Παρέμβαση στην παρουσίαση της μπροσούρας "Ιχνηλατώντας τον Δεκέμβρη" στην κατάληψη Μπίνειο


Παρέμβαση στην παρουσίαση της μπροσούρας "Ιχνηλατώντας τον Δεκέμβρη" (εκδόσεις του ταμείου αλληλεγγύης στους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές) στην κατάληψη Μπίνειο (Μυτιλήνη, 9/02/2019)

Χωρίς αμφιβολία η εξέγερση του 2008 αποτέλεσε τη μεγαλύτερη κοινωνική εξέγερση που είχε πραγματοποιηθεί μετά το 1973. Εισέβαλε με βία στην ιστορία, διαρρηγνύωντας τη μυθολογία που χτίζονταν από τις αρχές της δεκαετίας του 90 για το τέλος της ιστορίας. Η 6η Δεκέμβρη προαναγγέλθηκε από τον Πολύδωρα ένα χρόνο πριν, κατά τη διάρκεια των φοιτητικών κινητοποιήσεων. Τότε που ο Πολύδωρας έλεγε πως "Οι αστυνομικοί έχουν ευαίσθητο νευρικό σύστημα", δίνοντας την πολιτική κάλυψη στην αστυνομική βαρβαρότητα και το πράσινο φως στους μπάτσους για να βασανίζουν και να σκοτώνουν. Οι σφαίρες του Κορκονέα εναντίον του αναρχικού μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου δεν ήταν σφαίρες μονάχα ενός μπάτσου, ήταν σφαίρες ολόκληρου του κρατικού μηχανισμού. Κι αυτό το αντιλήφθηκαν χιλιάδες εξεγερμένοι σε όλη την Ελλάδα, δείχνοντας έμπρακτα πως κι εμείς έχουμε ευαίσθητο νευρικό σύστημα και δε θα αφήσουμε τις ζωές μας βορά στα νύχια τους κράτους.

Από την πρώτη στιγμή και για αρκετές εβδομάδες το κράτος βρέθηκε υπό καθεστώς πολιορκίας, σε όλο το μήκος και το πλάτος της χώρας, με εκατοντάδες διαδηλώσεις, συγκρούσεις με την αστυνομία, επιθέσεις σε στόχους του κεφαλαίου και του κράτους του, καταλήψεις δημοσίων κτηρίων και σχολείων. 700 σχολεία 200 πανεπιστημιακές σχολές σε όλη την χώρα βρέθηκαν υπό κατάληψη μέσα σε λίγες ημέρες, ενώ πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις με υψηλό πολιτικό συμβολισμό, όπως η επίθεση στην έδρα της ΥΜΕΤ στην Καισαριανή, ο εμπρησμός του κτηρίου του (μηχανισμού φακελώματος των τραπεζών) ΤΕΙΡΕΣΙΑ, η επίθεση στο κτήριο της ΓΑΔΑ κλπ

Θα μπορούσαμε να σταθούμε σε ατελείωτους ύμνους για την εξέγερση του Δεκέμβρη, αλλά θα μείνουμε μέχρι εδώ. Η εξέγερση δεν μπαίνει σε μουσεία, λέει ένα σύνθημα μιας άλλης εξέγερσης, αυτή του Πολυτεχνείου του 1973. Κι αυτό το σύνθημα πρέπει να γίνει βίωμά μας. Δεν αρκεί να υμνούμε την εξέγερση, πρέπει να τη μελετάμε, να μπαίνουμε σε μια επίπονη αυτοκριτική διαδικασία άντλησης πολιτικών συμπερασμάτων. Κι αυτό κατά τη γνώμη μου έγινε ελλιπώς τα τελευταία χρόνια (ή δεν έγινε και καθόλου). Γιατί ο Δεκέμβρης, όπως αργότερα και οι αντιμνημονιακές ταραχές του 10-12) έδειξαν τις δυνατότητές μας, αλλά και τα ίδια μας τα όρια. Έδειξαν πως έχουμε τις δυνατότητες για να ξεκινήσουμε την έφοδο στον ουρανό, αλλά κι ότι πέφτουμε πολύ σύντομα κι απότομα στη γη της σκληρής πραγματικότητας. Μαζί με τις δυνατότητές μας φάνηκαν και τα όριά μας. Δυστυχώς, δεν καταφέραμε να κάνουμε μια συλλογική επεξεργασία του Δεκέμβρη, μια επεξεργασία που θα μας οδηγούσε ένα βημά εμπρος. Γι αυτό κι αφήσαμε την εξέγερση να γίνεται βορά μιας διπλής απονοηματοδότησης: από τη μια της κρατικής αφομοίωσης της σοσιαλδημοκρατίας και από την άλλη της θεαματικοποίησης. Γιατί εάν η μουσειοποίηση είναι το μισό της αφομοίωσης η θεαματική αναπαράστασης της εξέγερσης είναι το αλλο μισό.

Είμαι αναγκασμένος να αναφερθώ σε ένα γεγονός που έγινε χθες. Σε ένα γεγονός που έρχεται να προστεθεί στα δεκάδες, εκατοντάδες γεγονότα αντικοινωνικής βίας που ασκούν κάποιοι που μασκαρεύονται ως δήθεν εξεγερμένοι, για να ικανοποιήσουν τον μικροαστικό τους χουλιγκανίστικο ψυχισμό. Χθες, κατά τη διάρκεια "μπαχάλου" στη Στουρνάρη κάποιοι ψευδοεξεγερμένοι ληστέψανε έναν γέρο, του πήραν ότι είχε πάνω του, τον ταπείνωσαν, φωνάζοντας σε μια κάτοικο της γειτονιάς που αντέδρασε: "κοίτα τη δουλειά σου μωρη πουτάνα". Στους ίδιους δρόμους που γράφτηκαν οι ηρωικές σελίδες της Αντίστασης, στους ίδιους δρόμους που οι φοιτητές ξεσηκώθηκαν ενάντια στη χούντα το 1973, στους ίδιους δρόμους που δολοφονήθηκε ο Μιχάλης Καλτεζάς, στους ίδιους δρόμους τώρα είμαστε ανήμποροι να αντιδράσουμε μπροστά στη σήψη και την παρακμή, ανήμποροι να βοηθήσουμε έναν γέρο που ζητάει τη βοήθειά μας επειδή κάποια κοπρόσκυλα που παριστάνουν τους "εξεγερμένους" αποφάσισαν πως η "εξέγερσή" τους ταυτίζεται με τον κανιβαλισμό και την αλληλοφαγία, μετατρέποντας τη γειτονιά σε ένα ελντοράντο παράνομου πλουτισμού, μαύρης συσσώρευσης κεφαλαίου, ναρκεμπορίου και κοινωνικού κανιβαλισμού. Αν νομίζουμε πως αυτή είναι η κληρονομιά της εξέγερσης τότε ήδη έχουμε ηττηθεί. Και όσο χάσκουμε με αμηχανία μπροστά σε αυτά τα φαινόμενα τότε σκάβουμε τον ίδιο μας τον λάκκο.

Ας μου επιτραπεί να κλείσω με κάποια λόγια που έγραψε ο παντοτινά εξεγερμένος φίλος και σύντροφός Χρήστος Πολίτης, στη εκδήλωση που διοργάνωσε η Ταξική Αντεπίθεση στις 3 Δεκεμβρίου του 2017, με τίτλο "Η εξέγερση του Δεκέμβρη παραμένει ακόμα ζωντανή":

«Σήμερα πρέπει να τιμήσουμε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο. Να τιμήσουμε την εξέγερση και να περιφρουρήσουμε τα νοήματά της. Ειδικά, σε μια περίοδο ταξικής ήττας και αφομοίωσης της λαϊκής ανυπακοής, αλλά και κινηματικής υποχώρησης, πρέπει να οργανώσουμε τις δυνάμεις μας. Αναρχικοί και Κομμουνιστές μαζί να βρεθούμε σε κάθε κοινωνικό και εργασιακό χώρο, δίπλα στις πραγματικές ανάγκες και αγωνίες της κοινωνίας.Στον αγώνα για ένα καλύτερο και πιο δίκαιο κόσμο να αποτελέσουμε -μαζί με όσους βρίσκονται στη πρώτη γραμμή της πάλης- εμπροσθοφυλακή στον καθημερινό αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό, το κεφάλαιο και το κράτος του.

Σήμερα, 10 χρόνια μετά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον αμετανόητο Κορκονέα και τον Σαραλιώτη, δεν μπορούμε παρά να βρεθούμε στο δρόμο. Να σταθούμε απέναντι στην αστυνομία και να περιφρουρήσουμε τη γειτονιά των Εξαρχείων. Ταυτόχρονα όμως να την προστατεύσουμε και από τις αντικοινωνικές και εξουσιαστικές συμπεριφορές που απονοηματοδοτούν και προσβάλλουν την εξέγερση του Δεκέμβρη και τα νοήματά της, αλλά και το περιεχόμενο της επαναστατικής πάλης και της κοινωνικής αλληλεγγύης συνολικότερα.

Σήμερα, όπου έχει αποκαλυφθεί η εγκληματική και δολοφονική φύση του καπιταλισμού, όπου η επίθεση του κεφαλαίου εξοντώνει συστηματικά τη νεολαία και την εργατική τάξη, όπου ο κοινωνικός κανιβαλισμός θεριεύει στις τάξεις των αποκλεισμένων, δεν μπορούμε παρά να βρεθούμε μαχητικά στο δρόμο».

Π.Γ. (09/02/2019)

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License