post image

ΓΙΑΤΙ ΦΥΓΑΜΕ ΑΠ ΤΟ ΧΩΡΟ

ΤΟΥ "ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥ" ΘΕΑΤΡΟΥ ΕΜΠΡΟΣ

Scroll down for English

Η Πρωτοβουλία μας: το Σπίτι των Γυναικών, για την Ενδυνάμωση & τη Χειραφέτηση θα ήθελε να ανακοινώσει δημόσια ότι οι ανοιχτές μας συνελεύσεις δε θα γίνονται, πλέον, στο "αυτοδιαχειριζόμενο" θέατρο Εμπρός, όπου χρησιμοποιούσαμε ένα δωμάτιο, σα χώρο για τις εβδομαδιαίες συναντήσεις μας και για την αποθήκευση των αναγκαίων πραγμάτων, για τις γυναίκες που κρατούνται στα Κρατητήρια Αλλοδαπων της Πετρου Ραλλη.

Στις 10 Μαρτίου, πριν το ξημέρωμα, καταγγέλθηκε, πως κατα την διάρκεια ενος πάρτυ που οργανώθηκε απο μια θεατρική ομάδα γυναικών, στο Εμπρός, βιάσθηκε ενα αγορι 20 χρονών. Μια γυναίκα που περνούσε, ακριβώς έξω απ’ την είσοδο του θεάτρου Εμπρός, στάθηκε, λίγο, για να δει αν κάποιοι φίλοι της ήταν ακόμη εκεί, και παρατήρησε ένα αγόρι κάτω στο πεζοδρόμιο να κλαίει, ανάμεσα σε πολλά άτομα, που δε φαίνονταν να το είχαν προσέξει. Κάθισε κοντά του για πολλή ώρα, και κάποια στιγμή το ρώτησε γιατί έκλαιγε. Το αγόρι της είπε τι του είχε συμβεί σε δυο προτάσεις: “ Τώρα καταλαβαίνω τις γυναίκες... Πριν λίγο με βίασαν...”

Αφού πέρασαν και τον πήραν οι συμφοιτητές του, που είχαν έρθει μαζί από μια άλλη χώρα, για να περάσουν ένα ευχάριστο Σαββατοκύριακο, εκείνη μπήκε στο θέατρο, για να βρει κάποιον από το Εμπρός, να ενημερώσει γι αυτό που είχε συμβεί. Στο μπαρ η απάντηση που πήρε ήταν ότι δεν υπήρχαν “υπεύθυνοι” από το χώρο ή ότι αυτοί είχαν ήδη αποχωρήσει, έτσι, έφυγε χωρίς να αναφέρει το περιστατικό εκείνη τη στιγμή.

Παρόλα αυτά, την Κυριακή το βράδυ, η ίδια πήγε στην ανοιχτή Συνέλευση του Εμπρός να καταγγείλει το βιασμό και να υποδείξει το ακριβές σημείο που είχε γίνει. Οι αντιδράσεις απέναντί της, κυρίως, από άνδρες, ήταν υποτιμητικές, με σεξιστικές παρατηρήσεις μεταμφιεσμένες σε άρνηση: “υπάρχει έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων για το βιασμό” (“η έλλειψη στοιχείων” παραπέμπει στην ελάχιστη κατανόηση του όρου βιασμός), σε αδιαφορία ( “δεν οργανώσαμε εμείς αυτό το πάρτι, έτσι δεν είναι δική μας η ευθύνη”, “ ότι συμβαίνει στο δρόμο συμβαίνει και στις καταλήψεις, είναι μια ζούγκλα, ο καθένας πρέπει να προσέχει τον κώλο του”), σε κυνισμό (“ εμείς δεν είμαστε οι βιαστές, δε μας αρέσουν οι βιασμοί και δε θέλουμε να ακούμε γι αυτούς”).

Μερικές ώρες αργότερα, ο επιζών πληκτρολόγησε στη γυναίκα ένα μήνυμα στο οποίο περιέγραφε το μέρος που είχε βιαστεί και της ζητούσε να ψάξει για μια καδένα του, που είχε χάσει στην πάλη του ενάντια στο βιασμό. Μετά τις πρώτες ειρωνικές σεξιστικές αντιδράσεις, κάποιος της έδειξε τη σκάλα που οδηγεί στο χώρο κάτω από τα καθίσματα των θεατών. Εκεί βρήκαν την καδένα πάνω στο δάπεδο και την έδειξαν στη συνέλευση, όπου κοροϊδευτικά ερωτήματα εκφράστηκαν, όπως: “Για να δω την αλυσίδα, είναι ακριβή ή φθηνή?”

Οι αντιδράσεις ανδρών, κυρίως, στη διάρκεια της συνέλευσης, απο την αρχή ως το τελος, ηταν σοκαριστικές, για εναν ανοιχτό κοινωνικό/πολιτικό/πολιτιστικό χώρο, οπου η αλληλεγγύη, ο αντιρατσισμός και ο αντισεξισμός θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα. Ο βιασμός αμφισβητήθηκε από την αρχή ως το τέλος, επειδή το θύμα δεν εμφανίστηκε στη συνέλευση να κάνει ενημέρωση για το βιασμό του. Κι ακόμη, επειδή κάποια άτομα που παρευρίσκονταν στο πάρτυ της προηγούμενης νύχτας διαβεβαίωναν οτι τίποτα τέτοιο δεν είχε πέσει στην αντίληψη τους. Η συζήτηση αναλώθηκε στο αν ο βιασμός έγινε εδώ ή εκεί, αν έγινε και μήπως το αγόρι πηγε συναινετικά εκεί. 'Όλες οι φωνές που ήταν αντίθετες με αυτές που έκφραζαν οι πιο πάνω, απορρίπτονταν.

Σαν Πρωτοβουλία το Σπίτι των Γυναικών, παρότι όχι μεγάλη, προσπαθούσε να έχει τουλάχιστον ένα άτομο από μας να συμμετέχει στις συνελεύσεις του Εμπρός, και να αναλαμβάνει κάποιες δραστηριότητες/ αναγκαίες εργασίες στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο, του οποίου αποτελούσε μέρος. Έτσι στη συνέλευσή μας ενημερωθήκαμε για ότι είχε γίνει σε αυτή τη συνέλευση και σοκαριστήκαμε.

Στην επόμενη συνέλευση του Εμπρός, 17 Μαρτίου, δύο συντρόφισσες πήγαν να αντιμετωπίσουν αυτές τις σεξιστικές συμπεριφορές και να απαιτήσουν η συνέλευση του Εμπρός να εκδώσει μια καταγγελία. Μια καταγγελία οποία να υποστηρίζει τον επιζώντα ξεκαθαρίζοντας ότι ούτε αποσιωπά ούτε συναινεί με περιστατικά βιασμών ή άλλων σεξιστικών και ρατσιστικών παρενοχλήσεων. Περιστατικών που συνήθως δε μαθαίνουμε αν και από ποιον έχουν γίνει. Κι αυτό γιατί τα επιζώντα άτομα δεν έχουν το κουράγιο να εκθέσουν τα τραύματα τους σε δημόσια θέα, και αυτό είναι κάτι που οι βιαστές και οι σεξιστές το γνωρίζουν πολύ καλά. Η πρόταση αντιμετωπίστηκε με ουρλιαχτά και άρνηση.

Παρόλα αυτά μια πιο παραγωγική συζήτηση, επίσης, έλαβε χώρα, κυρίως, με τις κοπέλες που είχαν οργανώσει το πάρτι, ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα για να αποτραπεί η επανάληψη τέτοιων περιστατικών. Ως πρώτο μέτρο αποφασίστηκε το μπλοκάρισμα του περάσματος σε αυτό το κλιμακοστάσιο, Αποφασίστηκε να ληφθεί μέριμνα από τη συνέλευση για να κλείσει. Ακόμη και τα άτομα που βρίσκονται στο Embros για πολλά χρόνια δε γνώριζαν την ύπαρξη αυτού του περάσματος, όπου αν παγιδευτείς δε μπορεί να σ΄ ακούσει κανείς, όταν η μουσική είναι δυνατή. Μια από μας συνδέθηκε διαδικτυακά με ένα chat room που δημιουργήθηκε από την προηγούμενη Κυριακή, αποτελούμενο από γυναίκες που συμμετείχαν στη συνέλευση, ως επί το πλείστον, από τη θεατρική ομάδα, που έδειξε ενδιαφέρον να κάνει κάτι σχετικά με το θέμα του βιασμού. Μέσω αυτού του chat room επικοινωνήσαμε με τη γυναίκα που υποστήριξε τον επιζώντα, και την κάλεσαμε να έρθει να μας ενημερώσει στη δική μας επόμενη συνέλευση την Τρίτη.

Ήρθε και μας περιέγραψε την εμπειρία της: πώς βρήκε το αγόρι και πώς τον υποστήριξε καθ όλη τη διάρκεια πολύ δύσκολων στιγμών. Μοιράστηκε την άποψή της μαζί μας, για την πορεία των γεγονότων και την αποδοκιμαστική συμπεριφορά με την οποία αντιμετωπίστηκαν όλα όσα είπε στη συνέλευση του Εμπρός, από ορισμένα μελη της. Συζητήσαμε επίσης, μαζί της τα σχέδια μας για μια φεμινιστική αντι-σεξιστική ομάδα περιφρούρησης για το επερχόμενο πάρτι μας, στις 23 του Μάρτη (για την οικονομική υποστήριξη των κρατουμένων γυναικών μεταναστών στο κέντρο κράτησης Αλλοδαπών της Πέτρου Ράλλη) και για την αντι-σεξιστική και αντι-ρατσιστική προπαγάνδα που θα κάναμε με αφίσες που είχαν μεταφραστεί σε 7 γλώσσες, και επανειλημμένα θα φαίνονταν στο χώρο (μέσα, έξω, τουαλέτες). Σε αυτά προσθέσαμε ότι έπρεπε να βεβαιωθούμε ότι η είσοδος που οδηγεί στη σκάλα κάτω από τις καρέκλες έχει κλείσει. Η ίδια, επίσης, πρότεινε να έρθει και να στηρίξει την αντι-σεξιστική ομάδα περιφρούρησης. Τη ρωτήσαμε αν μπορούσε να ζητήσει από τον επιζώντα (μόνο στην περίπτωση που ένιωθε έτοιμος) να μοιραστεί τα χαρακτηριστικά του δράστη, έτσι ώστε να τα μοιράσουμε, αλλά ως την ημέρα του πάρτυ μας δεν είχε πάρει κάτι. Συνεχίζουμε να επικοινωνούμε και να συνεργαζόμαστε μαζί της. Δε θέλουμε να ξεχάσουμε τι συνέβη και της ζητήσαμε να μεταφέρει στον επιζώντα ότι δεν είναι μόνος και ότι όταν νιώσει καλύτερα, περιμένουμε απ΄ αυτόν να μας πει ό,τι θυμάται από το βιαστή, γιατί το γεγονός ότι ήξερε αυτή τη σκάλα, πιθανά, σημαίνει ότι είναι τακτικός επισκέπτης, που πρέπει να βρεθεί και να αποκλειστεί. Μέχρι τώρα δεν έχουμε άλλα νέα.

Αργότερα μια από εμάς κατά τη διάρκεια της συνέλευσης του Εμπρός προσκάλεσε τις γυναίκες που ήταν παρούσες, ειδικά, από τη θεατρική ομάδα, να στηρίξουν με την παρουσία τους τη φεμινιστική αντί-σεξιστική ομάδα περιφρούρησης κατά τη διάρκεια και μετά το επερχόμενο πάρτι μας. Επρόκειτο για μια ανοιχτή πρόσκληση, για την οποία η σύντροφός μας, δέχθηκε λεκτική επίθεση από ένα από τα μόνιμα πρόσωπα του Εμπρός: "Ήρθες εδώ για να προμοτάρεις το πάρτι σου; Δε ντρέπεσαι λίγο;(...)". Αυτή η παράλογη επίθεση έγινε αμέσως μόλις η συνέλευση είχε καταφέρει να συμφωνήσει σε ένα πράγμα, να οχυρώσει τη σκάλα. Κι ενώ το μόνο που συζητούσαμε ήταν πόσο αναγκαίο είναι, κατά τη διάρκεια των πάρτι, οι ομάδες γυναικών να αλληλοϋποστηρίζονται, συμμετέχοντας σε φεμινιστική αντί-σεξιστική περιφρούρηση, η οποία είναι απαραίτητη...

Ξανά, η επίμονη προσπάθεια μας για μια δημόσια καταγγελία από την συνέλευση του Εμπρός απορρίφθηκε με τον ίδιο τύπο σχολίων και επιχειρημάτων, όπως: "Δεν Έχουμε την πολυτέλεια να βγάζουμε καταγγελίες κάθε τόσο", και "γύρω από αυτό το βιασμό υπάρχουν πολλά ερωτήματα", "δεν πιστεύουμε ότι ο βιασμός έγινε", "δε γνωρίζουμε ποια είναι αυτή η γυναίκα που τον κατήγγειλε","Τι θέλεις, δηλαδή, να γράψουμε ένα κείμενο και να λέμε ότι απαγορεύουμε το ελεύθερο σεξ;". Και το πιο απογοητευτικό και αστυνομευτικό από όλα, για έναν " αντί-αυταρχικό "χώρο: " Γιατί δεν ήρθε το αγόρι στη Συνέλευση μας να καταγγείλει το βιασμό του;" "Η αναφορά αυτού του βιασμού μπορεί να είναι προβοκάτσια ενάντια Εμπρός", κ. κλπ.

Όλη αυτή η κακοποιητική συμπεριφορά, δεν μας εμπόδισε να εγείρουμε το ζήτημα να επανεξεταστεί. Έτσι, στην επόμενη συνέλευση του Εμπρός, την Κυριακή, 7 Απριλίου, περισσότερες συντρόφισσες/οι/α από το Σπίτι των Γυναικών και άλλοι αλληλέγγυοι φίλοι, συμμετείχαν, για να θέσουν το θέμα ότι μια δημόσια καταγγελία για το βιασμό και τις σεξιστικές επιθέσεις, θα έπρεπε να βγει από τη συνέλευση, και κατάλληλα μέτρα θα έπρεπε να παρθούν για την πρόληψη σεξουαλικών παρενοχλήσεων σε αυτό το χώρο. Συζητήσεις, ξανά από την αρχή, αν ο βιασμός συνέβη ή δε συνέβη, η έλλειψη απόδεικτικών στοιχείων και πάλι, αν μπορούμε να αποφύγουμε και να σταματήσουμε τέτοια περιστατικά και αν τελικά κάποιος έχει ευθύνη. Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν οι άνθρωποι να ουρλιάζουν εκτός ελέγχου, με αποκορύφωμα το ντροπιαστικό σεξιστικό σχόλιο από ένα άτομο που συμμετέχει στο Εμπρος για χρόνια: "Πήγαινε πίσω στο νεροχύτη σου (κουζίνα)", απευθυνόμενος σε ένα από τα άτομα, που διεκδικούσε από τη συνέλευση του Εμπρος να πάρει θέση ανοιχτά με ένα γραπτό κείμενο. Και όταν αυτά τα πρόσωπα ήρθαν αντιμέτωπα με το σεξιστή για την παρατήρησή του και του είπαν ότι πρέπει να φύγει από το χώρο, κάποια πρόσωπα, αντί να πάρουν στα σοβαρά τα τρανς συντρόφια μας, τα ίδια πρόσωπα προστάτευσαν τον άνδρα, ανεχόμενα τη συμπεριφορά του. Αμέσως τα σύντροφά μας απαίτησαν από τον ίδιο να αποχωρήσει από τη συνέλευση. Στην άρνησή του να φύγει από το χώρο, επέμειναν να φύγει με τη βία. Δυστυχώς, ακόμα και τότε, τα ίδια βασικά στοιχεία της Συνέλευσης, τον υπερασπίστηκαν, υποστήριξαν την παραμονή του και απείλησαν τα σύντροφα, που ο ίδιος είχε προκαλέσει.

Εμείς και τα αναρχο queer και trans φεμινιστά σύντροφα που συμμετείχαν σε αυτή τη συνέλευση υποστήκαμε σεξιστική λεκτική βία. Χτυπηθήκαμε από μια θύελλα ουρλιαχτών και παράλογων μονολόγων από κάποια μέλη της συνέλευσης. Οι σεξιστικές τους θέσεις ενισχύθηκαν από αλληλουχίες ρατσιστικών εκφράσεων («ξέρουμε ότι στα πάρτυ μας έρχονται συχνά Πακιστανοί και Άραβες άντρες»), η κοροϊδία της όλης κατάστασης ήταν εμφανής, για ακόμη μια φορά), σε όλη τη "συζήτηση" σταθερή η άρνηση του βιασμού, και τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, η σχεδόν άμεση αποχώρηση μιας φιγούρας της συνέλευσης, που έχει εκφραστεί με ακραίο σεξιστικό τρόπο, ξανά και ξανά.

Οι βασικές αρχές του φεμινισμού και των αντιεξουσιαστικών ιδεολογιών απουσίαζαν. Για παράδειγμα, ισχυρίστηκαν ότι οι ίδιοι αποτελούν μια μικρή ομάδα ατόμων και ότι δεν μπορούν να είναι περισσότερο από αντικαπιταλίστες και αντικρατιστές, εννοώντας ότι θα χρειαζόταν πολύ δουλειά ώστε να είναι και αντισεξιστές. Λες και μπορούμε να διαιρέσουμε τις καταπιέσεις σε τέτοιες κατηγορίες. "Γιατί το Σπίτι των Γυναικών δεν καταγγέλλει το περιστατικό; Είστε το φεμινιστικό κομμάτι του Έμπρος!" Σαν να ήταν "ο τομέας μας", λες και είναι δουλειά μόνο των φεμινιστριών να καταγγέλλουν τους βιασμούς.

Καθυστερήσαμε να βγάλουμε αυτή την καταγγελία, γιατί θεωρούσαμε ότι είναι πιο σημαντικό να βγει από τη Συνέλευση του Εμπρός, που θα ξεκαθαρίζει την αντίθεσή της απέναντι στο βιασμό και τις σεξιστικές και ρατσιστικές επιθέσεις, που συμβαίνουν ή καταγγέλλονται πως συμβαίνουν στα πάρτι, και στιγματίζουν την κατάληψη, παρά να βγάλουμε μια καταγγελία μόνο από την Πρωτοβουλία μας, που στεγάζονταν εκεί. Δυστυχώς αυτό στάθηκε αδύνατο.

Κάθε περαιτέρω σιωπή γύρω από σεξιστικά θέματα δίνει περισσότερο χώρο στους σεξιστές και βιαστές. Ομαλοποιεί και αναπαράγει το μισογυνισμό και συνολικά σχηματίζει μια κουλτούρα βιασμού. Η κουλτούρα του βιασμού κανανικοποιεί σεξιστικές, τρανσφοβικές, ομοφοβικές και ρατσιστικές επιθέσεις, σε κάθε άτομο που δεν ανταποκρίνεται στα πρότυπα των πατριαρχικών 'κανονικοτήτων'.

Μετά από όλα αυτά, είναι σαφές για μας ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να στεγάζουμε τη Συνέλευση της ομάδας μας και εαυτές/ους/α σ΄ αυτό το χώρο. Όλες/οι/α είμαστε υπεύθυνες/οι/α για ό, τι συμβαίνει γύρω μας, ειδικά, σε τέτοια μέρη. Και αν η ευθύνη για ένα βιασμό είναι πάρα πολύ μεγάλη για να τη σηκώσουμε, τουλάχιστον ας αναλάβουμε την ευθύνη για ό, τι ακούγεται στις συνελεύσεις μας. Οι σεξιστικές και ρατσιστικές φωνές που ανεχόμαστε και προστατεύουμε, τελικά, γίνονται δικές μας.

Ακόμα δεν έχουμε περισσότερες πληροφορίες για τον δράστη, αλλά έχουμε μια επιπλέον πληροφορία να μοιραστούμε για ένα άλλο σεξιστικό περιστατικό:

Κατά τη διάρκεια του πάρτυ μας στις 23 Μαρτίου στο Εμπρος, μια ομάδα ατόμων συγκεντρώθηκαν και σχημάτισαν μια queer φεμινιστική ομάδα περιφρούρησης (χωρίς cis-αρσενικά) με μέσα για να υπερασπιστούν εαυτές/α. Παρ' όλα αυτά, σεξιστικές συμπεριφορές συνέβησαν μέσα στο χώρο. Κατά τη διάρκεια της νύχτας μια από τις συντρόφισσές μας παρενοχλήθηκε σεξουαλικά μέσα στο πάρτι. Μετά απ΄αυτό τον αντιμετώπισε και με τη βοήθεια άλλων συντροφισσών από την αντι-σεξιστική ομάδα περιφρούρησης αυτός σπρώχθηκε έξω από το πάρτι. Η λεκτική και σωματική αντιπαράθεση συνεχίστηκε στο δρόμο, όπου η συντρόφισσα δέχθηκε μια δυνατή γροθιά στο πρόσωπο από το δράστη και αναγκάστηκε να μεταφερθεί σε νοσοκομείο. Όπως αναφέρονταν στις αφίσες που διαφημίζαμε το πάρτι μας, "σεξιστικές, τρανσφοβικές, ομοφοβικές, και ρατσιστικές επιθέσεις δε θα είναι ανεκτές", και αυτή η σεξιστική επίθεση σίγουρα ΔΕΝ έγινε ανεκτή.

Διακόψαμε επίσης το πάρτι κάναμε μια δυνατή και ξεκάθαρη καταγγελία του τι είχε μόλις συμβεί, καταδικάσαμε τη σεξιστική συμπεριφορά και υποδείξαμε σε κάθε σεξιστή να πάρει δρόμο και να βγει έξω από Εμπρός. Η συντρόφισσα κατήγγειλε το συμβάν δημόσια και ανώνυμα την επόμενη μέρα. Επιλέξαμε να μη δημοσιεύσουμε τίποτα περισσότερο για να μην υποκαταστήσουμε τη φωνή της και να μη ρισκάρουμε άλλες πιθανές αρνητικές συνέπειες για την ίδια. Ο καθένας που αποφασίζει να οργανώσει ένα πάρτι στο Εμπρος (ή σε άλλους αυτο-οργανωμένους χώρους) θα πρέπει να κάνει σοβαρή προσέγγιση για τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις στα πάρτι. Δε μπορούμε να σταματήσουμε τους σεξιστές να έρχονται στα πάρτι, αλλά μπορούμε τουλάχιστον να προσπαθήσουμε να τους σταματήσουμε, να τους προειδοποιήσουμε ή να πάρουμε πιο σοβαρά μέτρα, για να αποτρέψουμε ή να καταστήσουμε σαφές ότι συμπεριφορές που παρενοχλούν ΔΕΝ πρόκειται να γίνουν ανεκτές.

Δεν έχουμε κανένα προσωπικό πρόβλημα με άτομα από τη συνέλευση του Εμπρός. Έχουμε προβλήματα με τις συμπεριφορές που αναπαράγουν αυτά που η πατριαρχία μας έχει διδάξει.

Ευχαριστούμε όλα τα αλληλέγγυα άτομα, φίλες/ους/α, συντρόφισσες/ους/α, που στέκονται δίπλα στις μάχες μας, τόσον καιρό. Άτομα από το Εμπρός, από Αυτοργανωμένες συλλογικότητες, από Κινηματικές πρωτοβουλίες, Καταλήψεις, Συνελεύσεις, Αυτοοργανωμένους χώρους, κι από την Κοινωνία, που ανταποκρίνεται, γενικότερα.

Συνεχίζουμε τη μάχη για τη συντριβή της Πατριαρχίας,

για την ελευθερία και τη χειραφέτηση όλων.

Αλληλεγγυη στους καταπιεσμένους και τους επιζώντες!

ΌΧΙ στους σεξιστές, τους βιαστές και τους απολογητές του βιασμού.

Οι συνελεύσεις μας, εδώ και δυο βδομάδες, και από δω και πέρα, γίνονται στο Αυτοοργανωμένο Κυλικείο της Νομικής, είσοδος από Μασσαλίας, Τρίτες, 4.30-9.00μμ., όταν η Σχολή είναι ανοικτή. Επειδή η Σχολή κλείνει άμεσα για τις διακοπές του Πάσχα, θα βγει άλλη ανακοίνωση, σύντομα. https://www.facebook.com/Kylikeio/

Συνέλευση Πρωτοβουλίας: Το Σπίτι των Γυναικών, για την Ενδυνάμωση & τη Χειραφέτηση

Απόσπασμα από ένα άρθρο με τις απόψεις που επικρατούν για το βιασμό, στις καπιταλιστικές, πατριαρχικές κοινωνίες:

  1. Τι είναι ο απολογητισμός του βιασμού;

Posted by: Dimitris Plastiras

on: Thursday, March 28, 2019In: slideshow, Έμφυλο Ζήτημα, Μεταφράσεις

https://provo.gr/ti-ine-o-apologitismos-tou-viasmou/

Ο απολογητισμός του βιασμού είναι όταν κάποιος λέει ότι ένας βιασμός δεν είναι πραγματικά βιασμός ή ότι ο βιασμός δεν είναι πραγματικά τόσο κακός ή κάνει τον απαράδεκτο ισχυρισμό ότι η καταγγελία του βιασμού είναι ψέματα ή ισχυρίζεται ότι οι κατηγορίες βιασμού γενικά είναι συχνά αναληθείς και δεν πρέπει να ληφθούν σοβαρά. Στην πραγματικότητα οι περιπτώσεις καταγγελίας βιασμών που δεν πραγματικά βιασμοί είναι περίπου 1-2%, όσο και για όλα τα άλλα εγκλήματα.

Επειδή ο απολογητισμός του βιασμού είναι τόσο διαδεδομένος, τα θύματα βιασμού συχνά δεν λένε σε κανέναν για το βίωμα τους επειδή ξέρουν ότι είναι απίθανο να γίνουν πιστευτές. Εξαιτίας αυτού, το θύμα δεν λαμβάνει την υποστήριξη που χρειάζεται από την οικογένεια, τους φίλους, τους γιατρούς και την αστυνομία, και αυτή η έλλειψη υποστήριξης κάνει ακόμη πιο δύσκολο το να ξεπεράσουν το τραύμα τους. Η απολογία του βιασμού κυριολεκτικά καταστρέφει ζωές. Επιπλέον, ο απολογητισμός του βιασμού προωθεί τον βιασμό, επειδή πρακτικά λέει στους βιαστές ότι τα θύματά τους είναι ουσιαστικά απίθανο να το πουν και να τα πάρουν σοβαρά υπόψη.

Μερικά παραδείγματα απολογητισμού του βιασμού:

Δεν βιάστηκε πραγματικά – απλώς άλλαξε γνώμη.

Δεν ήταν πραγματικά βιασμός επειδή το θύμα ήξερε τον βιαστή/ήταν η φίλη ή η σύζυγος του βιαστή.

Δεν ήταν πραγματικά βιασμός επειδή ο βιαστής δεν χρησιμοποίησε βία.

Δεν ήταν πραγματικά βιασμός επειδή το θύμα δεν το είπε αμέσως.

Δεν ήταν πραγματικά βιασμός επειδή το θύμα φορούσε μια κοντή φούστα/είχε μια φήμη «εύκολης»/είχε φλερτάρει με τον βιαστή νωρίτερα/είχε κάνει σεξ με τον βιαστή παλιότερα/ήταν φιλική προς τον βιαστή μετά.

Οι απολογητές του βιασμού έχουν συχνά στο μυαλό τους μια αντίληψη που μου αρέσει να αποκαλώ Πρότυπο του Βιασμού: αυτό είναι ένα σενάριο στο οποίο μια γυναίκα περπατά μόνη τη νύχτα και ένας ξένος της επιτίθεται, την χτυπά και την βιάζει. Το θύμα το καταγγέλλει αμέσως στην αστυνομία και ζητά την απόδοση δικαιοσύνης. Κάθε φορά που ο απολογητής του βιασμού ακούει ότι μια γυναίκα βιάστηκε, συγκρίνει την εμπειρία του θύματος με το φανταστικό Πρότυπο του Βιασμού που έχει στο μυαλό του. Εάν η εμπειρία του θύματος ταιριάζει τότε θεωρείται άξια συμπάθειας και υποστήριξης, αν όχι ο απολογητής του βιασμού θα απορρίψει την εμπειρία της και θα της πει ότι «δεν ήταν βιασμός στη πραγματικότητα».

WHY WE LEFT FROM THE SPACE

OF "SELF ORGANIZED" THEATER EMBROS

Our Initiative, the House of Women for empowerment and emancipation, publicly likes to share that we will no longer hold our open assemblies in the ‘self-organized’ theater Embros, where we used a room as a place to meet weekly and to store the needed things for the detained women in the Detention Center of Allodapon in Petrou Ralli.

On 10th of March, before dawn, it was reported that during a party organized by a theatrical group of women in Embros, a 20-year-old boy was raped. A woman found the victim outside the entrance of the theater, crying, among many other people who did not seem to have noticed him. She sat down close to him for long and at some point, she asked him why he was crying. The boy told her what had happened to him in two sentences: “Now I understand women... I was just raped...”

After the boy was picked up by his fellow students, who had come from another country together to spend a nice weekend, she went into the theater looking for someone from Embros, to inform about what had happened. At the bar the answer was that there were no people ‘in charge’ or that those people had already left, and so she left without reporting the incident in that moment.

However on Sunday night, she went back to the open Assembly of Embros to report the rape and indicate the exact place where it had happened. The reactions towards her, mainly by men, were degrading, including sexist remarks disguised as denial “we lack of proof of the rape” (“lack of proof” refers to a very minimal understanding of the term rape), indifference (“we did not organise this party, so it is not our responsibility”, “what happens in the street happens in squats, it’s a jungle, everybody should look after his ass”), cynicism (“we are not the rapists, we don’t like rapes, and we don’t want to hear about them”).

Some hours later the survivor wrote the woman a text message describing where he was raped and asking her to look for his necklace that he had lost in the fight against the rape. After the first ironic and sexist responses, someone showed her the staircase that leads to the space under the chairs of the spectators. There found the necklace on the floor and showed it to the assembly after which mocking questions were expressed, such as: ‘let me see the chain, is it cheap or expensive?’

The reactions, mostly of men, during the assembly, from the beginning to the end, were shocking for an open social/political/cultural space, where solidarity, anti-racism and anti-sexism should be considered self-evident. The rape was questioned from beginning to the end, because the victim did not appear to inform the assembly of his rape. And also, because some people who attended the party the night before assured that none of this had come to their attention. The conversation was spent on whether the rape took place here or there, whether it took place and whether the boy went there consensually. All the voices which were contrary to those who expressed all the above, were rejected.

As an initiative, the House of Women, although not big, tried to have at least one of us to participate in Embros’ assemblies, and take on some activities/necessary works in this self organised space we were part of. So we were all informed about what had happened in this assembly and we were shocked.

In the next assembly of Embros, 17th of March, two of our comrades went to confront these sexist behaviours and demand that the assembly of Embros should issue a denunciation. To support the survivor by clarifying that it does not suppress or consent with rape incidents or other sexist and racist harassment. which usually we don't get to know if and by whom they were committed. Because the survivors don't have the courage to expose their traumas to public view, and this is something the rapists and the sexists are very well aware of. This suggestion was also treated with screaming and denial.

Though a more productive discussion also took place, mainly, with the girls who had organized the party, that measures should be taken to prevent a repetition of incidents like that. As a first measure: the blocking of the passage to this staircase, which was decided by the assembly to be taken care of. Even those that have been in Embros for years did not know the existence of this passage, where if you get trapped no one can listen to you when the music is loud. One of us joined a chat room that was created from the previous Sunday, consisted by women who participated in that assembly, mostly from the theatrical group, who showed interest to do something concerning the report of the rape. Through this chat room we contacted the woman who supported the survivor, and we invited her to come and inform us in our own next assembly on Tuesday.

She came and described us her experience of finding the boy and how she supported him throughout very difficult moments. She shared her point of view with us about the course and the disapproving behavior of some members of the assembly towards everything she said. We also discussed with her about our plans of a feminist anti-sexist guarding team for our upcoming party (for the economical support of detained migrant women in Aliens detention centre of Petrou Ralli) and about the anti-sexist and anti-racist propaganda we made as posters translated in 7 languages, to be repeatedly exhibited in the space (inside, outside, toilets). To this we added to make sure that the entrance leading to the staircase under the chairs would be seriously barricaded. She also proposed she would come to the party to enforce the anti-sexist guarding team. We also asked if she could ask the survivor (only in the case he felt ready) to share the features of the perpetrator, so as to share these details, but on the day of our party these details remained absent.We continue to communicate and cooperate with her. We didn't want to forget what happened and asked her to convey to the survivor that he's not alone and that when he feels better, we wait from him what he recalls from the rapist, because the fact that he knew this staircase probably means he is a regular visitor, who must be found and stopped. So far we have no news.

Later one of us during the Embros' assembly also invited women who were present specifically from the theatre group to support with their presence the feminist anti-sexist safeguarding team during our then upcoming party. This was an open invitation, for which our comrade was verbally attacked by one of the regular figures of Embros: “Did you come here to promote your party? Aren't you ashamed?(...) "etc.. This unreasonable attack was just after the assembly had managed to agree on one thing, to barricade the staircase. While we were only discussing how necessary it is, during parties, women's groups to support each other by participating in feminist anti-sexist guarding, which is essential.

Again our persisting effort for a public denunciation from the assembly of Embros was rejected with the same type of comments and arguments like: "We can't afford making denunciations every time”, and around the rape there are a lot of questions", "We do not believe that the rape happened”, "We don't know who is this woman who reported it”,"What do you want us, to write a text and say that we forbid free sex?”. And the most frustrating and policing of all, for an “anti-authoritarian” space: " Why didn’t the boy himself come to our assembly to denounce his rape?” "The report of rape may be a provocation against Embros”, etc.

All this abusive behaviour, did not stop us from raising the issue to be rediscussed. So, in the next assembly of Embros, on Sunday, April 7th, more comrades from the House of Women and other friends, participated to raise the subject that a public denunciation of rape and sexist attacks should be issued by Embros’ assembly, and proper measures should be taken to prevent sexual harrasments from happening in this space. Conversations all over again, if the rape happened or didn't happen, the lack of proof again, if we can avoid and stop such incidents and if ultimately someone has a responsibility. The result of all this was people screaming out of control, culminating in the shameful sexist comment from a person who participates in Embros for years: "Go back to your sink (kitchen)", addressing to one of the comrades, who was claiming the assembly of Embros to take position openly with a written text. And when these persons confronted the sexist for his remark and expressed that he must leave the space, instead of taking our comrade seriously, the same key figures protected the man by tolerating his behaviour. Immediately our comrades demanded that this person must leave the assembly. In his own refusal to leave some of us insisted by force. Unfortunately, even then, the same key figures of the Assembly, defended him, supported his stay and threatened the comrades he had provoked.

We and the anarcho queer and trans feminist comrades who participated in this assembly were subjected to verbal sexist violence. We were hit by a storm of unreasonable, screaming monologues by some members of this assembly. Their sexist stances were enforced by repeatedly racist expressions ("we know that our parties are well-visited by Pakistani and Arabic men"), the mockery of the whole situation was fully present, once again throughout the whole ‘discussion’, ever still the persisting denial of the rape, and last and not least the almost immediate departure of a figure of the assembly that has expressed himself in an extreme sexist manner over and over again.

The most basic principles of feminism and anti-authoritarian ideologies were of great great lack. For example they claimed that they were a small group of people and that they can’t be more than anti-capitalism and anti-state, as if it would be too much work to also be anti-sexist.. As if we can divide oppression in sectors as such.

Why House of Women does not denounce the incident? You are the feminist part of Embros!” As if it was our ‘department’, as if it is only the job of the feminists to denounce rapes.

We delayed getting this denunciation out because we considered it more important to have a denunciation out of Embros’ Assembly, clarifying its opposition against rape and against sexist and racist attacks, which happen or are reported, at parties, and stigmatize the squat, and not only from our Initiative, which was housed there. Unfortunately, this was impossible.

Any further silence surrounding sexist issues gives further space to sexists and rapists. It normalizes and reproduces the misogyny and all together it forms a culture of rape. Rape culture normalizes sexist, transphobic, homophobic and racist attacks on any person who does not correspond to the norms of the patriarchal 'normalities'.

After all this, it is clear to us that we cannot continue to house our group's Assembly and ourselves in this space. All of us are responsible for what happens around us especially in such places. And if the responsibility for a rape is too great to bear, at least let us take the responsibility for what is being heard in our assemblies. The sexist and racist voices that we tolerate and protect, eventually, become ours.

We still don’t have more information on the perpetrator, but we have an additional information to share about another sexist incident;

During our party on the 23rd of March in Embros, a group of individuals gathered and formed a queer feminist guarding team (without cis-male) with means to defend ourselves. Nevertheless, sexist behaviors did occur in the space. During the night one of our comrades was sexually harrassed in the party, after which she confronted him and with the help of other female comrades from the anti-sexist guarding team they pushed him out of the party. This continued as a verbal and physical confrontation in the street where our comrade received a severe punch in her face by the aggressor and she had to be taken to the hospital. As mentioned on the posters promoting our party, “sexist, transphobic, homophobic, racist attacks won’t be tolerated”, and this sexist attack surely was not tolerated. We also interrupted the party and made a loud and clear denunciation of what had just happened and a damnation of sexist behavior and that every sexist must get the hell out of Embros. Our comrade has herself denounced the incident publicly and anonymously the day after. We chose not to publish anything more as not to substitute her voice and to not risk any more possible negative consequences for her. Everyone who decides to organise parties in Embros (or in other self-organised spaces) should have a serious approach to sexual harassment in parties. We cannot stop the sexists from coming to parties, but we can at least try and stop them, warn them, or take more serious measures to prevent or make clear their harassing behaviours are NOT going to be tolerated.

We don’t have any personal problems with any individuals of the assembly from Embros, we have problems with behaviors which reproduce what patriarchy has taught us.

We thank all our solidarian persons, friends and comrades, who stand by our fights so long. Individuals from Embros, from self-organized collectives, movemental initiatives, from squats, assemblies, self-organized spaces and responsive society in general.

We keep on our fight to smash Patriarchy,

for Freedom and Emancipation of all.

Solidarity with the oppressed and the survivors,

NOT the sexists, the rapists and the apologists of rape.

For the last two weeks, and from now on, our assemblies are and will be held at the Self Organized Kylikeio of Law School, entrance from Massalias st. On Tuesdays, from 16.30 till 21.00 pm, when the School is open. Due to Easter Holidays the School is to be closed for two weeks. Another anouncement will be issued, soon. https://www.facebook.com/Kylikeio/

Συνέλευση Πρωτοβουλίας: Το Σπίτι των Γυναικών, για την Ενδυνάμωση & τη Χειραφέτηση

Extract from an article with the pravailing views about rape, in capitalist patriarch societies:

What is apologetics of rape

Posted by: Dimitris Plastiras

on: Thursday, March 28, 2019In: slideshow, Έμφυλο Ζήτημα, Μεταφράσεις

https://provo.gr/ti-ine-o-apologitismos-tou-viasmou/

The apologetics of rape is when someone says that a rape isn't really rape, or that rape isn't really so bad, or makes an unacceptable claim that the complaint of rape is a lie or it claims that the accusations of rape in general are often untrue and should not be taken seriously. In fact the cases of reported rapes that are not actually rapes are about 1-2%, as for all other crimes.

Because rape apologetics are so widespread, rape victims often don't tell anyone about their experiences because they know they're unlikely to be believable. Because of this, the victim does not receive the support they need from family, friends, doctors and the police, and this lack of support makes it even more difficult to overcome the trauma. The rape apology literally destroys lives. In addition, the rape account promotes rape because it practically tells rapists that their victims are virtually unlikely to say it and take it seriously.

Some examples of rape accounts:

He wasn't really raped, he made up the charges.

He wasn't really raped – he just changed his mind.

It wasn't really rape because the victim knew the rapist/was the girlfriend or wife of the rapist.

It wasn't really rape because the rapist didn't use violence.

It wasn't really rape because the victim didn't say it right away.

It wasn't really rape because the victim wore a short skirt/had a reputation for "easy"/was flirting with the rapist earlier/had sex with the rapist before/was friendly towards the rapist afterwards.

The apologists of rape often have in their mind a concept I like to call the " Model of Rape: this is a scenario in which a woman walks alone at night and a stranger attacks her, beating her and raping her. The victim immediately reports it to the police and asks for justice. Every time the rape apologist hears that a woman was raped, he compares the victim's experience to the imaginary pattern of rape he has in mind. If the victim's experience matches then it is considered worthy of sympathy and support, if not the rape apologist will reject her experience and tell her that "it was not rape in fact".

Εικόνες:

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License