LET US STRUGGLE COLLECTIVELY AGAINST THE REPRESSIVE ARMY AND ITS SEXIST ATTACKS

In the context of the wider repressive campaign, which targets the squatted spaces of life and struggle, the refugees and immigrants, the anarchist movement and the social and class resistance, the state is attempting to impose conditions of occupation in Exarcheia, an area that symbolizes the social prerogatives of solidarity, self-organization and revolt.

As every plan which attempts to terrorize and humiliate the people of the struggle and subordinate the whole population, this state operation of conquest is expressed also through the attempt to humiliate and disgrace the women of the struggle, girls, students, women workers, mothers who live and struggle in the area.

Squads of riot police occupy the streets and the corners of the public space. They invade in squats at dawn, destroying the self-organized life of uprooted people and the structures, which were built by the solidarity of those from below. With guns and gloves in their hands, they lead women, children and men in police buses in order to transfer them to concentration camps, where there is only imprisonment, impoverishment and death, like the death of a child in a carton box or in the flames that suffocated Faride Tajik from Afganistan in Moria, while she was surrounded by barbed wire.

The same squads are marching as invaders outside our houses and schools, shouting threats. they are intimidating us outside of the space of struggle, polluting our days and nights with the sound of their boots and radios, imposing the militarization of everyday life. This police army makes homophobic and sexist assaults. Systematically threatens and harasses the women in Exarcheia. On our way to school, to home or to work, going to our assemblies or just for a walk, they are attempting to establish a condition in which we are obligated to pass through the police check points, with the armed bullies supervising our movements, commenting on our appearances, insulting us with their sexist comments, moving towards us, monitoring our routes, intimidating us.

At the same time, they are attacking with intense and targeted fury against the women who resist against state repression, as it happened after the demonstration of thousands of people on September 14th. After the end of the demonstration at Exarcheia, along with the arrests and the chemical war, the riot police trapped and beat women comrades using sexist violence. A violence which aims to punish the women who, also as such, chose to revolt, to struggle against the state and the drugmafias. Their sexist and homophobic attacks are part of their attempt to subjugate and neutralize resistance, of their effort to impose state, capitalist and patriarchic brutality and social cannibalism which they themselves are promoting.

However, these are the streets where we fought and we are still struggling against fear and repression, against drug-mafias and their police-protectors, against their devastating plans of creating ghettos and enforcing the law of the strongest against social self-organization· against their plans to uproot resistance and to destroy the living social fabric of the neighborhood, in order to transform it into a sterile zone of capitalist profitability. In these streets, we have walk side by side, building communities of solidarity. And this solidarity will win!

NO PASARAN!

EVERYONE ON THE STREETS, EVERYONE ON THE SQUARES

POLICE AND MAFIAS OUT OF EXARCHEIA

GATHERING AT EXARCHEIA SQUARE:

SATURDAY OCTOBER 12TH, 12:00

Anarchist – Antiauthoritarian women and comrades

ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΤΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΕΞΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ

Στο πλαίσιο της ευρύτερης κατασταλτικής εκστρατείας, που θέτει στο στόχαστρο τις κατειλημμένες δομές ζωής και αγώνα, τους/τις πρόσφυγες και μετανάστριες, το αναρχικό κίνημα και τις κοινωνικές-ταξικές αντιστάσεις, το κράτος προσπαθεί να επιβάλει συνθήκες κατοχής στα Εξάρχεια, μια περιοχή που συμβολίζει τα κοινωνικά προτάγματα της αλληλεγγύης, της αυτοοργάνωσης, της εξέγερσης.

Όπως κάθε σχέδιο που αποσκοπεί στον εκφοβισμό και την τρομοκράτηση των αγωνιζόμενων και την καθυπόταξη ενός ολόκληρου πληθυσμού, αυτή η κρατική επιχείρηση κατάκτησης εκφράζεται και μέσα από την προσπάθεια ταπείνωσης και εξευτελισμού των αγωνιζόμενων γυναικών, κοριτσιών, μαθητριών, εργατριών, ανέργων, μανάδων που ζουν και παλεύουν στην περιοχή.

Ορδές διμοιριών ΜΑΤ καταλαμβάνουν τους δρόμους και ακροβολίζονται στις γωνίες του δημόσιου χώρου. Εισβάλλουν ξημερώματα σε καταλήψεις, καταστρέφουν την αυτοοργανωμένη ζωή ξεριζωμένων ανθρώπων και τις δομές που έχει χτίσει η αλληλεγγύη των από τα κάτω. Με όπλα και γάντια στα χέρια οδηγούν σε κλούβες παιδιά, γυναίκες και άντρες, για να μεταφερθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης· εκεί που επικρατεί ο εγκλεισμός, η ανελευθερία, η εξαθλίωση κι ο θάνατος, όπως ενός παιδιού μέσα σε χαρτόκουτο ή στις φλόγες που έπνιξαν τη Φεριντέ Ταγίκ από το Αφγανιστάν στη Μόρια, περικυκλωμένη από συρματοπλέγματα.

Οι ίδιες διμοιρίες παρελαύνουν σαν εισβολείς έξω από τα σπίτια και τα σχολεία μας εκτοξεύοντας απειλές, προκαλούν έξω από χώρους αγώνα, μολύνουν τις μέρες και τις νύχτες μας με τον ήχο από τις μπότες και τους ασυρμάτους τους, επιβάλλοντας τη στρατιωτικοποίηση της καθημερινής ζωής. Αυτός ο αστυνομικός στρατός προβαίνει σε ομοφοβικές και σεξιστικές επιθέσεις. Συστηματικά απειλεί και παρενοχλεί τις γυναίκες που κινούνται στα Εξάρχεια. Στο δρόμο για το σπίτι, τη δουλειά ή το σχολείο, πηγαίνοντας στις συνελεύσεις ή απλά μια βόλτα, επιχειρείται να εμπεδωθεί μια συνθήκη όπου είμαστε υποχρεωμένες να περνάμε μπροστά από τα μπλόκα της αστυνομίας, με τους ένστολους τραμπούκους να εποπτεύουν τις κινήσεις μας, να σχολιάζουν την εμφάνισή μας, να βρίζουν σεξιστικά, να κινούνται προς το μέρος μας, να παρακολουθούν τις διαδρομές μας, να εκφοβίζουν.

Ταυτόχρονα, επιτίθεται με ιδιαίτερο και στοχευμένο μένος σε γυναίκες που αντιστέκονται στην κρατική καταστολή, όπως έγινε μετά τη διαδήλωση χιλιάδων αγωνιστών στις 14ης Σεπτέμβρη. Μετά τη λήξη της πορείας στα Εξάρχεια, τα ΜΑΤ, παράλληλα με τις προσαγωγές, τις συλλήψεις και το χημικό πόλεμο, εγκλώβισαν και χτύπησαν συντρόφισσες ασκώντας σεξιστική βία. Μια βία που επιδιώκει να τιμωρήσει και να συμμορφώσει γυναίκες που και ως τέτοιες επέλεξαν να εξεγερθούν, να αγωνιστούν ενάντια στο κράτος και τις ναρκομαφίες του. Οι σεξιστικές και ομοφοβικές επιθέσεις τους αποτελούν κομμάτι της απόπειρας πειθάρχησης και εξουδετέρωσης των αντιστάσεων, της απόπειρας κυριαρχίας της κρατικής, παρακρατικής, καπιταλιστικής και πατριαρχικής βαρβαρότητας, καθώς και του κοινωνικού κανιβαλισμού που προάγει.

Αυτοί όμως είναι οι δρόμοι που παλέψαμε και παλεύουμε ενάντια στο φόβο και την καταστολή, ενάντια στους μαφιόζους ναρκέμπορους και τους μπάτσους προστάτες τους, ενάντια στα σχέδια ερήμωσης, γκετοποίησης και επιβολής του νόμου του ισχυρού σε βάρος της κοινωνικής αυτοοργάνωσης· ενάντια στα σχέδια ξεριζώματος των αντιστάσεων και καταστροφής του ζωντανού κοινωνικού ιστού της γειτονιάς, προκειμένου να μετατραπεί σε μια αποστειρωμένη ζώνη καπιταλιστικής κερδοφορίας. Σε αυτούς τους δρόμους περπατήσαμε η μία πλάι στην άλλη, χτίζοντας κοινότητες αλληλεγγύης. Και αυτή η αλληλεγγύη θα νικήσει!

NO PASARAN!

ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΜΑΦΙΕΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ:

ΣΑΒΒΑΤΟ 12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 12 μ.μ.

Αναρχικές – Αντιεξουσιάστριες Συντρόφισσες

 

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License