων της τάξης μας, όλων των δολοφονημένων αγωνιστών, όλων των δολοφονημένων απόκληρων: από τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, τον Σαχζάτ Λουκμάν, τον Παύλο Φύσσα, μέχρι τον Ζακ Κωστόπουλο, την Ελένη Τοπαλούδη και τον Πετρίτ Ζίφλε. Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα όμως. Γνωρίζουμε πως τα καθεστωτικά ΜΜΕ είναι άμεσα προσαρτημένα στα ευρύτερα συμφέροντα των καπιταλιστών ιδιοκτητών τους και στις πολιτικές σκοπιμότητες αυτών. Γι’ αυτόν τον λόγο, δουλειά τους είναι να προπαγανδίζουν στη δημόσια σφαίρα τα συμφέροντα της αστικής τάξης, να θωρακίζουν μέσα από τις συχνότητές τους τον κρατικό μηχανισμό και να προστατεύουν το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου, να παραπληροφορούν ασύστολα και να σιωπούν όποτε κρίνεται σκόπιμο για τους κυρίαρχους, αλλά και να συκοφαντούν μανιωδώς όσους αγωνίζονται ενάντια στην κυριαρχία με πραγματικούς, υλικούς όρους και γι’ αυτό ακριβώς οι ίδιοι καθίστανται επικίνδυνοι για την προνομιούχα κεφαλαιοκρατική ολιγαρχία, διότι αγωνίζονται ενάντια στην αδικία, την εκμετάλλευση, την καταπίεση, την αλλοτρίωση, ενάντια στην υποτίμηση των ζωών και την αποκτήνωση της εργασίας τους.

Μπροστά στο κτήνος του φασισμού η ουδετερότητα και η αδιαφορία αποτελούν ξεκάθαρη πολιτική στάση συνενοχής. Σε μια τόσο τεταμένη συγκυρία όπως η σημερινή, ο καθένας θα πρέπει να είναι σε θέση να ζυγίσει το βάρος των επιλογών του χωρίς περιστροφές και δικαιολογίες, ερχόμενος αντιμέτωπος με την ιστορία. Η αναμέτρηση με τον φασισμό και τον εθνικισμό είναι συνεχής. Δε θα σταματήσει όσο το κράτος και το κεφάλαιο καταφεύγουν στρατηγικά σε αυτές τις ασφαλιστικές δικλείδες για να περισώσουν τα ταξικά προνόμια των ισχυρών και των πλουσίων, επιζητώντας από την άλλη τη διάσπαση της ταξικής ενότητας των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων, η οποία εδράζεται πάνω σε υλικές βάσεις, δηλαδή στη θέση που κατέχουν οι από τα κάτω στην παραγωγική διαδικασία (είναι εργάτες και όχι αφεντικά) και στην κοινωνική πυραμίδα (είναι εξουσιαζόμενοι και όχι εξουσιαστές) και όχι σε ιδεαλιστικά στηρίγματα όπως είναι η εθνική ενότητα. Εθνική ενότητα δεν μπορεί να υπάρξει, γιατί ακριβώς εργάτες και αφεντικά, φτωχοί και πλούσιοι, καταπιεσμένοι και καταπιεστές δεν έχουμε εκ των πραγμάτων τα ίδια συμφέροντα. Διότι, οι κυρίαρχοι παρασιτούν και ζουν καταχρηστικά μέσα από την εκμετάλλευση του μόχθου της κυριαρχούμενης πλειοψηφίας. Η ίδια η πάλη των τάξεων αντικρούει τα συμφέροντα δύο αενάως αντιμαχόμενων κόσμων. Γι’ αυτό και η εθνική ενότητα συνιστά διαταξική υποχώρηση που βρίσκει χαμένη μόνο την κοινωνική βάση. Από την άλλη, όταν η εθνική ενότητα ή ο πατριωτισμός αναβαθμίζονται στον σοβινισμό και τον φασισμό, τα συστατικά στοιχεία των οποίων διαθέτουν εξ αρχής σε σπερματικό βαθμό, τότε ανοίγει ο δρόμος για την πιο βάρβαρη και ολοκληρωτική μορφή του καπιταλισμού, για την πιο στρατιωτικοποιημένη εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας, για την πιο αχαλίνωτη μορφή του κοινωνικού δαρβινισμού μέσα από τον φυλετικό νόμο, για ένα απέραντο καθεστώς εξαίρεσης και καταναγκασμού, για εκατόμβες νεκρών προλεταρίων. Γι’ αυτό λοιπόν, η πάλη ενάντια στον φασισμό και τον εθνικισμό αποτελεί ιστορικό καθήκον της εργατικής τάξης και χρέος της για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας από την κατάσταση της αποκτήνωσης στην οποία την έχει υπαγάγει δια του εξαναγκασμού ο καπιταλισμός.

Ο κόσμος του αγώνα, οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένοι, όλοι και όλες που δεν έχουμε ξεχάσει την κτηνωδία του ιστορικού παρελθόντος, οφείλουμε να αναχαιτίσουμε δραστικά οποιαδήποτε προσπάθεια ανάπτυξης του φασισμού και του κοινωνικού κανιβαλισμού μέσα στον κόσμο της κοινωνικής βάσης. Οφείλουμε να τσακίσουμε τον φασισμό σε όλο το κοινωνικό πεδίο στο οποίο κινούμαστε και ζούμε: στους δρόμους, στη δουλειά, στα σχολεία και τις σχολές, στις γειτονιές μας.

Απέναντι σε αντιδραστικές και δουλικά πειθαρχημένες φωνές που καταδικάζουν τη βία από όπου και αν προέρχεται, απαντάμε πως η προλεταριακή αντι-βία είναι μέσο κοινωνικής και ταξικής αυτοάμυνας και αντεπίθεσης, ώστε να αποτραπούν κοινωνικές συνθήκες γενικευμένης βίας και επιβολής. Είναι μια απάντηση των καταπιεσμένων στους καταπιεστές.

Δεν έχουμε καμιά ψευδαίσθηση ότι το τελειωτικό χτύπημα στο φασισμό θα έρθει δια της νομικής οδού από τα χέρια του κράτους, μιας και ο φασισμός είναι όπλο της ίδιας της αστικής τάξης. Είναι ολέθριο σφάλμα να λογίζεται απ’ τους από τα κάτω ο φασισμός ως έκφανση αφέλειας και γραφικότητας ή ως κάτι ευκαταφρόνητο, πόσο μάλλον ότι ηττάται μέσω της παραγκώνισης και της αδιαφορίας. Ο φασισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον καπιταλισμό. Είναι η ύστατη και η πιο επιθετική εφεδρεία του κεφαλαίου που τίθεται προς αξιοποίηση όταν ο καπιταλισμός κλυδωνίζεται εσωτερικά από τις δομικές του κρίσεις.

Ο αγώνας λοιπόν απέναντι στο φασισμό για να είναι συνολικός, οφείλει να είναι ταυτόχρονα αντικρατικός, αντικαπιταλιστικός και διεθνιστικός. Η αυτοοργάνωση και η αλληλεγγύη μεταξύ των πληβειακών στρωμάτων είναι αυτή που μπορεί να ανοίξει το δρόμο για την πανανθρώπινη χειραφέτηση, για την κοινωνία της γενικευμένης αυτοδιεύθυνσης, της ελευθερίας, της ισότητας, της αλληλεγγύης και της κοινοκτημοσύνης.

Για τον Πετρίτ Ζίφλε, ως μετανάστη και εργάτη γης, δηλαδή ως ένα από τα πλέον υποτιμημένα κομμάτια της τάξης μας, αλλά και για όλη την παγκόσμια εργατική τάξη, στους κόλπους της οποίας συγκαταλέγουμε και τους εαυτούς μας ως αναρχικούς/ές, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει έως ότου φέρουμε την εποχή του Ανθρώπου και την καθολική χειραφέτηση από όλα τα δεσμά που επιβάλλουν στους από τα κάτω το κεφάλαιο και η εξουσία.

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΚΤΗΝΟΣ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ Η ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΕΦΕΙ, ΜΕ ΟΠΛΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΤΟΝ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΟ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟ

ΖΗΤΩ Η ΖΩΗ. ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ!

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης – μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας

lib_thess@hotmail.com

libertasalonica.wordpress.com

Εικόνες:

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License