ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ. για τα 2 χρόνια από την αντίσταση της γειτονιάς των Προσφυγικών

Την άνοιξη του 2016 ανακοινώθηκε επίσημα η χρησιμοποίηση του εφετείου Αθηνών για μεγάλο κομμάτι της δίκης της χρυσής αυγής, η οποία διεξαγόταν μέχρι τότε στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού, μέσα σε τεταμένο κλίμα. Ο νέος κεντρικός σχεδιασμός έβαζε αυτόματα τα Προσφυγικά στο στόχαστρο καταστολής και φασιστών, παραχωρώντας τους την είσοδο επί της οδού Δέγλερη, ακριβώς δίπλα, δηλαδή, από την πλαϊνή είσοδο της γειτονιάς.

post image

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ. για τα 2 χρόνια από την αντίσταση της γειτονιάς των Προσφυγικών στις 31/10 &1/11/2016, απέναντι σε καταστολή και φασίστες και τη νέα δίκη στις 15/01/2019

Την άνοιξη του 2016 ανακοινώθηκε επίσημα η χρησιμοποίηση του εφετείου Αθηνών για μεγάλο κομμάτι της δίκης της χρυσής αυγής, η οποία διεξαγόταν μέχρι τότε στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού, μέσα σε τεταμένο κλίμα. Ο νέος κεντρικός σχεδιασμός έβαζε αυτόματα τα Προσφυγικά στο στόχαστρο καταστολής και φασιστών, παραχωρώντας τους την είσοδο επί της οδού Δέγλερη, ακριβώς δίπλα, δηλαδή, από την πλαϊνή είσοδο της γειτονιάς. Στην ουσία μετέτρεπε τα Προσφυγικά στην πίσω δίοδο των φασιστών στην διαδρομή τους από το ΜΕΤΡΟ Αμπελοκήπων και την ΓΑΔΑ προς το Εφετείο και αντίστροφα. Από τις πρώτες κιόλας ημέρες η παρουσία μπάτσων έγινε αισθητή προσπαθώντας να πάρει χώρο και να τρομοκρατήσει, χωρίς, όμως, να κινείται άμεσα επιθετικά. Το ίδιο και η εμφάνιση φασιστών, οι οποίοι επιχειρούσαν τις πρώτες αναγνωριστικές κινήσεις.

Το πλαίσιο στο οποίο οι κατασταλτικοί μηχανισμοί ενέπλεξαν τα Προσφυγικά στη δίκη της χ.α. αποτέλεσε ένα ακόμη σημείο στο σχέδιο καταστολής της γειτονιάς, ενώ την ίδια στιγμή, μέσω των Μ.Μ.Ε., ξαναέβγαιναν στην δημοσιότητα κινήσεις για την ανάπλαση των Προσφυγικών με διάφορους τρόπους και από διάφορους θεσμικούς φορείς.

Η κατειλημμένη γειτονιά των Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας είναι από την θέση της, ένα οικοδομικό μπλοκ 14 στρεμμάτων στο κέντρο της Αθήνας, ανάμεσα στη ΓΑΔΑ και στο εφετείο, 2 νοσοκομεία και το γήπεδο της Λεωφόρου. Επίσης, ως κατειλημμένeο έδαφος καθώς και λόγω της συμμέτοχης της στους ριζοσπαστικούς αγώνες για κοινωνική αυτοοργάνωση, βρίσκεται υπό συνεχή καταστολή και προσπάθεια επιβολής ελέγχου.

Αποτελεί, αντικειμενικά, στρατηγικό χωροταξικά σημείο για την εύρυθμη ροή του εφετείου σε μια σειρά από πολιτικές δίκες, για την σύνδεσή του με την ΓΑΔΑ, κινητήριο μοχλό και επιχειρησιακό κέντρο της καταστολής, καθώς και αντικείμενο χρόνιων σχεδιασμών αστικής ανάπλασης και εκμετάλλευσης. Ταυτόχρονα, αποτελεί το άτυπο σύνορο μεταξύ των γραφείων της χ.α. και των φασιστικών πυρήνων στα βόρια και Β.Α. προάστια της Αθήνας και των περιοχών Αμπελόκηποι, Γκύζη, Νεάπολη, που οδηγούν στα Εξάρχεια και τις πολυφυλετικές γειτονιές του κέντρου (πλ. Βικτωρίας, Πατησσίων,κ.α.), μέσω του οδικού άξονα της Λ. Αλεξάνδρας. Η γεωπολιτική του θέση, ουσιαστικά, διατηρείται μέσα στον χρόνο, όσον αφορά την ταξική σύνθεση, τις κινηματικές βάσεις και τις θέσεις του ταξικού εχθρού, όπως και την συνεπακόλουθη κίνηση τους μέσα στο ίδιο πεδίο1.

Έτσι λοιπόν, δεν είναι τυχαίο, ούτε το παιχνίδι ισορροπιών και συνδιαλλαγής σε σχέση με τον ρόλο των Προσφυγικών στην δίκη της χ.α., μεταξύ των εμπλεκόμενων συστημικών μερών, ούτε η αναμονή για ενδεχόμενα λάθη μας σε μια τέτοια αντιπαράθεση, τα οποία θα μας άφηναν έκθετους στην καταστολή, ούτε βέβαια και ο ρόλος του «αόρατου» που τελικά μας αποδόθηκε να παραστήσουμε.

Η Περιφρούρηση, η εισβολή και η κοινή αντίσταση των Προσφυγικών απέναντι στους φασίστες και την καταστολή

Η Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών, ήδη από τις πρώτες μέρες ανακοίνωσης της απόφασης μεταφοράς της δίκης, κίνησε διαδικασίες ενημέρωσης εντός της γειτονιάς και δημόσια. Κάλεσε μαζική σε προσέλευση συνέλευση γειτονιάς, όπου επιβεβαιώθηκε η κοινή αντίληψη για τις αρνητικές συνέπειες του σχεδιασμού για την γειτονιά μας με όρους εχθρικούς και η ανάγκη συνοργάνωσης για την προστασία της γειτονιάς και της κοινότητας. Επίσης , συμφωνήθηκε, η συλλογική οργάνωση της περιφρούρησης, της πολιτικής και τεχνικής υπεράσπισης του κατειλημμένου και αυτοοργανωμένου εδάφους των Προσφυγικών από τους φασίστες και την καταστολή.

Με βάση την κοινή αυτή πολιτική θέση ορίστηκαν οι άξονες πάνω στους οποίους θα πατούσε η αντιφασιστική υπεράσπιση των Προσφυγικών και οργανώθηκε η πραγμάτωσή της, πάνω στις αρχές:

· Της οργανωμένης από κοινού αποτρεπτικής και αμυντικής δράσης απέναντι στην κατοχική παρουσία και εισβολή διμοιριών ΜΑΤ και φασιστών μέσα στα Προσφυγικά.

· Της προστασίας των κατοίκων και των σπιτιών της γειτονιάς από συλλήψεις, τραυματισμούς, εισβολές ή παράπλευρες απώλειες.

· Της χρήσης μόνο των βασικών μέσων αμυντικού εξοπλισμού μιας περιφρούρησης: σημαίες, κράνη, πυροσβεστήρες, μάσκες, ώστε να αποτραπεί ή έστω να καθυστερήσει αυτεπάγγελτη κακουργηματικού χαρακτήρα εισαγγελική δίωξη.

Η επιχείρηση εισβολής πραγματοποιήθηκε στις 7.30 το πρωί της 31ης Οκτώβρη από 1 διμοιρία ΜΑΤ2, η οποία σάρωσε το στενό πάνω από την Δέγλερη επιχειρώντας εκκαθάριση της περιφρούρησης, της οποίας το κύριο ορατό μέρος βρισκόταν εκεί. Σκοπός τους ήταν να κάνουν συλλήψεις και να εισβάλουν μέσα στην γειτονιά και στα κτίρια. Αφού ξυλοκόπησαν και συνέλαβαν τον πρώτο αλληλέγγυο προχώρησαν επιτιθέμενοι στην περιφρούρηση, η οποία υποχώρησε στα κτίρια χωρίς σύγκρουση. Εκεί έγινε η 2η σύλληψη μιας από τις αλληλέγγυες συντρόφισσες. Από πίσω τους ακολουθούσε τάγμα φασιστών που ανέβηκε μέχρι την στιγμή της πρώτης μαζικής αντίστασης επί της οδού Τριχωνίδος.

Εκεί τα ΜΑΤ επιχείρησαν να εισβάλουν στο πρώτο κτίριο όπου βρήκε κάλυμμα μέρος της περιφρούρησης και ανακόπηκαν από ανθρώπους της κοινότητας και της γειτονιάς, που βγήκαν στα μπαλκόνια για να υπερασπιστούν τα σπίτια τους από τους εισβολείς-μπάτσους. Την ίδια απάντηση πήραν και οι υπόλοιπες διμοιρίες ΜΑΤ και ΥΜΕΤ που εισέβαλαν σχεδόν ταυτόχρονα από κάθε σημείο. Η μαχητική αντίσταση της γειτονιάς και των αλληλέγγυων δεν επέτρεψε στην καταστολή και τους φασίστες να εγκαταστήσουν την παρουσία τους εντός της, με αποτέλεσμα η αντιπαράθεση να διαρκέσει για μεγάλο μέρος της ημέρας, λήγοντας περίπου στις 5.00 το απόγευμα με την λήξη της δίκης και την συνολική απομάκρυνση μπάτσων και φασιστών.

Την δεύτερη μέρα μπάτσοι και φασίστες επιχείρησαν ξανά από κοινού. Η οπτική καταγραφή της προβοκάτσιας που επιχείρησαν να στήσουν, ακύρωσε τους σχεδιασμούς τους. Είχε γίνει φανερό, πλέον, ότι η επιχείρηση εισβολής και καταστολής των Προσφυγικών με πολεμικούς όρους, τουλάχιστον για το κρίσιμο 2ήμερο 31/10 & 1/11/2016, είχε αποτύχει παταγωδώς. Αυτό που απέμεινε στους κατασταλτικούς σχεδιασμούς ήταν το μαγείρεμα των ποινικών διώξεων και η αναμενόμενη φυσική φθορά από το μακροχρόνιο της δίκης.

Μετά την πρώτη ημέρα της αντιπαράθεσης ο αγώνας των Προσφυγικών πήρε περισσότερο αιτηματικό χαρακτήρα με συνέχιση των περιφρουρήσεων, ηχεία με μουσική στις ταράτσες, περιπολίες, πόστα και συλλογικές εργασίες μέσα στην γειτονιά, διεκδικώντας να κλείσει η είσοδος της Δέγλερη για τους φασίστες και να σπάσει ο αποκλεισμός της γειτονιάς από την καταστολή. Η αποδέσμευση της Δέγλερη το επόμενο διάστημα αποσυμφόρησε την κατάσταση, αποσύροντας τους ασφαλίτες και τις περιπολίες μέσα από την γειτονιά. Παρέμεινε μια κλούβα ΜΑΤ σε κάθε δίκη στην γωνία του εφετείου Δέγλερη και Λ. Αλεξάνδρας και οι φασίστες έκθετοι απέσυραν μέσα στον χρόνο κάθε παρουσία τους.

Έχει ιδιαίτερη σημασία να τονίσουμε τον αντίκτυπο του καλέσματος υπεράσπισης των Προσφυγικών από τους φασίστες και την καταστολή, αφού ένας αρκετός αριθμός συντρόφων πλαισίωσε τα καλέσματα περιφρούρησης της γειτονιάς, τις βάρδιες, τις συνελεύσεις και την κοινή αντίσταση. Κατανόησε και στήριξε το οργανωτικό πλαίσιο που προϋπόθετε την φυσική αντιπαράθεση από θέση άμυνας για την υπεράσπιση της γειτονιάς από εισβολή φασιστών και μπάτσων, με τα λιγότερα δυνατά λάθη και το ελάχιστο των διαθέσιμων υλικών μέσων.

Καθοριστικής σημασίας στάθηκε η συμμετοχή των ανθρώπων της γειτονιάς, προσφύγων, μεταναστών, εργατών, οικογενειών, ηλικιωμένων, ο καθένας από την οπτική του και με τον τρόπο που μπορούσε. Είναι όμως αντικειμενικά αποδεκτό ότι χωρίς την στήριξη των ανθρώπων της γειτονιάς εκτός συνέλευσης, ακόμη και εκτός της κοινότητας των Προσφυγικών δεν θα μπορούσε να κρατηθεί το μέτωπο της αντιπαράθεσης με την καταστολή. Η συνέχιση της στήριξης και την δεύτερη μέρα, μετά δηλαδή τον απόηχο των πρωινών συγκρούσεων, καταδεικνύουν την ισχύ μέσα από την ενότητα που επέδειξαν τα Προσφυγικά εκείνες τις μέρες. Η αυτοπειθάρχηση, η συντροφικότητα και η κοινή δέσμευση στον σκοπό δεν επέτρεψε στην καταστολή να εισβάλει, όχι μόνο με όρους επιχειρησιακούς αλλά και νομικούς, πολιτικούς και ψυχολογικούς.

Ο σχεδιασμός της περιφρούρησης των Προσφυγικών αντιλήφθηκε την αντίσταση με όρους κοινωνικούς και συλλογικούς, με βραχυπρόθεσμη αντίληψη πάνω στην πρακτική αντιπαράθεση και μακροπρόθεσμη προοπτική πάνω στην συνολική υπεράσπιση του κατειλημμένου και αυτοοργανωμένου κοινωνικού εδάφους των Προσφυγικών. Βασιστήκαμε, σε μια αντίληψη πίστης και εμπιστοσύνης στην ενότητα που είχε κτίσει ο κοινός αγώνας των προηγούμενων χρόνων και την ετοιμότητα των περισσότερων κατοίκων να αντιληφθούν το μίνιμουμ της υπόθεσης και του διακυβεύματος, στηρίζοντας από την θέση τους το κατά δύναμιν.

Το αποτέλεσμα της διήμερης αντιπαράθεσης στις 31/10 & 1/11/2016 ήταν η κρατική καταστολή και η φασιστική συμμορία της χ.α. να υποστούν συντριπτική ήττα μέσα στα Προσφυγικά. Τα στοιχεία που από την πλευρά μας μπορούμε να παραθέσουμε, καθώς και από την πλευρά της καταστολής, είναι τα εξής:

Από την πλευρά της καταστολής και των φασιστών:

· Αποτυχημένη επιχείρηση εισβολής ΜΑΤ, ΥΜΕΤ, ασφαλιτών και φασιστών από τις 7.30π.μ. έως τις 5.00μ.μ..

· Ρήψη χημικών σε επαφή με τα νοσοκομεία ΕΛΠΙΣ και Αγ.Σάββας.

· 23 τουλάχιστον αστυνομικοί τραυματίες.

· 1 μηχανή οπλοφόρου ασφαλίτη σε υπηρεσία παρακρατήθηκε και επιστράφηκε μετά την αποχώρηση των μπάτσων από την γειτονιά.

· απώλειες σε τεχνικό εξοπλισμό (ασπίδες, κράνη, γκλοπ)

· Μπάτσοι δεν εισέβαλαν σε κανένα κτίριο.

· Μπάτσοι και φασίστες δεν ξαναπέρασαν το τελικό σύνορο άμυνας της περιφρούρησης μετά την 1η τους απόπειρα, ως τη στιγμή της αποχώρησής τους. Μήνυση της υπεύθυνης διμοιρίας των ΜΑΤ (Α535) στους επικεφαλής τους

Από την πλευρά των Προσφυγικών: 

· 2 συλληφθέντες αλληλέγγυοι

· 1 τραυματίας στο χέρι σύντροφος της περιφρούρησης · 10 – 15 άτομα προσαχθέντα στη ΓΑΔΑ, αρκετοί από αυτούς κάτοικοι της γειτονιάς ή περαστικοί.

· Βίντεο και δημοσιοποίηση της επιχείρηση ΜΑΤ και φασιστών στις 1/11/2018 να εισβάλουν ξανά από κοινού χρησιμοποιώντας και πάλι το στενό της Δέγλερη (βλ. https://www.youtube.com/watch?v=9Uj8a_IITCs).

Για την κοινότητα αγώνα της γειτονιάς, η οποία συγκροτείται οργανωτικά μέσα από την Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών και οργανικά μέσα από τις δομές, τις υποδομές και τις λειτουργίες της, με την ανακοίνωση του σχεδιασμού της δίκης, τέθηκαν δύο επιλογές, η οποίες θα εξέφραζαν εκ των πραγμάτων δύο διαφορετικές θέσεις. Η μία ήταν η αναγνώριση του μεγέθους των πιθανοτήτων να υπάρξει φυσική αντιπαράθεση με τους φασίστες, την καταστολή ή και τους δύο ταυτόχρονα. Αυτό θα μπορούσε να είναι αποτέλεσμα είτε πολιτικής επιλογής του αντίπαλου στρατοπέδου, είτε ακόμη και ως αποτέλεσμα της εκρηκτικής συνύπαρξης και διάβασης τόσων αντιπαραθετικά εμπλεκόμενων μερών, ταυτόχρονα.

Η θέση αυτή στήριξε την οργάνωση της μαθηματικά επερχόμενης, αγνώστου κλίμακας, αντιπαράθεσης μέσα από την συλλογική αντίσταση με τους καλύτερους δυνατούς όρους, έχοντας σαν σκοπό την υπεράσπιση της γειτονιάς, την προστασία των κατοίκων και την ενίσχυση των αντιφασιστικών κινητοποιήσεων των ημερών με όρους κοινής συστράτευσης και αλληλεγγύης. Ήταν μια κατ’ ουσία αμυντική θέση, η οποία, άρρητα, επιβεβαίωνε την αδυναμία των Προσφυγικών και του αντιφασιστικού κινήματος, γενικότερα, να ακολουθήσουν μια τακτική αντεπίθεσης πάνω στα γεγονότα και να θέσουν κεντρικά το ζητούμενο της τοποθέτησης του εφετείου και της περιφέρειάς του ως συλλογικά περιφρουρούμενο έδαφος αντιφασιστικού αγώνα εκείνης της περιόδου. Για εμάς, όμως, ως κατειλημμένη γειτονιά και κοινότητα αγώνα υπήρχαν πολλά περισσότερα που οφείλαμε να κρατήσουμε. Την ίδια την ύπαρξή μας ως αυτοοργανωμένο καταληψιακό εγχείρημα της κοινωνικής βάσης με ριζοσπαστικά, αντιφασιστικά, οριζόντια και διεθνιστικά χαρακτηριστικά, ικανό να περιφρουρήσει και να αντισταθεί απέναντι σε κάθε αναβαθμισμένη επίθεση κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών να αλώσουν την έστω και λίγη αυτονομία που έχει κατακτηθεί με αγώνα έως σήμερα.

Η δεύτερη επιλογή δεν μπορούσε να αποτελέσει τίποτα περισσότερο από παράδοση των όπλων για την οποιαδήποτε διακριτή παρουσία της γειτονιάς στην δίκη, δηλαδή την αυτοακύρωσή της ως κοινότητα αγώνα. Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας επιλογής θα ήταν η φυσική κατάληψη της γειτονιάς των προσφυγικών από μπάτσους και φασίστες, κάτι που είχε ήδη γίνει αντιληπτό από την μεγάλη κινητικότητά τους μέσα και γύρω από την γειτονιά, και το συνεπακόλουθο κλείσιμο της γειτονιάς στα σπίτια της έχοντας παραδώσει τους δρόμους στην καταστολή.

Στην πραγματικότητα δεν θα μπορούσε να υπάρξει τρίτη λύση, η οποία να προσέφερε απόλυτη ασφάλεια στην γειτονιά και ταυτόχρονα να την προστάτευε από την σύγκρουση με τους μπάτσους ή τους φασίστες στην μακροχρόνια πορεία της δίκης, η οποία πλησιάζει ήδη στον 3ο χρόνο της. Οι δολοφόνοι συνεχίζουν ατιμώρητοι το εγκληματικό τους έργο και η κλούβα των ΜΑΤ συνεχίζει να ελέγχει την γωνία Αλεξάνδρας & Δέγλερη με πρόσωπο τα μπλοκ των Προσφυγικών. Παρόλα αυτά, όμως, έπρεπε να μπουν τα όρια και το κράτος από την πλευρά του τα είχε βάλει. Έμενε σε εμάς να αντισταθούμε πάνω στα δικά μας όρια και η αντίσταση, έχει κόστος όχι μόνο άμεσο αλλά και μακροπρόθεσμο, όπως αποδεικνύουν και οι τελευταίες δικογραφίες.

Η 1η δίκη των 2 συλληφθέντων της 31ης/10…

Η 1η δίκη φανέρωσε την στάση που θα κρατήσει και στο μέλλον η δικαστική καταστολή για τα γεγονότα της 31ης/10 & 1ης/11/2016. Αποπολιτικοποίηση των κατηγοριών και απόκρυψη όσων πραγματικά έγιναν εκείνη την ημέρα. Την οργανωμένη και από κοινού, δηλαδή, επίθεση ΜΑΤ και φασιστών της χ.α. ενάντια στην κατειλημμένη γειτονιά των Προσφυγικών.

Η έδρα, συνολικά, αρνήθηκε την πραγματικότητα της κοινής επίθεσης καταστολής και φασιστών. Έμεινε σταθερή στις καταθέσεις των μπάτσων, οι οποίοι δεν αναγνώρισαν ύπαρξη φασιστών, ούτε την δική τους επιχείρηση εισβολής, παρά μόνο την παρουσία «μιας ομάδας κουκουλοφόρων που επιτέθηκε αδιακρίτως κατά αστυνομικών». Στην ουσία, για την έδρα, η επίθεση ναζί και καταστολής με γκλόμπ και χημικά σε μια γειτονιά που κατοικούν δεκάδες πολιτικοί πρόσφυγες, μετανάστες με τις οικογένειές τους, καθώς και ασθενείς 2 νοσοκομείων δεν έγινε ποτέ. Αυτή είναι, όμως, η μόνη αφήγηση η οποία μπορεί να αντιπαρατεθεί με την δίκαιη αντίσταση μιας ολόκληρης γειτονιάς και να νομιμοποιήσει νομικά, πολιτικά και ηθικά το πλαίσιο ποινικών διώξεων εναντίον της.

Η διωκόμενη συντρόφισσα και οι μάρτυρες υπεράσπισης από την κοινότητα των Προσφυγικών υπερασπίστηκαν την παρουσία τους στην γειτονιά εκείνη την ημέρα και στοχοποίησαν την σκοπιμότητα του κατηγορητηρίου και την εισβολή της καταστολής ενάντια στην γειτονιά.

Όσον αφορά τους μπάτσους στην αίθουσα, δηλαδή τους ΜΑΤάδες μαζί με την συνοδεία τους, η παρουσία τους ήταν προκλητική. Οι χειρονομίες, οι εκφράσεις και οι ψίθυροι απέναντι στους κατοίκους των Προσφυγικών και στους αλληλέγγυους απαντήθηκαν όπως τους έπρεπε.

Οι 2 σύντροφοι, κατηγορούμενοι με 5 αναβαθμισμένα πλημμελήματα (ψευδής ανωμοτί κατάθεση αντί για απείθεια, κατηγορία οπλοφορίας για σημαία περιφρούρησης μαζί με την οπλοχρησία κ.α.) καταδικάστηκαν σε 2 χρόνια και 6 μήνες, 3ετή αναστολή αντίστοιχα και άσκησαν έφεση (βλ. https://www.athens.indymedia.org/post/1588385/

…και η νέα 2η δίκη στις 15/1/2019

Σε συνέχεια όλων αυτών, στις 17 Αυγούστου(!) του περασμένου καλοκαιριού συντάχθηκε νέα δικογραφία με αφορμή την μήνυση του μπάτσου Δημήτρη Γεωργιάδη, ο οποίος εντοπίστηκε να περιπολεί μηχανοκίνητος και οπλοφορώντας επί της οδού Τριχωνίδoς, στις 12.00μ.μ. της 31ης/10, μπροστά από το στέκι της κοινότητας των Προσφυγικών3. Στην 2η αυτή δίκη διώκονται 3 πρόσωπα. Στην δικογραφία οι 2 σύντροφοι που κατηγορούνται είναι οι ίδιοι με την 1η δίκη και οι οποίοι συνελήφθησαν κατά την πρώτη εισβολή των μπάτσων στις 7.30π.μ., με μόνο συνδετικό στοιχείο την σύλληψή τους την ίδια μέρα στο ίδιο γενικό πλαίσιο γεγονότων. Η ύπαρξή της γνωστοποιήθηκε στους διωκόμενους δίνοντας τις λεπτομέρειες ταυτοποίησης, φωτογραφικό υλικό εκείνης της μέρας κτλ. Το ιδιαίτερο της δίωξης είναι ότι ενώ ο μηνυτής ΔΕΝ τους ταυτοποιεί με το φωτογραφικό υλικό που του παρουσιάστηκε, αυτοί διώκονται στην δικογραφία.

Το παιχνίδι της ΓΑΔΑ με τις ακριβείς ώρες που εκτυλίχθησαν τα γεγονότα συγχέει την πραγματικότητα με ποινικούς όρους συλλογικής ευθύνης. Για παράδειγμα, ενώ ο μπάτσος μηνυτής περιγράφει γεγονότα που έγιναν στις 12.00πμ.μ ο ίδιος τα τοποθετεί στις 9.00π.μ. ώστε να εμπλέξει και τους 2 συλληφθέντες. Η έδρα στην 1η δίκη εκμεταλλεύτηκε το παρόμοια θολό κατηγορητήριο για να καταδικάσει τους συντρόφους για τις συγκρούσεις που ακολούθησαν μετά την σύλληψή τους.

Δείχνει να εξελίσσεται, λοιπόν, μια σειρά δικών, που στόχο δεν έχουν απλά την αποδυνάμωση της αντίστασης μέσα στην γειτονιά των Προσφυγικών, στοχεύοντας σε εκείνους/ες που έχουν ήδη αναλάβει την πολιτική ευθύνη της οργάνωσης της αντίστασης δημόσια, αλλά και μέσα στην 1η δίκη. Στόχο, μέχρι στιγμής, αποτελούν αποκλειστικά οι αλληλέγγυοι, δηλαδή οι πολιτικές και οι κοινωνικές σχέσεις και συνδέσεις.

Για άλλη μια φορά όπως συμβαίνει τακτικά τα τελευταία χρόνια σε μια σειρά από πολιτικές δίκες η καταστολή επιχειρεί να διώξει ποινικά τον ευρύτερο κοινωνικό κύκλο, τα συγγενικά πρόσωπα και τις πολιτικές σχέσεις εγχειρημάτων και αγωνιστών. Η στοχοποίηση του ευρύτερου περιβάλλοντος τους επιχειρεί την εξάπλωση του αισθήματος τρομοκρατίας εντός του κινήματος και της περιφέρειάς του, με όρους αποτρεπτικούς στην αλληλεγγύη και την αγωνιστική σύμπραξη.

Για εμάς, ως το οργανωμένο κομμάτι της κατειλημμένης γειτονιάς των Προσφυγικών είναι σαφές ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια προσπάθεια από το κράτος, το δικαστικό σύστημα και τα αστυνομικά επιτελεία να τιμωρηθούμε μέσω μιας σειράς δικών. Αυτές θα επιχειρήσουν να χτυπήσουν όσους συντρόφους στάθηκαν πλάι στην περιφρούρηση της γειτονιάς και από την άλλη θα πλέξουν δικονομικά το τελικό πλαίσιο δίωξης, ειδικά απέναντι στην Συνέλευση και την Κοινότητα των Προσφυγικών, με τις προηγούμενες δίκες να λειτουργούν ως προσθετικά δεδικασμένα. Συνοπτικά, οι δίκες που στήνονται σήμερα σηματοδοτούν την αναβάθμιση της κοινωνικής και πολιτικής καταστολής για το αύριο.

ΣΥΝΟΨΙΖΟΝΤΑΣ…

Μετά από 3 χρόνια αριστερής κυβερνητικής καταστολής, τόσο φανερά όσο και υπόγεια μέσα στο εσωτερικό του ριζοσπαστικού-επαναστατικού κινήματος, μεγαλύτερη συνέπεια από το γκρέμισμα 2 καταλήψεων και το κλείσιμο πολλών άλλων στην Αθήνα και τις περιφέρειες είναι η εσωτερίκευση της ήττας συνολικά ως πολιτική κουλτούρα, σε συλλογικό ατομικό και κεντρικό επίπεδο. Υπό αυτές τις συνθήκες τίθεται επιτακτικά η ανάγκη επανα-νοηματοδότησης των αγώνων για την υπεράσπιση τόσο των συντρόφων/ισσών, όσο και των εδαφών μας.

Η αλληλεγγύη με τους διωκόμενους για την αντικατασταλτική-αντιφασιστική υπεράσπιση των Προσφυγικών δεν αφορά γενικά τον αντιφασισμό και την αλληλεγγύη στις καταλήψεις. Πολύ περισσότερο αφορά την πολιτική θέση ενός στρατηγικού σημείου στον γεωπολιτικό χάρτη ελέγχου και αντίστασης στο κέντρο της Αθήνας. Ενός σημείου το οποίο από την μια συνεχίζει να υπάρχει ως μια πολύμορφη, πολυφυλετική, οριζόντια αυτοοργανωμένη κοινότητα αγώνα και από την άλλη βρίσκεται αντιμέτωπη με σχεδιασμούς γκρεμίσματος, εκκένωσης, ανάπλασης εκ μέρους του πολιτικού και επιχειρηματικού προσωπικού και επιχειρήσεις τρομοκρατίας και διώξεων εκ μέρους του κατασταλτικού.

Στην δίκη στις 15 Γενάρη δεν δικάζονται μόνο κάποιοι αλληλέγγυοι σύντροφοι του αντιφασιστικού-αντικατασταλτικού αγώνα στα Προσφυγικά, αλλά η αντίσταση μιας ολόκληρης γειτονιάς απέναντι στο στρατό των ΜΑΤ και τις συμμορίες των φασιστών στις 31/10 & 1/11/2016, κατά την διάρκεια των πιο κρίσιμων συνεδριάσεων της δίκης της χ.α.. Την ίδια περίοδο με την δίκη για την υπόθεση της Μαρφίν, των δολοφόνων του Σ. Λουκμαν και την επέτειο των 3 χρόνων από την δολοφονία του Π. Φύσσα στο Κερατσίνι.

Ο αγώνας για την υπεράσπιση των Προσφυγικών αν και νικηφόρος μέχρι σήμερα δεν έγινε χωρίς κόστος για την γειτονιά και την Συ.Κα.Προ.. Και δεν θα μπορούσε, άλλωστε, όταν εξ αρχής ήταν φανερά, τόσο το μήκος σε χρόνο της δίκης και της συνεπακόλουθης πολιτικής ευθύνης, όσο και του ενδεχόμενου κόστους με όρους ποινικών διώξεων αλλά και αγωνιστικής δέσμευσης. Για τους λόγους αυτούς, αλλά και άλλους, το καθήκον του αγώνα δεν βαραίνει όσους υποχωρούν στην πορεία ή όσων δεν στέκονται ώμο με ώμο στις κοινές μάχες, αλλά σε όσους αποφασίζουν να αγωνιστούν μέχρι το τέλος.

Η αναχαίτιση της επιδρομής μπάτσων και φασιστών μέσα στην γειτονιά των Προσφυγικών στις 31/10 & 01/11/2016 απέδειξε στην πράξη, ότι η πίστη στην δύναμη της κοινωνικής αυτοοργάνωσης και αντίστασης, είναι ικανή να υψώσει ανίκητα οδοφράγματα απέναντι στις ορδές των μισθοφόρων της κρατικής και παρακρατικής καταστολής.

Η έμπρακτη δέσμευση της κοινότητας αγώνα και της γειτονιάς των προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας, ότι θα κρατήσουν το έδαφός τους ελεύθερο από τους φασίστες και την καταστολή παραμένει ζωντανή. Ιδιαίτερα σήμερα που η καταστολή με άλλη φορεσιά ετοιμάζει την νέα της επέλαση.

Η στήριξη των αγώνων της κοινωνικής βάσης για την προστασία της από τις επιθέσεις κράτους-κεφαλαίου –φασιστών, αποτελεί την παρακαταθήκη πάνω στην οποία χτίζονται τα θεμέλια των αυτόνομων και ριζοσπαστικών κινημάτων. Σήμερα, όσο ποτέ, καλούμαστε να ενισχύσουμε ποσοτικά και ποιοτικά τους απελευθερωμένους χώρους και εδάφη, να διευρύνουμε την παρουσία τους και να τα γειώσουμε με τις πραγματικές ανάγκες, επίδικα και αγώνες.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΑΥΤΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

17/12/2018

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών

1. Στην βάση αυτής της οπτικής εντάσσεται ο χωροταξικός παραλληλισμός της συνοριακής σχέσης μεταξύ των νέων γραφείων της χ.α. στην Λ. Μεσογείων και των Προσφυγικών, με τα παλιά γραφεία στον στ. Λαρίσης και την V. Amalia. Η κατοχή ή η απώλεια κάθε είδους τέτοιας στρατηγικής σημασίας θέσης όχι μόνο ορίζει τον παροντικό συσχετισμό ισχύος μέσα στο πεδίο του κοινωνικού και ταξικού ανταγωνισμού, αλλά ακόμη πιο ριξιακά, καταδεικνύει την πραγματική δυναμική και τα βαθύτερα σκοπούμενα των ενεργών υποκειμένων.

2. Έχει ιδιαίτερη σημασία, όχι μόνο σημειολογική, η διμοιρία που επέλεξαν τα αστυνομικά επιτελεία για να εφορμήσει στα Προσφυγικά και απέναντι στην οποία δόθηκε μεγάλο κομμάτι της σύγκρουσης εκείνη την ημέρα, γιατί αποκαλύπτει την κοσμοαντίληψη του κόσμου της εξουσίας. Η επιλογή της Α535 εμπειροπόλεμης μονάδας, με βασική θέση επί της Πατησίων και Τοσίτσα, σεσημασμένοι φασίστες και βασανιστές, δείχνει ξεκάθαρα τους σκοπούς και τους σχεδιασμούς της καταστολής. Καταδεικνύει, επίσης, την βαθύτερη ουσία των μηχανισμών της κυριαρχίας στο εσωτερικό τους. Δεν ήταν μόνο η ειδική αποστολή τους να ισοπεδώσουν τους αντιστεκόμενους, αλλά ταυτόχρονα μια πρόκληση σε αυτούς, από τα αφεντικά τους, να επιβεβαιώσουν την φήμη τους σε αναβαθμισμένες επιχειρήσεις στο ζωντανό πεδίο.

3. Δεν είναι η πρώτη φορά που η κοινότητα των Προσφυγικών απειλείτε με όπλο από την καταστολή κατά την διάρκεια της δίκης της χ.α. στο εφετείο (βλ. https://www.athens.indymedia.org/post/1588385/).

Εικόνες:

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License