ΤΑΞΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ - ΛΙΒΑΔΕΙΑ

Κείμενο που μοιράστηκε στην πορεία για την απεργία της Πρωτομαγιάς στη Λιβαδειά

post image

Οι Αναρχικοί εργάτες του Σικάγο και της Πρωτομαγιάς

Η παραποίηση και η συγκάλυψη των γεγονότων, καθώς και το αληθινό περιεχόμενο της εργατικής εξέγερσης της 1ης Μάη 1886 στο Σικάγο, καθώς και η μετατροπή της σε επίσημη από το κράτος αργία αλλά και ακόμα χειρότερα για τους περισσότερους να θεωρείται η γιορτή της άνοιξης, μας οδηγούν κι εμάς να αναφερθούμε σ’ αυτά τα ιστορικά γεγονότα με την πίστη ότι έτσι συμβάλλουμε στην αποκατάσταση της αλήθειας. Οι κινήσεις για μείωση των ωρών εργασίας ξεκίνησαν στην Αμερική στα τέλη της δεκαετίας του 1860. Αυτό που επιτεύχθηκε ήταν η θέσπιση πολλών Ομοσπονδιακών και Πολιτειακών νόμων χωρίς όμως ουσιαστικά αποτελέσματα. Τελικά το 1884 έγινε ένα συνέδριο στο Σικάγο, από τη μη-σοσιαλιστική Ομοσπονδία Οργανωμένων Συνδικάτων και Εργατικών Ενώσεων και ψηφίστηκε η πρόταση για καθιέρωση του οκταώρου από την 1η Μαΐου 1886.

Μέχρι το 1886 η πρόταση αυτή διαδίδεται πλατιά μέσα σε ολόκληρο το αμερικάνικο εργατικό κίνημα. Βέβαια αρχικά οι επαναστάτες σοσιαλιστές και οι αναρχικοί (οι οποίοι είχαν έντονη παρουσία και επιρροή στα εργατικά συνδικάτα) αντιτέθηκαν στην πρόταση θεωρώντας την ρεφορμιστική (στη μετέπειτα πορεία των επαναστατικών κινημάτων θα φανεί και θα αποδειχθεί περίτρανα πως τα όποια μεταβατικά αιτήματα πρέπει να κατακτούνται άμεσα, δίχως τη μεσολάβηση καμιάς κεντρικής κομματικής ηγεσίας, αλλά από τους ίδιους τους εργάτες, με την προοπτική της ανατροπής του υπάρχοντος συστήματος για την κοινωνική απελευθέρωση). Όμως στις αρχές του 1886 υιοθέτησαν αρκετά ενθουσιωδώς και δυναμικά αυτό το αίτημα ως άμεσο και μεταβατικό με την προοπτική της ανατροπής του καθεστώτος για την κοινωνία της ισότητας και της ελευθερίας. Εξάλλου πρέπει να γνωρίζουμε ότι την εποχή εκείνη κυριαρχούσε κλίμα επαναστατικής βίας. Οι άγριες και σκληρές απεργίες, τα σαμποτάζ στα μέσα παραγωγής, κλπ ήταν η άμεση απάντηση των εργατών στις προκλήσεις του κεφαλαίου. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι τον Οκτώβρη του 1885 το Κεντρικό Εργατικό Συνδικάτο -το μεγαλύτερο της Αμερικής- μετά από εισήγηση του αναρχικού Αύγουστου Σπάις υιοθέτησε την ακόλουθη πρόταση: «Απόφασή μας είναι να κάνουμε έκκληση στην τάξη των μισθωτών να πάρει τα όπλα, για να προβάλλει στους εκμεταλλευτές της το μοναδικό επιχείρημα που μπορεί να θεωρηθεί αποτελεσματικό. ΤΗ ΒΙΑ. Μολονότι περιμένουμε ελάχιστα από την καθιέρωση τον οχταώρου, υποσχόμαστε με πίστη να βοηθήσουμε τ’ αδέλφια μας που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση σ’ αυτήν την ταξική πάλη, με όλα τα μέσα και τη δύναμη που διαθέτουμε, ΕΦΟΣΟΝ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΕΝΑ ΑΝΟΙΚΤΟ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟ ΜΕΤΩΠΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΚΟΙΝΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΕΣ ΑΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ. Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΑΣ ΚΡΑΥΓΗ ΕΙΝΑΙ: ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ».

Στο Σικάγο το 1886 το Κεντρικό Εργατικό Συνδικάτο και η Διεθνής Ένωση Εργαζομένων Μαύρη Διεθνής (ιδρυτής της ήταν ο Γιόχαν Μοστ που ήταν υποστηρικτής των θέσεων του Μπακούνιν και του Νετσάγεφ) είναι οι πιο δραστήριες οργανώσεις κι έχουν καταφέρει να περάσουν τα συνθήματα και τις θέσεις τους στο Σύνδεσμο για την καθιέρωση του οχταώρου (στον οποίο συμμετείχαν εκτός των άλλων, κοινοβουλευτικά σοσιαλιστικά κόμματα). Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι την Κυριακή πριν την Πρωτομαγιά είχε αποφασιστεί από πολλά συνδικάτα απεργία και οργανώθηκε μια διαδήλωση για το οκτάωρο με ομιλητές τους Πάρσονς, Σπάις, Φήλντεν και Σνομπ (που ήταν όλοι τους οι κύριοι εκπρόσωποι του αναρχικού χώρου στην Αμερική) στην οποία συμμετείχαν 25.000 άτομα. Έτσι για πρώτη φορά στο Σικάγο το 1886, η 1η Μαΐου έγινε μέρα γενικής απεργίας και μαζικών, δυναμικών διαδηλώσεων (με πάνω από 45.000 εργάτες να συμμετέχουν στις απεργιακές κινητοποιήσεις). Κι ενώ η απεργία γενικεύεται παίρνοντας τη μορφή εργατικής εξέγερσης, το κράτος, οι μεγάλοι επιχειρηματίες και μεγαλοβιομήχανοι προσπαθούν να συντονίσουν τις ενέργειές τους προκειμένου να καταστείλουν -ακόμη και με δολοφονίες- τη μεγαλειώδη εργατική εξέγερση. Ήταν Δευτέρα 3 Μαΐου όταν η αστυνομία σκότωσε 4 εργάτες και τραυμάτισε πολλούς άλλους σε συγκέντρωση κοντά στο εργοστάσιο ξυλείας Μακ Γκόρμικ. Το ίδιο απόγευμα ο Α. Σπάις προέτρεπε -με προκήρυξη που τύπωσε- τους εργάτες να πάρουν τα όπλα . Το πρωί της επόμενης μέρας έγινε ειρηνική συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Πλατεία Αγοράς (Haymarket Square) και ενώ είχε ήδη αρχίσει να σπάει ο κόσμος λόγω κακοκαιρίας, ο αστυνομικός διευθυντής Μπόνφηλντ θέλησε να διαλύσει τη συγκέντρωση. Όμως λίγο πριν η αστυνομία επιτεθεί στους συγκεντρωμένους -οι οποίοι δεν αποχωρούσαν- εκτοξεύθηκε μια βόμβα -μέχρι σήμερα δεν έχει διευκρινιστεί αν ήταν επαναστατική ή προβοκατόρικη ενέργεια- προς την πλευρά της αστυνομίας. Με την έκρηξη σκοτώθηκαν 7 αστυνομικοί και τραυματίσθηκαν άλλοι 66. Η αστυνομία επιτέθηκε στο πλήθος σκοτώνοντας αρκετούς και τραυματίζοντας γύρω στους 200 διαδηλωτές. Στις μέρες που ακολούθησαν απλώθηκε τρόμος και πανικός από τις συλλήψεις και τις μαζικές εφόδους της αστυνομίας. Οποιοσδήποτε είχε έστω και ελάχιστη σχέση με το επαναστατικό εργατικό κίνημαφυλακιζόταν. Βέβαια, στη διαμόρφωση του κατάλληλου κλίματος, ο αστικός Τύπος είχε την πρώτη θέση. Οι επαναστάτες εργάτες χαρακτηρίστηκαν αιμοδιψή κτήνη, ερυθροί ταραξίες, αναρχικοί δυναμιτιστές, βομβολάτρες, ξένα αποβράσματα και άλλα παρόμοια. Τελικά στις 27 Μαΐου το κακουργιοδικείο προφυλάκισε και κατηγόρησε 8 μέλη της Μαύρης Διεθνούς, που ταυτόχρονα αποτελούσαν και τις μεγαλύτερες προσωπικότητες στο χώρο των αναρχικών του Σικάγο, για το φόνο των αστυνομικών που είχαν σκοτωθεί από τη βόμβα της 4ης Μαΐου. Μέσα σε κλίμα τρομοκρατίας, με σημαντικές δικονομικές παραβιάσεις οι 8 σύρθηκαν σε μια στημένη δίκη, απ’ όπου οι 7 καταδικάσθηκαν σε απαγχονισμό και άλλος ένας σε 15 χρόνια φυλάκιση. Από την εποχή της εξέγερσης του Σικάγο έως σήμερα, οι δομικές αντιφάσεις του κρατικούκαπιταλιστικού μοντέλου κοινωνικής οργάνωσης παραμένουν αθεράπευτες. Οι κυρίαρχοι αυτού του κόσμου αδυνατούν να παράξουν οποιοδήποτε συνεκτικό κοινωνικό όραμα, την οποιαδήποτε προοπτική και ελπίδα για τους εκμεταλλευόμενους και τους καταπιεσμένους. Από την εκστρατεία για την εγκαθίδρυση ενός σύγχρονου ολοκληρωτισμού και την επιβολή ενός μόνιμου Καθεστώτος Έκτακτης Ανάγκης στις δυτικές μητροπόλεις ως τις πολεμικές επιχειρήσεις, τις στρατιωτικές, οικονομικές και πολιτικές επεμβάσεις στην καπιταλιστική περιφέρεια η παγκόσμια δικτατορία του κράτους και του καπιταλισμού για την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία δεν έχει να υποσχεθεί τίποτα άλλο, πέρα από βαρβαρότητα, πολέμους, προσφυγιά, καταστροφή και λεηλασία των κοινωνιών και της φύσης.

Στον ελλαδικό χώρο, οι διαχειριστικές αυταπάτες που έσπειρε η αριστερή πολιτική διαχείριση επιτέλεσαν τον ρόλο τους στο ακέραιο. Η κρατική και καπιταλιστική επίθεση συνεχίζεται επιβάλλοντας τον μονόδρομο της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, επιχειρώντας παράλληλα να δώσει παράταση ζωής στο ήδη χρεοκοπημένο σύστημα, μέσω της διαμόρφωσης συνθηκών αποσύνθεσης των κοινωνικώνταξικών αντιστάσεων, εθνικής συμφιλίωσης και διαταξικής συνεργασίας. Ταυτόχρονα, μέσα από μια ανανεωμένη ρητορική που συνδέεται με το πέρασμα στην περίοδο της ανάπτυξης,την ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας και την επιστροφή στην «κανονικότητα» επιχειρείται, εν όψει εκλογών, η εκ νέου η άντληση νομιμοποίησης για τους επόμενους γύρους λεηλασίας της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας που ετοιμάζονται, καλλιεργώντας για μια ακόμα φορά αυταπάτες εξωραϊσμού του συστήματος. Σημαντικό ρόλο στην αντιδραστική εκστρατεία του κεφαλαίου παίζει ο υποταγμένος στην αστική πολιτική και γραφειοκρατικός συνδικαλισμός των Παναγόπουλων και της ΓΣΣΕ. Διότι είναι η ΓΣΣΕ, η οποία έβαλε φρένο στην ανάπτυξη των μαχητικών αντιμνημονιακών αγώνων. Είναι η ΓΣΣΕ, η οποία, καλώντας σε «Κοινωνική Συμμαχία» με την εργοδοσία πέρσι το Μάη, θέλει να πείσει τον κόσμο της εργασίας ότι καταργήθηκε η ταξική πάλη. Είναι η ΓΣΣΕ, η οποία, ενώ δεν τόλμησε να κηρύξει απεργία, όταν ψηφιζόταν ο αντιαπεργιακός εργατοκτόνος νόμος, σπέρνει τη νοθεία και την τρομοκρατία σε εργατικά συνέδρια με μπράβους, βία και προπηλακισμούς. Αυτή είναι η ΓΣΣΕ, που κάθεται προσοχή στη ΕΕ, την αστική τάξη και το κράτος.

Οι αγώνες των εργατών και αναρχικών του Σικάγο εκείνη την εποχή είναι μια σημαντική παρακαταθήκη στο διεθνές ταξικό κίνημα και μπορούμε να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα απ ‘αυτούς καθώς παραμένουν ακόμα επίκαιροι. Θεωρούμε πως οι μερικοί αγώνες, όπως αυτός της πρωτομαγιάς, όταν συνοδεύονται από ένα συνολικό πρόταγμα για την κοινωνική απελευθέρωση είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εργατικού/ταξικού κινήματος και δεν πρέπει να υιοθετούμε λογικές απαξίωσης ή υποτίμησης της σημασίας τους. Επιπλέον αναγνωρίζουμε το συνδικαλισμό ως μέσο πάλης, αρκεί αυτό να μην είναι όργανο κανενός κόμματος αλλά αντίθετα να αποτελεί μία αντιιεραρχική απάντηση στις γραφειοκρατικές και ελιτίστικες λογικές. Μέσα από τέτοιες αδιαμεσολάβητες διαδικασίες ο εργαζόμενος έχει τη δυνατότητα να αγωνιστεί για τα δίκαια αιτήματα του και να αρχίσει να αντιλαμβάνεται την ανάγκη για ανατροπή του τωρινού εκμεταλλευτικού συστήματος. Δε συμμετέχουμε σε κοινοβουλευτικά, εκλογικά πανηγύρια, δε συναγελαζόμαστε με αριστερούς και δεξιούς εξουσιαστές. Δε δεχόμαστε ειδικούς και επαγγελματίες να αποφασίζουν για ό,τι μας αφορά. Δεν αναθέτουμε τις ζωές μας σε κανέναν υποψήφιο σωτήρα. Ενάντια στην ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου και του αστικού κράτους είναι εξέχουσας σημασίας ζήτημα να ορθώσουμε τις αντιστάσεις μας στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στις σχολές και αλλού να οργανωθούμε και να προτάξουμε σαν ισχυρή απάντηση στους κυρίαρχους την κοινωνική επανάσταση.

ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ/ΟΙ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License