Γράμμα του Άμα από την φυλακή Valette του Τορίνο

“Είσαι μόνο ένα σώμα, δεν έχεις δικαιώματα, εδώ εξουσιάζουμε εμείς, ερωτήσεις κομμένες, κ.λπ.» Σε κάποια φάση ο τέταρτος δεσμοφύλακας λέει κάντε γρήγορα γιατί άμα σας δούνε θα γίνει φασαρία. Βγαίνουν από το δωμάτιο αφήνοντας με εκεί με τα αυτιά μου να να βουίζουν, με τα εσώρουχα και τη μεταλλική γεύση του αίματος στο στόμα.

 Η μέρα της 8/10/19 ξεκίνησε νωρίς. Στις 07:20 ένας δεσμοφύλακας ανοίγει το κελί και με ενημερώνει ότι πρέπει να ετοιμαστώ για να παρακολουθήσω την ακροαματική διαδικασία σχετικά με την υποχρεωτική κράτηση μου στη φυλακή, εν αναμονή της έναρξης του δικαστηρίου μου. Μετά από μερικά λεπτά, βγαίνω από το κελί που με έχουν κλεισμένο, με ένα ποτήρι καυτό καφέ και ένα φρεσκοαναμμένο τσιγάρο, κατεβαίνω τον διάδρομο της ακτίνας και φθάνω στον κυκλικό δακτύλιο, δηλαδή το σημείο όπου όλοι οι διάδρομοι του τρίτου ορόφου της πτέρυγας του κτιρίου Β ενώνονται. Στον κόμβο κάθονται σε ένα τραπέζι οι δεσμοφύλακες της βάρδιας, κάποιοι καπνίζουν άλλοι απλά με κοιτάζουν. Ο αρχιδεσμοφύλακας σηκώνεται και μου φωνάζει να πετάξω το τσιγάρο, λέγοντας: σήμερα δε καπνίζετε!, κάνω λίγες βαθιές τζούρες και υπακούω τη διαταγή με σφιγμένα δόντια. Ο δεσμοφύλακας με πλησιάζει απότομα και μου λέει να πετάξω τον καφέ, του απαντώ ότι δεν έχω πιει ούτε γουλιά ακόμα, οπότε αυτός έρχεται πιο κοντά παίρνει τον καφέ από το χέρι μου (δεν βρήκα τη δύναμη να του αντισταθώ) και το πετάει με θράσος. Με διατάζουν να πάω στο ισόγειο και να περιμένω σε ένα δωμάτιο (κλειδωμένος προφανώς) το οποίο σιγά σιγά γεμίζει με κρατούμενους που σε λίγο θα βρεθούμε αντιμέτωποι με την κρατική μηχανή που λέγεται: ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ. Μας λένε ότι απαγορεύονται οι αναπτήρες και τα τσιγάρα, εγώ έχω έναν μπικ στην τσέπη μου και αποφασίζω να τον αφήσω στο κελί, αλλά ο αρχιδεσμοφύλακας μου απαγορεύει να το κάνω και με αναγκάζει να τον πετάξω στα σκουπίδια.

 Ξανακατεβαίνω. Σε κάποια φάση μας βάζουν χειροπέδες δεμένες με ένα καλώδιο (σαν λουρί), δένουν τους κρατούμενους μεταξύ τους τον έναν με τις χειροπέδες του άλλου με τρόπο ώστε τον πρώτο κρατούμενο στη σειρά να τον τραβάει ο δεσμοφύλακας. Έτσι μας τραβάνε μέσα στο λεωφορείο, στο οποίο μας κλειδώνουν σε αντίστοιχα κελιά έχοντας μας δεμένους με χειροπέδες κατά τη διάρκεια της μεταφοράς. Έχοντας φθάσει στον προορισμό μας, μας αναγκάζουν να κατέβουμε δεμένοι με τον ίδιο τρόπο και το ίδιο γίνεται και κατά την επιστροφή στη φυλακή. 14:50, πρώτη φορά που ένιωσα χαρούμενος που επέστρεφα στο κελί μου, ανάβω ένα τσιγάρο και αυτοί με καλούν στον κόμβο να πάρω την αλληλογραφία μου, την οποία και ανοίγουν μπροστά μου και τους βλέπω να καταστρέφουν τα κομμάτια που γράφουν τα ονόματα των αποστολέων, τους ρωτώ γιατί το κάνουν αυτό. Μου απαντούν ότι ο λόγος είναι ότι πλέον ο έλεγχος είναι στα χέρια τους. Μου δείχνουν ένα μικρό δωματιάκι και με διατάζουν να μπω μέσα γιατί πρέπει να με ψάξουν (επειδή επιστρέφω από δικαστήριο). Η υπόθεση βρωμάει αλλά μιας και με αναγκάζουν, μπαίνω μέσα, με διατάζουν να γδυθώ και μένω με τα εσώρουχα. Αφού γδυθώ ξεκινάνε να με χαστουκίζουν με δύναμη, έχοντας ήδη βάλει τα μαύρα τους γάντια, είναι τρεις και μου ρίχνουν εναλλάξ, ενώ ο τέταρτος κρατάει τσίλιες στην πόρτα. Λένε “Είσαι μόνο ένα σώμα, δεν έχεις δικαιώματα, εδώ εξουσιάζουμε εμείς, ερωτήσεις κομμένες, κ.λπ.» Σε κάποια φάση ο τέταρτος δεσμοφύλακας λέει κάντε γρήγορα γιατί άμα σας δούνε θα γίνει φασαρία. Βγαίνουν από το δωμάτιο αφήνοντας με εκεί με τα αυτιά μου να να βουίζουν, με τα εσώρουχα και τη μεταλλική γεύση του αίματος στο στόμα. Άλλος ένας έρχεται, με κοιτά, βάζει τα γάντια και μου δίνει ένα δυνατό χτύπημα από ψηλά (σαν να καρφώνει μια μπάλα) μετά μου λέει, να κάνω γρήγορα και να ντυθώ, καθώς πλησιάζω τα ρούχα μου μου χώνει άλλο ένα χαστούκι, λέγοντας βιάσου. Τον διακόπτει ένας συνάδελφος του, που του λέει ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος γιατί οι κρατούμενοι ήδη επιστρέφουν από τον προαυλισμό. Βάζω τα ρούχα μου και πάω πίσω στον δακτύλιο να πάρω την αλληλογραφία. Εκεί βρίσκεται ο αρχιδεσμοφύλακας που ξεκινάει να μου λέει: “Άμα μπουν κλέφτες στο σπίτι σου ποιον θα καλέσεις?” Εννοείται πως δεν απαντώ. Συνεχίζει λέγοντας “Άντε λέγε ποιον θα καλέσεις? Άντε πες το δε θα σου κοστίσει τίποτα” (όλα αυτά σε απόσταση 2 εκατοστών από το κεφάλι μου) μετά από λίγο αφού πλέον έχει κουραστεί, λέει: “Aφού δε θες να μας καλέσεις, από εδώ και πέρα δε καλείς ούτε την υπηρεσία, ούτε νοσοκόμους, και ούτε καν στο προαύλιο ή στο ντους θα πηγαίνεις, θα πλένεσαι στο νιπτήρα κλπ.Και τώρα βιάσου να πας στο κελί σου, γρήγορα και με ταχύ βήμα γιατί είσαι στη φυλακή και εδώ κάνουμε εμείς κουμάντο”. Γυρνώ αναστατωμένος στο κελί και πέφτω εξουθενωμένος στο κρεβάτι. Το αυτί μου αιμορραγεί και βγάζει πύον, το βράδυ ένας συγκρατούμενος στο ίδιο κελί, μου φωνάζει τους δεσμοφύλακες και μου φέρνει ένα παυσίπονο. Τη νύχτα δε μπορώ να κοιμηθώ από τον πόνο αλλά μετά από κάποια ώρα με παίρνει ο ύπνος. Όταν ξυπνάω το σεντόνι που ακουμπούσα το κεφάλι έχει μια λίμνη αίματος, όλο αυτό από το αυτί μου. Χάρη στον συγκρατούμενο μου στο κελί, με επισκέπτεται η νοσοκόμα που μου λέει, ότι έχει τραυματιστεί το δεξί τύμπανο και ότι ρισκάρω να χάσω την ακοή μου.

 Τώρα τις 09/10, 21:00 το βράδυ που γράφω αυτό το γράμμα και το αυτί μου ακόμα αιμορραγεί.

ΑΜΑ

ΦΥΛΑΚΗ LE VALETTE

ΤΟΡΙΝΟ 09/10/2019

ΥΓ. Η δικαιολογία τους για τον ξυλοδαρμό ήταν ότι βρήκαν γραμμένο στον τοίχο: «Μπάτσοι άντε γαμηθειτε» το οποίο δεν το έγραψα εγώ (ούτε και έσβησα)

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License