Ανοιχτή συζήτηση της Κατάληψης Μπουμπουλίνας με τους γείτονές μας [Κείμενο]

Ως ανοιχτή δομή και κοινότητα, που αποσκοπεί στο δυνάμωμα και εξέλιξη της αυτοοργάνωσης της καθημερινότητάς μας και των κοινών μας αγώνων, καλούμε όλους τους κατοίκους αυτής της γειτονιάς και πιο πέρα, να κάνουμε μαζί τα οράματά μας πραγματικότητα. Τελικά, ο καθένας και η καθεμία αναλαμβάνει την ευθύνη του να σταθεί με το μέρος της κοινότητας και της ελεύθερης αυτο-οργάνωσης ή με το μέρος του φασισμού και της καταστολής.

Ζούμε σε καιρό πολέμου. Τρόμος, φτώχεια, πολιτική και οικονομική βία, αυτές οι συνέπειες. Με το κλείσιμο των συνόρων, τον διωγμό και τη σφαγή στα σύνορα, με τον μαζικό εγκλεισμό και απομόνωση σε στρατόπεδα συγκέντρωσης χωρίς προοπτική ελευθερίας, η Ευρώπη διεξάγει έναν πόλεμο εναντίον των μεταναστών.

Από τον Φεβρουάριο (2019) έχει ξεκινήσει μια μαζική επιχείρηση εκκένωσης καταλήψεων, με την μεταναστευτική κατάληψη Αραχώβης 44 στα Εξάρχεια να είναι η πρώτη που χτυπήθηκε. Στις 11/4 στις 6 το πρωΐ, ένας στρατός από μπάτσους επιτίθεται στις στεγαστικές καταλήψεις Azadi και New Babylon, απ' όπου 120 άνθρωποι συνελήφθησαν. Ακριβώς μια βδομάδα μετά γίνεται άλλη μια επιχείρηση εναντίον της μεταναστευτικής κατάληψης Clandestina και της αναρχοφεμινιστικής κατάληψης Cyclopi.

Κατά την επιχείρηση, η αστυνομία εισέβαλε βίαια στα σπίτια των ανθρώπων το ξημέρωμα, σπάζοντας πόρτες και μπαίνοντας στα δωμάτια με όπλα στα χέρια. Αφότου συνέλαβε τους κατοίκους, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, που έκλαιγαν τρομοκρατημένα, και τους εκτόπισε σε αστυνομικά τμήματα και φυλακές, η αστυνομία προχώρησε σε νέα είσοδο στα δωμάτιά τους, εξευτελίζοντάς τους ακόμα περισσότερο, κάνοντας άνω κάτω τα υπάρχοντά τους. Καθώς ανακαταλάβαμε το έδαφος της κατάληψης της Μπουμπουλίνας και ακυρώσαμε τις πράξεις του κράτους, βρήκαμε τα σπίτια των ανθρώπων κατεστραμμένα και τα υπάρχοντά τους ποδοπατημένα στο πάτωμα, παντού μες στο κτίριο. Το κράτος άφησε τους πρώην κατοίκους όχι μόνο άστεγους, αλλά και χωρίς τίποτα από τα υπάρχοντά τους, τα χαρτιά τους και τα ελάχιστα χρήματά τους. Η συγκεντρωτική κρατική διαχείριση ενός υλικού κόσμου ξεγυμνωμένου από ζωή, αποκαλύπτει τη βαρβαρότητα του κράτους, μέσα από τον απανθρωπισμό που οι καταληψίες βίωσαν με τον βίαιο εκτοπισμό τους και την αφαίρεση των υπάρχοντών τους. Η απόσπαση των ανθρώπων από τις χωροχρονικές και υλικές αναφορές τους, με άλλα λόγια η απογυμνωμένη ζωή, είναι ο τρόπος με τον οποίο ο χειρισμός της ζωής σαν οικονομικό και λογιστικό ζήτημα, επιβάλεται στους καταπιεσμένους. Καθώς το κράτος, στα εργοστάσια της βιοπολιτικής παγώνει κάθε εγγενή κοινωνική ζωτικότητα, η πραγματικότητα της απελευθέρωσης ξεκινά από το βίωμα μιας απογυμνωμένης ζωής που θέτει την κοινή προοπτική υλοποίησης των οραμάτων απελευθέρωσης.

Η συνεχής καταστολή των καταλήψεων, δηλαδή το κλείσιμο αυτο-οργανωμένων δομών, ο εκτοπισμός ταν κατοίκων μακρυά από τις γειτονιές σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, είναι κομμάτι αυτού του πολέμου.

Οι επιχειρήσεις ενάντια στις καταλήψεις συνοδεύτηκαν και από επιχειρήσεις σε σπίτια όπου ήταν γνωστά στους μπάτσους ως κέντρα ναρκεμπορίου, έτσι ώστε το κράτος να νομιμοποιήσει τις εκκενώσεις, ως κομμάτι του ‘πολέμου ενάντια στα ναρκωτικά’. Αυτό δεν είναι καινούργια πρακτική. Πάντα το κράτος έσπρωχνε τα ναρκωτικά σε φτωχειές γειτονιές, ειδικότερα όπου τα ριζοσπαστικά κινήματα της κοινωνικής βάσης είναι πιο ζωντανά, αφενός για να ελέγξει αυτές τις περιοχές, και αφετέρου για να δικαιολογεί τον πόλεμο που διεξάγει ενάντια στους καταπιεσμένους.

Η εγκληματοποίηση των μεταναστών είναι σκόπιμη κρατική πρακτική, με το να κρατάει τους μετανάστες σε παράνομο και υποτελές καθεστώς. Αυτό εκφράζει ακέραια την στροφή της Ευρώπης προς τον φασισμό. Η καταστολή αυτή είναι μέρος της κρατικής τρομοκρατίας ενάντια στους αγώνες και την αυτοοργάνωση των καταπιεσμένων. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται οι πολεμικές ανακοινώσεις όλων των πρόσφατων κυβερνήσεων, διεξιών και αριστερών, για τις καταλήψεις, που διαμηνύουν ότι ‘θα σας αφαιρέσουμε όλο το έδαφός σας’.

Στον πυρήνα της καταστολής των μεταναστευτικών καταλήψεων, βρίσεκται η σκοπιμότητα της απομόνωσης και του διαχωρισμού των μετανασταών από τους ντόπιους, η αποκοπή τους από τοπικούς ριζοσπαστικούς αγώνες και η αποτροπή της κοινής οργάνωσης των προλετάριων. Διότι η κοινή οργάνωση των καταπιεσμένων είναι απειλή για την εξουσία. Και γι’αυτό το λόγο, η απόφασή μας να ανακαταλάβουμε το χαμένο έδαφος της Μπουμπουλίανς 42, είναι η απάντηση που όλοι μαζί, ντόπιοι και μετανάστες, πρέπει να δώσουμε απέναντι στη βία της καταστολής, ώστε να στεγάσουμε τον κοινό αγώνα μας για μια ελεύθερη ζωή.

Εδώ σε αυτό το σπίτι, έχουμε ήδη ξεκινήσει να χτίζουμε μια νέα κοινότητα. Εμείς, μετανάστες, καταληψίες και διεθνιστές σύντροφοι, συγκεντρωθήκαμε μετά το τελευταίο κύμα καταστολής των καταλήψεων στη γειτονιά των Εξαρχείων, με σκοπό να οργανωουμε την αντίσταση στην κρατική καταστολή. Ως απάντηση στις άμεσες ανάγκες για στέγαση, πήραμε την πρωτοβουλία να καταλάβουμε το κτίριο Γκίνη στο Πολυτεχνείο. Ο σκοπός μας είναι να χτίσουμε κοινότητα, ως μια συνοργάνωση ενός ετερογενούς υποκειμένου, που αντανακλά την ποικιλομορφία των πρακτικών μας τόσο στον αγώνα μες στη γειτονιά όσο και σε άλλους αγώνες. Αυτή η κοινότητα βασίζεται στη κοινή συμφωνία αγώνα, ως καταπιεσμένοι, ενάντια στο κράτος, ενάντια στην εκμετάλλευση, και ενάντια στην μαφίόζικη οργάνωση και τον έλεγχο που ασκεί, ο οποίος συμπληρώνει τις πολιτικές διαχωρισμού, όλων των άλλων κρατικών παραγόντων. Η δέσμευση στη οριζοντιότητα και την αμοιβαιότητα στοχεύει στον πυρήνα των εξουσιαστικών και πατριαρχικών δομών που θεμελιώνουν τη λειτουργία του κράτους και των μαφιών του. Εδώ, σκοπεύουμε να στεγάσουμε τους κοινούς μας αγώνες, αλλά και μια πληθώρα δομών, ανοιχτών στη γειτονιά και το κίνημα: σχολείο για γλώσσες και διεξότητες, την αυτο-οργάνωση των γυναικών, την αυτο-διαχείριση της τροφής και άλλα.

Σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε ένα χώρο για το μοίρασμα και ανταλλαγή μέσα από τους διαφορετικούς πολιτισμούς και τις διαφορετικές γλώσσες. Ένα χώρο για την άμυνα και την υπεράσπιση των καταπιεσμένων: μεταναστών, προλετάριων, γυναικών, και για την ελευθερία από την σεξουαλική και φυλετική καταπίεση. Αγωνιζόμαστε ενάντια στον ρατσισμό, τον σεξισμό, την πατριαρχία, την κουλτούρα βιασμού, και τις μπίζνες των μαφιών και των ΜΚΟ που κερδοσκοπούν από την συνθήκη αδυναμίας των μεταναστών.

Ως ανοιχτή δομή και κοινότητα, που αποσκοπεί στο δυνάμωμα και εξέλιξη της αυτοοργάνωσης της καθημερινότητάς μας και των κοινών μας αγώνων, καλούμε όλους τους κατοίκους αυτής της γειτονιάς και πιο πέρα, να κάνουμε μαζί τα οράματά μας πραγματικότητα. Τελικά, ο καθένας και η καθεμία αναλαμβάνει την ευθύνη του να σταθεί με το μέρος της κοινότητας και της ελεύθερης αυτο-οργάνωσης ή με το μέρος του φασισμού και της καταστολής.

Ανοιχτή συζήτηση

της Κατάληψης Μπουμπουλίνας με τους γείτονές μας
+ Ελεύθερο φαΐ

Σάββατο 11 Μάη 7.30 μμ

Μπουμπουλίνα & Μετσόβου

Αυτοοργανωμένη Κοινότητα Καταληψιών, Μεταναστών/τριών

και Διεθνιστών Συντροφισσών/ων

Αρχεία:

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License