Libertarian Art Festival/Φεστιβάλ ελευθεριακής τέχνης

Κάλεσμα για το φεστιβάλ ελευθεριακής τέχνης στο ΑΚΝ/ Invitation to Libertarian Art Festival.

post image

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ«Τι είναι τέχνη;» Ανεξάρτητα από το αναπόφευκτο χαρακτηρισμό της συλλογιστικής προσπάθειας ορισμού της τέχνης ως χαοτικής, εμείς θέσαμε αυτό το ερώτημα. Μάλιστα, κάνοντας ένα βήμα παρακάτω, αναρωτιόμαστε: «Ποια είναι η ελευθεριακή τέχνη;»Η ποιήτρια Κατερίνα Γώγου απαντούσε:«Τέχνη σημαίνει έρωτας. Κι ο έρωτας είναι δικαίωμα όλων των ανθρώπων. Έρωτας σημαίνει ν’ αγαπήσεις παράφορα τον στραπατσαρισμένο εαυτό σου, γιατί μονάχα έτσι θ’ αγαπήσεις και τον δίπλα σου. Και έρωτας είναι η επιθυμία. Επιθυμία για ζωή, για τραγούδια, για σένα και για όλους. Και είναι η επιθυμία τέχνη επαναστατική με την αλήθεια του όρου, γιατί δε σηκώνει «επιτρέπεται» και «απαγορεύεται».Για μένα δεν υπάρχει μεγαλύτερο έργο τέχνης απ’ τον άνθρωπο, που περπατάει ολομόναχος μέσα στο χρόνο με οδυνηρές συγκρούσεις μέσα του. […]Μου μοιάζει ο άνθρωπος μ’ έναν ήλιο, που καίγεται από μόνος του. Κι η Τέχνη, σαν άρρωστος και γιατρός μαζί.»

Η τέχνη δεν αποτελεί μια διαδικασία αποκομμένη από το κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι. Αντιθέτως, σε συνάρτηση με ένα ευρύ φάσμα παραγόντων, αφενός προσλαμβάνει την σημασία της, αφετέρου καθορίζεται αναφορικά με τον ρόλο της. Σήμερα κυρίαρχο στοιχείο της είναι η εμπορευματοποίηση, αφού η τέχνη χρησιμοποιείται/αντιμετωπίζεται κυρίως ως εμπόρευμα. Η εμπορικότητα της εκδηλώνεται σε κάθε (δημιουργικό;) στάδιο, από την σύλληψη και πραγμάτωση της ιδέας- που με όρους χρήματος είναι η φάση «παραγωγής»- στην παρουσίαση της στο κοινό, δηλαδή στη διανομή της, έως και την «κατανάλωση» της, που συνεπάγεται και την καταστροφή της. Έτσι, επέρχεται η αλλοίωση της αδιαμεσολάβητης επαφής καλλιτεχν@ και κοινού, καθώς παρεμβάλλονται μηχανισμοί της αγοράς διαμέσου ενός συστήματος προώθησης που κατατείνει στην πώληση (χορηγίες, διαφημίσεις, γκαλερί) διαμορφώνοντας τόσο την πρόσληψη του έργου από το κοινό, όσο και τους όρους διάδρασης ή αποκλεισμού του κοινού από το έργο. Παράλληλα, η συνεχώς παρούσα και επικρατούσα επιδίωξη του κέρδους απομακρύνει και τ@ δημιουργ@ από το ίδιο το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα που έπλασε.

Στην πορεία της ιστορίας καλλιτεχνικά έργα έχουν χρησιμοποιηθεί για να εξυμνήσουν ηγέτες, να ωραιοποιήσουν καθεστώτα, να στολίσουν εμπορικά προϊόντα ή να ξεπλύνουν ονόματα εταιριών. Ωστόσο, το πολιτικό κομμάτι της τέχνης δεν έγκειται αποκλειστικά στη χρήση της. Η ελευθεριακή τέχνη διαφέρει όχι μόνο στη χρήση, αλλά και στην παραγωγή και διάχυση της. Ο/η/το καλλιτέχν@ που δημιουργεί σήμερα διαπιστώνει πως ακόμα και η λεγόμενη «πρωτοποριακή τέχνη», που κάποτε ξεκίνησε με δυναμικά ανατρεπτικά χαρακτηριστικά, περιορίζεται σε ένα θεσμικό πλαίσιο που «ιδρυματοποιεί» την ίδια την τέχνη και αφομοιώνει το ριζοσπαστικό στοιχείο της αδρανοποιώντας το, πουλώντας το. Από τη βιομηχανία της τέχνης που επωφελείται μέχρι και από την «επίκαιρη» θεματολογία για ευαίσθητα ζητήματα, έως νέα καλλιτεχνικά υποκείμενα που αν και δεν έχουν καταξιωθεί ακόμα αποσκοπούν και δρουν στοχεύοντας στην αναγνώρισή τους. Η τέχνη γίνεται (άλλο ένα) θέαμα.

Η τέχνη όμως, είναι κάτι πολύ παραπάνω από ένα εφήμερο αισθητικό προϊόν. H τέχνη, τόσο στη φάση της δημιουργίας της, όσο και ως αποτέλεσμα της έμπνευσης σε ολοκληρωμένο έργο, ενέχει μια απίστευτη και μοναδική δύναμη. Ως δημιουργία ενσωματώνει μια ορμή, μια ιδέα που σκοπός μας είναι να διαχυθεί, να κοινωνικοποιηθεί και στο πέρασμά της να παρασύρει, αλλά και να εγείρει. Δεν επιδιώκουμε να συντηρήσουμε την αυταπάτη πως η τέχνη καθαυτή αλλάζει τον κόσμο, αυτό θα είναι για πάντα έργο των ανθρώπων. Παρόλα αυτά, αναγνωρίζουμε τα εγγενώς επαναστατικά χαρακτηριστικά της δημιουργίας- όπως και της καταστροφής. Η τέχνη δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Η τέχνη, όμως, ως τρόπος διαρκούς αναζήτησης, πάλης και δημιουργίας μπορεί να αλλάξει τον κόσμο ενός, δέκα, εκατό ανθρώπων κ αυτές/οι είναι που θα αγωνιστούν με τα μέσα και τις ιδέες τους.

Καθ’ όλη την ανθρώπινη ιστορία, ελευθεριακά ρεύματα και κινήματα στο χώρο της τέχνης αναζήτησαν διαφορετικές μορφές δημιουργίας, απορρίπτοντας τις φόρμες, τα μέσα και τα μηνύματα της αστικής τέχνης, εισάγοντας παράλληλα νέους τρόπους καλλιτεχνικής έκφρασης, ακόμα και προτάσσοντας την καταστροφή έργων. Όσον αφορά τη διάχυσή της ελευθεριακής τέχνης, αυτή διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι η ελευθεριακή τέχνη δεν αποσκοπεί στο κέρδος, δεν εξυπηρετεί συμφέροντα. Η ελευθεριακή τέχνη παράγεται από άτομα που εκφράζονται μέσω της τέχνης, όχι προωθώντας υπάκουα ορισμένα προστάγματα, καθώς με αυτό τον τρόπο αυτοκαταστέλλονται, αλλά επικοινωνώντας ιδέες, οράματα, προτάσεις, συναισθήματα. Με την τέχνη εξωτερικεύεται ό,τι δεν δύναται να μοιραστεί αλλιώς και με αυτό τον τρόπο γεννάται μια μαγική δύναμη που συνδέει πρόσωπα, ιδέες και καταστάσεις. Σκέψεις κοινωνικοποιούνται, συναισθήματα γεννιούνται και ενδεχομενικότητες μιας διαφορετικής ζωής, ενός άλλου κόσμου προτείνονται.

Ως Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο Νομικής οραματιζόμαστε και προτείνουμε ελευθεριακές δομές σχετικά με τη καλλιτεχνική δημιουργία. Η υπέρβαση του εμπορευματικού χαρακτήρα, ο συνεπής καλλιτεχνικός και ευρύτερος αγώνας για υπέρβαση των κυρίαρχων μορφών ελέγχου και προώθησης της τέχνης αποτελούν προτάγματα προς την ολικά χειραφετική και ελευθεριακή καλλιτεχνική διαδικασία. Για αυτό τον λόγο, καλούμε καλλτεχν@, άτομα, συλλογικότητες και κολεκτίβες για τη δημιουργία ενός Φεστιβάλ Ελευθεριακής Τέχνης με την ελπίδα να δούμε σε αυτό κάθε μορφή τέχνης (εικαστικά, γλυπτική, φωτογραφία, video art, χορός, performance, θέατρο, μουσική, ποίηση και λογοτεχνία…).

Μετά από μια σειρά πολιτιστικών συζητήσεων και εκδηλώσεων στο χώρο του Αυτοδιαχειριζόμενου Κυλικείου Νομικής, οραματιζόμαστε την οργάνωση ενός Φεστιβάλ Ελευθεριακής Τέχνης. Δεν δεχόμαστε να απέχουμε από την τέχνη και να την παραχωρήσουμε ως είδος πολυτελείας, προπαγάνδας ή έκφρασης σε λίγ@ προνομιουχ@. Η στάση μας αυτή δεν πηγάζει από την πεποίθηση ότι η τέχνη είναι ανάγκη, καθώς μπορείς να ζήσεις χωρίς τέχνη, αλλά θα είναι μια ζωή ανελεύθερη που η ανάγκη για επικοινωνία, η έκφραση και η δημιουργία μας στερούνται. Αφήνοντας την τέχνη κατά αποκλειστικότητα στο χώρο της μαζικής παραγωγής, στα συστήματα τέχνης-κεφαλαίου και στους λίγους που θα έχουν το προνόμιο ή θα κάνουν τις θυσίες για να παράγουν καλλιτεχνικό έργο, θα ήταν σαν παραιτούμασταν από ένα πεδίο αγώνα. Αντιθέτως, δημιουργούμε, δομούμε και αποδομούμε με έναν τρόπο που δεν θεμελιώνεται σε εκμετάλλευση ούτε προορίζεται για πώληση και κατανάλωση. Προτάσσουμε την ελευθεριακή τέχνη πρωτίστως ως μια ιδέα πώς να ζούμε τις ζωές μας, βλέποντας την τέχνη να ενυπάρχει σε όλες τις πτυχές της ύπαρξης μας και στον κόσμο που μας περιβάλλει. Επίσης, αντιμετωπίζουμε την τέχνη ως μια δυνατότητα να αφήσουμε τις ορμές που έχουμε μέσα μας να ενωθούν με άλλες, ώστε να συλλογικοποιηθούμε μέσω της τέχνης.

Σας καλούμε, λοιπόν, να μας στείλετε τα έργα σας (ή ένα αντιπροσωπευτικό απόσπασμα σε μορφή βίντεο, κειμένου ή φωτογραφιών) στο festelart@outlook.com, μαζί με τα στοιχεία επικοινωνίας σας (όνομα, mail, τηλέφωνο) και να μοιραστείτε όποια άλλη συμπληρωματική ιδέα ή πληροφορία για το έργο/ έργα και τον τρόπο έκθεσής τους. Περιμένουμε τις δημιουργίες σας μέχρι 5 Μάη, ώστε να αποτελέσουν μέρους ενός Φεστιβάλ Ελευθεριακής Τέχνης στο χώρο του ΑΚΝ, της Νομικής Σχολής και στα πέριξ, στους δρόμους κοντά σε αυτή.

Η τελευταία συνέλευση για τη συνδιοργάνωση του φεστιβάλ θα γίνει στις 5/5 στις 3μμ στο ΑΚΝ.

-Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο Νομικής.

Invitation to Libertarian Art Festival

<<What is art?>>. Regardless of the fact that trying to collectively define art is a chaotic effort, we posed this question. Actually, trying to take a step further, we wonder : << What is libertarian art?>> .The poetess Katerina Gogou answered:<<Art means love. And love is a right of all people. Love means to greatly love your crumpled self, because only this way you will love the one near you. And love is desire. Desire for life, for songs, for you and for everyone. And desire is revolutionary art with the true meaning of the term, because it does not stand <<it is allowed>> or << it is forbidden>> .For me there is no bigger work of art than the human, who walks all alone in time with painful conflicts inside of him. [...]The human seems to me like a sun, who is burning by itself. And Art, being the sick and doctor together. >>

Art is not a process outside the social and political reality. On the contrary, connected to a series of factors, on the one hand, it takes on its importance, on the other hand, it is determined regarding its role (by the political and social reality). Today, its dominant aspect is commercialization, as art is used/treated mainly as merchandise. Its commercialization is manifested in every stage, from the conception and actualization – in terms of money, its the stage of <<production>> - , to its presentation to the public – stage of distribution -, to its << consumption >>, which means its destruction. Thus comes the alteration of the uninvolved connection of artists with the public, as mechanisms of the market come in the way, through a system of promoting, which is targeted on selling (sponsorships, advertising, art galleries), forming the internalisation of the artwork from the public and the terms of interaction or exclusion from the work of art. At the same time, the always present and dominant pursuit of profit, alienates the artists from the artistic result he/she achieved.

Throughout the course of history, works of art have been used to praise leaders, to prettify regimes, to decorate commercial products or to wash out corporate names. However, the political aspect of art, is not only found in its use. Libertarian art is different not only when it comes to use, but also in its making and distributing. The artist who creates today, realises that even the so called <<avant garde art>>, that begun with vigorous and subversive characteristics, is limited to a statutory context that <<institutionalises>> the very art itself and integrates its radical aspect by neutralising it, selling it. From the industry of art which profits, to the <<modern>> sensitive issues, all the way to new artistic subjects, which even if they are not yet recognised, they act aiming to their recognition. Art becomes (one more) spectacle.

Art though, is a lot more that a ephemeral aesthetic product. Art, so much in the stage of creation, as in the result of inspiration in a complete work, has inside it an unbelievable and unique power. As a creation, it embodies an impulse, an idea the goal of which is to spread, to socialise and in its path to carry away and to provoke. We don’t aim to maintain the delusion that art itself can change the world, this will forever be the work of humans. Nevertheless, we acknowledge the inherently revolutionary characteristics of creating and destroying. Art can’t change the world. But, art, as a way of continuous searching, struggling and creating, can change the world of one, ten, a hundred people and they will be the ones who will fight using their means and ideas.

Through all human history, libertarian movements in art search for different ways of creating, rejecting the forms, the means and the messages of civil art, while introducing new ways of artistic expression, even by suggesting the destruction of works of art. When it comes to the dispersion of libertarian art, it is greatly affected by the fact that it does not aim at profit, it does not serve interests. Libertarian art is produced from people who express through art, not by obediently promoting specific imperatives, as in this way they supress themselves, but by communicating ideas, visions, proposals, emotions. Through art, everything that can’t be shared, can be externalised, and this way a magical power is born that connects people, ideas and situations. Thoughts are being socialised, emotions are born and possibilities of a different life and a different world are proposed.

As the Self – Managed Canteen of Law School we envision and propose libertarian structures concerning artistic creation. The overrun of the commercial aspect, the consistent artistic and broader struggle for the override of the dominant forms of controlling and promoting art, constitute imperatives towards the total emancipating and libertarian artistic process. For this reason, we invite artists, people, collectivities and collectives to the creation of a Libertarian Art Festival, with the hope to witness in it every art form (visual, sculpture, photography, video art, dancing, performance, theatre, music, poetry, literature .....).

After a series of cultural talks and events at our space, we envision the organisation of a Libertarian Art Festival. We do not accept to abstain from art and concede it as an item of luxury, propaganda or expression to the few and privileged. This attitude of ours does not come from the belief that art is a need, as you can live without art, but it will be a life without freedom, in which the need to communicate, express and create will be taken away from us. Conceding art exclusively to mass – production, to the systems of art-capital and to the few who have the privilege or who will make the necessary sacrifices to create art, it would be like quitting from a field of struggle. On the contrary, we create, we act, we construct and deconstruct in a manner that is not built on exploitation nor is it destined to be sold and consumed. We propose libertarian art mainly as an idea of how to live our life, as we witness art being present to all the aspects of our life and to the world around us. Also, we see art as a possibility to let the urges inside of us to be connected with the urges of others, in order to collectify through art.

So we invite you to send us your works of art (or a distinctive extract in the form of video, text or picture) at festelart@outlook.com, together with other communication info ( name, mail, phone number) and share any other additional idea or information about the art works and the way of presenting them. We will be waiting your creations until the 5 of May, in order for them to be a part of the Libertarian Art Festival in our squatted space, in Law School and in the areas surrounding it.

The last assembly for the preparations of the festival will be at 5/5, 3mm to the self managed canteen of law scholl.

-Self Managed Canteen of Law School

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License