Πορεία στο Πέραμα, Παρασκευή 20/9, 18.30, Πλ. Ηρώων, Συλλογικά αναχώματα στα τάγματα εφόδου του κράτους-αφεντικών-φασιστών

Συλλογικά αναχώματα στα τάγματα εφόδου του κράτους, των επενδυτών, των φασιστικών συμμοριών - Πορεία στο Πέραμα, Παρασκευή 20/9, 18.30, Πλ. Ηρώων

post image

Η 18η Σεπτέμβρη δεν είναι επέτειος, δεν είναι μνημόσυνο, είναι υπενθύμιση αντίστασης

ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΑΝΑΧΩΜΑΤΑ ΣΤΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΕΦΟΔΟΥ

ΚΡΑΤΟΥΣ-ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ-ΦΑΣΙΣΤΙΚΩΝ ΣΥΜΜΟΡΙΩΝ

Οι περιοχές μας, οι συνοικίες του Πειραιά και κυριότερα το Πέραμα, η Δραπετσώνα, το Κερατσίνι, η Νίκαια, από καταβολής τους εδώ και έναν αιώνα, έχουν χαρακτηριστεί ως γειτονιές εργατ(ρι)ών, προσφύγων και μεταναστ(ρι)ών, στις οποίες έχουν εφαρμοστεί εντατικά η εκμετάλλευση και η ρύπανση όπως και η κρατική και παρακρατική καταστολή στις περιπτώσεις που οι «υποτελείς» αναγνώρισαν τον συλλογικό εαυτό τους και σήκωσαν κεφάλι.

Έτσι και την τελευταία δεκαετία, της περιβόητης «κρίσης», οι «δύσκολες» αυτές γειτονιές στην άκρη της πόλης, πολιορκούνται για άλλη μια φορά από τα «τάγματα εφόδου» του κράτους, των επενδυτών, των φασιστικών συμμοριών.

«Το κράτος έχει συνέχεια», δηλώνουν με νόημα όλοι οι εναλλασσόμενοι κυβερνήτες και συγκυβερνήτες. Με τη φράση αυτή εννοούν ότι πέρα από τις όποιες διαφορές στη συνταγή, τη μέθοδο και το ύφος διακυβέρνησης, ο κεντρικός προσανατολισμός της θεσμικής και οικονομικής πολιτικής και των «απαιτούμενων αναδιαρθρώσεων» είναι κοινός και αδιαμφισβήτητος.

Η αριστερά του κράτους που κυβέρνησε τα προηγούμενα 4,5 χρόνια έχοντας αναδειχτεί μέσα από ένα εμπόριο ελπίδας, έφερε και εφάρμοσε ένα 3ο μνημόνιο, ολοκλήρωσε το «πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής» και ανακοίνωσε την «επιστροφή της χώρας στην κανονικότητα» με μια συμφωνία με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς διασφάλισης της συνέχισης των νεοφιλελεύθερων μέτρων και αναδιαρθρώσεων για τις επόμενες δεκαετίες. Η πιο σημαντική συμβολή της όμως στην αποκατάσταση της συστημικής ομαλότητας είναι ότι εργάστηκε εντατικά για την απονεύρωση των κοινωνικών-ταξικών αντιστάσεων, την επιβολή της «κοινωνικής ειρήνης», τη διάχυση της ματαιότητας, την κανονικοποίηση των εθνικών λόγων, την επαναφορά του στρατού ως ρυθμιστή κοινωνικών υποθέσεων (όπως οι στρατοπεδικοί χώροι εκτοπισμού μεταναστών/ριών), την εμβάθυνση του κοινωνικού συντηρητισμού.

Η δεξιά του κράτους, που ανέλαβε τα κυβερνητικά ηνία πριν από δυο μήνες, έρχεται να συνεχίσει (με πιο επιθετικό τρόπο) και να επεκτείνει την πολιτική που προσφέρει «γη και ύδωρ» στο κεφάλαιο (την κυκλοφορία, τη συσσώρευση, την κερδοφορία και τις επενδύσεις του), να διασφαλίσει τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των εγχώριων και υπερεθνικών οικονομικών και πολιτικών ελίτ, να εμπεδώσει στη διακυβέρνηση τη λογική του εταιρικού management, να θωρακίσει το «κράτος έκτακτης ανάγκης»: αναβάθμιση των αστυνομικών και στρατιωτικών σωμάτων και επιχειρήσεων, εμπλουτισμό του ιδεολογήματος της «ασφάλειας», δόγματα «νόμου και τάξης», κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, εκκενώσεις καταλήψεων, πολλαπλασιασμός των στρατοπέδων ομηρίας και γκετοποίησης μεταναστ(ρι)ών, στιγματισμός και καταστολή των κοινωνικών-ταξικών αντιστάσεων, των πληβείων, όσων αποκλίνουν ή δεν χωράνε στα πρότυπα φυλετικής/πολιτισμικής/έμφυλης «κανονικότητας».

Περιβάλλον φιλικό για τις επενδύσεις, ταχύτερο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, τραπεζική ρευστότητα, ανάπτυξη, καινοτομία, επιχειρηματικότητα, είναι το τροπάρι που μουρμουρίζουν καθημερινά οι νέοι ψάλτες των αγορών. Που την ίδια στιγμή σημαίνει περαιτέρω συρρίκνωση του «εργατικού κόστους», των «εργασιακών δικαιωμάτων» και της δυνατότητας κήρυξης απεργιών, αυξανόμενες δυσκολίες πρόσβασης στην περίθαλψη, εντατικότερη λεηλασία των βουνών, των ποταμών, των θαλασσών, της άγριας ζωής.

Οι επενδύσεις παρουσιάζονται σαν «μάννα εξ ουρανού» και οι επενδυτές κάτι σαν «οι μάγοι με τα δώρα». Αυτοί, δηλαδή, που οργανώνουν την καθημερινή μας εκμετάλλευση, τον αποκλεισμό μας από τους ελεύθερους χώρους και ευθύνονται για τη ρύπανση στις περιοχές μας. Όπως η COSCO, η OIL ONE, η LAFARGE BETON, οι εφοπλιστικές, τουριστικές, πετρελαϊκές, εμπορικές, εργολαβικές εταιρείες, τα τεχνολογικά πάρκα καινοτομίας σαν αυτό που σχεδιάζουν κυβέρνηση και τοπικές αρχές για start up επιχειρήσεις στα πρώην λιπάσματα στη Δραπετσώνα, τα κάθε λογής μεγάλα και μικρά αφεντικά. Το παράκτιο μέτωπο από το λιμάνι του Πειραιά μέχρι το Πέραμα, περιφράσσεται όλο και περισσότερο και μετατρέπεται σταδιακά σε ένα είδος «ειδικής οικονομικής ζώνης» για το εγχώριο και πολυεθνικό κεφάλαιο. Ενώ από την άλλη πλευρά, από το Φαληρικό Δέλτα μέχρι το Ελληνικό, ειδικότερα με την επένδυση της LAMDA DEVELOPMENT στο πρώην αεροδρόμιο, μεγεθύνεται η βιομηχανία του πολυτελούς τουρισμού, της διασκέδασης και του τζόγου.

Κι η υπόσχεση για εμάς, μια θεσούλα (είτε σε βιομηχανικές, ναυπηγοεπισκευαστικές, τουριστικές εργασίες είτε στις κάθε λογής υπηρεσίες) στα γρανάζια της καπιταλιστικής μηχανής που ανεβάζει στροφές και χρειάζεται ανθρώπινο «καύσιμο». Και κάπου ανάμεσα, μια-δυο στριμωγμένες γωνιές περιπάτου, συναυλιών και αθλητικών δραστηριοτήτων, περιστοιχισμένες από καζάνια και διυλιστήρια, car terminals, πολυώροφα κτήρια, τεράστιες αποθήκες logistics, εργοστάσια τσιμέντου, εγκαταστάσεις που επεξεργάζονται τα λύματα σχεδόν ολόκληρης της Αττικής, ακούγοντας τους γερανούς και τα κλαρκ να φορτοεκφορτώνουν κοντέινερ εμπορευμάτων, 12 μήνες τον χρόνο, 24 ώρες το 24ώρο.

Το περίφημο προεκλογικό αφήγημα των βασικών διεκδικητών της κρατικής εξουσίας περί «επιστροφής στην κανονικότητα» συσχετίστηκε και μετεκλογικά με την αποτυχία εισόδου της νεοναζιστικής συμμορίας χ.α. στο κοινοβούλιο που παρουσιάστηκε ως «αντιφασιστική νίκη». Παρακάμπτοντας την αλλαγή της σκυτάλης από τον φασιστικό σχηματισμό Ελληνική Λύση και τη σύμπτωση της κρατικής ατζέντας για το μεταναστευτικό και τα σώματα ασφαλείας με την ατζέντα της χ.α. Και πάνω από όλα δίνοντας δημοκρατικό-κοινοβουλευτικό περιεχόμενο στον αντιφασισμό. Ενώ τους επόμενους μήνες αναμένεται να ολοκληρωθεί η δίκη της χ.α., που σκοπό έχει την εμπέδωση του κράτους ως μοναδικού ρυθμιστή των κοινωνικών υποθέσεων και συγκρούσεων και το ξέπλυμα του θεσμικού ρατσισμού, της κρατικής καταστολής, της «θεωρίας των άκρων».

Οι φασιστικές συμμορίες, δεν είναι τίποτε άλλο από συμπληρωματικός κατασταλτικός μηχανισμός του συστήματος που τις γεννά και τις θρέφει. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι φασίστες πριμοδοτήθηκαν για χρόνια πολιτικά και μιντιακά και είχαν πλήρη αστυνομική κάλυψη-στήριξη για να διαχύσουν κοινωνικά το εθνικιστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό τους δηλητήριο και για να μπορέσουν να πραγματοποιήσουν πογκρόμ σε πλατείες και δρόμους του κέντρου της Αθήνας, εκφοβιστικές παρελάσεις στις γειτονιές, δολοφονικές επιθέσεις σε μετανάστ(ρι)ες, αναρχικές, αριστερούς, συνδικαλιστές, καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους.

Ως παρακρατικός μηχανισμός επιβολής της τάξης περιορίστηκαν από τους κρατικούς πάτρωνές τους και οδηγήθηκαν σε δίκη μόνο όταν μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και την αντιφασιστική έκρηξη που ακολούθησε κρίθηκε ότι από παράγοντας συστημικής σταθερότητας μετατρέπονταν σε παράγοντα αποσταθεροποίησης. Μετά την εκλογική τους αποτυχία δίνουν μια εικόνα συρρίκνωσης και αποδιοργάνωσης, η οποία μένει να αποδειχθεί αν αποτελεί την έκφραση του ορίου της συστημικής τους χρησιμότητας ή ένα τέχνασμα για τη διάσωση της ηγεσίας και του κομματικού μηχανισμού τους από τις καταδίκες.

Όμως, το δίκαιο και η δικαιοσύνη είναι πάντα η γλώσσα και ο νόμος του ισχυρού. Γι' αυτό και τα φασιστοειδή δεν πρόκειται να εξαφανιστούν ούτε με δίκες και καταδίκες ούτε με την απόσυρσή τους από τα βουλευτικά έδρανα αλλά με την καθολική «κοινωνική απονομιμοποίησή» τους και την αδιαπραγμάτευτη άρνηση παραχώρησης έστω και μιας σπιθαμής γης μέσα από ακηδεμόνευτους-αδιαμεσολάβητους-αντιθεσμικούς αγώνες, όπως αρκετοί από αυτούς που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια.

«Αν δεν αντισταθούμε σ’ όλες τις γειτονιές, οι πόλεις μας θα γίνουν μοντέρνες φυλακές» λέει ένα γνωστό αντιεξουσιαστικό σύνθημα. Γιατί δεν υπάρχουν σωτήρες ή από μηχανής θεοί αντιθέτως ό,τι κατακτήθηκε στην ιστορία έγινε μέσα από συλλογικούς αγώνες, εξεγέρσεις και επαναστάσεις των καταπιεσμένων, που υπέδειξαν ότι η ματαιότητα, η υποχώρηση, ο συμβιβασμός, η εθελοδουλία δεν είναι αυτονόητα ούτε μονόδρομος.

Διερευνούμε περάσματα στην εξουσιαστική-καπιταλιστική έρημο, προτάσσοντας και πραγματώνοντας την ατομική και συλλογική σύγκρουση και ρήξη με τον πολιτισμό της εκμετάλλευσης και της υποταγής, την αυτοοργάνωση της καθημερινής ζωής και των αγώνων, το όραμα ενός άλλου κόσμου συνθετικού πληθυντικού αριθμού, αμοιβαιότητας και αλληλοβοήθειας. Έναν κόσμο χωρίς κράτος και ιεραρχία, κεφάλαιο και ατομική ιδιοκτησία, σύνορα και πατρίδες, θρησκείες και ειδικούς, πατριαρχία και σεξισμό, εθνικισμό και μιλιταρισμό, ρατσισμό και διακρίσεις, χωρίς καμιά μορφή ανωτερότητας και εξουσίας.

αυτοοργανωμένες κοινότητες

αγώνα, δημιουργικότητας, αλληλεγγύης

σε κάθε γειτονιά

Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ - ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

Εικόνες:

Αρχεία:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License