2 μέρες αλβανικού σινεμά

Διαλέγουμε ταινίες που μας αρέσουν και τις βλέπουμε μαζί στις πλατείες. Εκεί γνωρίζουμε ο ένας την άλλη, μιλώντας σε όποια γλώσσα επιθυμούμε. Μιλάμε για τα βιώματά μας και υπερασπιζόμαστε τον δημόσιο χώρο με τον τρόπο μας. Αυτοοργανωμένα, ενάντια σε κάθε εξουσία, αντιφασιστικά. Zgjedhim filma që na pëlqejnë dhe i shohim të gjithë bashkë në sheshe. Atu njohim njëra-tjetrin duke folur në çdo gjuhë që dëshërojmë. Flasim për përjetimet tona dhe mbrojmë hapësirën publike në mënyrën tonë. Të vetë-organizuar, kundër fashizmit dhe çdo autoriteti.

post image

Το αντιεξουσιαστικό βαλκανικό blog Οur baba doesn’t say fairytales, στα πλαίσια των προβολών ανατολικοευρωπαϊκού κινηματογράφου που πραγματοποιεί κάθε τόσο, διοργανώνει από κοινού με την ομάδα Rrugaçë të pabindur δύο προβολές αλβανικού σινεμά, την Παρασκευή 19 Ιουλίου στην Πλατεία Παπανικολάου στο Αιγάλεω και την Παρασκευή 26 Ιουλίου στην Πλατεία Κυψέλης.

Οι ταινίες που θα προβληθούν είναι οι εξής:

Παρασκευή 19/7 21:00

Përrallë nga e kaluara (1987, Dhimiter Anagnosti)

(Πλατεία Παπανικολάου, Αιγάλεω)

Σάββατο 26/7 21:00

Parullat (2001, Gjergj Xhuvani)

(Πλατεία Κυψέλης)

Οι Rrugaçë të pabindur είναι μια ομάδα μεταναστών από την Αλβανία που κατοικούν στην Αθήνα και πριν κάποιους μήνες, μαζί με τη συλλογικότητα Takim, εξέδωσαν την δίγλωσση (ελληνικά – αλβανικά) μπροσούρα Αχάριστοι: Η μετανάστευση ως έγκλημα, το έγκλημα ως αντίσταση.

Δύο λόγια για την μπροσούρα από τους ίδιους:

«Έχω περάσει δυο φορές τα σύνορα με τα πόδια. Αυτοί που ήταν χειρότεροι όταν σε πιάνανε ήταν οι στρατιώτες. Σε βασανίζανε με διάφορους τρόπους. Βάζανε την κάννη του όπλου τους στη φωτιά, την πυρώνανε και ύστερα την μπήγανε στο σώμα. Έτσι είχαν κάνει και σε ένα παιδί πριν τον απελάσουν. Δεν ξέχασε όμως. Μετά από καιρό έκανε ξανά το ταξίδι για Ελλάδα και κατάφερε να εγκατασταθεί στην πόλη Χ. Εκεί μια μέρα είδε στο δρόμο μια γνώριμη φάτσα. Αφού βεβαιώθηκε ότι ήταν ένας από τους στρατιώτες που τον είχαν βασανίσει πήρε εκδίκηση.»…

«..Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι δεν γράφουμε μία μπροσούρα για το έγκλημα. Γράφουμε μια μπροσούρα για τους μετανάστες και τις μετανάστριες, πως βίωσαν την εγκληματοποίηση, πως αυτή χρησιμοποιήθηκε από την κυριαρχία, αλλά και πως αντιστράφηκε η χρήση αυτή από ενεργά υποκείμενα που, όποτε μπόρεσαν, επέστρεψαν λίγη από τη βία που ζούσαν καθημερινά… …Θεωρούμε ότι το έγκλημα, όπως και κάθε μορφή κοινωνικής πρακτικής, και άρα και αντίστασης, δεν έχει καθαρές μορφές και ούτε έχει νόημα να ψάχνει κανείς για τέτοιες. Δεν μας ενδιαφέρει ούτε να εκθειάσουμε ούτε να δαιμονοποιήσουμε το έγκλημα. Πιστεύουμε ότι το έγκλημα μπορεί την ίδια στιγμή να είναι πράξη αντίστασης σε μία μορφή καταπίεσης και να αναπαράγει μία άλλη μορφή καταπίεσης. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να αναδείξουμε το πρώτο.

Αυτό όμως που κυρίως μας ενδιαφέρει, που βρίσκεται στον πυρήνα αυτής της έκδοσης, είναι το να γίνει κατανοητό ότι μέσα από διαφορετικές συνθήκες διαβίωσης γεννιούνται διαφορετικές μορφές αντίστασης…Είναι το να συμβάλλουμε στο χτίσιμο σχέσεων ισοτιμίας και αλληλοσεβασμού ανάμεσα σε ντόπιους και ξένους εντός και εκτός του ανταγωνιστικού κινήματος.»

Η παραπάνω μπροσούρα θα υπάρχει τις ημέρες των προβολών, όπως και η αγγλική έκδοση του 2ου τεύχους του περιοδικού Antipolitika.

Εικόνες:

από our baba doesn't say fairy tails & rrugaçë të pabindur 17/07/2019 10:12 πμ.


μια διόρθωση: και οι δύο προβολές είναι Παρασκευή

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License