Αλληλεγγύη στον λαό της Βολιβίας

Από τις 20 Οκτώβρη η αστυνομία σε συνδυασμό με παραστρατιωτικές οργανώσεις έχουν δολοφονήσει τουλάχιστον 23 ανθρώπους, ενώ παράλληλα έχουν εξαπολύσει πογκρόμ και εισβολές σε σπίτια διαδηλωτών.

Μετά την οπισθοχώρηση του αμερικανοκίνητου Μορένοστο Εκουαδόρ και τις ελπιδοφόρες λαϊκές εξεγέρσεις στη Χιλή, η κυβέρνηση των ΗΠΑ προσπαθεί να ανακτήσειτο χαμένο έδαφος εις βάρος του βολιβιανού λαού. Επιστρατεύοντας πολιτοφυλακές, ελέγχοντας τα ΜΜΕ, στήνοντας ένα δίκτυο ΜΚΟ, ενισχύοντας τις συγκρούσεις, φυσικοποιώντας τη βία, αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη και προωθώντας τις κοινωνικές διαιρέσεις, προσπαθούν να στήσουν για ακόμα μία φορά σκηνικό χωρών μπανανίαςστη Λ. Αμερική. Όλα ξεκίνησαν όταν ο ΟργανισμόςΑμερικανικών Κρατών (ΟΑΚ), ο οποίος είναι το αντίστοιχο ΝΑΤΟ της αμερικανικής ηπείρου και έχειέδρα την Ουάσινγκτον, αποφάσισε να ακυρώσει τις εκλογές στη Βολιβία λόγω νοθείας. Είναι φανερό, πως τοπραξικόπημα στη Βολιβία δεν μπορεί να αναλυθεί μόνο ως αποτέλεσμα παραγόντων των εσωτερικών δυναμικώντης χώρας. Σε αντίθεση με τις μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις σε Χιλή και Εκουαδόρ, το σκηνικό στην εν λόγω χώρα μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας υβριδικός πόλεμος που θυμίζει αντίστοιχες καταστάσεις με Συρία, Ουκρανία, Βενεζουέλα, Λιβύη κτλ.

Μετά την παραίτηση Μοράλες και την αναζήτηση πολιτικού ασύλου στο Μεξικό, η δεξιά αντιπολίτευση μαζί με ένοπλες ακροδεξιές πολιτοφυλακές οργάνωσαν επιθέσεις ενάντια σε αγρότες κοκαλέρος και σε ιθαγενείς πληθυσμούς. Από τις 20 Οκτώβρη η αστυνομία σε συνδυασμό με παραστρατιωτικές οργανώσεις έχουν δολοφονήσει τουλάχιστον 23 ανθρώπους, ενώ παράλληλα έχουν εξαπολύσει πογκρόμ και εισβολές σε σπίτια διαδηλωτών. Μέσα σε αυτήν τηνεμφυλιοπολεμική κατάσταση, ως ένας άλλος Γκουαϊδό,ξεπετάχτηκε σαν μεταβατική αυτοανακηρυγμένη πρόεδρος η κεντροδεξιά Τζανίνε Άνιες, αναγγέλοντας τη διεξαγωγή πρόωρων, διαφανών και δημοκρατικώνεκλογών. Ο ίδιος άνθρωπος που επικαλείται τηδημοκρατία, δήλωσε επί λέξει: “Ονειρεύομαι μία Βολιβία ελεύθερη από σατανικές τελετές ιθαγενών. Η πόλη δεν είναι για τους ινδιάνους.”…

Παράλληλα, ο στρατιωτικός ηγέτης του πραξικοπήματος είναι ο ακροδεξιός πολυεκατομμυριούχος ΛουίςΦερνάντο Καμάτσο. Ο Καμάτσο εισέβαλε μαζί με πάνοπλες ακροδεξιές ομάδες στη Βουλή κρατώντας στο ένα χέρι τη βίβλο και τη βολιβιανή σημαία στο άλλο,λίγες ώρες μετά την παραίτηση Μοράλες. Πρόκειται για έναν υπερσυντηρητικό χριστιανό φονταμενταλιστή ο οποίος είναι γνωστός για υποθέσεις ρατσιστικής βίας στην περιοχή της Σάντα Κρουζ και ηγείται της φασιστικής αυτονομιστικής οργάνωσης Unión JuvenilCruceñista. Η οικογένεια του, η οποία ανήκει στην ελίτ του βιομηχανικού κόσμου της Βολιβίας, είχε σημαντικά έσοδα από τα ντόπια κοιτάσματα φυσικού αερίου. Έχασεόμως μέρος του πλούτου της όταν ο Μοράλεςεθνικοποίησε της φυσικές πηγές για τη χρηματοδότηση κοινωνικών προγραμμάτων. Τα συμπεράσματα βγαίνουν εύκολα. Οι πολιτικές και στρατιωτικές μορφές που ξεπήδησαν με την παραίτηση Μοράλες έδειξαν ένα άλλο πρόσωπο της Βολιβίας, το οποίο υπέβοσκε και χρηματοδοτούνταν με τη βοήθεια των ΗΠΑ, τόσο σε επίπεδο εκπαίδευσης όσο και εξοπλιστικά.

Μέρα τη μέρα, η κρίση στη χώρα οξύνεται, η βία εναντίον ιθαγενών πληθυσμών εντείνεται και μία γενικευμένη εμφύλια σύρραξη διαγράφεται στον ορίζοντα καθώς εθνικές και φυλετικές διαφορές εξακολουθούν να υπάρχουν, παρά τις προσπάθειες του Μοράλες που επί 14 χρόνια προσπαθούσε για εξομάλυνση της κατάστασης. Και για να μην χρυσωθεί κανένα χάπι, η κυβέρνηση Μοράλες ήταν που μόλις πρόσφατα συνεργάστηκε με τον φασίστα Μπολσονάρουγια την έκδοση στην Ιταλία του αντάρτη ΤσέζαρεΜπατίστι. Το συμπέρασμα που νομοτελειακά εξάγεται μέσα από αυτήν την συγκυρία είναι πως, για ακόμα μία φορά, ο θεσμικός δρόμος διεξαγωγής της πολιτικής ζωής μιας χώρας αποτυγχάνει παταγωδώς, όσο κοινωνικό κι αν είναι το προσωπείο που προσπαθεί να φορέσει.

Κράτος, βαθύ κράτος και παρακράτος εναρμονίζονταιάψογα όταν και όποτε κρίνεται αναγκαίο, ώστε να επιβιώσουν, ανεξαρτήτως πολιτικών αποχρώσεων. Όταν οι λαϊκές μάζες βγαίνουν στον δρόμο, ο τρόμος κατακλύζει την αστική τάξη η οποία προσπαθεί με κάθε τρόπο να καταστείλει, να βασανίσει και να δολοφονήσει. Όταν νιώθουν τον θρόνο τους να τρέμει, ασκούν βία στον λαό που τους θρέφει και τη βαφτίζουν ως υπεράσπιση της δημοκρατίας, ως προάσπιση της ελευθερίας. Από την άλλη, ο λαός ο οποίος επαναπαύεται σε σωτήρες και μεσσίες, όχι μόνο προδίδεται και αφήνεται στη μοίρα του αλλά στο τέλος εγκαταλείπεται να ξεψυχήσει μόνος. Ο λαός της Βολιβίας, και κάθε λαός, οφείλει να πάρει τη δύναμη τουστα χέρια του ώστε να ενωθεί και να κινηθεί με αποφασιστικότητα από τα κάτω προς τα πάνω. Μαζικάκαι με οριζοντιότητα. Διαφορετικά, μένει αγκυλωμένος σε ηγέτες που τον σέρνουν προς τον θάνατο και το μόνο που κάνουν είναι να τουιτάρουν καταδικάζοντας τη βίααπό το άσυλο που τους παρέχει το Μεξικό και το κάθε Μεξικό.

 

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΔΟΚΙΜΑΖΟΜΕΝΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΒΟΛΙΒΙΑΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΤΡΙΔΕΣ

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ – Περιφέρεια Αθήνας

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License