Αντιεξουσιαστική Κίνηση Κομοτηνής: Οι δημόσιοι χώροι ανήκουν στην κοινωνία και όχι στην αστυνομία

Ήδη έχουν γίνει τα πρώτα βήματα με το κόψιμο του ρεύματος στην Κατάληψη Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών Νοταρά 26, ενώ λόγος γίνεται και για “ανακατάληψη” της πλατείας από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, επανίδρυση της ομάδας ΔΕΛΤΑ με στοχοποιήσεις-συλλήψεις ατόμων που ανήκουν σε συλλογικότητες του ελευθεριακού-ριζοσπαστικού χώρου. Γνωρίζουμε ότι οι αυτοδιαχειριζόμενοι κοινωνικοί χώροι, οι καταλήψεις προσφύγων/μεταναστών κι άλλα παρόμοια εγχειρήματα τους ενοχλούν, κι αυτό διότι έρχονται σε αντιπαράθεση με το κράτος και το σύστημα εδώ και τώρα και προάγουν νοήματα και αξίες όπως η αλληλοβοήθεια έναντι του ατομικισμού, η αυτοοργάνωση έναντι της ανάθεσης και τη σπίθα της αμφισβήτησης της κυριαρχίας έναντι της ιδιώτευσης του άτομου. Αποτελούν σημεία συνάντησης και δημιουργίας των κινημάτων της ζωής που αντιμάχονται την κρατική θανατοπολιτική και καπιταλιστική πραγματικότητα που έχουν παραγκωνίσει τις ανάγκες και τον λόγο της κοινωνίας πάνω στις αποφάσεις τους. Γι' αυτό και φτάνουν να τα συκοφαντήσουν με τον χειρότερο τρόπο, μέχρι και πως το κίνημα πουλάει ναρκωτικά, την ίδια στιγμή που οι σύντροφοι/ισες μας αντιστέκονται στον κοινωνικό κανιβαλισμό και στις ναρκομαφίες καθημερινά. Όλα αυτά έχουν ως στόχο τη δημιουργία ενός εσωτερικού εχθρού στο πρόσωπο όσων αντιστέκονται και με τη σειρά του το κράτος εφευρίσκει λόγους για να εξοπλιστεί κατασταλτικά με στόχο την κοινωνία.

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΧΩΡΟΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

Το κράτος έχει συνέχεια και από την προεκλογική κιόλας περίοδο κύρια ρητορεία της Νέας Δημοκρατίας είναι το δόγμα “Νόμος και Τάξη” με την τρομολαγνεία που αναπαράγει. Συνυφασμένο, άλλωστε, με το ίδιο το κόμμα, αφού όλοι/ες θυμόμαστε τις κατασταλτικές μεθόδους του στα χρόνια διακυβέρνησης του και ειδικότερα το πρόσωπο του ΧρυSSοχοΐδη (στο ΠΑΣΟΚ τότε), Υπουργό Προστασίας του Πολίτη με ανθρώπους, οι οποίοι έκαναν το λάθος να διαμαρτυρηθούν για την φτώχεια και την καταπίεση, να καταλήγουν στα νοσοκομεία από την βία της αστυνομίας, με διαπομπεύσεις οροθετικών(με τον Α. Λοβέρδο), στοχοποιήσεις αθώων. Ακούμε, λοιπόν, να γίνεται όλο και περισσότερος λόγος για τα άβατα των πανεπιστημίων και των Εξαρχείων.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το άσυλο στα πανεπιστήμια έχει καταργηθεί για ποινικά αδικήματα από το 2011 με το Νόμο Διαμαντοπούλου, με αστυνομικές επιχειρήσεις να γίνονται ανά τακτά διαστήματα τόσο στον χώρο του Α.Π.Θ στην Θεσσαλονίκη όσο και στην ΑΣΟΕΕ στην Αθήνα. Άρα για ποιο άσυλο και άβατο μιλάνε; Για ποια εξυγνίαση των πανεπιστημίων;

Μάλλον εννοούν την πλήρη υπόταξη των πανεπιστημίων στις επιταγές της αγοράς αφού πλέον οι παροχές της έρευνας του κάθε πανεπιστημιακού οργανισμού υπάγονται στο Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων. Αυτό σημαίνει πως το κάθε έργο που παράγεται μέσω της έρευνας θα είναι προς όφελος της οποιαδήποτε εταιρείας άσχετα από το άμα το χρηματοδοτεί ή όχι και μόνο ως τέτοια θα μπορεί να ξεκινήσει. Διότι η έρευνα, η γνώση στα πανεπιστημιακά έδρανα απ' ότι φαίνεται δεν έχουν αξία αν δεν μπουν στο παιχνίδι του “επιχειρείν”, δεν πρέπει να είναι για τον ίδιο τον άνθρωπο, την κοινωνία αλλά προς όφελος του κάθε επιχειρηματία. Κι εδώ μιλάμε για απλήρωτη εργασία από φοιτητές στα πλαίσια της φοίτησης τους πάντα, φάγωμα και σπατάλη κονδυλίων κι άλλα τέτοια ωραία.

Για να είμαστε ξεκάθαροι, όντως εντός ορισμένων πανεπιστημίων και γύρω από αυτά υπάρχει έντονο ναρκεμπόριο από μαφίες, σεξιστικές συμπεριφορές, βιασμοί, κλεψίματα. Για εμάς, το ζήτημα δεν το λύνουν αυτοί που το έχουν ήδη δημιουργήσει με τις επιχειρήσεις-σκούπες και την γκετοποίηση ανθρώπων, ωθώντας τους σε “παράνομες δραστηριότητες” προκειμένου να επιβιώσουν και με την μεταφορά μαφιών-ναρκεμπορίου σε μέρη όπως τα Εξάρχεια και τα πανεπιστήμια. Διότι θεωρούμε αυτή την μετακίνηση συντονισμένο σχέδιο του κράτους και της ΕΛ.ΑΣ έτσι ώστε να καμφθεί η όποια αντίσταση γεννάται στους χώρους αυτούς. Όλο αυτό το κατασταλτικό παραλήρημα αποτελεί ουσιαστικά ένα πρόσχημα προκειμένου να εκκενωθούν αυτοδιαχειριζόμενοι κοινωνικοί χώροι, καταλήψεις, αγώνες που βρίσκουν έδαφος εντός των Εξαρχείων και των πανεπιστημίων ως χώροι ελεύθερης έκφρασης, πολιτικής ζύμωσης και αντίστασης.

Το τελευταίο είναι και η ουσία του όποιου δημόσιου χώρου. Εκεί όπου η κοινωνία δημιουργεί, αντιστέκεται, συζητά αμεσοδημοκρατικά τα κοινά προβλήματα της, δίνει μόνη της λύσεις σε αυτά. Αυτούς τους χώρους, τις πλατείες, τα πάρκα, τα πανεπιστήμια το κράτος τα ονειρεύεται αστυνομοκρατούμενα, εμπορευματοποιημένα μόνο για θαμώνες μαγαζιών και εμπορικών κέντρων για την χαρά του καταναλωτισμού και όχι ελεύθερα ως τόπους συνάντησης για την κοινωνία. Γιατί τα άβατα υπάρχουν ήδη και λέγονται νυχτερινά κέντρα, τουριστικές περιοχές όπου οι εργαζόμενοι δουλεύουν υπό άθλιες συνθήκες, αστυνομικά τμήματα, φυλακές, τράπεζες και εφοπλιστές που είναι κράτος εν κράτει.

Ήδη έχουν γίνει τα πρώτα βήματα με το κόψιμο του ρεύματος στην Κατάληψη Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών Νοταρά 26, ενώ λόγος γίνεται και για “ανακατάληψη” της πλατείας από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, επανίδρυση της ομάδας ΔΕΛΤΑ με στοχοποιήσεις-συλλήψεις ατόμων που ανήκουν σε συλλογικότητες του ελευθεριακού-ριζοσπαστικού χώρου. Γνωρίζουμε ότι οι αυτοδιαχειριζόμενοι κοινωνικοί χώροι, οι καταλήψεις προσφύγων/μεταναστών κι άλλα παρόμοια εγχειρήματα τους ενοχλούν, κι αυτό διότι έρχονται σε αντιπαράθεση με το κράτος και το σύστημα εδώ και τώρα και προάγουν νοήματα και αξίες όπως η αλληλοβοήθεια έναντι του ατομικισμού, η αυτοοργάνωση έναντι της ανάθεσης και τη σπίθα της αμφισβήτησης της κυριαρχίας έναντι της ιδιώτευσης του άτομου. Αποτελούν σημεία συνάντησης και δημιουργίας των κινημάτων της ζωής που αντιμάχονται την κρατική θανατοπολιτική και καπιταλιστική πραγματικότητα που έχουν παραγκωνίσει τις ανάγκες και τον λόγο της κοινωνίας πάνω στις αποφάσεις τους. Γι' αυτό και φτάνουν να τα συκοφαντήσουν με τον χειρότερο τρόπο, μέχρι και πως το κίνημα πουλάει ναρκωτικά, την ίδια στιγμή που οι σύντροφοι/ισες μας αντιστέκονται στον κοινωνικό κανιβαλισμό και στις ναρκομαφίες καθημερινά. Όλα αυτά έχουν ως στόχο τη δημιουργία ενός εσωτερικού εχθρού στο πρόσωπο όσων αντιστέκονται και με τη σειρά του το κράτος εφευρίσκει λόγους για να εξοπλιστεί κατασταλτικά με στόχο την κοινωνία.

Δεν έχουν υπολογίσει σε κάτι όμως: Στις κοινωνικές αντιστάσεις που γεννιούνται ενάντια στις μεθοδεύσεις του κρατικού μηχανισμού. Θα μας βρούνε μπροστά τους όπως μας βρίσκει χρόνια τώρα η κάθε κυβέρνηση, οποιασδήποτε απόχρωσης. Απέναντι στην αδικία που γεννά η κυριαρχία και στην κρατική βαρβαρότητα.

Θέλουμε τα πανεπιστήμια και τους δημόσιους χώρους κοινούς τόπους συνάντησης της αντίστασης, της αμφισβήτησης της εξουσίας, ελεύθερα και κοινωνικά και όχι αποστειρωμένα και ελεγχόμενα από μπάτσους, εταιρείες και σεκιούριτι.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License