ΝΟΜΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ- Ή ΑΛΛΙΩΣ- ΕΝΤΑΝΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ


Ήδη από τα μέσα του 2017 έχουμε γίνει παρατηρητές της ανάδυσης ενός φερμένου από τα παλιά διαλόγου σχετικού με την αναδιάρθρωση τωνπανεπιστημιακών ιδρυμάτων και την πάταξη της παραβατικότητας σε αυτά, με τη συμμετοχή πρυτάνεων, καθηγητών, φοιτητικών παρατάξεων,μπάτσων, δικαστικών και κρατικών υπαλλήλων.Σύμφωνα με τον ίδιο το Γαβρόγλου, τονίστηκε από μεριάς της κυβέρνησηςη σημασία της ύπαρξης μιας διάταξης που θα καθορίζει τους ρόλους των εμπλεκόμενων σχετικά με το άσυλο των πανεπιστημίων και επομένωςτην επικύρωση αδιάλυτων μηχανισμών με ξεκάθαρο ρόλο τη διαχείριση και την έκκλειψη των προκαλούμενων αδικημάτων.

Το ζήτημα αυτό αποτελεί ουσιαστικά συνέχεια του νόμου Διαμαντοπούλου(κατάργηση πανεπιστημιακού ασύλου)εμπλουτισμένο από μια αριστερή κρατική διαχείριση, η οποία προτάσσει ένα πλαστό κοινωνικό προσωπείου του κράτους διανθίζονταςτη φυσική καταστολή της εγκληματικότητας με την εμπλοκή ακαδημαικών φορέων που θα μεταφέρουν το ''σοφρωνισμό'' εντός των πανεπιστημιακώνεδράνων(Δ'Πόρισμα:"Σε κάθε περίπτωση η κύρια συμβολή των Πανεπιστημίων στη διασφάλιση της ελευθερίας του διαλόγου και στην αποφυγή των διαταράξεών της δεν μπορεί παρά ναείναι σύμφωνη με την αποστολή τους και να παρέχεται μέσω των εκπαιδευτικών και ερευνητικών δραστηριοτήτων.").

Μέσα σε όλα αυτά, παρατίθεται και η επιθυμία για σαφή καθορισμό χωροταξικά ελεγχόμενου πλαισίου μεσα στα οποίο ο φοιτητής θα δρα και θα κινειται υπο μια διαρκη επιτηρηση.Την ηδη υπαρχουσα παρουσια ιδιωτικων εταιριων security και κρατικων υπαλληλων φυλαξης ερχεται να ενισχυσει το παρον διαταγμα οπουεπικυρώνεται η άμεση συνεργασία του διοικητικού προσωπικού των ΤΕΙ/ΑΕΙ με την αστυνομία με τις εξής προφάσεις: "Δημιουργία συστήματος ιχνηλασίας για τον σταθερό και φορητόεξοπλισμό που αγοράζεται από τα ΑΕΙ (στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα ΤΕΙ)." και την "ενημέρωση ιδίως στο θέμα της παράνομης αγοράς ηλεκτρονικών εξαρτημάτων".Επιπλέον, δίνεται η δυνατότητα πρόσθετων μέσων ελέγχου στα αυτοδιοικούμενα,ούτως ή άλλως, ιδρύματα η οποία ανοίγει το δρόμο γιατη χρήση ηλεκτρονικών μέσων επιτήρησης καθώς και άλλων ευρηματικότερων τρόπων, όπως ο έντονος φωτισμός κατά τις βραδινές κυρίως ώρες(Μέτρα για τα κοινά εγκλήματα: "Φωτισμός σε προαύλιους χώρους με τρόπο που να μην μπορεί να καταστραφεί", "Τα ΑΕΙ μπορούν να αποφασίζουνκατά περίπτωση πρόσθετα μέτρα ελέγχου...").

Όπου η απλή επιτήρηση αποτυγχάνει να δράσει προληπτικά ως προς την τέλεση "παράνομων" ενεργειών η καταστολή θα λαμβάνει τον απαραίτητοχώρο ώστε να επενεργήσει. Σε περιπτώσεις κακουργηματικών πράξεων η εισβολή των αστυνομικών δυνάμεων θα πραγματοποιείται αυτεπάγγελταενώ στα πλημμελήματα θα προηγείται η συνεννόηση και η συνεργασία διαφόρων παραγόντων("πρυτάνεων,καθηγητών, φοιτητών, Εισαγγελέα, Αστυνομίας, τοπικών αρχόντων, δημοσιογράφων κλπ")με σκοπό την ψηλάφιση της κάθε κατάστασης ξεχωριστά, για την ομαλότερη επαναφορά της ακαδημαικής κανονικότητας.Τα κριτήρια για τη χρήση ή όχικατασταλτικών μέσων στην εκάστοτε περίσταση θα βρίσκονται στην ευχέρεια αυτής της ειδικής επιτροπής η οποία θα συντονίζεται από την πρύτανηκαι θα είναι ουσιαστικά η αρμόδια αρχή διαχείρισης των "προβλημάτων", καθώς το πλαίσιο των αποφάσεων διακατέχεται από την κατά περίπτωση σχετικότητα.

Για μας οι παραπάνω προτασεις δεν μας κανουν να πέφτουμε απο τα σύννεφα αλλά αντιθέτως μας βοηθούν να αντιληφθούμε πληρέστερα τη συνέχειατου κρατικού μηχανισμού στους τρόπους ελέγχου του ατόμου και της ψυχοσύνθεσής του, σε μια ολιστική και διαρκή διαδικασίαδιείσδυσης σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας του, εκει οπου αναπτυσσονται ριζοσπαστικές θεωρίες και δημιουργούνται εστίες αγώνα, εκεί όπουπαράγονται αναχώματα ώστε να μη γίνει το πανεπιστήμιο ένας ακόμη αποστειρωμενος χωρος τυποποιημενων συνειδησεων αποκομμενων απο καθε τι ανταγωνιστικο προς το υπάρχον.Το κράτος προσπαθεί να αποτρέψει οποιαδήποτε προσπάθεια παρακώλυσης της ομογενοποιητικής διαδικασίας μιας κοινότητας ανθρώπων(σ.σ.φοιτητική κοινότητα)μέσω της απαγόρευσης των παρεμβάσεων(είτε εγγράφων, είτε καλλιτεχνικών, είτε μικροφωνικών) και της προώθησης μια κοινής "ευνοικής" συνθήκης εντός των φοιτητικών ιδρυμάτων που διακατέχεται από άκριτη νομιμοφροσύνη. Οι λευκοί τοίχοι, οι άσπιλοι χώροι,η κανονικότητα ενός αυστηρά οργανωμένου ανταγωνιστικού πανεπιστημίου που όλο και πιο πολύπροωθεί την αποπολιτικοποίηση και την άχρηστη ενατένιση ζωντανών καταστάσεων,όπως μεταναστευτικά ανθρώπινα ρεύματα και εξεγερσιακά γεγονότα, ως ψηφιακά εκθέματα, θα μας οπλίζει με οργήπου παραφυλά για την καταστροφή του.Μια ακόμα συνιστώσα της κρατικής στόχευσης για την εύρυθμη λειτουργία των πανεπιστημίων αποτελεί η πρόταση εκκένωσης όλων των κατειλημμένων χώρων εντός τους.Η μόνη συνθήκη κατά την οποία ένας κατειλημμένος χώρος δε θα υποστεί κύρωση είναι η συμμόρφωση και η αφομοίωση στο θεσμικό πλαίσιο(-"Παραχώρηση χώρων σε κοινωνικούς χώρους, όπου συμμετέχουν κατά πλειοψηφίαφοιτητές τους ΑΕΙ και λειτουργία τους αυστηρά μέσα από ένα θεσμικό πλαίσιο πουπρέπει να συγκροτηθεί.-Εφαρμογή της υπάρχουσας νομοθεσίας, εφόσον δεν είναι δυνατόν τοπροηγούμενο.").

Παρακολουθωντας τις εξελιξεις στο εξωτερικο και συγκεκριμενα, στις περισσοτερες δυτικές κοινωνίες, βλέπουμε μισ προσπάθεια ανανοηματοδότησηςπρακτικων ασυμβιβαστων με την υπακοή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς μεσω της μετατροπης τους σε χώρους κομμένους και ραμμένους στα μέτρα της κρατικής και καπιταλιστικής εξουσίας.Χώροι που έχουν απωλέσει την επικινδυνότητά τους και λειτουργούν σε πλήρη συμφωνία με τους φορείς που τους έχουν παραχωρήσειτην όποια κτιριακή μονάδα.Εμείς βρισκουμε τις εαυτές μας εξω απο αυτήν την νεοφιλελεύθερη οπτικη που προωθει "την ακαδημαική ειρήνηκαι τον ελεύθερο διάλογο" και στερεί την οποιαδήποτε έμπρακτη αμφισβήτηση των τρόπων που ενσαρκώνεται η εξουσια."Ειρήνη και ελεύθερος διάλογος", δυο αγιοποιημένες έννοιες της αστικής δημοκρατίας, που αποτελούν πνευματικούς θεμέλιους λίθουςτης κυριαρχίας του παρόντος οικονομικοπολιτικού συστήματος και της καθομοίωσιν εικόνας του στα μυαλά της πειθήνιας κοινωνικής βάσης.Η ελεύθερη διακίνηση ιδεών, πολύχρωμα ακίνδυνων, από φιλελέ συγγραφείς μέχρι κοινωνικά ευπαρουσίαστους αναρχικούς μπορεί να υπάρχει και να συνθέτειτο φιλοσοφικό φάσμα μιας κοινότητας, αρκεί να έχει απωλέσει τα επαναστατικά-αποσταθεροποιητικά χαρακτηριστικά της. Η ανοχή, δηλαδή,της κυρίαρχης κουλτούρας προς άλλες, έχει ως ξεκάθαρο στόχο την αφομοίωση τους και το στοίβαγμα σε κάποιο ράφι εναλλακτικού βιβλιοπωλείου.Επομένως, παντού όπου ο κοινωνικός πόλεμος μαίνεται, όσοι συντηρούν την "ειρήνη" και τον "ελεύθερο(μη βίαιο) διάλογο" μεταξύ καταπιεστώνκαι καταπιεζόμενων, τάσσονται με την πλευρά των πρώτων, καθώς δε νοείται ειρήνη ούτε και ελεύθερος διάλογος όταν αυτά "παραχωρούνται"από μια ανώτερη εξουσία, μέσα στο δικό της πολιτισμικό περιβάλλον.

Συνοψίζοντας όσα προαναφέρθηκαν, σε μια από πλευράς μας πολιτική στάση, δεν πρόκειται να παίξουμε το παιχνίδι κανενός υπουργού και καμίας πρυτάνεως.Δε θα συμμορφωθούμε ποτέ στο θεσμικό πλαίσιο το οποίο θέλουν να φορέσουν σε όσες/όσους ακόμα μάχονται εντός των πανεπιστημιακών χώρων,όχι για την βελτίωση της παρούσας μορφής τους αλλά για την μετατροπή τους σε τόπους γόνιμους για εξεγερσιακή σκέψη και δράση, που εκτείνεταικαι εκτός αυτών.Για μας το πανεπιστήμιο θα συνεχίσει να αποτελεί ένα τόπο συνάντησης και ζύμωσης ατόμων που έχουν καταλάβει κομμάτια τουώστε να προετοιμάζουν δράσεις και εκδηλώσεις, να συζητούν,να διαβάζουν αλλά και να αράζουν και να πράττουν ξένοιαστα ανά στιγμές.Για μας είναι δεδομένο, επίσης, πως θα κρατήσουμε ζωντανή την αλληλεγγύη μας και τους τρόπους υποστήριξης των δομών καιτων συντρόφων/ισσών μας χωρίς να ζητάμε την άδεια καμίας "ειδικής επιτροπής". Χωρίς να ενοχοποιούμε τη διασκέδαση μας, τα πάρτυ και οι εκδηλώσειςοικονομικής ενίσχυσης θα συνεχίσουν να γίνονται σε πείσμα όσων επιθυμούν το αντίθετο("-Δημιουργία χώρων αναψυχής στα Πανεπιστήμια, φυλασσόμενων και ελεγχόμενωνεξωτερικά, οι οποίοι θα παραχωρούνται στους φοιτητές με άδεια του Κοσμήτορα της οικείας Σχολής και θα λειτουργούν με ευθύνη εκπροσώπων φοιτητών.- Έλεγχο των διοργανωτών των εκδηλώσεων για το ενδεχόμενο φοροδιαφυγής.").

Να μη γίνουμε κομμάτια ενός κόσμου που μας θέλει αναλώσιμα γρανάζια των κεντρικών του σχεδιασμών. Ας μην αφήσουμε να βαφτούν οι αναμνήσεις μας με χρώματα που ποτέδε διαλέξαμε. Τα μέρη που ακόμα διατηρούνται ζωντανά μέσα στο γενικευμένο λήθαργο, οι άνθρωποι που αποτελούν κηλίδες βρωμιάς στον εξευγενισμό των μητροπόλεων καικάθε τι που παράγεται από την ανάγκη οργανισμών να διεκδικήσουν περισσότερο χώρο για αβίαστες ανάσες, συνιστούν τις τελευταίες σταγόνες ελπίδας σε μια κατάσταση πουείναι πνιγερή για κάθε πλάσμα του πλανήτη αυτού.

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΠΑΝΤΕΙΟΥ

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License