Μία χρωστούμενη απάντηση στο δήμαρχο της Καισαριανής για την συναυλία αλληλεγγύης στη Μ.

Μία χρωστούμενη απάντηση στον δήμαρχο καισαριανής για την συναυλία στις 21/9 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής

ΜΙΑ ΧΡΩΣΤΟΥΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

Στις 21/9/2019 η κατάληψη της Ανάληψης μαζί με συγγενείς της Μ.21 χρονών μετανάστριας δεύτερης γενιάς από τη Ρουμανία, η οποία έπασχε από μακροαδένομα της υπόφυσης στα μάτια,συνδιοργάνωσαν συναυλία αλληλεγγύης για την κάλυψη των ιατρικών της εξόδων στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, καθώς έπρεπε να χειρουργηθεί άμεσα ώστε να μη χάσει την όρασή της. Στην συναυλία που πραγματοποιήθηκε καλύφθηκε ένα μεγάλο ποσό των ιατρικών εξόδων που άγγιζαν τα 10.000 ευρώ. Αυτό κατέστη εφικτό λόγω του μεγάλου κύματος αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε προς το πρόσωπο της Μ. κομμάτι του οποίου ήταν και αρκετός κόσμος από τη γειτονιά της Καισαριανής. Η Μ. μετά την επιτυχημένη επέμβαση βλέπει πλέον κανονικά.

Ωστόσο η συναυλία αυτή , τις προηγούμενες ημέρες κινδύνεψε να ακυρωθεί, λόγω απειλών του δημάρχου Καισαιριανής Χρήστου Βοσκόπουλου ότι θα φέρει τα ΜΑΤ. Το ζήτημα της απαγόρευσης της συναυλίας τέθηκε από αυτόν πρώτη φορά στο δημοτικό συμβούλιο της Τετάρτης 11/9, βρίσκοντας συμπαραστάτες τους τοπικούς παράγοντες του ΚΚΕ, οι οποίοι θεωρούν τσιφλίκι τους τον χώρο του Σκοπευτηρίου. Μπροστά στο ενδεχόμενο καταστολής της συναυλίας, το πρωί της Δευτέρας 16/9 σύντροφοι μαζί με συγγενείς της Μ. πήγαν στο δημαρχείο Καισαριανής. Ξεκαθαρίζοντας στον Χ. Βοσκόπουλο ότι η συναυλία αυτή θα πραγματοποιηθεί θέλει δεν θέλει. Ο Βοσκόπουλος, με ειρωνικό ύφος και με απειλές, απάντησε ότι η μόνη περίπτωση για να αφήσει τη συναυλία να πραγματοποιηθεί είναι να καταθέσουν η συλλογικότητά μας και οι συγγενείς της Μ. γραπτό αίτημα αδειοδότησης προς τη δημαρχία της πόλης. Στη συνομιλία που ακολούθησε οι σύντροφοι εκείνη τη στιγμή απάντησαν ότι δεν υπάρχει περίπτωση συνδιαλλαγής είτε με αυτή είτε με οποιαδήποτε δημοτική αρχή, καθώς τόσο το Σκοπευτήριο της Καισαριανής, όσο και οποιοσδήποτε άλλος χώρος, ανήκουν σε όλους και όλες μας και στο ενδεχόμενο παρουσίας κατασταλτικών δυνάμεων θα δωθούν οι ανάλογες απαντήσεις, τόσο τη μέρα της συναυλίας όσο και τις επόμενες. Τελικά, φίλοι, μέλη της οικογένειας και της κατάληψης Ανάληψης αποχωρήσαμε χωρίς να ζητήσουμε καμία άδεια από ΚΑΝΕΝΑΝ.

Λίγες ώρες μετά, ωστόσο, ο δήμαρχος Καισαριανής εκδίδει ανακοίνωση, η οποία παρουσιάζει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα, και στην οποία δηλώνει ότι ζητήθηκε άδεια από την “οργανωτική επιτροπή της συναυλίας” και πως “κάθε λογής συλλογικότητες αποτελούν ένα δυναμικό και ζωτικό κομμάτι της κοινωνίας” ξεχνώντας πλέον τις απειλές καταστολής. Μετά από αυτήν την εξέλιξη είναι προφανές για εμάς ότι πολύ γρήγορα ο τοπικός αυτός κηφήνας του δήμου Καισαριανής, ήθελε αφενός να έχει το κεφάλι του ήσυχο σε σχέση με τις αντιδράσεις του τοπικού κινήματος προς το πρόσωπο του στην περίπτωση που έφερνε τα ΜΑΤ στο χώρο του Σκοπευτηρίου και αφετέρου να αποκομίσει πολιτική υπεραξία από τους διάφορους υποστηρικτές του που “επέτρεψε” να γίνει μια συναυλία αλληλεγγύης για τέτοιο σκοπό.

Δημόσιοι χώροι και «ελευθερία»

Οι δημόσιοι χώροι , παρόλο που ο όρος αυτός χρησιμοποιείται στον καθημερινό λόγο με την έννοια ότι ανήκουν σε όλους μας , στην πραγματικότητα ανήκουν στον εξής ένα και μοναδικό ιδιοκτήτη : το ΚΡΑΤΟΣ και τα τσιράκια του. Αυτό καθορίζει το ποιός έχει πρόσβαση στους χώρους αυτούς και πως θα χρησιμοποιούνται. Στην μικρή κοινωνία των δήμων το τοπικό κράτος δίνει την ψευδαίσθηση στους πολίτες ότι ο εκάστοτε χώρος ανήκει σε όλους αρκεί να τηρήσουν τους όρους «ελευθερίας» που έχει ορίσει αυτό. Στην περίπτωση μη τηρήσης των όρων αίρεται η «ελευθερία» και παίρνει τη θέση της η καταστολή (π.χ. απαγόρευση εκδηλώσεων στο Στρέφη, πλατεία Πρωτομαγιάς ) . Οι όροι αυτοί, βέβαια, δεν ισχύουν για τους παράγοντες του τόπου και μπορούν να καταργούνται κατά περίπτωση όταν εξυπηρετούν τα κάθε λογής επιχειρηματικά συμφεροντα . Παραδείγματα πολλά όπως η μετατροπή των πλατειών σε εξωτερικούς χώρους των μαγαζιών εστίασης με την επέκταση των τραπεζοκαθισμάτων τους (π.χ. πλατεία Άγιου Λάζαρου) , η εκμετάλλευση των αιγιαλών, ο αποχαρακτηρισμός των δασών για αιολικά πάρκα κ.α. Για μας οι χώροι αυτοί είναι χώροι κοινής συνεύρεσης που αράζουμε και χτίζουμε τις καθημερινές μας στιγμές. Στις γειτονιές των ανατολικών συνοικιών, η συλλογική παρουσία μας σε αυτά τα μέρη αποτελεί τις παρεμβάσεις που κάνουμε ενάντια στην αποστείρωση και την εμπορευματοποίηση του δημοσίου χώρου. Οι παρεμβάσεις αυτές , λοιπόν, αποφασίζονται και οργανώνονται σύμφωνα με την πρόταση που έχουμε για μία άλλη τύπου κοινωνική οργάνωση, η οποία είναι εντελώς ανταγωνιστική με τις παραπάνω πολιτικές εξουσίας. Η πρόταση αυτή είναι ότι στα πάρκα, τις πλατείες και τους δημόσιους χώρους γενικότερα χωράμε όλοι και όλες άνθρωποι και ζώα, ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής, ηλικίας ή φύλου.Οι αποφάσεις μας για τη διοργάνωση εκδηλώσεων δεν περνάνε μέσα από την γραφειοκρατία και τα θεσμικά φίλτρα αλλά παίρνονται μέσα από συνελεύσεις, ισότιμα και με οριζόντιες διαδικασίες για το τι είδους ενέργειες θα γίνουν, τον τρόπο που θα οργανωθούν και τους κανόνες υλοποίησής τους. Ο ίδιος ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούμε και το γεγονός ότι δεν αποδεχόμαστε ιδιοκτήτες στους χώρους αυτούς, καθιστά άχρηστη οποιαδήποτε συνδιαλλαγή με τους κάθε είδους επίδοξους διαχειριστές – ιδιοκτήτες αυτών.

Κάτω τα χέρια από τους δημόσιους χώρους

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License