ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.: Ανοιχτό κάλεσμα αλληλεγγύης με την κατειλλημένη γειτονιά των προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας


ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΈΝΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ

 

Α. ΓΕΝΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ

    1. Το Ξεκίνημα…

Η Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών συγκροτήθηκε στις αρχές του 2010 από συντρόφους/ισσες, αγωνιστές/τριες, που κατοικούσαν σε καταλήψεις στη γειτονιά των Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας. Συγκροτήθηκε πάνω στην κοινή θέση της προοπτικής δημιουργίας μιας κοινότητας αγώνα, μιας κομούνας εν εξελίξει, όπως έγινε τότε αντιληπτή. Η προοπτική αυτή αναδύθηκε εν μέσω μιας περιόδου συνολικότερης ανάπτυξης των αγώνων και των προσδοκιών για το κίνημα, που άκμασε μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του’08. Στο διάστημα αυτό είχε καταφέρει να κινητοποιηθεί κινηματικά ένα μεγάλο κομμάτι της νεολαίας και της προλεταριακής/υπο-προλεταριακής βάσης, αλλά και ατομικότητες ή συλλογικότητες, που δρούσαν στις γειτονιές της μητρόπολης, καθώς και στις πόλεις της ευρύτερης περιφέρειας.

Τα Προσφυγικά, εκείνη την περίοδο, είχαν συστατικά μέρη από όλες τις παραπάνω κατηγορίες, μιας και ως καταλήψεις υπήρχαν νέοι και παλιοί πολιτικοί αγωνιστές, πολιτικοί πρόσφυγες και μετανάστες, άνθρωποι που βρέθηκαν χωρίς στέγη. Η συγκέντρωση μεγάλου αριθμού καταληψιών, αν και από διαφορετικές αφετηρίες, μαζί με το έντονο αγωνιστικό κλίμα της εποχής και την συσσώρευση καθημερινών προβλημάτων στην γειτονιά, είχαν ήδη οδηγήσει στην συγκρότηση των πρώτων άτυπων συλλογικών σχηματοποιήσεων και πριν την δημιουργία της Συ.Κα.Προ..

Το νέο αυτό κύμα καταληψιών εντός της γειτονιάς, ωστόσο, καλέστηκε να συνυπάρξει, να διαπραγματευτεί ή ακόμη και να έρθει σε ρήξη με τους παλιότερους κατοίκους. Όχι μόνο με τους ιδιοκτήτες ή τους νοικάρηδες, ελάχιστους στον αριθμό, αλλά από το 2010 και έπειτα, με την συγκρότηση οργανωμένου συλλογικού σώματος μέσα στην γειτονιά και με άλλους καταληψίες. Η Συ.Κα.Προ. είναι πλέον σε θέση να κρίνει εκ του αποτελέσματος, ότι η προσπάθεια αυτή και η εφαρμογή της, υπήρξε στο μεγαλύτερο μέρος της πολιτικά δίκαιη και έφερε απτά αποτελέσματα με θετικό πρόσημο για την γειτονιά στην πορεία του χρόνου, οργανωτικά και λειτουργικά.

Παρά τις ελλείψεις, τα λάθη και τις αστοχίες, η Συ.Κα.Προ. προσπάθησε να καλλιεργήσει μέσα στην γειτονιά των Προσφυγικών μια πολιτική κουλτούρα αυτό-οργανωμένου και υπεύθυνου κοινοτικού σώματος. Αναφορικά μόνο θα τεθεί ως παράδειγμα η αναγνώριση της πρακτικής πώλησης ή ενοικίασης κατειλημμένων διαμερισμάτων και δωματίων, ως μια συνθήκη εχθρική και η αντιμετώπισή της ως τέτοια. Η βασική αυτή αρχή, η οποία, σύμφωνα με την αντίληψη που επιχείρησε να προωθήσει και να πραγματώσει η Συ.Κα.Προ., θα όφειλε να διέπει την κατειλημμένη γειτονιά των Προσφυγικών, δεν ήταν αυτονόητη σε μεγάλο μέρος της γειτονιάς, πολιτικούς αγωνιστές και μη. Το ίδιο συνέβη και σε μια σειρά άλλων βασικών αρχών για κάθε ριζοσπαστικό κίνημα όπως η πώληση ποσοτήτων ουσιών, η εκμετάλλευση ανθρώπων, η αντισυντροφικότητα, η απουσία κοινωνικής και προσωπικής ευθύνης μέσα στα πεδία αγώνα για τα παραπάνω ζητήματα κ.α.

Παρόλα αυτά, μέσα από αγώνες χρόνων της Συνέλευσης και της Κοινότητας, τόσο πάνω στην κουλτούρα συνύπαρξης τόσων διαφορετικοτήτων σε κοινό πεδίο, όσο και πάνω στην ενδυνάμωση της κοινότητας, υλικά, εδαφικά, πολιτικά, δεν θα ήταν άστοχο να ειπωθεί ότι στην γειτονιά των Προσφυγικών έχει επιτευχτεί ένα ιδιόμορφο καθεστώς συντροφικότητας, που βασίζεται στην αλληλοαποδοχή και στην προσπάθεια αλληλοκατανόησης πάνω σε ένα οριζόντιο πεδίο. Για την συνθήκη αυτή εργάστηκαν όλοι όσοι κατά καιρούς ενεργοποιήθηκαν στα πλαίσια της Συνέλευση και της Κοινότητας των Προσφυγικών.

Κινηματική κρίση – από μαζικοποίηση

Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η Συ.Κα.Προ. εκκίνησε την συγκρότησή της πάνω σε ένα προοπτικό πλάνο, που της έδινε η ίδια η εποχή της δημιουργίας της, επιδιώκοντας να αντλήσει έμπνευση από τα πιο ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά της. Αυτό δεν ήταν άλλο από την προοπτική της υπόθεσης της ανατροπής και της κοινωνικής απελευθέρωσης, σημάδια της οποίας διαφαινόταν μέσα στον κοινωνικό ιστό και πήραν προταγματικές διαστάσεις με τους μαζικούς και πολύμορφους αγώνες της κοινωνικής βάσης την περίοδο 2010-2012.

Ωστόσο, και σε συνάφεια πάντα με τις κινηματικές ήττες και υποχωρήσεις που ακολούθησαν σε όλη την περίοδο από το 2012 και έπειτα, η ριζοσπαστική αυτή επιλογή και συνθήκη κεντροβάρησε αντίρροπα. Αν και αποτέλεσε τον αξιακό και πολιτικό πυρήνα, χωρίς τον οποίο τα Προσφυγικά θα ήταν ανύπαρκτα από τον αγωνιστικό χάρτη ως κοινωνικός αυτοοργανωμένος χώρος, κατέληξε σήμερα να μετρά τρία αντίστοιχα κύματα απωλειών-διαρροών από την γειτονιά:

2012: Τέλος μαζικών κινητοποιήσεων και πρώτο κύμα καταστολής καταλήψεων, κεντρικών σημείων αγώνα στην Αθήνα. Τα εγχειρήματα αγώνα στάθηκαν αδύναμα να δώσουν προοπτική απέναντι στην οικονομική και κοινωνική κρίση και να υπερασπιστούν την εδαφική ύπαρξή τους. Η συνθήκη αυτή, καθώς και η υποχώρηση του μαζικού κοινωνικού κινήματος, άνοιξαν δρόμο στην ιδιωτικότητα και κατά συνέπεια στην αποδυνάμωση των καταλήψεων.

2014: Νέα κινηματική υποχώρηση, την οποία ακολουθεί ολοένα και μεγαλύτερη αποχώρηση της αγωνιζόμενης κοινωνικής βάσης στην ιδιωτικότητα. Η καταστολή συνεχίζει χωρίς σοβαρές αντιστάσεις και οι οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις, στην πλειοψηφία τους, εγκαταλείπουν την δέσμευση τους στον εδαφικοποιημένο αγώνα και την σύνδεσή τους με την ριζοσπαστικοποιημένη νεολαία. Οι παραπάνω συνθήκες που επικρατούν τόσο κοινωνικά όσο και κινηματικά, στρέφουν όλο και μεγαλύτερα κομμάτια κόσμου στην νομιμοποίηση της ανάληψης της εξουσίας από την συστημική αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ).

2016: Κυβέρνηση Σύριζα και γενικός καθησυχασμός. Στοχοποίηση της ριζοσπαστικότητας εντός των κινηματικών κύκλων και νέες τομές στην κατασταλτική πολιτική του κράτους. Εμφάνιση και εγκατάσταση της οικονομικής-κατασταλτικής πολιτικής των ΜΚΟ απέναντι στις καταλήψεις και μετάλλαξη μέρους των ριζοσπαστικών εγχειρημάτων, από πεδία κοινού αγώνα σε χώρους φιλανθρωπίας. Πολιτικός συγκεντρωτισμός, απεμπόληση της κοινής δράσης, απονοηματοδότηση της αλληλεγγύης και αποσύνδεση από την κοινωνική βάση. Οι οργανώσεις βάσης εκβιάζονται έμμεσα να προστατευτούν κάτω από πολιτικές ομπρέλες για να επιβιώσουν από την νέα επέλαση της σοσιαλδημοκρατίας. Τα Προσφυγικά αντιμετωπίζουν για 1 χρόνο την πολιορκία της καταστολής στην δίκη της Χ.Α. και αμύνονται με την ελάχιστη αλληλεγγύη στην συντονισμένη επίθεση ΜΑΤ και φασιστών στις 31/10 & 1/11/2016.

Στην διάρκεια αυτής της συνολικής αγωνιστικής υποχώρησης, τα πολιτικά εγχειρήματα, όχι μόνο λόγω των πιο συμπαγών χαρακτηριστικών τους, αλλά κυρίως λόγω της μη εξάρτησης τους από το εδαφικοποιημένο κίνημα της κοινωνικής βάσης κατάφεραν, πολλά από αυτά, να επιβιώσουν.

Το μεγαλύτερο μέρος, όμως, των εγχειρημάτων βάσης (καταλήψεις, κοινωνικοί, δημόσιοι χώροι και πλατείες, αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, πρωτοβουλίες υγείας, τροφής κ.α.) ισοπεδώθηκε από τον οδοστρωτήρα της οικονομικής και κατά συνέπεια, συνολικά, κοινωνικής κρίσης. Ελάχιστα κατάφεραν να επιβιώσουν και τα περισσότερα από αυτά πραγματοποιώντας το ελάχιστο των αρχικών τους προσδοκιών.

Β. Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ

1. Κοινότητα και Συ.Κα.Προ.

Η Συ.Κα.Προ. συγκροτήθηκε εξαρχής πάνω σε οριζόντια, αντιιεραρχικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά, τα οποία διατηρεί ως σήμερα. Αρνήθηκε καταστατικά να συγκροτήσει πολιτική συλλογικοποίηση επιβάλλοντας ένα ειδικό ιδεολογικό προτσές πάνω στο κοινό μαζικό κοινωνικό πεδίο. Η πολιτική της ισχύ πηγάζει και επιβεβαιώνεται από την αγωνιστική πρακτική της και την συναίνεση και συμμετοχή της γειτονιάς.

Βάση της είναι η κοινότητα των ανθρώπων που αντιλαμβάνονται των εαυτό τους εντός της και δεσμεύονται εθελοντικά στις υποδομές και τις λειτουργίες της, στη βάση των αναγκών και των δυνατοτήτων τους. Η Συ.κα.Προ. αποτελεί το πολιτικό όργανο της Κοινότητας, χρήσιμο για την οργανωτική και πρακτική λειτουργία των πολιτικών αποφάσεων, των δομών και των υποδομών της. Τα μέλη της είναι αυτοί που δεσμεύονται εθελοντικά στο πλήρες πλαίσιό της και επιφορτίζονται την βασική ευθύνη της άμυνας της γειτονιάς και του κόστους της καταστολής.

Λειτουργεί με ανοιχτή αποφασιστική συνέλευση των κατοίκων καταληψιών και δεσμευμένων συντρόφων, στα πλαίσια της συναπόφασης και της συναίνεσης (ισχυρή πλειοψηφία στις καταφάσεις-ισχυρή μειοψηφία στις αρνήσεις, ομάδες εργασίας, υπεύθυνους δομών και λειτουργιών, με απόφαση της συνέλευσης και ανακλητό ρόλο).

Ανά 2 χρόνια πραγματοποιεί απολογιστική διαδικασία με σκοπό, μέσα από την αυτοκριτική-κριτική και τον συλλογικό διάλογο, να αναδιοργανώσει το οργανωτικό και λειτουργικό πλαίσιο και καταστατικό της, καθώς και τα πολιτικά της συμπεράσματα και προοπτικές.

Αντιλαμβάνεται και λειτουργεί το έδαφος που αποκλειστικά διαχειρίζεται με όρους κοινοτικής οικονομίας και κοινοκτημοσύνης. Τα σπίτια που διαχειρίζεται, τόσα όσα χρειάζονται ώστε να διατηρείται μια ισχυρή μειοψηφία αγωνιστών δεσμευμένων στο έδαφος, είναι κτήμα της κοινότητας με προσωπική ευθύνη χρήσης των κατοίκων τους και η διαχείριση τους γίνεται μέσα από την συλλογική διαδικασία της συνέλευσης.

Η Συ.Κα.Προ. δεν επιχείρησε ποτέ να ηγεμονεύσει επί της γειτονιάς ούτε να την εκπροσωπήσει συνολικά. Αντιλήφθηκε την πολιτική σημασία της συνύπαρξής της μαζί με άλλους δημιουργικά και εστίασε την δράση της στο χτίσιμο δομών (συλλογική κουζίνα, παιδικό στέκι, συλ. Φούρνους, ξενώνες φιλοξενείας κ.τ.λ.) και υποδομών, αλλά κυρίως στο γέμισμα της γειτονιάς και των άδειων σπιτιών με νέες καταλήψεις και την αντιμετώπιση των σοβαρών προβλημάτων τεχνικής και οικονομικής φύσης που αντιμετώπιζαν και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τα Προσφυγικά και οι κάτοικοί τους.

Με όρους συλλογικών δομών και υποδομών προς κοινή χρήση στην κοινότητα λειτουργεί χώρο συνελεύσεων για την γειτονιά και εκτός, εντός του λειτουργεί η συλλογική κουζίνα της γειτονιάς. Σε άλλο διαμέρισμα λειτουργεί η δομή συλλογικών φούρνων της κοινότητας, η οποία παράγει ψωμί εντός και εκτός της γειτονιάς. Από το 2013 έγιναν, επίσης, οι πρώτες προσπάθειες λειτουργίας δομής παιδικού στεκιού με την δημιουργία της ανάλογης δομής για τα παιδιά της γειτονιάς. Μεγάλο μέρος της γειτονιάς έχει πρόσβαση σε συλλογικό internet, με την δημιουργία της ανάλογης υποδομής. Η δημιουργία και ενίσχυση της δομής συλλογικού skiping στις κοντινές λαϊκές καλύπτει μέρος της συλλογικής κουζίνας και της τροφής της κοινότητας, ενώ την ίδια στιγμή δίνει δυνατότητες μεταποίησης. Αυτό το διάστημα έχει εκκινήσει την λειτουργία του το συλλογικό καφενείο της γειτονιάς για να ενισχύσει την κοινωνικότητα και την εξωστρέφεια των Προσφυγικών.

Από την στιγμή της δημιουργίας της εντάχθηκε ενεργά στους κοινωνικούς ταξικούς και πολιτικούς αγώνες ως κομμάτι του ριζοσπαστικού κινήματος με συμμετοχή στο κίνημα των καταλήψεων, τους αντιφασιστικούς, κοινωνικούς αγώνες, σε ταξικούς, οικολογικούς και διεθνιστικούς αγώνες. Σε αυτά τα πλαίσια είχαμε την χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουμε, σύντροφο στην κοινότητά μας, τον αναρχικό Haukur Hilmarsson, διεθνιστή Μάρτυρα του Άφριν.

 

2. Το έργο της ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ. σε καιρούς κινηματικούς υποχώρησης.

Η Συ.Κα.Προ., μέσα σε αυτό το περιβάλλον υποχώρησης των αντιστάσεων, διατήρησε την παρουσία και την λειτουργία της, καταφέρνοντας παράλληλα να απλωθεί, με το άνοιγμα νέων άδειων σπιτιών-καταλήψεων και στα 8 μπλοκ της γειτονιάς και να υλοποιήσει και εδαφικά, πλέον, την πραγμάτωση του πρωταρχικού πλάνου. Τα εγκαταλελειμμένα σπίτια καταλήφθηκαν και φτιάχτηκαν από την αρχή, πολλά από αυτά σε ετοιμόρροπη κατάσταση, λόγω της χρόνιας αχρηστίας, με συλλογική εργασία, χρήματα και κόπο των καταληψιών. Σήμερα έχει υλοποιηθεί, πλέον, η πραγμάτωση ενός από τους βασικούς ιδρυτικούς στόχους της Κοινότητας και της Συνέλευσης των Κατειλημμένων Προσφυγικών για την συγκρότηση μιας οργανικά και εδαφικά αυτόνομης, οριζόντιας και ανοιχτής κοινότητας.

Παρά τις όποιες δυσκολίες και αντιξοότητες δεν έχουν απομείνει παρά ελάχιστα άδεια σπίτια εντός της γειτονιάς. Κάποια από αυτά βρίσκονται σε κτίρια ιδιοκτητών, εχθρικών πολιτικά προς τον κόσμο του αγώνα, άλλοι από τους οποίους αποσκοπούν σε πιο «ευχάριστες» γειτονιές Ελλήνων κατοίκων, άλλοι στην αποπολιτικοποίηση της γειτονιάς και στην συστημική αφομοίωσή της και άλλοι σε κερδοφόρα πολιτιστικά Project εντός της γειτονιάς.

Πέρα από την απελευθέρωση ζωτικού της χώρου, η κοινότητα των Προσφυγικών ανέπτυξε σχέσεις αγώνα και πέρα από τα εδαφικά της όρια. Συνέδεσε οργανικά τα Προσφυγικά με τους αγώνες των καταλήψεων, τους κοινωνικούς-ταξικούς και αντιφασιστικούς αγώνες, τους αγώνες για την απελευθέρωση των γυναικών, των εξεγερμένων νεολαίων. Η υπεράσπιση των Προσφυγικών από την αστυνομική και φασιστική εισβολή στις 31/10 & 1/11/2016, αποτέλεσε μιας ιστορικής σημασίας πολιτική απόφαση, που ανέδειξε την άρρηκτη σχέση μεταξύ εδαφικοποίησης, συντροφικότητας και αντίστασης. Η εισβολή αποκρούστηκε από κατοίκους των Προσφυγικών, άλλες αλληλέγγυες συλλογικότητες και καταλήψεις, καθώς και συντρόφους-ισσες. Αποτέλεσε μια επιτυχημένη προσπάθεια συντονισμού κοινοτήτων και αγωνιζόμενων ομάδων που προηγήθηκε, η οποία πρόσφερε την μέγιστη δυνατή αντίσταση και την δυνατότητα στην κοινότητα να συνεχίσει να στέκεται στους κοινωνικούς αγώνες της επόμενης περιόδου.

Το πρόταγμα της διεθνιστικής αλληλεγγύης ήταν μια ακόμη προοπτική που άνοιξε η Συ.Κα.Προ. μέσα στην γειτονιά, ώστε να απαντήσει στην κινηματική και πολιτική ερήμωση. Η κοινότητα συνδέθηκε οργανικά με νέους συντρόφους και αγώνες, καθώς και αγωνιστικά κινήματα άλλων χωρών, κυρίως συντρόφων πολιτικών Προσφύγων. Σήμερα εργάζεται πάνω στις ίδιες αρχές, οι οποίες αποσκοπούν στην συνύπαρξη μεταξύ ενός αυτοοργανωμένου εγχειρήματος βάσης με οριζόντια και αντιιεραρχικά χαρακτηριστικά και συντρόφων οργανώσεων διαφόρων ιδεολογικών αναφορών του ριζοσπαστικού φάσματος, πάνω σε ένα οργανωτικό μοντέλο συνομοσπονδισμού.

Παρόλα αυτά κίνημα χωρίς ζωντανή βάση είναι κίνημα σε αποσύνθεση. Η Συ.Κα.Προ., σύμφωνα με το ιδρυτικό της καταστατικό, ιδίως σε κάτω από τέτοιες συνθήκες, είχε ευθύνη να διατηρήσει αυτή την βάση ζωντανή, τουλάχιστον στο περιορισμένο πεδίο που της αναλογούσε. Και όσο και αν της αναλογούν λάθη και παραλήψεις, την ευθύνη αυτή την τήρησε παραδειγματικά. «… Με βάση την παραπάνω αντίληψη προσδιορίσαμε τον χαρακτήρα μας απέναντι στον «έξω κόσμο». Μην έχοντας την αυταπάτη του «μοναδικού» θεωρήσαμε τον εαυτό μας κομμάτι του συνολικότερου ριζοσπαστικού κινήματος. Είμαστε πεισμένοι ότι η ίδια μας η ύπαρξη εξαρτάται από αυτό, αφού είμαστε μέρος του, αλλά και ότι η δική του ύπαρξη εξαρτάται από τα επιμέρους συλλογικά εγχειρήματα, τα οποία του δίνουν περιεχόμενο και δυναμική, μέσα από την πολιτική και κοινωνική τους δράση, από τα προτάγματα και τους αγώνες τους».

Η Συ.Κα.Προ., όπως κάθε κινηματικό σχήμα, σε κάθε γενική πολιτική τοποθέτησή της οφείλει να καταθέσει ταυτόχρονα και την αυτοκριτική της:

Όσον αφορά της αδυναμία της συνέλευσης, μέσα στο περιβάλλον κινηματικής υποχώρησης να δώσει προοπτική και στήριξη σε περισσότερους συντρόφους, ώστε να παραμείνουν κομμάτι της κοινότητας.

Όσον αφορά την ελειματική λειτουργία του παιδικού στεκιού και τις οργανωτικές αδυναμίες σε υπάρχουσες δομές.

Όσον αφορά την μικρή παρουσία νεολαίας στην γειτονιά και συντροφισσών με καθοριστικές υπευθυνότητες.

Όσον αφορά την αδυναμία συνολικής απελευθέρωσης από τα δεσμά της κουλτούρας της ανάθεσης και της αναπαραγωγής αποκλειστικών-ειδικών ρόλων.

ΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ

Από το χθες…

Από το 2002 και έπειτα, οπότε ουσιαστικά ξεκίνησε ο νέος κύκλος σχεδιασμού καταστολής και λεηλασίας του κατειλημμένου εδάφους των Προσφυγικών, με πρόφαση την τότε ανάπλαση στα πλαίσια των ολυμπιακών αγώνων του 2004, οι προσπάθειες άλωσης της γειτονιάς δεν έχουν σταματήσει. Οι κύριοι σταθμοί της επιχείρησης ενάντια στα Προσφυγικά είναι κατά χρονική σειρά:

2012: οπότε και επανέρχονται οι σχεδιασμοί του 2004 για ανάπλαση της γειτονιάς και χρησιμοποίησή της για διάφορους φορείς και σκοπούς. Η Συ.Κα.Προ. απαντώντας σε αυτές τις εξελίξεις έκανε το πρώτο οργανωτικό και πολιτικό άνοιγμα μέσα στην γειτονιά και δημόσια για την συγκρότηση ενός πλάνου υπεράσπισης της γειτονιάς μέσα από την ενίσχυση της οργανωτικά, πολιτικά, υλικά με δράσεις προπαγάνδισης και την διοργάνωση πορείας στην περιοχή των Αμπελοκήπων, η οποία κατέληξε στην γειτονιά.1

2014: έρχεται η 2η κλήση η οποία ανακινεί το ζήτημα με την μεταφορά των Προσφυγικών από την Κ.Ε.Δ. στο ΤΑΥΠΕΔ. Η Συ.Κα.Προ. καλεί εκ νέου δημόσιο κάλεσμα αλληλεγγύης και συγκρότησης ενός σώματος εμπλοκής και ενίσχυσης της γειτονιάς, των δομών, των υποδομών και των λειτουργιών της, με αποτέλεσμα την σύσταση της Α.Σ.Α.Κ.Α., ενός ανοιχτού σχήματος το οποίο επιχείρησε να εμπλέξει και να συνοργανώσει αλληλέγγυους/ες, συλλογικότητες και άτομα μέσα στην γειτονιά. Ο κύκλος της έκλεισε το 2016 με απόφαση της γενικής απολογιστικής της Συνέλευσης και της Κοινότητας των Προσφυγικών για την περίοδο 2014-16.

2016: Η 3η επιθετική κίνηση έρχεται το 2016 με την μεταφορά των Προσφυγικών από το ΚΕΔ στην Περιφέρεια Ατ. και την, σχεδόν, ταυτόχρονη, μεταφορά της δίκης της χρυσής αυγής, από την ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού, στο Εφετείο Αθηνών, η οποία διαρκεί ως σήμερα. «Η Συ.Κα.Προ. ήδη από τις πρώτες μέρες κίνησε διαδικασίες ενημέρωσης εντός της γειτονιάς και δημόσια. Κάλεσε μαζική σε προσέλευση συνέλευση γειτονιάς, όπου επιβεβαιώθηκε η κοινή αντίληψη για τις αρνητικές συνέπειες του σχεδιασμού. Συμφωνήθηκε η συλλογική οργάνωση της περιφρούρησης και της πολιτικής και τεχνικής υπεράσπισης της κατειλημμένης γειτονιάς των Προσφυγικών από τους φασίστες και την καταστολή». «…Η επιχείρηση εισβολής πραγματοποιήθηκε το πρωί της 31ης Οκτώβρη...». και «…Το αποτέλεσμα της διήμερης αντιπαράθεσης στις 31/10 & 1/11/2016 ήταν η κρατική καταστολή και η φασιστική συμμορία της χ.α. να υποστούν συντριπτική ήττα μέσα στα Προσφυγικά».

Στο Σήμερα…

Πριν ακόμη τελειώσει η δίκη έρχεται το τελευταίο χτύπημα, το οποίο όπως όλα δείχνουν θα είναι και το πιο σοβαρό, γιατί αυτή τη φορά το κράτος έχει αποφασίσει να προχωρήσει σε παρέμβαση στα κτίρια απειλώντας ευθέως την παραμονή των κατοίκων-καταληψιών, οι οποίοι αποτελούν και το μεγαλύτερο μέρος της γειτονιάς, αλλά ακόμη περισσότερο την επιβίωση της κοινότητας αγώνα των Προσφυγικών.

Η «ιδιοκτησία» των καταλήψεων των Προσφυγικών, στην ουσία, έχει περάσει σταδιακά από τα χέρια της Κ.Ε.Δ. στο ΤΑΥΠΕΔ και από εκεί στην Περιφέρεια Αττικής, όπου και βρίσκεται σήμερα. Παράλληλα έχουν κινητοποιηθεί ένας μεγάλος αριθμός φορέων, από πολιτιστικούς συλλόγους, το νοσοκομείο Αγ. Σάββας, θεσμικοί φορείς κ.α..

Μέχρι να φτάσουμε στο σήμερα, όπου η κυβέρνηση Σύ.Ρι.Ζα.,, μέσω της Ανάπλασης Α.Ε. (Μπελαβίλας-Φλαμπουράρης κ σια) και της Περιφερειάρχη Δούρου, συγκροτώντας ένα μέτωπο από «αριστερούς εξευγενιστές», κρατικοδίαιτους παραγοντίσκους, λαμόγια της διανόησης και κάθε λογής άλλο φιλελεύθερο αντιδραστικό στοιχείο, επιχειρούν να κεφαλαιοποιήσουν την εργασία και των κόπο των αγωνιστών, με τον μόνο τρόπο που γνωρίζουν οι καπιταλιστές. Με την λεηλασία της υπεραξίας των καταπιεσμένων. Όπως δήλωσε σε συνέντευξή του ο κ. Ρίζος στον ραδιοσταθμό Στο Κόκκινο, στέλνοντας παράλληλα μήνυμα στην κατειλημμένη γειτονιά των Προσφυγικών: «Μετά την ανάπλαση… «…οι πολιτικοί λόγοι δεν θα υφίστανται, εφόσον τα κτίρια δεν κινδυνεύουν πια με κατεδάφιση ή εκποίηση» και συνεχίζει… «…το κομμάτι της στέγασης είναι κάτι που θα το δούμε».

Εκτός, όμως, από τις κατά μέτωπο προσπάθειες από την πλευρά του κράτους, εφαρμόστηκαν και άλλες στρατηγικές τακτικές ισοπέδωσης ενός εδάφους αγώνα. Έτσι λοιπόν, μετά τις προσπάθειες απαλλοτρίωσης και κατεδάφισης της γειτονιάς, ακολούθησε η σκοπούμενη υποβάθμιση και η κάλυψη του κενού χώρου από μικροσυμμορίες που με την κάλυψη της ΓΑΔΑ αποτέλεσαν εστίες διακίνησης σκληρών ναρκωτικών στο κέντρο της Αθήνας και τα Εξάρχεια. Σε ένα μεγάλο βαθμό η πιάτσα σίσα της Τοσίτσα είχε ως ένα από τα κέντρα της σπίτι στη γειτονιά των Προσφυγικών. Μετά την εκδίωξη των ναρκεμπόρων το 2013, σήμερα στεγάζεται στον ίδιο σπίτι ο χώρος της συνέλευσης και της συλλογικής κουζίνας της κοινότητας των Προσφυγικών. Μαζί τους δέχθηκε και ένα ισχυρό πλήγμα το δίκτυο διακίνησης σκληρών ναρκωτικών στο κέντρο της Αθήνας και ιδιαίτερα στα εδάφη του κοινωνικού αγώνα, όπως τα Εξάρχεια.

Την ίδια αδιαπραγμάτευτη στάση κράτησε η Συ.ΚαΠρο. απέναντι σε όλες τις σοβαρές αντικοινωνικές περιπτώσεις, όποτε αυτές εκτέθηκαν ανοιχτά και οι οποίες κατά περίεργο τρόπο, κάθε φορά, είτε επρόκειτο για εκμετάλλευση ανθρώπων, σπιτιών ή πώλησης ποσοτήτων ουσιών, ειχαν την κάλυψη των υπηρεσιών ασφαλείας της αστυνομίας.

Οι κρατικοί και κυβερνητικοί σχεδιασμοί και το πρόταγμα αντίστασης και υπεράσπισης της Κατειλημμένης γειτονιάς των Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας από την καταστολή και την λεηλασία.

Οι καταλήψεις και οι αυτοοργανωμένοι χώροι βρίσκονται διαρκώς στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής. Αποτελούν μια πρακτική αγώνα που απαντά στα βαθιά προβλήματα μιας κοινωνίας, που η συντριπτική της πλειοψηφία βαρύνεται από την οικονομική κρίση και την φτώχεια, σε βαθμό που σπίτια ζουν χωρίς ρεύμα και με τον κίνδυνο έξωσης και οι εργαζόμενοι, ντόπιοι και μετανάστες, δουλεύουν με όρους σκληρής εκμετάλλευσης. Πιο ειδικά για καταλήψεις όπως τα Προσφυγικά που φιλοξενούν μεγάλο αριθμό μεταναστών και προσφύγων, οι απαντήσεις στα παραπάνω ζητήματα έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τα οικονομικά πρότζεκτ των ΜΚΟ, που είναι θεσμικά επιφορτισμένες να διαχειρίζονται και να προετοιμάζουν τα κύματα προσφύγων και μεταναστών για την ένταξή τους στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες της β. Ευρώπης. Ταυτόχρονα, οι χώροι των καταλήψεων προσφέρονται για την ανάπτυξη ριζοσπαστικής δράσης και πολιτικής ατομικής και συλλογικής ζύμωσης, αποτελώντας αγκάθι για τα σχέδια των συστημικών και κρατικών μηχανισμών.

Με την έναρξη του 2019 οι κρατικοί μηχανισμοί έχουν προγραμματίσει την πραγμάτωση του σχεδιασμού εισβολής στα προσφυγικά με πολιτιστικό και ανθρωπιστικό μανδύα. Την δημοπράτηση του έργου σε ανάδοχη εταιρία το αμέσως επόμενο διάστημα θα ακολουθήσει η ανακαίνιση του 1ου μπλοκ επί της Αλεξάνδρας όπου σήμερα κατοικούν κυρίως πολ. Πρόσφυγες, μετανάστες και άνθρωποι της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Η επέμβαση, σύμφωνα με τις δημόσιες ανακοινώσεις θα εκκινήσει μέσα στο καλοκαίρι, όποτε, όχι τυχαία, λείπει μεγάλο μέρος του κόσμου τις Αθήνας και το κίνημα βρίσκεται σε καλοκαιρινές διακοπές. Με πρόσχημα την ανάπλαση και την εικαστική παρέμβαση στήνεται σταδιακά η επιχείρηση αστυνομικής εισβολής και εκκένωσης του 1ου μπλοκ και η επέκταση της επίθεσης εντός της γειτονιάς με μαζικές ή στοχευμένες εξώσεις και ποινικές διώξεις.

Η μιντιακή προπαγάνδα σε διαπλοκή με τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης ΖΥΡΙΖΑ εφαρμόζει ξανα την τακτική της μαύρης προπαγάνδας ενάντια στις καταλήψεις και τους απελευθερωμένους χώρους, παράλληλα με στοχευμένες επιχειρήσεις στα εξάρχεια, εκκενώνοντας χώρους στέγασης μεταναστών. Παρουσιάζει τους κατειλημμένους χώρους ως «κέντρα ανομίας» και «εστίες αντικοινωνικότητας», ώστε στο άμεσο μέλλον, οι επιχειρούμενες εισβολές να παρουσιάζονται στο δημόσιο πεδίο ως «κοινωνικές» νίκες. Στην πραγματικότητα εφαρμόζει την ίδια στρατηγική με τους Σαμαρά-Δένδια απέναντι στις καταλήψεις, απλά σε μια πιο «εναλλακτική» μορφή.

Την ίδια στιγμή γίνονται προτάσεις και επιχειρείται να βρεθεί γέφυρα επικοινωνίας με ήδη καταληψίες, ώστε να ξεπουλήσουν τις καταλήψεις τους στο κράτος, αποδεχόμενοι το πλαίσιο της κοινωνικής κατοικίας ή την χρησικτησία, δημιουργώντας ένα εσωτερικό μέτωπο αντίδρασης και ξεπουλήματος εντός της γειτονιάς.

Είναι γεγονός ότι η απώλεια του 1ου αυτού μπλοκ θα προκαλέσει ένα ντόμινο ανακατατάξεων μέσα στην γειτονιά και στοχεύει αφενός στην απόκτηση πόστων, υπό τον έλεγχο του κράτους, τα οποία θα διασπάσουν την ενιαία συλλογική οικονομία σε βασικούς πόρους επιβίωσης (νερό, ρεύμα κ.α.) και την κοινή άμυνα στην καπιταλιστική επέλαση. Αφετέρου θα επιχειρήσουν να διασπάσουν την ίδια την ενότητα της γειτονιάς με την υπερσυσσώρευση εκτοπισμένων καταληψιών, οι οποίοι θα υπάρξει ανάγκη να συνωστιστούν στην υπόλοιπη γειτονιά. Και ο κοινωνικός κανιβαλισμός αρχίζει… για το ποιος έχει περισσότερη ανάγκη στέγασης, ποιος δεν συμμετείχε στην κοινή αντίσταση, ποιος ξεπουλήθηκε, ποιος στο τέλος είναι ο πιο οικείος…

Η κατάσταση αυτή θα έχει ως συνέπεια την παράδοση της γειτονιάς των Προσφυγικών στα χέρια του κράτους και του καπιταλισμού και την σταδιακή λεηλασία και καταστολή της γειτονιάς, ώστε με τον χρόνο να μην μείνει τίποτα στα χέρια του κόσμου του αγώνα, με την οριστική ένταξη των Προσφυγικών μέσα στον πολεοδομικό σχεδιασμό του κέντρου της Μητρόπολης. Εάν δεν συγκροτηθεί ένα ισχυρό μέτωπο αλληλεγγύης, το ελληνικό κράτος θα επιτύχει, με τα χέρια των εγγονών των ανταρτών, την κατάκτηση του τελευταίου κάστρου αγώνα της ΕΑΜικής αντίστασης στην Αθήνα, αυτού των Προσφυγικών, για να το μετατρέψει σε μαυσωλείο της συλλογικής ήττας του ελλαδικού ριζοσπαστικού κινήματος.

Το Προταγμα της Κοινότητας των Προσφυγικών

Η γειτονιά των Προσφυγικών, κατειλημμένη από φτωχούς και καταπιεσμένους ανθρώπους αποτελεί μια υπαρκτή απάντηση στις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες. Η ύπαρξη και ο χαρακτήρας τους ως μια κοινότητα αγώνα αποτελεί επίσης μια πρόταση για τις καταλήψεις, ως τμήμα ενός οριζόντιου και αυτοοργανωμένου κινήματος, που αναπτύσονται με όρους εξελικτικούς και συντονισμού των επιμέρους κομματιών τους

Αξίζει να σημειωθεί το παράδειγμα των προσφυγικών της υπεράσπισης των Προσφυγικών τον Οκτώβριο του 2016. Το διάστημα πριν την εισβολή, αγωνιστές αναρχικοί από την κοινότητα των προσφυγικών συμμετείχαν σε αντικατασταλτικούς αγώνες της νεολαίας και δούλεψαν, στο μέτρο του δυνατού, με άλλες κοινότητες. Η παρακαταθήκη της κοινής εργασίας και αλληλεγγύης, ήταν που έδωσε μεγαλύτερη ισχύ στην υπεράσπιση των προσφυγικών από την εισβολή της αστυνομίας και των νεοναζί της Χ. Α.. Οι ίδιοι αγωνιστικοί δεσμοί μέσα στους οποίους βρέθηκε τμήμα της κοινότητας των προσφυγικών, έδωσε την ορμή σε συντρόφους της κοινότητας να στηρίξουν τις κινητοποιήσεις του πολυτεχνείου του 2016 και την υπεράσπιση της γειτονιάς των Εξαρχείων τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου απο την αστυνομική πολιορκία της γειτονιάς και το καθεστώς ελέγχου.

Για να μην δημιουργηθούν παρεξηγήσεις, η Συ.Κα.Προ δεν επιχειρεί να παρουσιάσει ότι είχε και έχει την αρτιότερη θέση, ούτε να διαστρεβλώσει τις σημερινές συνθήκες, δίνοντας την εντύπωση πως όλα είναι εύκολα και βαίνουν καλώς. Υπάρχουν σοβαρές πολιτικές και οργανωτικές αδυναμίες εντός της γειτονιάς, άσχετα με το αν αυτές είναι συνδεδεμένες με τις αδυναμίες του κινήματος συνολικότερα ή όχι. Οι συνθήκες δεν είναι εξιδανικευμένες, ούτε βρισκόμαστε 1 βήμα πριν την επανάσταση. Ωστόσο, η κατοχύρωση του υπαρκτού εδάφους των καταλήψεων και η δημιουργία νέων μπορεί να γίνει κομμάτι προοπτικά της αλλαγής των κοινωνικών/οικονομικών/πολιτικών συνθηκών.

Σήμερα, που οι συνθήκες διαβίωσης και αγωνιστικής οργάνωσης βρίσκονται σε χαμηλά επίπεδα, χρειάζονται απαντήσεις με προοπτική. Οι νεολαία, οι γυναίκες και όλοι οι βαλλόμενοι από το σύστημα είναι εν’ δυνάμει βασικός παράγοντας αυτής της προοπτικής. Οι νέοι που δεν εγκατέλειψαν τους τόπους τους και η όποια αλλαγή σε ευρύτερο επίπεδο δεν μπορεί να συντελεστεί χωρίς αυτούς. Οι γυναίκες, που ιστορικά έχουν παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη της κοινοτικής ζωής και έχουν αποδείξει πως μπορούν να ταχθούν εξίσου με ισχυρούς όρους δέσμευσης στους αγώνες. Κινήματα και χώροι χωρίς νεολαία, χωρίς την ισότιμη συμμετοχή των συντροφισσών, χωρίς να μπορούν να δώσουν χώρο στην πρωτοβουλία των αγωνιζόμενων είναι καταδικασμένα στην περιχαράκωση και τον αφανισμό ή ακόμα χειρότερα την αναπαραγωγή του γερασμένου κόσμου του κράτους και της πατριαρχίας.

Είναι ανάγκη να ξεκαθαρίσουμε εξαρχής την θέση μας:

Η επιτυχημένη προστασία των Προσφυγικών από μια ολομέτωπη επιχείρηση καταστολής δεν αποτελεί ούτε αρμοδιότητα, ούτε ευθύνη συνολικά της Συ.Κα.Προ. και των συλλογικοποιήσεων ή οργανώσεων που ενυπάρχουν εντός της Κοινότητας των Προσφυγικών. Ακριβώς για τον λόγο αυτό στα τέλη Ιανουαρίου η Συ.Κα.Προ. ολοκλήρωσε την απολογιστική της διαδικασία για το τελευταίο 9μηνο, επιβεβαίωσε την ενότητα της κοινότητας αγώνα, απέναντι στην επιχείρηση καταστολής και λεηλασίας των Προσφυγικών και οργάνωσε το νέο πλαίσιο αναδιοργάνωσης δομών και υποδομών, καθώς και τον σχεδιασμό αντιμετώπισης της επερχόμενης απειλής.

Για τον ίδιο πάλι λόγο καλούμε σε ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στην Κατειλημενη γειτονιά των Προσφυγικών και όχι μόνο για την στήριξη της κοινότητας και της Συνέλευσης εντός της. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο επισπεύσαμε και το άνοιγμα της λειτουργίας της κοινοτικής δομής συλλογικού καφενείου, ως δημόσιου κοινωνικού χώρου επικοινωνίας και συνεύρεσης ανθρώπων εντός και εκτός της γειτονιάς.

Γιατί, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα και με βάση την ανάλυσή μας, πέραν των ειδικών κατασταλτικών κινήσεων τις οποίες μπορεί να επιχειρήσουν οι μηχανισμοί εναντίων συγκεκριμένων αγωνιστών, της τρομοκράτησης της γειτονιάς και την απόπειρα δωροδοκίας μέρους της, η σύγκρουση για την κυριότητα των Προσφυγικών θα είναι μια πολιτική μάχη, από κάθε άποψη. Πολιτική στην ιδεολογική, στην τακτική, στην νοηματική αντιπαράθεση μεταξύ του κόσμου της κυριαρχίας και του κόσμου της ελευθερίας.

Με βάση τα παραπάνω, θεωρούμε ότι όχι μόνο είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε την οργανωμένη επίθεση εναντίον μας, αλλά ακόμη περισσότερο, δίνεται στην κοινότητα αγώνα των Προσφυγικών και στο ριζοσπαστικό κίνημα ευρύτερα να κατορθώσει μια κεντρικής σημασίας πολιτική νίκη απέναντι στην αριστερή και δεξιά αντίδραση, η οποία μπορεί να ανοίξει προοπτικές ανασυγκρότησης και ξεβαλτώματος του κοινωνικού, ταξικού και μαζικού ριζοσπαστικού κινήματος.

Έτσι, αντιλαμβανόμαστε με όρους διακυβεύματος και επίδικου ότι:

Η επιβίωση ή όχι των Προσφυγικών από την επερχόμενη επίθεση ως κοινότητα αγώνα θα ορίσει στο σύνολό τους σχεδιασμούς αστικής ανάπλασης του κέντρου της Αθήνας και του ριζοσπαστικού εδαφικοποιημένου κινήματος. Όπως επίσης θα ορίσει σε σχετικό βαθμό τους όρους της αντιπαράθεσης του κόσμου του αγώνα με την καταστολή για την επόμενη περίοδο. Για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι αναγκαία η πολιτική στήριξη στον αγώνα της κατειλημμένης γειτονιάς των Προσφυγικών ως μια πολιτικά αυτόνομη, αυτοοργανωμένη κοινότητα και η πολιτική πίεση με κάθε φρόνημο μέσο της κυβέρνησης και κάθε άλλου συνεργού στο πολιτικό έγκλημα της λεηλασίας των Προσφυγικών.

Παράλληλα είναι καίριας σημασίας η ενίσχυση της δυναμικής της γειτονιάς σε κάθε πτυχή της, ώστε να είναι έτοιμη:

1. Να υπερασπιστεί την γειτονιά από εισβολή της καταστολής και εκκένωση καταλήψεων.

2. Να δηλωθεί από την ίδια μέρα μαζικά ότι η Κατειλημμένη Γειτονιά των Προσφυγικών θα παραμείνει αυτόνομη και ελεύθερη να συνεχίσει να υπερασπίζεται ζωντανά και στην πράξη την αγωνιστική παρακαταθήκη που της παρέδωσαν οι προκάτοχοί τους, αγωνιστές και αντιφασίστες πολιτοφύλακες.

Όριο και κόκκινη γραμμή άμυνας είναι α) η οποιαδήποτε προσπάθεια εισβολής σε καταλήψεις και β) η κάθε είδους πολιορκία και τρομοκρατία εντός και εκτός της γειτονιάς, μέχρι το τέλος των εργασιών και την αποχώρηση των εργατών.

Η επιτυχημένη προστασία της κατειλημμένης γειτονιάς των Προσφυγικών από την καταστολή και τη λεηλασία αποτελεί στο σύνολό της ευθύνη του οργανωμένου κινήματος και όλου του κόσμου του αγώνα. Σε κάθε άλλη περίπτωση οι σύντροφοι της Συ.Κα.Προ. θα αναλάβουν την ευθύνη της υπεράσπισης κρατώντας τις θέσεις τους.

Λινκ απολογιστικής και άλλων κειμένων

https://athens.indymedia.org/post/1569872/

https://athens.indymedia.org/post/1585334/

https://athens.indymedia.org/post/1594213/

https://athens.indymedia.org/post/1564757/

https://athens.indymedia.org/post/1571866/

https://athens.indymedia.org/post/1591166/

https://athens.indymedia.org/post/1589503/

Η Αντίσταση είναι Ζωή

 

Αμπελόκηποι-Αθήνα

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών

 

Εβδομαδιαίο Πρόγραμμα της Κοινότητας και της Συνέλευσης Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας

Δευτέρα: 4.00-10.00 Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (Στέκι κοινότητας Κουζή & Τριχωνίδος)

Τρίτη: 1.00-3.00 Μάθημα ελληνικών (Στέκι κοινότητας Κουζή & Τριχωνίδος)

Τετάρτη: 7.00-3.00: Συλλογικοί Φούρνοι (Δομή Συλλογικών Φούρνων (Κορωνίας) & 3.00-5.00 Συλλογικό Σκίπινγκ

Πέμπτη: 11.00-16.00 Συλλογικό Καφενείο

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ & ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ

ΤΡΙΤΗ ΜΑΪΟΥ

7.00μ.μ

ΕΜΠ (κτίριο Γκίνη)

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License