Αποσπάσματα από τη ομιλία του Εδουάρδο Γκαλεάνο στο Πολυτεχνείο

Μερικά αποσπάσματα από τα λόγια του Εδουάρδο Γκαλεάνο στην εκδήλωση που διοργάνωσε η Καμπάνια «Ένα σχολείο για την Τσιάπας» και το περιοδικό Σήματα Καπνού στο Πολυτεχνείο, την Παρασκευή 14 του Νοέμβρη. Κάποια στιγμή θα ακολουθήσει και η σύνεχεια...

«Ευχαριστώ για την πρόσκληση. Σήμερα θα ανοίξουμε ένα χώρο συνάντησης με μια διαδικασία που δεν είναι συνηθισμένη όταν γίνεται μια διάλεξη. Θα δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό. Αντί να σας αναγκάσω να ακούσετε μια μακροσκελή ανάλυση για ένα θέμα θα προσπαθήσουμε να μετατρέψουμε αυτή την εκδήλωση σε ένα είδος συλλογικής συνέντευξης. Μπορούν να γίνουν ερωτήσεις για διάφορα θέματα που ανταποκρίνονται στις δικές σας ανησυχίες. Και για πράγματα που να μπορώ να απαντήσω φυσικά. Υποθέτω πως αυτή η πρόσκληση δεν θα τρομάξει κανένα. Και αν δεν έχετε τρόπο να κάνετε την πρώτη ερώτηση πάμε στην δεύτερη.

Για τις ομάδες που με κάλεσαν θέλω να τους πω να μην σταματήσουν ποτέ να στέλνουν σήματα καπνού στον κόσμο. Είναι ομάδες που έχουν τόση σχέση με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Αφιερώνω αυτή την βραδιά, μια βραδιά εγκάρδιας συνάντησης, στις αξιοπρεπείς γυναίκες και άντρες που πριν από 30 χρόνια ήταν πρωταγωνιστές στον αγώνα κατά της δικτατορίας στην Ελλάδα και που σήμερα πρωταγωνιστούν στην αντίσταση για την κατοχή στο Ιράκ.»

(…)

«Πιστεύω ότι το αποικιοκρατικό φαινόμενο, είναι ένα φαινόμενο ταπείνωσης ενός λαού από έναν άλλο, μιας χώρας από άλλη. Δεν είναι ποτέ μια αλυσίδα με δύο κρίκους, αλλά με πολλούς. Κρίκους διαδοχικών ταπεινώσεων που μπορεί να ξεκινάνε από ψηλά (από μία πρεσβεία για παράδειγμα) αλλά συνήθως καταλήγουν χαμηλά, στην κουζίνα ή στο σπιτάκι του σκύλου.

Παντού υπάρχει αποικιοποίηση. Δεν είναι καν ένα θλιβερό προνόμιο της Λατινικής Αμερικής. Ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα του κόσμου. Όπου ο καθένας μετράει την δύναμή του ταπεινώνοντας τον άλλο. Όπου ο ρατσισμός εξακολουθεί να είναι η πιο εξαπλωμένη ασθένεια από όλες.»

(…)

«Κατ’ αρχήν πρέπει να πούμε για τις υποψίες που προκαλεί η αλληλεγγύη μας. Σε πολλά μέρη γίνεται ύποπτη όταν αναφέρεται σε μακρινές χώρες και πραγματικότητες. Γιατί μπορεί κάποιοι να σκεφτούν ότι προσφέρει δίοδο διαφυγής από τα δικά σου προβλήματα. Ψεύτικη πραγματικότητα με εμάς και τους άλλους. Το μάθημα που μας δίνει κάθε μέρα ο κόσμος είναι ξεκάθαρο. Ή θα ενωθούμε ή αλλιώς την βάψαμε. Κάθε πραγματικότητα που μπορεί να απομονωθεί είναι τελείως ξένη από τον κόσμο όπως αυτός λειτουργεί. Οι αδύναμες χώρες είναι καταδικασμένες να είναι υπάκουες. Πρέπει να κατορθώσουν να σωθούν και να αντιδράσουν. Αυτό επιβάλλει δραστηριότητα και δεν είναι μόνο ηθική απαίτηση αλλά πρακτική ανάγκη.»

(…)

«Ο καφές και η σοκολάτα είναι πολύ ωραίο πράγμα. Το γεγονός ότι είναι υποταγμένα στις απαιτήσεις της ανηλεούς αγοράς, της βάρβαρης αγοράς, δεν αλλάζει καθόλου την γεύση τους. Γιατί δεν μπορούμε να ζούμε συνεχώς σε μια κατάσταση διαρκούς θυσίας. Υπάρχει η πολιτική του καφέ και της ζάχαρης όπως υπάρχει και η πολιτική του ποδοσφαίρου, σε ένα κόσμο που έχει μετατραπεί σε μια δικτατορία της αγοράς για τους παραγωγούς και τους καταναλωτές όλου του κόσμου.

Πρόσφατα διάβαζα ένα άρθρο ενός δημοσιογράφου από τον Καναδά που επισκέφτηκε την Αφρική, ένα από τα πιο σημαντικά χωριά στην παραγωγή κακάο. Ο δημοσιογράφος αυτός άνοιξε ένα χάρτη, ανακάλυψε που παράγεται το κακάο και πήγε να το δει. Εκεί επικρατούσε μια κατάσταση γενικευμένης φτώχειας, με μεγάλους άδειους χώρους που πριν υπήρχαν κακαόδεντρα, και όλα τα δέντρα είχαν κοπεί λόγω της πτώσης της τιμής του καφέ. Έκανε βόλτες τριγύρω και κάποτε έκατσε να ξεκουραστεί. Έβγαλε από το σακίδιο του 2 πλάκες σοκολάτα που είχε αγοράσει από τον Καναδά και άρχισε να τρώει. Τον περικύκλωσαν τότε πολλά παιδιά από το χωρίο και τον κοιτούσαν με ανοιχτό το στόμα. Γιατί κανένα από αυτά δεν είχε ποτέ δοκιμάσει, ποτέ δεν είχε δει σοκολάτα, σε μια περιοχή που παράγονται οι μεγαλύτερες ποσότητες κακάο.»

(…)

«Υπάρχει ένα είδος δικτατορίας σε όλο τον κόσμο, σε οικονομικό – εμπορικό επίπεδο. Μια δικτατορία που μετατρέπει χώρες σε φυλακισμένους. Φυλακισμένες στα χρέη και στις τιμές που ορίζει η αγορά. Είναι μία πρόκληση που πρέπει να ξεπεράσουμε. Μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει συντονισμένες δράσεις από τους οφειλέτες δημιουργίας κοινού μετώπου στους πιστωτές. Ο κόσμος είναι οργανωμένος με τέτοιο τρόπο ώστε οι επιλογές ελευθερίας να στενεύουν ακόμα περισσότερο. Τα κυρίαρχα ΜΜΕ μας πείθουν ότι η αδυναμία είναι το πεπρωμένο μας. Είναι πολύ σημαντικό αυτό που συμβαίνει στην Λατινική Αμερική. Η ανθρώπινη ιστορία έχει την ικανότητα να εκπλήσσει. Δεν είναι όλες οι στιγμές της ιστορίας άσχημες, υπάρχουν και ωραίες. Αυτό συμβαίνει στην Αργεντινή του Κίρχνερ. Δεν είχε αφήσει καμία προσδοκία και ολωσδιόλου παράξενα παίρνει μέτρα που αλλάζουν πραγματικά. Τα μέτρα αυτά μπορούν να γίνουν βαθύτερα μόνο σε μια συντονισμένη πρακτική με την Βραζιλία. Ακόμα δεν έχει γίνει. Θα δούμε αν θα πάψουμε να είμαστε ηλίθιοι. Αυτή η θηλιά, το εξωτερικό χρέος, που μας κρατάει δεμένους σαν σκυλιά (και εκείνη την στιγμή περνάει από μπροστά του ένας σκύλος)) να σαν αυτό τον σκύλο που περνάει πολύ καλύτερα από εμάς γιατί τουλάχιστον είναι ελεύθερος. Να την βγάλουμε αυτή την θηλιά. Μαζί όχι ο καθένας ξεχωριστά. Και να υπερασπιστούμε τις τιμές των προϊόντων μας.

Το σύστημα σήμερα μοιάζει με έναν μάγειρα. Ένας μάγειρας με σκούφια που μαζεύει τα πουλιά, τις κότες και τους εξηγεί: «Αυτή η κουζίνα είναι πολύ δημοκρατική. Γι’ αυτό μαζευτήκαμε όλοι εδώ για να μας πείτε την γνώμη σας. Με τι σάλτσα λοιπόν θέλετε να φαγωθείτε;» Αν κάποιο από τα πουλιά πει ότι δεν θέλει να φαγωθεί με καμία σάλτσα, ε, τότε αυτό το πουλί είναι εκτός θέματος.»

(…)

«Στην πραγματικότητα υπάρχει ένα διαζύγιο ανάμεσα στην μνήμη και την ανάμνηση, του παρελθόντος και του παρόντος, που αποτελεί μέρος ενός παγκόσμιου συστήματος αποδιάρθρωσης. Τα πάντα διαλύονται, μια παγκόσμια κουλτούρα αποσύνδεσης. Αποσυνδέεται η μνήμη από την πραγματικότητα, η μνήμη από την ελευθερία. Είναι πολύ απλό η πραγματικότητα να αλλάζει στα αλήθεια αν δεν έχει μπροστά της τα μαθήματα του παρελθόντος. Είμαστε σαν παιδιά χαμένα στην κακοκαιρία. Δεν ξέρουμε από πού ερχόμαστε και είμαστε υποταγμένοι στον φόβο. Να περπατάς, να θυμάσαι, είναι επικίνδυνο. Αυτό είναι και η βάση ατιμωρησίας της εξουσίας. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει καμία αποικιοκρατική επιχείρηση που να μην προσπαθεί να αδειάσει την μνήμη των εξεγερμένων. Δεν είναι τυχαίο ότι στο Ιράκ πυρπολήθηκε η βιβλιοθήκη, ούτε είναι τυχαίο ότι καταστράφηκαν μουσεία χιλιάδων χρόνων. Γιατί ο Μπούς μπορεί να είναι αδαής, μπορεί δεν ξέρω, και να πιστεύει ότι ο πολιτισμός επινοήθηκε στο Τέξας. Όμως το σύστημα το εκφράζει με τόσο βίαιο τρόπο, ξέρει πολύ καλά που επινοήθηκε η γραφή και ότι είναι αναγκαίο να αδειάσει την μνήμη των λαών που θέλει να υποτάξει. Υπάρχει μια ιστορική συνέχεια στο άδειασμα της μνήμης. Και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο.»

από IMCphoto-team 20/11/2003 11:52 πμ.


Οι πάγκοι με τα περιοδικά «Σήματα Καπνού» και τη λατινοαμερικάνικη λογοτεχνία...

Εικόνες:


... που δεν χώρεσε ολόκληρη στο στενό διάδρομο του ΜΑΧ!

Εικόνες:


«Ανυπακοή στους νόμους του χρήματος, Αλληλεγγύη στην εξεγερμένη αξιοπρέπεια»

Εικόνες:

από -->>-- 20/11/2003 11:57 πμ.


... από πρόσφατα σημαντικά γεγονότα της Λατινικής Αμερικής (γμτ το powerpoint!).

Εικόνες:

από -->>-- 20/11/2003 11:58 πμ.


Ο Γαλεάνο δεν έκανε εισήγηση αλλά προκάλεσε σε ερωταποκρίσεις. Οι οποίες ήταν τόσο ενδιαφέρουσες ώστε ακόμα κι ο Κανέλλος (πρώτο πλάνο στη μέση, με τα κρεμαστά αυτιά) παρακολουθούσε σιωπηλός!

Εικόνες:

από -->>-- 20/11/2003 μεσημέρι


Το οποίον σημαίνει 800-1000 άτομα καθισμένα ακόμα και στα σκαλάκια...

Εικόνες:

από -->>-- 20/11/2003 12:03 μμ.


Στην ουσία, αν δεν καθόσουν ακίνητος και άκαπνος, δεν υπήρχε ελπίδα να παρακολουθήσεις. Όποιος έβγαινε για τσιγάρο, αντίο θεσούλα!

Εικόνες:


...έπιανε το νήμα της ερώτησης (και γίνονταν σοβαρές ερωτήσεις, όχι προκάτ!) και το άπλωνε, το έπλεκε και το χρωμάτιζε με παραβολές.

Εικόνες:

από -->>-- 20/11/2003 12:07 μμ.


Ήταν από τις μεγαλύτερες εκδηλώσεις που έχουν γίνει ποτέ στο ΜΑΧ.... Galeano (αυτό είναι για το ψαχτήρι, ώστε να το βρίσκετε άνετα στο μέλλον)

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License