Μικροφωνική πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί στην κατάληψη Μπρούκλυν, με τη συμμετοχή αρκετών συντροφισσών και συντρόφων, αναφορικά με πληροφορίες για επικείμενη εκκένωση και κατεδάφιση της Μπρούκλυν. Πορεία την Παρασκευή 1 Φλεβάρη στις 18:00, συγκέντρωση στην κατάληψη Μπρούκλυν, Ακαδημίας 16. Το κείμενο που μοιράστηκε:

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΜΠΡΟΥΚΛΥΝ

Ορθώνονται οι πολυκατοικίες η μια δίπλα στην άλλη, ο εργολάβος κορδώνεται για το τερατούργημα του, ο ιδιοκτήτης του δευτέρου ορόφου χαμογελά χαιρέκακα για το παραδάκι που θα τσεπώσει από τους ενοικιαστές (κατά προτίμηση φοιτήτριες), ενώ ένας μεροκαματιάρης, συνταξιούχος πλέον, που αγόρασε ένα διαμερισματάκι βλέπει επιτέλους «τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής» να γίνονται ντουβάρια.

Οι περισσότεροι άνθρωποι βρίσκονται σε μία επισφαλή συνθήκη στέγασης, με τα ενοίκια και τα στεγαστικά δάνεια να αποτελούν τους πρώτους από μια σειρά εκβιασμών που φαντάζουν μονόδρομος για την κάλυψη των βασικών τους αναγκών. Στο σύγχρονο οικονομικό σύστημα του καπιταλισμού όλα πουλιούνται και αγοράζονται. Η ίδια η ζωή, ο χρόνος και η δημιουργικότητα του καθενός εξαγοράζονται έναντι πενιχρού αντιτίμου ώστε να εξασφαλιστεί η επιβίωση. Όταν οι ανάγκες εμπορευματοποιούνται και οι υλικές καταναλωτικές μανίες μετατρέπονται σε ανάγκες, τα πάντα νοηματοδοτούνται μέσα από το πρίσμα του κέρδους και τότε οι έννοιες μεταβάλλονται ανάλογα με το ποιος τις εκφράζει. Το σπίτι δεν είναι για όλους απλά ο χώρος που ζει κανείς. Για μερικούς είναι ένας τίτλος ιδιοκτησίας, για πολλούς ένα μισθωτήριο, για άλλους άπιαστο όνειρο και για κάποιους επιχειρηματικό/επενδυτικό πλάνο. Ο «θεσμός» της ιδιοκτησίας έρχεται να απογυμνώσει τα αγαθά από τη χρηστική τους αξία και να μετατρέψει την κάλυψη ακόμα και των πιο βασικών αναγκών σε πεδίο εκμετάλλευσης και κερδοφορίας. Αποτελεί το θεμέλιο πάνω στο οποίο εδραιώνεται μια κοινωνία ανισότητας και καταπίεσης. Η ιδιοκτησία δε γεννήθηκε για να περιγράψει μια εικόνα «ευημερίας» όπου ο καθένας «έχει» και χρησιμοποιεί αυτά που χρειάζεται, αλλά για να μπορεί να οριστεί κάθε φορά το ποιοι αποκλείονται από όλα αυτά.

Οι πλειστηριασμοί 1ης κατοικίας, η υπερφορολόγηση, το αβαντάρισμα των τραπεζών και η ευελιξία που προσφέρθηκε στις εταιρείες τύπου «real estate» μέσα από μια σειρά νόμων τα τελευταία χρόνια, υποδηλώνουν τα σχέδια του κράτους σχετικά με το «δικαίωμα των πολιτών του» στη στέγαση. Μπορεί, λοιπόν, να αποκλείονται όλο και μεγαλύτερα κοινωνικά κομμάτια, κυρίως τα φτωχότερα, από την πρόσβαση στη στέγη, όμως ξεκάθαρα προωθείται η επιχειρηματικότητα στον κλάδο. Η έξαρση του AIRBNB σε συνδυασμό με τις πρόσφατες επιδοτήσεις για την ενεργειακή αναβάθμιση των κατοικιών, άνοιξαν νέους κύκλους κερδοφορίας και γέμισαν ζεστό χρήμα τις τσέπες εργολάβων και κατασκευαστικών. Άμεση συνέπεια είναι η εκτόξευση της τιμής των ενοικίων και η όλο και εντεινόμενη δυσκολία εύρεσης στέγης.

Η πόλη μας, στην οποία η εκμετάλλευση των αναγκών των φοιτητών για στέγη έχει μακρά παράδοση και η τουριστική ανάπτυξη αποτελεί καίρια προτεραιότητα των ντόπιων εξουσιαστών, δε θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη. Ακόμα και στις ήδη πυκνοκατοικημένες γειτονιές του κέντρου, επανέρχεται η άλλοτε γνώριμη εικόνα του καλοταϊσμένου εργολάβου να κορδώνεται περήφανα μπροστά στο τερατούργημά του. Ενώ λοιπόν, κατασκευαστικές, εργολάβοι, ιδιοκτήτες και λοιπά παράσιτα απολαμβάνουν την αναθέρμανση της οικοδομικής δραστηριότητας, ο ουρανός γίνεται όλο και λιγότερο ορατός για όποιον δε μένει σε ρετιρέ. Η σκιά του τσιμέντου πέφτει πια σε όλο και περισσότερα σημεία της γειτονιάς. Ακόμα και οι παλιές μονοκατοικίες με τις πράσινες αυλές, που σε πείσμα των καιρών δημιουργούσαν μια πιο βιώσιμη ατμόσφαιρα στο αφιλόξενο αστικό τοπίο, καταστρέφονται και τη θέση τους παίρνουν άχαρες πολυκατοικίες με διαμερίσματα κλουβιά. Κάποιοι πονηροί θα πουν πως αυτό γίνεται για να μπορούν να στεγαστούν περισσότεροι άνθρωποι (και θα μιλήσουν για ανάπτυξη). Η πραγματικότητα δεν αφήνει περιθώρια για τόσο αφελείς παραδοχές.

Δε χρειάζονται περισσότερα κτίρια για να καλυφθούν οι στεγαστικές ανάγκες όλων. Τα κτίρια σε αχρηστία είναι πάρα πολλά. Αρκεί οι καταπιεσμένοι, οι απόκληροι, αυτοί που στην πλάτη τους χτίζονται τα κερδοφόρα παιχνίδια κράτους-επιχειρηματιών, να αντιληφθούν πως όσο δέχονται την επιβολή της εξουσίας θα βρίσκονται πάντοτε σε θέση άμυνας και οι ανάγκες και οι επιθυμίες τους θα γίνονται πάντα το επίδικο περαιτέρω καταπίεσης.

Οι καταλήψεις αμφισβητούν την ιδιοκτησιακή λογική και αποδίδουν στα άδεια κτίρια τη χρηστική τους αξία ενάντια σε λογικές κέρδους και ανάθεσης. Η αυτοοργάνωση και η συλλογική προσπάθεια δε μετατρέπουν απλώς τα ερείπια σε σπίτια, αλλά αποτελούν ζωντανό παράδειγμα του πως η συνύπαρξη με όρους ισοτιμίας και αλληλεγγύης είναι η λύση για μια αξιοπρεπή διαβίωση. Χτίζουν αναχώματα ενάντια στον κανιβαλισμό, την καταπίεση και την υποτίμηση των ζωών μας, ενώ αποτελούν εκφάνσεις ενός συνολικότερου αγώνα για μια κοινωνία ελευθερίας.

Μία από αυτές είναι και η κατάληψη Μπρούκλυν στην οδό Ακαδημίας 16. Πρόκειται για μια παλιά μονοκατοικία που οι ιδιοκτήτες της την είχαν αφήσει στην εγκατάλειψη και στην ερήμωση για πάνω από 10 χρόνια. Η συλλογική εργασία κατάφερε να μετατρέψει το ρημάδι στο όμορφο κόκκινο σπίτι που εδώ και 2,5 χρόνια στεγάζει όχι απλώς τις βιοτικές ανάγκες ανθρώπων, αλλά και τις πολιτικές τους ανησυχίες, ενώ περιστασιακά έχει ανοίξει τις πόρτες του για να φιλοξενήσει ανθρώπους που είχανε ανάγκη, μετανάστες και πολλούς ακόμα φίλους και συντρόφισσες. Σε μία από τις κεντρικότερες γειτονιές της πόλης επιχειρεί να σπάσει την αποξένωση προσφέροντας ένα πεδίο συνάντησης και κοινωνικοποίησης χωρίς τη μεσολάβηση του κέρδους, ενώ διαταράσσει τον ασφυκτικό καθωσπρεπισμό του κέντρου, διαχέοντας τον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό λόγο.

Όποιοι λοιπόν, ονειρεύονται εύκολο χρήμα, βάζοντας χέρι στο κατειλημμένο σπίτι, καλό θα ήταν να αλλάξουν πλευρό. Η επιλογή της κατάληψης αποτελεί για εμάς μια επιλογή συνειδητού ανυποχώρητου αγώνα που αρνείται να ενδώσει σε λογικές νομιμότητας. Δεν αναγνωρίζουμε το νόμιμο δικαίωμα κανενός εργολάβου και κανενός ιδιοκτήτη να ξεσπιτώνει ανθρώπους και να γκρεμίζει κατοικημένους χώρους για να επενδύσει σε μια ακόμα πολυκατοικία. Διαμηνύουμε τέλος στο μεγαλοσυμβολαιογράφο Γ. Παππά και στον εργολάβο Παπαθανασίου πως αν επιχειρήσουν να προβάλλουν τα οικονομικά τους συμφέροντα απέναντι στην πολιτική επιλογή της κατάληψης... θα θερίσουν την οργή.

ΜΠΑΤΣΟΙ, ΔΙΚΑΣΤΕΣ, ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ, ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Κατάληψη Μπρούκλυν (brooklyn@espiv.net), Κατάληψη Αντιβίωση (antiviosi.squat@espiv.net), Κατάληψη Σαχίνη 3 (saxini3.squat@gmail.com), Κατάληψη Acta et Verba (actaetverbasquat@gmail.com), Αλληλέγγυοι-ες

Αρχεία:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License