ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

Φωτογραφίες από το μπλοκ της συνέλευσης στην πορεία για την υπεράσπιση του ασύλου, που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 8/8.

post image

ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

Ύστερα από μια πενταετία σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης από τον ΣΥΡΙΖΑ, στις τελευταίες εθνικές εκλογές επικράτησε η Νέα Δημοκρατία, έχοντας σαν προεκλογικό της πρόγραμμα μια ανοιχτά επιθετική πολιτική σε όλα τα κοινωνικά πεδία. Όπως κάθε νέα κυβέρνηση που σέβεται τον εαυτό της η ΝΔ έχει προαναγγείλει ένα σκληρό πακέτο μεταρρυθμίσεων για το σύνολο της εκπαίδευσης. Τα σχέδια της αφορούν όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες και περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων την επαναφορά του εντατικοποιημένου «Νέου Λυκείου» -δηλαδή Εθνικό απολυτήριο όπου ο βαθμός προκύπτει από τον συνυπολογισμό και των τριών τάξεων του Λυκείου και γραπτές προαγωγικές εξετάσεις από τάξη σε τάξη με την επαναφορά της Τράπεζας Θεμάτων-, την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών που θα συνδέεται με τον διορισμό τους και την εδραίωση του καθεστώτος δια βίου «επιμόρφωσης» τους -δηλαδή ένα διαρκές κυνήγι πιστοποιήσεων, βεβαιώσεων, μεταπτυχιακών και σεμιναρίων-, την αναθεώρηση του άρθρου 16 για την ίδρυση μη κρατικών και ιδιωτικών πανεπιστημίων και συνολικά την προώθηση της ιδιωτικής παιδείας, την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και την γενικότερη επιβολή του ελέγχου μέσα στις σχολές. Αυτό το μεταρρυθμιστικό πλάνο δεν αποτελεί καμιά καινοτομία. Ίσα-ίσα ακολουθεί τις διαχρονικές επιδιώξεις κράτους και κεφαλαίου για την ολοκλήρωση της σύνδεσης του συστήματος εκπαίδευσης με την αγορά και το βάθεμα του ελέγχου και της καταστολής των κινημάτων.

Η νέα κρατική διαχείριση προχωρά με γρήγορους ρυθμούς στην κατάθεση του νομοσχεδίου για την κατάργηση του ασύλου, θέλοντας να εξασφαλίσει προληπτικά την θέση ισχύος απέναντι στις όποιες αντιστάσεις μπορεί να προβάλει η εκπαιδευτική κοινότητα. Αντίθετα με τα επιχειρήματα όσων υπερασπίζονται την νομική κατάργηση του ασύλου οι πανεπιστημιακοί χώροι δυστυχώς δεν αποτελούν άβατο για την αστυνομία. Στην πραγματικότητα, ο έλεγχος υφίσταται ήδη εντός των πανεπιστημιακών χώρων, αφού οι δυνάμεις καταστολής μπορούν να επέμβουν εντός τους μετά από απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου, είτε ακόμα και αυτεπάγγελτα σε περιπτώσεις «κακουργημάτων» και «εγκλημάτων κατά της ζωής». Το καθόλου μακρινό 2017 διμοιρία ΥΜΕΤ ακολουθώντας τις οδηγίες του πρύτανη του ΠΑΜΑΚ μπήκε στο χώρο της σχολής καταστέλλοντας παρέμβαση αλληλεγγύης στους πρόσφυγες που πραγματοποιούσαν φοιτητές/τριες. Τον Νοέμβρη του 2018 πολυάριθμες αστυνομικές δυνάμεις απέκλεισαν την είσοδο στις σχολές του κέντρου της Αθήνας (Πάντειο, ΑΣΟΕΕ, Νομική) για ολόκληρο το τριήμερο του Πολυτεχνείου, ώστε να αποφύγουν το ενδεχόμενο κατάληψης, δείχνοντας μας στην πράξη πως η νομική κατοχύρωση του ασύλου δεν αποτέλεσε ουσιαστικό εμπόδιο για την καταστολή. Αυτά τα παραδείγματα μεταξύ πολλών άλλων, δείχνουν πως το κράτος έχει ήδη την δυνατότητα να επέμβει εντός των πανεπιστημιακών χώρων και να ακυρώσει όποτε χρειάζεται την λειτουργία τους ως τόπους συνάντησης και δράσης των αγωνιζόμενων. Όσον αφορά λοιπόν όχι μόνο τις σχολές, αλλά και τα σχολεία, τις πλατείες και τον οποιονδήποτε δημόσιο χώρο, το μόνο που μπορεί να μπλοκάρει την καταστολή είναι η νοηματοδότηση τους ως τόπους άνθησης των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων. Μόνο εκείνοι που αποτελούν την κοινωνική βάση μπορούν να μετατρέψουν τους χώρους που κινούνται, φοιτούν και εργάζονται σε κέντρα κοινωνικοποίησης μακριά από την κυρίαρχη ρητορική, σε κέντρα οργάνωσης και αγώνα ενάντια στον κόσμο του κράτους και του κεφαλαίου. Μόνο έτσι δημιουργούνται άβατα για την αστυνομία, τόποι όπου αίρονται οι περιορισμοί και το δίκιο του αγώνα είναι δυνατότερο από τον νόμο των ισχυρών. Επομένως, την ίδια την έννοια του ασύλου δεν μπορεί ούτε να την παρέχει ούτε να την καταργήσει κανένας θεσμός και καμία κυβέρνηση, δεν την κατοχυρώνει ουσιαστικά ούτε την διαλύει κανένα νομοσχέδιο, παρά μόνο την κερδίζουν και την καθορίζουν οι ίδιοι οι αγώνες μας.

Το Κράτος έχει συνέχεια, το ίδιο και η μακροπρόθεσμη στρατηγική του για το βάθεμα των όρων επιβολής και εκμετάλλευσης. Από τις πρώτες κιόλας κινήσεις της παρούσας νεοφιλελεύθερης διαχείρισης διαφαίνεται η πρόθεση της να προλάβει την εμφάνιση κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων ικανών να θέσουν αναχώματα στον συνολικό σχεδιασμό της. Διάφορες εκφράσεις του σχεδιασμού αυτού έχουν βρει στο παρελθόν απέναντι τους δυναμικά και μαχητικά κινήματα, όπως αυτά ενάντια στον νόμο Γιαννάκου το 2007, το νόμο Διαμαντοπούλου το 2011 και το Νέο Λύκειο το 2014, όπως τα κινήματα των πλατειών και οι μαζικές απεργίες την περίοδο 2010-2012. Σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις καθώς και σε περιόδους αναβρασμού, όπως η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και τα κινήματα αλληλεγγύης σε πολιτικούς κρατούμενους που πραγματοποιούσαν απεργία πείνας, οι πανεπιστημιακοί χώροι που βρίσκονται στο κέντρο της Αθήνας λειτούργησαν για τους αγωνιζόμενους ως σημεία αναφοράς, συνάντησης και συσπείρωσης. Το επερχόμενο νομοσχέδιο για την κατάργηση του ασύλου είναι ένα προληπτικό χτύπημα σε εκείνους τους χώρους που ιστορικά αποτέλεσαν και έχουν τη δυνατότητα να αποτελέσουν ξανά κέντρα οργάνωσης και αγώνα των από τα κάτω. Είναι άλλο ένα εργαλείο στα χέρια του κράτους που σπεύδει να αναβαθμίσει το κατασταλτικό οπλοστάσιο του, καθώς ετοιμάζεται για τις επερχόμενες μάχες του με την κοινωνική βάση.

Πιο συγκεκριμένα στον χώρο της παιδείας η ΝΔ καλείται να υλοποιήσει στη διάρκεια της θητείας της ένα από τα πιο επιθετικά κομμάτια του διαχρονικού σχεδιασμού για την εκπαίδευση, αφού υπόσχεται εντατικοποίηση, ιδιωτικοποιήσεις και περισσότερο έλεγχο. Απαραίτητες προϋποθέσεις για να το πετύχει είναι να εδραιώσει στην συλλογική συνείδηση την αντίληψη πως τα πανεπιστήμια πρέπει να αποστειρωθούν από την κινηματική δράση, να σπείρει τον φόβο και την ηττοπάθεια και να καταστείλει όσες αντιστάσεις απέμειναν ζωντανές μέσα στην προηγούμενη περίοδο της σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης. Έτσι, βασιζόμενη στον παραπλανητικό δημόσιο διάλογο όπου η συνδικαλιστική και πολιτική δράση των φοιτητών/τριών ταυτίζονται με την «παραβατικότητα» και το ναρκεμπόριο, προσπαθεί να αποσπάσει μια ευρεία κοινωνική συναίνεση στην επερχόμενη καταστολή των κινημάτων και παράλληλα με τα συνεχή διαγγέλματα της περί πίστης στο δόγμα «Νόμος και Τάξη» θέλει να μας αποτρέψει από το να οργανωθούμε απέναντι στην νέα επίθεση που έρχεται.

Οι αγώνες που καλούμαστε να δώσουμε στο άμεσο μέλλον θα είναι κομβικοί για την εξέλιξη των αντιστάσεων απέναντι στην σκληρή πολιτική που έχει προαναγγέλλει η κυριαρχία και αυτό γιατί το πραγματικό τους διακύβευμα είναι το ξεπέρασμα της αδράνειας, το σπάσιμο του φόβου και της ηττοπάθειας. Οι μόνες ουσιαστικές απαντήσεις που μπορούμε να δώσουμε στην επερχόμενη ένταση της καταστολής είναι να μετατρέψουμε τις σχολές μας σε κέντρα οργάνωσης και αγώνα και να βρεθούμε στο δρόμο με ακόμα μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, επιμονή και συνέπεια. Ακόμα και όταν τα νομοσχέδια κατατίθενται μέσα στο καλοκαίρι όπου οι σχολές είναι κλειστές και τα αντανακλαστικά μας μειωμένα, πρέπει να δώσουμε ένα ηχηρό μήνυμα πως κάθε κίνηση του κράτους εναντίον μας θα μας βρίσκει απέναντι της, πως η προσπάθεια τρομοκράτησης μας θα πέσει στο κενό. Χωρίς να έχουμε καμία αυταπάτη για τον ρόλο των θεσμών, χωρίς να προσφέρουμε καμία συναίνεση στην διαχείριση των ζωών μας, να μην κάνουμε ούτε ένα βήμα πίσω στα κεκτημένα μας. Να δώσουμε εκείνες τις κινηματικές απαντήσεις που θα μπορέσουν να εμπνεύσουν και να ανοίξουν νέους δρόμους για την συλλογικοποίηση και την οργάνωση του καθενός και της καθεμιάς μας. Η μόνη μας ελπίδα βρίσκεται στους οργανωμένους στη βάση, μαχητικούς και ριζοσπαστικούς αγώνες μας ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση, για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License