Καταληψιακή παρέμβαση στα Εξάρχεια

Το μεσημέρι του Σαββάτου 27/4, απ' το Κατειλημμένο Γκίνη πορευθήκαμε στη γειτονιά των Εξαρχείων. Μοιράστηκε κείμενο σε αγγλικά και ελληνικά, φωνάχτηκαν συνθήματα σε διάφορες γλώσσες, και διαβάστηκε το κείμενο στη λαϊκή της Καλλιδρομίου. Παραθέτουμε το κείμενο και φωτογραφίες.

post image

Το μεσημέρι του Σαββάτου 27/4, απ' το Κατειλημμένο Γκίνη πορευθήκαμε στη γειτονιά των Εξαρχείων. Μοιράστηκε κείμενο σε αγγλικά και ελληνικά, φωνάχτηκαν συνθήματα σε διάφορες γλώσσες, και διαβάστηκε το κείμενο στη λαϊκή της Καλλιδρομίου.

Παραθέτουμε το κείμενο και φωτογραφίες:

Είμαστε αγωνιστές/τριες και μετανάστες/τριες που παλεύουμε για την ελευθερία μας. Η κατάστασή μας είναι πως συνεχώς βρισκόμαστε διαρκώς υπόλογοι/ες. Το κράτος, μέσω της προπαγάνδας του, απεικονίζει τους μετανάστες ως εγκληματίες, κατηγορώντας τους άλλη μια φορά πως είναι αυτοί που φέρνουν τον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Στην πραγματικότητα, το κράτος είναι αυτό που εγκληματοποιεί τους μετανάστες και τις μετανάστριες κρατώντας τους υπό καθαστώς παρανομίας. Το κράτος είναι ο πραγματικός εγκληματίας/τρομοκράτης, είναι αυτό που δολοφονεί ανθρώπους στα σύνορά του, που φυλακίζει μαζικά, που βασανίζει.

Αναζητούμε μια ζωή με ελευθερία, ισότητα και δικαιοσύνη, αλλά δεν περιμένουμε από το κράτος να μας τα δώσει. Αγωνιζόμαστε και αυτοοργανωνόμαστε μαζί για να τα επιτύχουμε εμείς οι ίδιες/οι. Δεν έχουν σημασία από ποια φυλή, εθνικότητα ή ομάδα προερχόμαστε. Ήρθαμε σε αυτό το μέρος που λέγεται ελλάδα, και όλες/οι μαζί, στην ίδια κοινότητα, ως συλλογικό σώμα, αγωνιζόμαστε για όσα επιθυμούμε. Σε αυτό το έδαφος είμαστε αντιμέτωποι/ες με πολλά προβλήματα, τα οποία προκύπτουν απ' την ύπαρξη του κράτους. Το ελληνικό κράτος δεν προσπαθεί να μας βοηθήσει και να ικανοποιήσει τις βασικές μας ανάγκες, αλλα καταστρέφει με ύπουλους τρόπους τη ζωή που κάθε άνθρωπος δικαιούται, πετώντας μας στο δρόμο, έξω από τα camps και τις καταλήψεις όπου ζούμε. Μας κάνει άστεγους/ες.

Η κατάληψη της ιδιοκτησίας από εκείνους/ες που θέλουν να δομήσουν κοινότητες αγώνα και χώρους όπου θα καλύπτονται οι βασικές τους ανάγκες, είναι βασικό δικαίωμα. Το κράτος, όμως, κατέστρεψε αυτές τις προσπάθειες, εκκενώνοντας διάφορες καταλήψεις. Το καταληψιακό κίνημα, όμως, θα συνεχίσει και δε θα πτοηθεί από επιχειρήσεις όπως το πρόσφατο κύμα εκκενώσεων στα Εξάρχεια. Η κατάληψη είναι μια μικρή κοινότητα, μια αναλογία του πώς θέλουμε να αναδομήσουμε τον κόσμο.

Εμείς, ως μετανάστες/τριες, παλέψαμε με ειρηνικά μέσα προκειμένου να κερδίσουμε τα δικαιώματά μας, αλλά βλέπουμε πως το κράτος δεν αλλάζει με τρόπο ειρηνικό. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, είμαστε εδώ ως αυτοοργανωμένη κοινότητα, για να παλέψουμε με τρόπο πραγματικό. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι παρά ένα σλόγκαν και ένα ψέμα της αστικής τάξης και του κράτους, που συνηθίζουν να ελέγχουν τις φτωχές τάξεις. Δε χρειαζόμαστε αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε είναι η αυτοοργανωμένη μας κοινότητα στις καταλήψεις, όπου και θα βρούμε την ελευθερία μας μέσω της ισότητας. Διαφωνούμε με τη βάση του κράτους και της εξουσίας, και δεν πρόκειται να ζητήσουμε από αυτά τα δικαιώματά μας, αλλά θα αγωνιστούμε για να τα αποκτήσουμε. Δεν υπάρχει ειρήνη ανάμεσα σε εμάς και το κράτος, και δε θα ξεχάσουμε, ούτε θα το συγχωρέσουμε για τα όσα μας έχει κάνει.

Είναι δικαίωμά μας να επιστρέψουμε στο σύστημα τη βία που χρησιμοποιεί εναντίον μας. Με τα να μιλούν για ειρήνη, προσπαθούν να κρατήσουν το μονοπώλιο της βίας στα χέρια τους. Στόχος μας, λοιπόν, είναι να σπάσουμε ακριβώς αυτό το μονοπώλιο της βίας. Αυτό, όμως, δεν είναι πρόβλημα κάποιου μεμονωμένου κράτους. Όλα τα κράτη είναι το ίδιο, και το κοινό που έχουν είναι ο στόχος να επιτύχουν το μονοπώλιο της οικονομίας, του δημόσιου λόγου και της βίας. Πρέπει να καταστρέψουμε τη δομή αυτή. Αυτό που κάνει το κράτος είναι να διαχωρίζει τις κοινωνικές τάξεις όλο και περισσότερο, σε καθημερινή βάση, δίνοντας περισσότερη ισχύ στους εξουσιαστές και ενδυναμώνοντας την καταστροφή των φτωχών τάξεων, όπως οι μετανάστες/τριες και το προλεταριάτο.

Η ζωή που αναζητούμε είναι αυτή της αυτοοργάνωσης κοινοτήτων δίχως εξουσία, μα με ισότητα και ελευθερία – ενωμένες/οι σε όλο τον κόσμο.

Αυτοοργανωμένη Κοινότητα Καταληψιών, Μεταναστών/τριών

και Διεθνιστών Συντροφισσών/ων απ' το Έδαφος του Κατειλημμένου Γκίνη

We are strugglers and immigrants who fight for freedom. Our situation is that we are confronting accusations. The state, through its propaganda, depicts migrants as criminals and once again accuses them of being a vehicle for islamic fundamentalism. But, in reality, the state is criminalizing migrants by keeping them in an illegal status, and the state is the real terrorist; it is the state that assasinates people at the borders, it is the state that imprisons people massively, it is the state that tortures.

We are looking for a life that has freedom, equality and justice, but we are not expecting the state to give it to us, but we are struggling on our own, and we are self-organizing together to achieve it on our own. No matter which race, nationality or group we come from, we came to the place that is called greece, and all of us, in the same community, as a collective body, are struggling for what we want. On this territory, we are facing a lot of problems, which are based in the existence of the state. The greek state doesn't try to help us and solve our basic needs of our life, but it destroys, by dirty ways, the life that every human deserves, throwing us in the street, out of the camps and the squats, where we are living. It makes us homeless.

Occupying the property by those who want to create a community of struggle and space for the needs of living is a basic right, but the state destroyed our attempts by the evictions of serveral squats. But the squatting movement will continue, and can't be stopped by operations like the recent wave of evictions in Exarchia, because the squat is a small community, an analogy of how we want to make the world.

We, as immigrants, fought in a peaceful way in order to achieve our rights, but we understand that the state will not change in a peaceful way. That's why we are here as a self-organized community to struggle in a real way. The human rights are not more than a slogan and a lie of the bourgeois and the state which is used to control the poor classes. We dont need these human rights but we need our self-organized community in the squats to have real freedom through equality. We disagree with the basis of the state and the authority, and what we will do is not to ask for our rights from them, but to struggle and take our rights. There is no peace between the state and us, and we will nor forget neither forgive what it has done to us.

It's our right to return the violence to the system, because it is using violence against us. By always talking about peace, they are trying to keep the monopoly of violence in their hands, so our goal is to destroy the monopoly of violence. But its not only the problem of one specific state. All states are the same, and what they have in common is the goal to achieve the monopoly of economy, public discourse and violence. We have to destroy this structure. What the states are doing is separating the social classes more and more on a daily base, give more power to authoritarians and enforce the destruction of the poor classes, like the immigrants and the proletariat.

The life that we are looking for is the self-organization of communities without authority, in equality and in freedom-united around the world.

Self-organized Community of Squatters, Migrants

and Internationalist Comrades from the Ground of Squatted Gini

Εικόνες:

Αρχεία:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License