Η ιδεολογία του πολέμου – Απάντηση στο Νεοσωβινισμό. (Γ. Νταλιάνης, Μάης 1976)

Το κείμενο αυτό γράφτηκε και κυκλοφόρησε σε μορφή μπροσούρας από τον ίδιο το συγγραφέα στις Εκδόσεις «ΑΝΤΙ-ΛΟΓΟΣ» (τότε Γλάδστωνος 5, Αθήνα) το Μάη του 1976. Τον Ιούλη του 2002 επανεκδόθηκε από το «Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης» σε ελάχιστες εκατοντάδες αντίτυπα. Ο Γ. Νταλιάνης τη δεκαετία του 1970 ανάμεσα στα άλλα, μετέφραζε στα ελληνικά διάφορα κείμενα των Εκδόσεων «Διεθνής Βιβλιοθήκη» και «Ελεύθερος Τύπος». Έκτοτε όμως χάθηκαν τα ίχνη του. Η μπροσούρα αυτή είναι ένα από τα πρώτα ντοκουμέντα του ελλαδικού αναρχικού κινήματος μετά την επανεμφάνισή του ειδικά μετά την πτώση της δικτατορίας το 1974 και ενδεικτική των αντιλήψεων των τότε αναρχικών για τα ζητήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων ειδικότερα (μιας και την εποχή αυτή οι σχέσεις αυτές ήσαν τεταμένες) και περί πολέμου γενικότερα.

post image

Απόσπασμα απο την μπροσούρα :

«Στην κριτική θεωρία, η κριτική του πολέμου συνδυάζεται με μια ευρύτερη κριτική των κοινωνικών δομων και συγκεκριμένα με την κριτική των τρόπων οργάνωσης της εθνικής και διεθνούς κοινωνίας. Πρόκειται για τις έννοιες «έθνος» και «πατρίδα», που μέσα στην ιδεολογία του πολέμου διαδραματίζουν ένα ρόλο-κλειδί. Γιατί οι έννοιες αυτές συμβάλλουν αποφασιστικά στην ταύτιση του ατόμου με τους εξουσιαστικούς θεσμούς και τους εκπροσώπους τους, που οδηγεί στο ν’ αποδεχθή το ρόλο του θύματος ή του θύτη στην αλληλοσφαγή του πολέμου.

Η κριτική του έθνους και της πατρίδας όπως και όλων των αξιών του εξουσιαστικού παρελθόντος και παρόντος δεν σημαίνει άρνηση της ύπαρξής τους – όπως εσφαλμένα νομίζεται από σύγχυση με ανύπαρκτες μυστικο-θεολογικές ιδέες – αλλα τονισμό της σημασίας τους για την αναπαραγωγή και διαώνιση του STATUS QUO.

Έτσι το έθνος κι η πατρίδα δεν είναι απλές ιδεοληψίες αλλα υπαρκτά κοινωνικά σύνολα αγκυροβολημένα, χάρη στην ψυχολογική διεργασία της ταύτισης με την εξουσία, στις ενστικτικές δομές του ανθρώπου. Γι αυτό όταν τονίζει κανείς την αφηρημένη φύση των ολοτήτων αυτών δεν σημαίνει ότι τα εξορίζει τελείως στο μεταφυσικό πεδίο, αλλ’ απλώς τονίζει την μη υλική, μη σωματική φύση τους. Στην πραγματικότητα επομένως, οι ολότητες αυτές ζούν μέσα στις συνειδήσεις, (ή σωστότερα το Υπερ-εγώ) των ατόμων κι έτσι δρούν σαν νάσαν ζωντανές, υλικές δυνάμεις.

Η ταύτιση με την εξουσία βρίσκεται στην βάση της προθυμίας του ατόμου να πεθάνη για χάρη της. Η ενδοπροβολή της εξουσίας σημαίνει ότι το άτομο αναγνωρίζει την επίθεση ενάντια στην «πατρίδα» του σαν επίθεση ενάντια στον εαυτό του. Αυτή η ταύτιση κι’ ενδοπροβολή αναπαράγει στο επίπεδο του ενήλικου ατόμου καταστάσεις που βιώθηκαν για πρώτη φορά στην πρώιμη παιδική ηλικία στην πατριαρχική οικογένεια. Η ταύτιση με τον πατέρα σαν προσπάθεια λύσης του Οιδιπόδειου συμπλέγματος, σημαίνει ότι το παιδί δεν συγκρίνεται πια μ’ αυτόν αφού μπαίνει φανταστικά στην θέση του.»

Ολόκληρη η μπροσούρα σε μορφή pdf εδώ

Ελευθεριακή ψηφιακή βιβλιοθήκη

ΚΙΝΗΜΑ ΧΩΡΙΣ ΜΝΗΜΗ ΕΙΝΑΙ ΚΙΝΗΜΑ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License