post image

Η 8η Μαρτίου δεν είναι μια ημέρα γιορτής για τις γυναίκες, αλλά μια μέρα αγώνα και μνήμης της 8ης Μαρτίου του 1857, η οποία αναδείχθηκε σε μια από τις κορυφαίες στιγμές του παγκόσμιου εργατικού κινήματος. Οι εργάτριες στα υφαντουργία και στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης έδειξαν την αντίσταση τους στις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και ξεκίνησαν απεργίες και διαδηλώσεις. Η αντίδραση των εργοδοτών και του κράτους, ήταν να χρησιμοποιήσει ακραία καταστολή, με αποτέλεσμα αυτή η εξέγερση να βαφτεί με αίμα. Ο αγώνας των γυναικών έχει ως αφετηρία ταξικά και εργασιακά ζητήματα. Οι ανισότητες ανάμεσα στα δύο κοινωνικά φύλα γίνονται ακόμα πιο εμφανείς όταν οι γυναίκες μέσω της εκβιομηχάνισης της παραγωγής, γίνονται εργάτριες με κατώτερο μισθό και άνιση μεταχείριση σε σύγκριση με τους άντρες. Συνεχίζοντας τον αγώνα και κατακτώντας σιγά σιγά κάποια πλέον αυτονόητα δικαιώματα, φτάνουμε στο σήμερα όπου η πατριαρχία παραμένει ως ένας άγραφος θεσμός.Ακούμε συχνά, ιδιαίτερα από άντρες που αρνούνται να δουν την πραγματικότητα, ότι η πατριαρχία είναι κάτι που εκλείπει από την σημερινή κοινωνία και πως οι έμφυλες διακρίσεις έχουν περιοριστεί. Την ίδια στιγμή που χτίζουν πόλεμο ενάντια στο αντισεξιστικό κίνημα, δείχνοντας τον φόβο τους απέναντι σε αυτό, ενώ συνηθίζουν να φέρνουν παραδείγματα από χώρες της μέσης ανατολής, ως άθλιες καταστάσεις, προσπαθώντας να μας καθησυχάσουν και να μας αποδείξουν ότι δεν έχουμε λόγο να παλεύουμε για όσα μας αξίζουν. Σε όλους αυτούς εμείς λέμε ότι είναι καλύτερο να μιλήσει το υποκείμενο της καταπίεσης, εμείς οι κόρες, οι μαθήτριες, οι φοιτήτριες, οι εργαζόμενες, οι μετανάστριες, οι γυναίκες. Αναγνωρίζοντας τις πολλαπλές καταπιέσεις που δεχόμαστε θεωρούμε σημαντικό να αναπτύξουμε τον δικό μας λόγο ως μαθήτριες, και τον σεξισμό που βιώνουμε στα σχολεία.

Ξεκινώντας θα προσπαθήσουμε να ορίσουμε την πατριαρχία. Η πατριαρχία αποτελεί θεμέλιο του κόσμου της εξουσίας, και ως γυναίκες το βιώνουμε σε κάθε πεδίο στο οποίο ζούμε και δραστηριοποιούμαστε. Στην ουσία αποτελεί το κοινωνικό σύστημα, εκείνο που ως αρχή όλων βλέπει το ανδρικό φύλο και ορίζει κάθε συμπεριφορά, το καλό και το κακό, το όμορφο και το άσχημο, το θηλυκό και το ανδρικο με βάση όσα ορίζονται από τους άντρες, ενώ η φωνή των γυναικών και τα βιώματα τους, αποσιωπώνται. Μέσα στα πλαίσια αυτά βλέπουμε το σχολείο, έναν χώρο όπου κοινωνικοποιούμαστε και εν μέρη χτίζουμε τις αντιλήψεις μας, να αναπαράγει και να συντηρεί το σχηματισμό έμφυλων στερεοτυπικών συμπεριφορών. Ακόμα και από τα σχολικά εγχειρίδια του δημοτικού μπορεί κάνεις να παρατηρήσει την αναπαραγωγή αυτών των στερεοτύπων. Ο άντρας θα πρέπει να είναι δυνατός και να φέρνει χρήματα στο σπίτι, ενώ η γυναίκα να είναι νοικοκυρά και να φροντίζει τα παιδιά, τον άντρα και το σπίτι της. Ακόμα και γλωσσικά, μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε μόνο το αρσενικό πρόσωπο (στην γραμματική, στην ιστορία κλπ.). Για να δηλωθούν άτομα μικτών φύλων, γίνεται χρήση μόνο του αρσενικού προσώπου, αποσιωπώντας την συμβολή ακόμα και την παρουσία των γυναικών σε κάθε δραστηριότητα. Στα σχολεία, ο σεξισμός και η πατριαρχία δεν έχουν όριο μόνο στην εκπαίδευση. Πριν δεκαετίες ακόμα τα παιδιά ήταν αναγκασμένα να φοράνε συγκεκριμένες στολές στα σχολεία όπου για τα κορίτσια ήταν φούστα ή φόρεμα και για τα αγόρια παντελόνι με πουκάμισο. Πλέον, κ’ ας μπορούμε να εκφράσουμε τον εαυτό μας με τα ρούχα που θέλουμε και νιώθουμε άνετα, ο κώδικας ενδυμασίας δεν επιτρέπει τις μαθήτριες να φοράνε ρούχα που αποκαλύπτουν περισσότερο δέρμα, αποκαλώντας τα ‘’προκλητικά’’ και ‘’ασέβεια’’, ή ακόμα και αντιπερισπασμός για την εκμάθηση των αγοριών. Ρούχα τα οποία αν ένα αγόρι φορούσε δεν θα ήταν καν θέμα προς συζήτηση και φυσικά θα περνούσε απαρατήρητο. Μέσω αυτής της διαφοροποίησης καταλαβαίνουμε ότι η πατριαρχία πέρα από κατώτερη, θέτει την γυναίκα και ως ένα σεξουαλικό αντικείμενο, βάζοντας κορίτσια και γυναίκες να ντρέπονται για το σώμα τους και να νιώθουν πως πρέπει να το κρύβουν για να έχουν αξία. Καθημερινά σχόλια, από καθηγητές και συμμαθητές μας, για την εμφάνιση και τις επιλογές μας. Πάντα προσβάλλοντας μας, πάντα αντιμετωπίζοντας μας σαν αντικείμενα. Μεγαλώνοντας σε ένα τέτοιο περιβάλλον, τα αγόρια μαθαίνουν ότι οι γυναίκες είναι σεξουαλικά διαθέσιμες μόνο όταν αυτοί επιθυμούν, με αποτέλεσμα τον στιγματισμό των θυμάτων βιασμών και παρενοχλήσεων, υποστηρίζοντας ότι αυτές το "ζήτησαν" ή το προκάλεσαν με τα ρούχα τους και την συμπεριφορά τους. Η πατριαρχία καταπνίγει την γυναικεία σεξουαλικότητα, και άμα κάποια αποφασίσει να την απελευθερώσει αποκαλείται πουτάνα και ξετσίπωτη.

Το κράτος και η εξουσία μέσω των ΜΜΕ κανονικοποιούν καταστάσεις, από σεξιστικά κομπλιμέντα έως και περιστατικά εμφύλιάς βίας, δίνοντας ελαφρυντικά στους δράστες και στιγματίζοντας τα θύματα, συντηρούν το πατριαρχικό σύστημα. Έχοντας παράδειγμα τα γεγονότα όπως τις γυναικοκτονίες της Ελένης Τοπαλούδη στην Ρόδο από τους βιαστές της, της Αγγελικής Πέτρου στην Κέρκυρα από τον πατέρα της, τον στραγγαλισμό της Κατερίνας Μελάκη από τον πατέρα των παιδιών της στην Σητεία και όλες τις παραγκωνισμένες καταγγελίες παρενοχλήσεων και βιασμών, τον στιγματισμό των γυναικών που καταγγέλλουν τις επιθέσεις εναντίον τους, αντιλαμβανόμαστε πως η αντιμετώπιση από το κράτος είναι μάλλον φιλική προς αυτούς που μας αντιμετωπίζουν ως απλά αντικείμενα. Η έμφυλη βία και η πατριαρχία ζυμώνονται και συντηρούνται από ότι βλέπουμε καθημερινά, μέσα από κάθε κοινωνικό χώρο, με κάθε μέσο. Η στάση μας ως αναρχικές είναι ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας. Ο αγώνας για την εξάλειψη της πατριαρχίας είναι κομμάτι του αγώνα για την κατάργηση της εξουσίας και του καπιταλισμού. Ξέρουμε πως τίποτα δε θα μας προσφερθεί, και θα παλέψουμε μέχρι τέλος για την διεκδίκηση της ζωής που μας αξίζει.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ, ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ, ΦΟΙΤΗΤΡΙΕΣ, ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ, ΛΟΑΤΚΙΑ+, ΟΛΕΣ ΜΑΖΙ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ Η ΣΙΩΠΗ

ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License