Ανακοίνωση για την κατεδάφιση της κατάληψης Μπρούκλυν

Ανακοίνωση της κατάληψης στέγης Σαχίνη 3 για την κατεδάφιση της κατάληψης Μπρούκλυν το πρωινό της Δευτέρας 15 Ιουλίου 2019.

Το πρωινό της Δευτέρας 15 Ιουλίου 2019 η κατάληψη Μπρούκλυν στην οδό Ακαδημίας 16 στα Ιωάννινα κατεδαφίστηκε. Μπάτσοι όλων των ειδών, εισαγγελέας και συνεργείο κατεδάφισης με εντολές των δειλών και άφαντων ιδιοκτητών και εργολάβων εισέβαλαν στο σπίτι την ώρα που οι καταληψίες έλλειπαν γιατί εργαζόντουσαν και άρχισαν να γκρεμίζουν το υπό κατάληψη κτίριο. Ενώ γνώριζαν πολύ καλά ότι το σπίτι κατοικείται μιας και υπήρχε σκύλος εντός του τον οποίον έβγαλαν έξω, άρχισαν να γκρεμίζουν χωρίς να μπουν στη διαδικασία να ενημερώσουν τους καταληψίες. Ευτυχώς οι κάτοικοι της κατάληψης ενημερώθηκαν από γείτονες και κατάφεραν να προλάβουν πριν γκρεμιστεί ολοσχερώς, να απαιτήσουν και εν τέλει να γλιτώσουν τα πράγματα τους. Στη συνέχεια θέλησαν να αναλάβουν πλήρως την πολιτική ευθύνη για τη κατάληψη του κτιρίου που εδώ και τρία ολόκληρα χρόνια γέμιζε τη γειτονιά της Ακαδημίας με τις ομορφιές της αυτοοργάνωσης και της συλλογικοποίησης των αναγκών. Όσο και αν επέμεναν εν τέλει αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς να τους αποδοθούν κατηγορίες. Φάνηκε ότι οι ιδιοκτήτες δεν ήθελαν να μπουν σε μια δικαστική διαμάχη με τους καταληψίες. Ο κόσμος που μαζεύτηκε για να συμπαρασταθεί δε μπόρεσε να προσεγγίσει αρκετά, μιας και οι μπάτσοι είχαν αποκλείσει όλο το τετράγωνο ζητώντας μέχρι και ταυτότητες από τους γείτονες.

Για εμάς αυτό ήταν άλλη μια επίθεση από τον συρφετό της εξουσίας, του αδηφάγου κέρδους, της άπληστης ιδιοκτησίας στον κόσμο που παλεύει στο εδώ και το τώρα να εναντιωθεί στη σαπίλα αυτού του συστήματος. Ενός συστήματος που μας θέλει δούλους, μόνους, αδύναμους, εξαρτημένους. Που μας εκβιάζει να δουλεύουμε όσο το δυνατόν περισσότερο για να ζήσουμε όσο το δυνατόν λιγότερο, να πληρώνουμε για τον αέρα που αναπνέουμε, να ντρεπόμαστε όταν δεν έχουμε, να κάνουμε υπομονές, προσευχές και συλλογές με αδειανές πιστωτικές. Να ζούμε με δανεικά να βγουν τα βασικά, να γυρνάμε στους γονείς μας και να γερνάμε στον καναπέ ξεφυλλίζοντας τα άλμπουμ της ανέμελης παιδικής ζωής μας.

Από τη στιγμή που μπαίνουμε σε ένα σπίτι το οποίο έχει εγκαταλειφθεί γνωρίζουμε ότι κάποιοι, κάποτε θα προσπαθήσουν να κινητοποιηθούν για να μας πετάξουν έξω. Δε πέφτουμε από τα σύννεφα όταν εκκενώνονται καταλήψεις. Ξέρουμε πολύ καλά ότι όσο δεν αποφασίζει ο άνθρωπος να ζήσει παύοντας να επιζητά ιδιοκτησία πάνω στη γη και κυριαρχία πάνω στους συνανθρώπους του, όσοι και όσες προσπαθούν να δείξουν και να πραγματώσουν μια ζωή βασισμένη στην ισότητα, την ελευθερία, τον αλληλοσεβασμό θα είναι πάντα στόχος.

Οι ιδέες και η δίψα για έναν πιο δίκαιο κόσμο δε γκρεμίζονται όμως. Αυτό το προσυπογράφει η απουσία του θρασύδειλου Γιάννη Παππά και των υπόλοιπων δεκαέξι ιδιοκτητών του σπιτιού της Ακαδημίας 16. Τα κλαψουρίσματα του επίσης απόντα από το πρωινό της Δευτέρας εργολάβου Παπαθανασίου, οι φοβισμένες κινήσεις των μπάτσων και το άσβεστο χαμόγελο στα χείλη των συντρόφων της κατάληψης Μπρούκλυν.

Δύναμη και αλληλεγγύη στα συντρόφια της κατάληψης Μπρούκλυν

Το πάθος για αξιοπρεπή ζωή είναι δυνατότερο απ την καταστολή

Κατάληψη στέγης Σαχίνη 3

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License