Πορεία για τη συμπλήρωση 1 χρόνου από τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου / της Zackie Oh | Σάββατο, 21/9, 18:00, Άγαλμα. Βενιζέλου


post image

Θάψτε τους έντιμους μες στα σπαρτά

Στις 21 Σεπτεμβρίου 2018, μέρα μεσημέρι στο κέντρο της πρωτεύουσας, ευυπόληπτοι πολίτες και αστυνομικοί δολοφόνησαν τον Ζακ Κωστόπουλο/ τη Zackie Oh!. Ένας ολόκληρος χρόνος πέρασε και ακόμα η αστική δικαιοσύνη να ορίσει τη δικάσιμο για μια δολοφονία που είδε όλος ο κόσμος ... Μόλις λίγες μέρες πριν αποφάσισε ο αρμόδιος εισαγγελέας την παραπομπή των δύο φυσικών αυτουργών και τεσσάρων αστυνομικών σε δίκη για το αδίκημα της πρόκλησης θανατηφόρου σωματικής βλάβης. Η πρόταση του εισαγγελέα όχι μόνο άργησε ένα χρόνο, αλλά ήρθε τελικά με πιο ελαφρύ ποινικό πλαίσιο, καθώς τόσο ο καταστηματάρχης , όσο και ο μεσίτης, δεν κατηγορούνται προς το παρόν για ανθρωποκτονία με δόλο ή ενδεχόμενο δόλο, αλλά για πρόκληση θανατηφόρου σωματικής βλάβης. H επικοινωνιακή εκστρατεία των καθεστωτικών μίντια αποσκοπούσε στην κατασκευή ενός σεναρίου κοινωνικής περιθωριοποίησης του Ζακ, ώστε να καταστεί δημόσιος στόχος του κοινωνικού κανιβαλισμού και να δοθεί ένα αντιδραστικό άλλοθι για τη δολοφονία του, προκειμένου αυτή να νομιμοποιηθεί κοινωνικά χωρίς πολύ ντόρο. Από την πρώτη κιόλας στιγμή, διάφοροι "καλοθελητές", δημοσιογράφοι-κολαούζοι του αστισμού και πιστά όργανα της ΕΛ.ΑΣ., προσπαθώντας να βρουν άλλοθι για την αποτρόπαια πράξη της δολοφονίας του Ζακ, φώναζαν και διατυμπάνιζαν δεξιά και αριστερά πως ο Ζακ πέθανε εν ώρα ληστείας από υπερβολική δόση. Προσπάθησαν, δηλαδή, να ενεργοποιήσουν τα συντηρητικά αντανακλαστικά του ρατσισμού απέναντι στους τοξικοεξαρτημένους, για να υπερασπιστούν πολιτικά από τη μεριά της κυριαρχίας τη συγκεκριμένη δολοφονία. Όπως αποδείχθηκε, όμως, οι τοξικολογικές και ιστολογικές εξετάσεις ήταν καθαρές, ενώ δε βρέθηκαν καθόλου αποτυπώματα του στους πάγκους, τα συρτάρια ή την ταμειακή μηχανή του κοσμηματοπωλείου, καθώς και στο "περιβόητο μαχαίρι". Άξιο, όμως, παρατήρησης είναι πως ο δεύτερος δολοφόνος ταυτοποιείται και τα αποτελέσματα δείχνουν πως είναι σεσημασμένο φασιστοειδές, μέλος της ακροδεξιάς οργάνωσης "Πατριωτικό Μέτωπο". Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν η σωρεία ψεμάτων στον ανακριτή από μάρτυρες-τσιράκια του παρακράτους σε σχέση με όσα φαίνονται πως προκύπτουν απ' τα βίντεο (π.χ ο περίφημος μάρτυρας με το κίτρινο μπλουζάκι, που ήταν παρών σε όλη τη διάρκεια των γεγονότων, κατέθεσε πως είδε τον Ζακ "να ψάχνει συρτάρια και ταμειακή'", κάτι που δεν προκύπτει όπως τονίσαμε σύμφωνα με τις έρευνες).

Ο ιατροδικαστής της υπόθεσης επιβεβαίωσε την ακριβή αιτία θανάτου, της δολοφονίας του Ζακ ακριβέστερα, η οποία σύμφωνα με το πόρισμά του ήταν '"ισχαιμικού τύπου αλλοιώσεις μυοκαρδίου, που συνδέονται αιτιωδώς με τα πολλαπλά τραύματα που έφερε ο θανών''. Πολλαπλά τραύματα,λοιπόν, δολοφονώντας εν ψυχρώ τον Ζακ σε κοινή θέα. Όλα αυτά φυσικά έρχεται να τα νομιμοποιήσει ο λεγόμενος ''Νόμος'' κάνοντας ουσιαστικά την δουλειά του. Οι μπάτσοι αφήνουν τον δολοφόνο να σκουπίσει κυριολεκτικά όλα τα στοιχεία. Από ό,τι φάνηκε αργότερα, δεν αποκλείουν τη σκηνή του εγκλήματος, δε συλλέγουν τα πειστήρια και δεν παίρνουν καταθέσεις από τους δεκάδες περαστικούς που ήταν μάρτυρες της δολοφονίας. Για μέρες υποτίθεται ότι ο δεύτερος δολοφόνος δεν έχει ταυτοποιηθεί. Οι δολοφόνοι κόβουν βόλτες στα δικαστήρια χωρίς χειροπέδες και τελικά αφήνονται ελεύθεροι με την δικογραφία να βρίσκεται από τον Ιούνιο στα χέρια του εισαγγελέα προκειμένου να υποβάλει πρόταση στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών (μεγάλο χρονικό διάστημα αναμονής).Σε όλο αυτό το διάστημα οι αρχές δε διερεύνησαν ποτέ τα κινητά των κατηγορούμενων και πήραν την απόφαση να μην τους προφυλακίσουν παρά τη βαρύτητα του εγκλήματος, τα ψέματα και τις αντιφάσεις τους στον ανακριτή, την αμετανόητη στάση τους που εκφράστηκε με την προσήλωση τους στην προσπάθεια ενοχοποίησης του θύματος και συκοφάντησης του. Σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί πως ο ένας εκ των δύο βασικών κατηγορούμενων, ο μεσίτης Χορταριάς, επιδόθηκε σε έναν ανελέητο αγώνα σπίλωσης του Ζακ στα social media, υπερασπίζοντας με κυνικό τρόπο το τομάρι του. Πρέπει, επίσης, να επισημάνουμε προς επίρρωση της ταξικής μεροληψίας της αστικής δικαιοσύνης, πως τελικά δε διερευνήθηκε η πιθανότητα ύπαρξης ρατσιστικού κινήτρου, παρά το γεγονός ότι ο Ζακ ήταν ένας πολύ γνωστός και ενεργός ακτιβιστής της lgbtqia+ κοινότητας, της οροθετικότητας, του αντιφασισμού-αντιρατσισμού και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Εν αναμονή της δικάσιμου της υπόθεσης, οι τέσσερις κατηγορούμενοι αστυνομικοί συνεχίζουν να εργάζονται κανονικά χάρη στις άθλιες μεθοδεύσεις του βουλευτή της Ν.Δ. Θανάση Πλεύρη. Όλο αυτό το διάστημα η ΕΛ.ΑΣ. για τους ευνόητους λόγους "αδυνατούσε" να βρει μάρτυρες, ενώ παραλείφθηκαν και σημαντικά στοιχεία κατά την έρευνα, όπως επιβεβαίωσε και η Forensic Architecture. Παρατηρώντας τα όσα έχουν διαδραματιστεί ήμασταν σχεδόν σίγουροι πως η πρόταση του εισαγγελέα θα πέσει σαν ένα ακόμη πέπλο προστασίας για τους δράστες. Σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση ο καταστηματάρχης όσο και ο μεσίτης κατηγορούνται για το αδίκημα της πρόκλησης θανατηφόρου σωματικής βλάβης. Τέσσερις Αστυνομικοί παραπέμπονται με τις ίδιες κατηγορίες. Δεν ασκήθηκαν διώξεις εις βάρος άλλων πολιτών που ξεκάθαρα αποτυπώνεται στο βίντεο ότι άσκησαν βία εις βάρος του Ζακ Κωστόπουλου. Δεν ασκήθηκαν διώξεις εις βάρος των υπόλοιπων τεσσάρων αστυνομικών που ήταν παρόντες στην επίθεση, ούτε εις βάρος του άντρα του ΕΚΑΒ που δεν τήρησε το πρωτόκολλο, δεν παρείχε δηλαδή τη φροντίδα που χρειαζόταν στο θύμα και δεν έκανε τίποτα για να προστατέψει τον αιμόφυρτο και ανήμπορο να αντιδράσει στις φονικές επιθέσεις που δεχόταν, Ζακ.

Επειδή τα παραπάνω μπορεί να φάνηκαν πως είχαν έναν απολογητικό εν πολλοίς τόνο, οφείλουμε να τονίσουμε πως για εμάς καμία σημασία δεν έχει αν έμπαινε για να κλέψει το κοσμηματοπωλείο ή όχι. Για εμάς οι απόκληροι αυτής της κοινωνίας, οι πιο εξαθλιωμένοι και εξαθλιωμένες, είτε είναι οι μετανάστες, είτε είναι οι εξαρτημένοι χρήστες ουσιών, είτε είναι οι σεξεργάτες/σεξεργάτριες, είτε όλα αυτά ή και τίποτα από αυτά, το σίγουρο είναι ότι αποτελούν το πιο υποτιμημένο κομμάτι της τάξης μας, και γι' αυτό, είναι σάρκα από τη σάρκα μας. Είναι αυτοί και αυτές που δε μπορούν να καλύψουν ούτε τις βασικές ανάγκες, αυτοί που ζουν στο δρόμο, αυτοί που μερικές φορές δε έχουν ούτε πρόσβαση σε καθαρό νερό, αυτοί που αναγκάζονται να κλέψουν για να πάρουν την επόμενη δόση τους. Είναι αυτοί και αυτές που περισσεύουν, με τον πιο προφανή τρόπο, στον κόσμο των αφεντικών, στον κόσμο του Κεφαλαίου. Γιατί και εμείς εξίσου θα περισσεύαμε, αν δεν ήμασταν παραγωγικοί, αν δεν ήμασταν δηλαδή άξιοι προς εκμετάλλευση. Αντί δυστυχώς για όλους και όλες εμάς του υπόλοιπους -που είμαστε σε καλύτερη μεν, αλλά σε παρόμοια μοίρα- να αποτελούν διαρκή υπενθύμιση της ανελέητης φύσης του καπιταλισμού και του ότι και μεις, απέχουμε ίσως το πολύ μιαν ανάσα από αυτή την βαρβαρότητα, προτιμούμε συνήθως να πούμε ''άσε, τυχεροί είμαστε... και πάλι καλά να λες!''. Κι έτσι, αντί να οργιστούμε και να αγωνιστούμε κόντρα στην αδικία, κόντρα στην εκμετάλλευση και την καταπίεση που υφιστάμεθα, φτύνουμε τον κόρφο μας, σκύβουμε το κεφάλι και συνεχίζουμε την δουλειά μας.

Απέναντι όμως στον κόσμο της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας μεταξύ των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων, στέκεται ένας άλλος κόσμος: ο κόσμος των κυρ-Παντελήδων, ο κόσμος όσον έχουν ανάγει την ιδιοκτησία (τους) σε ιερή αξία, ο κόσμος των αφεντικών με ταξική συνείδηση, και ακόμα χειρότερα ο κόσμος των εργατών που σκέφτονται και νιώθουν σαν τα αφεντικά τους. Κοντολογίς, ο κόσμος των κανιβάλων, όσων δηλαδή είναι πάντα πρόθυμοι να κυνηγήσουν και χτυπήσουν μόνον όποιον είναι σε χαμηλότερο από αυτούς σκαλί στην κοινωνική πυραμίδα, και πάντα εξίσου πρόθυμοι να αποδειχτούν πειθήνιοι στις επιταγές των ισχυροτέρων τους. Αυτών που είναι ικανοί μέχρι και να σκοτώσουν απλά γιατί θέλουν να προστατέψουν την περιουσία τους, αυτών για τους οποίους η ανθρώπινη ζωή δε μετρά όσο μία (κλεμμένη και μεταπωλημένη για να είμαστε και ειλικρινείς) καδένα. Οι δύο αλαλάζοντες κανίβαλοι δολοφονούν ένα άτομο το οποίο θεώρησαν κλέφτη και μάλλον χρήστη, το οποίο δεν αποτελούσε με κανένα τρόπο απειλή για κανέναν, και μετά πλένουν τα χέρια τους από το αίμα και απλά γυρνάν σπίτι τους ή παν να σκουπίσουν, ενσαρκώνοντας με τον πιο υλικό -αν και όχι απαραίτητα συνειδητό- τρόπο το σύνθημα που λίγες μέρες μετά τη δολοφονία φώναζαν οι νεοναζί έξω απ' το κατάστημα: «Πρεζάκια και gay δεν είστε αναγκαίοι». Ο φασισμός στην πιο τυπική μορφή του. Ο καπιταλισμός στην πιο ειλικρινή εκδοχή του. Ο κοινωνικός κανιβαλισμός στην πιο δυσοίωνη όψη του. Και το ''συμβάν'' θα ξεχνιόταν, όπως τόσα και τόσα, όπως τόσοι και τόσες, αν δεν τύχαινε ο δολοφονημένος να ήταν γνωστός ακτιβιστής της lgbtqia+, της drag και της οροθετικής κοινότητας, με αποτέλεσμα η βαρβαρότητα αυτή να έρθει να προστεθεί σε μια σειρά από άλλες βαρβαρότητες, που μπορεί όχι αμέσως αλλά σίγουρα εμμέσως, να σχετίζονται. Δίκαιο, μ' έναν τρόπο, γιατί η σταγόνα, αν και φαινομενικά άσχετη -και σίγουρα τυχαία-, στην πραγματικότητα σχετίζεται βαθιά και ουσιαστικά με το ποτήρι που υπερχείλισε. Άδικο, όμως, μ' έναν άλλον, για όλες τις άλλες, μυριάδες ''ανώνυμες'' σταγόνες, που χάθηκαν και χάνονται καθημερινά σαν δάκρυα στη βροχή.

Ο καπιταλισμός, είναι ένα σύστημα οργάνωσης της κοινωνίας, που βασίζεται δομικά πάνω στον αποκλεισμό. Χρησιμοποιεί τις διάφορες σχέσεις εξουσίας (βάσει φύλου, χρώματος, εθνικότητας, σεξουαλικού προσανατολισμού, ηλικίας, εμφάνισης, κανονικότητας κα) ώστε να οργανώνει το σύνολο των κοινωνικών σχέσεων με γνώμονα την (ανα)παραγωγή και κυκλοφορία της αξίας. Οι αποκλεισμοί δεν είναι παρέκκλιση και δε θα εξαλειφθούν ποτέ μέσα στο υπάρχον σύστημα: είναι εργαλείο του, είναι η απογυμνωμένη ουσία του.

Ο φασισμός με την σειρά του, αποτελεί την ενσάρκωση της απόλυτης μορφής όλων των εξουσιαστικών σχέσεων: ρατσισμός, εθνικισμός, σοβινισμός, μισογυνισμός, ομοφοβία, μιλιταρισμός. Γι' αυτό ο φασισμός είναι γέννημα αυτού του κόσμου καταπίεσης, εκμετάλλευσης και εξαιρέσεων. Και για αυτό η πάλη μας απέναντι στο φασισμό οφείλει να είναι αδιαχώριστη από αυτή απέναντι στον καπιταλισμό. Ο φασισμός είναι η εντατικοποίηση της καπιταλιστικής συνθήκης της εξαίρεσης, εντείνει την παρανομοποίηση και την στρατιωτικοποίηση της εργασίας, θέτοντας όρους εξόντωσης στο «περισσευούμενο» εργατικό δυναμικό.

Ομοίως, ο κοινωνικός εκφασισμός αποτελεί το μπόλιασμα και την εξοικείωση της κοινωνικής βάσης με τις φασιστικές ιδέες και πρακτικές. Πρόκειται για την επιβολή του δικαίου του ισχυρότερου με τους πιο ωμούς και απροκάλυπτους όρους, τόσο από την τάξη των αφεντικών σε αυτήν των εργατών/τριών, όσο και στο ίδιο το εσωτερικό της εργατικής τάξης. Και όπως και η οργανωμένη πολιτική εκδοχή του, έτσι και αυτός ως κοινωνικό φαινόμενο πολύ διαδεδομένο στον καιρό της οικονομικής κρίσης (και πριν από αυτή φυσικά, αλλά πιο περιορισμένα ή έστω κεκαλυμμένα) πρέπει να τσακιστεί από όσους αντιλαμβάνονται ότι οι εκμεταλλευόμενοι/ες και οι καταπιεσμένοι/ες, έχουν κοινά συμφέροντα τα οποία και πρέπει να τα υπερασπιστούν κοινά. Γι' αυτό και δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι αντικοινωνικές και κανιβαλιστικές εξάρσεις αποτελούν απότοκο των ταξικών αντιθέσεων, της κεντρικής θέσης που κατέχει η ατομική ιδιοκτησία στον καπιταλιστικό κοινωνικό σχηματισμό, αλλά και της αλλοτρίωσης, της αφομοίωσης ευρείας μερίδας των υποτελών στρωμάτων από την κυριαρχία, διαμέσου του μικροαστισμού. Συνεπώς, η απάντησή μας στον κοινωνικό κανιβαλισμό, οφείλει να προσαρτάται στον συνολικότερο αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση μετουσιώνοντας την θυμική αντίδραση, σε ταξική συνείδηση, η οποία συναρτά τα πρόσωπα, με τις κυρίαρχες κοινωνικές και παραγωγικές σχέσεις.

Ο κόσμος του αγώνα, οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένοι, όλοι και όλες που δεν έχουμε ξεχάσει την κτηνωδία του ιστορικού παρελθόντος, οφείλουμε να αναχαιτίσουμε δραστικά οποιαδήποτε προσπάθεια ανάπτυξης του φασισμού και του κοινωνικού κανιβαλισμού μέσα στον κόσμο της κοινωνικής βάσης. Οφείλουμε να τσακίσουμε αυτές τις αντιλήψεις και συμπεριφορές σε όλο το κοινωνικό πεδίο στο οποίο κινούμαστε και ζούμε: στους δρόμους, στη δουλειά, στα σχολεία και τις σχολές, στις γειτονιές μας. Εκεί που ο κανιβαλισμός ξεχειλίζει, εκεί που η σκατοψυχιά γίνεται κανόνας, εμείς απαντάμε με ταξική ενότητα και αλληλεγγύη μεταξύ των από τα κάτω. Και, ναι, και με βία. Απέναντι σε αντιδραστικές και δουλικά πειθαρχημένες φωνές που καταδικάζουν τη βία από όπου και αν προέρχεται, απαντάμε πως η προλεταριακή αντι-βία είναι μέσο κοινωνικής και ταξικής αυτοάμυνας και αντεπίθεσης, ώστε να αποτραπούν κοινωνικές συνθήκες γενικευμένης βίας και επιβολής. Είναι μια απάντηση των καταπιεσμένων στους καταπιεστές τους.

ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ - ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ

ΜΙΣΟΣ ΤΑΞΙΚΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΑ ΚΑΙ ΜΙΚΡΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΠΙΣΩ ΚΑΝΙΒΑΛΟΙ

Ο/Η ΖΑΚ/ZACKIE ΖΕΙ, ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ

ΠΟΡΕΙΑ:

ΣΑΒΒΑΤΟ, 21/9, 18:00, ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης - μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας

lib_thess@hotmail.com

libertasalonica.wordpress.com

Εικόνες:

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License