17 Νοέμβρη, η γιορτή των άτακτων... | Ανακοίνωση-Κάλεσμα

Κυριακή 17/11 | Θεσσαλονίκη | Πολυτεχνείο στις 17:00. Να τσακίσουμε το φασισμό και ό,τι τον γεννά.

post image

17η Νοέμβρη, η γιορτή των άτακτων…

Η 17η του Νοέμβρη είναι μια από τις πλέον γνωστές ‘’γιορτές’’ στην ελληνική επικράτεια. Έρχεται να τιμήσει τους αγώνες της προηγούμενης γενιάς ενάντια στη χούντα των συνταγματαρχών με αποκορύφωση την κατάληψη του Πολυτεχνείου στην Αθήνα (14/11/1973) και την άγρια απάντηση του καθεστώτος, το οποίο διέταξε την είσοδο του τανκ στο προαύλιο του πολυτεχνείου τρομοκρατώντας και σκοτώνοντας φοιτητές (17/11/1973). Τα ερωτήματα είναι όμως πολλά. Πώς εδραιώθηκε και πήρε την εξουσία η χούντα; Ποια ήταν η κατάσταση κατά τη διάρκεια αυτής; Ποιος ήταν ο ρόλος των αριστερών οργανώσεων και ποιοι ήταν, για άλλη μια φορά οι αφανείς ήρωες της υπόθεσης;Η δικτατορία δεν ήταν ένα γεγονός που απλά συνέβη όπως προσπαθεί, για αυτό και για πολλά άλλα, να μας πείσει το κράτος μέσω των σχολείων και άλλων ιδρυμάτων.

Η δικτατορία ήταν η, καταθλιπτικά, προβλέψιμη συνέχεια που ερχόταν να αναδείξει το άλυτο πρόβλημα του εμφυλίου. Δηλαδή, ότι στον εμφύλιο (και πιο πριν στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο) ενώ νίκησαν οι, όποιες, δημοκρατικές δυνάμεις, οι φίλοι και συνεργάτες των φασιστών και των ναζί έμειναν σε θέσεις εξουσίας. Σε μια αγαστή συνεργασία με τις δεξιές οργανώσεις οι φασίστες είχαν αναλάβει το κράτος ενώ οι δεξιοί την πολιτική ηγεσία. Αυτό οδήγησε (απλουστευτικά) στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967, υπό τον φόβο της πολιτικής νίκης των πολιτικών του κέντρου και τις κεντροαριστεράς. Φυσικά, ένα τέτοιο καθεστώς δεν εδραιώνεται απλά επειδή μια μικρή ομάδα συνταγματαρχών, η οποία απλώς έχει μεγάλη επιρροή στο στράτευμα, παίρνει μια τέτοια απόφαση. Η χούντα είχε ισχυρούς συμμάχους εντός και εκτός της χώρας όπως διάφοροι εφοπλιστές και βιομήχανοι αλλά και μυστικές υπηρεσίες όπως αυτή των Η.Π.Α.

Μετά από δεκαετίες πολέμων και άθλιων συνθηκών διαβίωσης για τον λαό, η δεκαετία του 60 άρχισε να ανατέλλει ως ελπίδα καθώς οι αγώνες του εργατικού κινήματος διεκδίκησαν και κατάφεραν υψηλότερους μισθούς και επίπεδο διαβίωσης για τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Την ελπίδα αυτή ήρθε βιαστικά να σβήσει η δικτατορία που ως βασικό στόχο (όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση αυταρχικού καθεστώτος) είχε την περαιτέρω παραγωγή πλούτου για τους έχοντες. Η καταστολή μέσω της αστυνομίας, του στρατού και των ΜΜΕ απλώς επιδείνωσε τις αντιδράσεις. Το καθεστώς, όπως παραδέχονται πλέον όλοι οι ιστορικοί, ήταν η επιτομή της διαπλοκής και βούτηξε την χώρα σε περαιτέρω χρέος.

Τα λεφτά αυτά εξαφανίστηκαν σε τσέπες πλούσιων φίλων της χούντας, στρατιωτικών και συνεργαζόμενων με έμμεσες οδούς όπως ήταν (οι πασίγνωστοι) δρόμοι (και άλλα ‘’έργα’’) της χούντας που κόστιζαν λες και είναι φτιαγμένοι από χρυσάφι. Τα ανωτέρω, ήταν το λάδι που έπεφτε συνεχώς στην φωτιά του αγανακτισμένου λαού. Η κατάληψη του Πολυτεχνείου δεν ήταν η μοναδική αντιστασιακή πράξη, ήταν απλώς αυτή που έριξε την χαριστική βολή.Είναι πολλά αυτά που δεν λέγονται εσκεμμένα από το κράτος για την περίοδο της δικτατορίας, αλλά δύο σελίδες δεν είναι αρκετές για να τα προβάλλουν όλα. Παραδείγματος χάρη, δεν αναφέρετε αρκετά πως το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, το ακολούθησε το πραξικόπημα του Δημήτριου Ιωαννίδη (25/11/1973) το οποίο ήθελε να σταματήσει τη εξαναγκασμένη επιφανειακή φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος λόγω εσωτερικών και εξωτερικών πιέσεων.

Ακόμα, αποφεύγει, εντέχνως, να αναφέρει το ρόλο διαφόρων γνωστών πολιτικών προσώπων στην ανόρθωση και συντήρηση του καθεστώτος, όπως ο Κ. Πλεύρης (πατέρας του νυν βουλευτή με ΝΔ Θάνου Πλεύρη), ο Κ. Μητσοτάκης (πατέρας νυν πρωθυπουργού) και άλλοι, αλλά και τις διασυνδέσεις αυτών με νυν νεότερους φασίστες όπως είναι ο Ν. Μιχαλολιάκος (ιδρυτής του ναζιστικού κόμματος ‘’Χρυσή Αυγή’’) που προέρχεται ιδεολογικά από το κόμμα του Κ. Πλεύρη: ‘’κόμμα της 4ης Αυγούστου’’. Επιπλέον, αποφεύγει να μιλήσει για τις διάφορες αντιστασιακές πράξεις κατά τη διάρκεια της χούντας όπως αυτή της Νομικής Αθηνών και επιδεικνύει μόνο αυτές που είναι αναγκασμένο να δείξει.

Αυτές που ουσιαστικά δεν κρύβονται. Με αυτόν τον τρόπο το κράτος προσπαθεί να μας γαλουχήσει σε μια λογική πως οι επαναστάσεις και οι εξεγέρσεις απλώς γίνονται ξαφνικά και δεν οργανώνονται σταδιακά από τον καταπιεσμένο λαό.

Αλλά επίσης προσπαθεί να αποκρύψει τις κατασταλτικές τεχνικές της χούντας διότι δεν διαφέρουν σχεδόν καθόλου με αυτές της σημερινής ‘’Δημοκρατίας’’, γεγονός που θα ξεμπρόστιαζε τους διάφορους λεγόμενους ‘’δημοκρατικούς φορείς’’ και τα λεγόμενα ‘’κόμματα του δημοκρατικού τόξου’’. Αναφέρουμε πως το σώμα ΜΑΤ της αστυνομίας δημιουργήθηκε το 1976 (μετά την πτώση της χούντας, επί κυβέρνησης Καραμανλή) και πως ο ίδιος ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός της χούντας είχε ισχυριστεί πως αν είχε προλάβει να φτιάξει τα ΜΑΤ, τότε τα επεισόδια του Νοεμβρίου του 1973 (Πολυτεχνείο κ.α.), τα οποία οδήγησαν στην πτώση της χούντας, θα είχαν ενδεχομένως αποφευχθεί. Τα προαναφερθέντα δεν διατυπώνονται σε κάποιο αριστερό ή αναρχικό μέσο αλλά στο φιλοφασιστικό – φιλομπατσικό site ‘’policenet.gr’’.

Τέλος, είναι σημαντικό να αναδείξουμε τον ρόλο των μεγαλύτερων αριστερών οργανώσεων με τις μορφές των ΚΚΕ εσωτερικού (νυν ΣΥΡΙΖΑ) και ΚΚΕ εξωτερικού (νυν ΚΚΕ). Σε ένα κλασικό στυλ εξαπάτησης της κοινής γνώμης, τα συγκεκριμένα κόμματα κάνουν σόου καταθέτοντας στεφάνια στο πολυτεχνείο κάθε 17 του Νοέμβρη και χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα για τους πεσόντες του πολυτεχνείου επιδοκιμάζοντας τους αγώνες τους. Αυτό που ‘’ξεχνάνε’’ να αναφέρουν είναι πώς όταν σχεδιαζόταν αλλά και όταν άρχισε η κατάληψη του πολυτεχνείου, οι ηγεσίες τους, με στήριξη των περισσότερων κομματικών τους στελεχών, έσπευσαν να ονομάσουν τους καταληψίες προβοκάτορες και χαφιέδες που συνεργάζονταν με την χούντα. Όπως και σε οποιαδήποτε άλλη εξεγερτική διαδικασία όταν αυτοί δεν έχουν την ικανότητα να την εκμεταλλευτούν κατά το δικό τους όφελος, προσπαθούν να την καταπνίξουν με κάθε δυνατό μέσο.

Η στάση αυτή στη δεδομένη χρονική περίοδο όμως τους απομάκρυνε από το λαό και το λαϊκό αντιδικτατορικό κίνημα με αποτέλεσμα την εξαναγκασμένη υπαναχώρησή, που τους οδήγησε να παίζουν αυτό, το κακής ποιότητας, θέατρο.

Η 17η Νοέμβρη δεν είναι σχολική γιορτή, δεν είναι γιορτή της Αστικής Δημοκρατίας, ούτε τα γενέθλια κάποιου κόμματος.

Η 17η είναι η γιορτή των άτακτων. Αυτών που δεν υπάκουσαν στην καταστολή της χούντας, αυτών που δεν υπάκουσαν στις φοβέρες διαφόρων κομμάτων, των αναρχικών που έλεγαν ‘’κάτω η εξουσία’’, των μικρών αριστερών οργανώσεων που έλεγαν ‘’εξουσία στον λαό’’ και πάνω από όλους στον ανένταχτο αγωνιζόμενο κόσμο. Στον καθημερινό ‘’άτακτο’’.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΣ

ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ 17Η ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΑΝΕΘ

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License