post image

Απολογιστικό κείμενο των εκδηλώσεων αντικουλτούρας στην πλατεία Εξαρχείων (22/12)

Την Κυριακή 22 Δεκέμβρη διοργανώσαμε ολοήμερη εκδήλωση στην πλατεία Εξαρχείων, σε απάντηση της ανακοινωμένης δημοτικής εκδήλωσης–βιτρίνας της καταστολής που θα γινόταν το μεσημέρι της ίδιας μέρας.

Ο δήμος Αθηναίων με επικεφαλής τον Μπακογιάννη παίζει βασικό ρόλο στην εκποίηση και το άδειασμα των γειτονιών μας και απαντάει σε κάθε προσπάθεια αντίστασης με όλο και αυξανόμενη καταστολή. Στα Εξάρχεια, προσπαθεί να καμουφλάρει την καταστολή και τον εξευγενισμό της γειτονιάς που μεταφράζεται σε εμπορικά καταστήματα, μετρό, αυξήσεις ενοικίων, αποστειρωμένο και ελεγχόμενο περιβάλλον, με εκδηλώσεις και δράσεις επιφανειακές συνοδεία μιντιακής διαστρέβλωσης και πάνοπλων πραιτοριανών. Θέλει να επιβάλει την υπεροχή του με τον καθαρισμό της πλατείας, όπου απομακρύνει τις αφίσες και τον λόγο μας από τη γειτονιά και για σύμβολο της κυριαρχίας του εγκαθιστά ένα δέντρο, σαν σε κατακτημένη περιοχή. Θεωρούμε αυτή την εκδήλωση ως μία ακόμα επιθετική κίνηση πολιτικής και πολιτιστικής αλλοτρίωσης του εδάφους των Εξαρχείων, στην οποία έπρεπε να απαντήσουμε ακυρώνοντάς τη στην πράξη με τη δυναμική μας και την ολοήμερή μας παρουσία. Δε θα μπορούσαμε να επιτρέψουμε να διεξαχθεί αυτή η φιέστα της υποκρισίας, στην οποία στο κάτω-κάτω δε θα υπήρχε χώρος για μας.

Τα ξημερώματα της 22/12, πενήντα συντρόφια κατέφτασαν στην πλατεία για να προετοιμάσουν το έδαφος για μία εκδήλωση φτιαγμένη από τα κάτω για τους και τις από τα κάτω. Ξαφνικά η πλατεία ζωντάνεψε με συλλογικό πρωινό, καφέ, πάγκους με πολιτικό υλικό και ζιν, χαριστικό παζάρι ρούχων και δημιουργικές δραστηριότητες με παιδιά. Μια στιγμή έντασης του πρωινού ήταν το πέρασμα πέντε μηχανών Δέλτα που τσέκαραν την κίνηση στην πλατεία πριν εξαφανιστούν προς την οδό Θεμιστοκλέους ― το τελευταίο σώμα ανασφάλειας που είδαμε στην εκδήλωση.

Καθώς πλησίαζε το μεσημέρι, ώρα της προγραμματισμένης εκδήλωσης του δήμου, ο κόσμος συνέρρεε μαζικά υποστηρίζοντας την εκδήλωση με την παρουσία του. Τοποθετήθηκε μικροφωνική που γέμιζε αντιεμπορευματική μουσική την πλατεία, στήθηκε χαριστικό παζάρι βιβλίων, και όλα αυτά δίπλα και σε συνεργασία με τη λαϊκή της πλατείας και το αυτοοργανωμένο παζάρι των Αδέσποτων Εξαρχείων. Παράλληλα, η συλλογικότητα Mano Aperta μαγείρευε συλλογική κουζίνα ελεύθερης συνεισφοράς για τον κόσμο που παρευρισκόταν στην εκδήλωση. Ξεκίνησε η ανοιχτή συζήτηση για πανεπιστήμιο, άσυλο, παιδεία, επιχειρηματικότητα και εξευγενισμό από το Ελευθεριακό σχήμα φιλοσοφικής. Παράλληλα, συνεχιζόταν η καλλιτεχνική δραστηριότητα με το στόλισμα του καμένου δέντρου. Στο δέντρο κρεμάστηκαν τα μηνύματά μας, που το κράτος θέλει να εξαφανίσει.

Συνεχίζοντας προς το απόγευμα, η προβολή ντοκιμαντέρ για την ανάπλαση και τη βραχυχρόνια μίσθωση δεν πραγματοποιήθηκε λόγω καιρού και άλλων τεχνικών δυσκολιών. Έγινε όμως το ρεμπέτικο, για να κλείσει η βραδιά στο συντροφικό και παρεΐστικο πνεύμα της υπόλοιπης ημέρας. Ακόμα, συντρόφια έκαναν μια γιορτινή προσθήκη στο άγαλμα στο κέντρο της πλατείας, τοποθετώντας πάνω του ένα μεγάλο, φωτεινό αλφάδι.

Η γιορτή είχε πολύ ωραία ατμόσφαιρα, με ζύμωση μεταξύ όλου του κόσμου (και όχι μόνο των αναρχικών). Ενήλικες και παιδιά, ντόπιες/οι και μετανάστ(ρι)ες, κάτοικοι και θαμώνες της πλατείας γιορτάσαμε μαζί προσπαθώντας να μην αναπαράγουμε ιεραρχίες και καταπιέσεις. Με την παρουσία μας εκεί, δεν υπήρχε χώρος γι' αυτούς και αυτές που καταπιέζουν: κράτος και καπιταλιστ(ρι)ες, σεξιστ(ρι)ες και φασίστ(ρι)ες. Για παράδειγμα, βιβλιοπώλης της γειτονιάς γνωστός για προσπάθειες εξευγενισμού, την ελαστική σχέση του με τα ωράρια εργασίας και τη συμμετοχή του σε διάφορες εμπορικές φιέστες στην πλατεία δεν μπόρεσε να στήσει τους πάγκους του.

Από του χρόνου, κάθε μέρα εδώ!

Debriefing text of counterculture events at Exarchia square (22/12)

On Sunday, December 22nd, we organised a day-long event at Exarchia square, in answer to the preannounced municipal event–front for oppression that was to take place at noon of the same day.

The municipality of Athens under Bakoyannis plays a central part in selling out our neighbourhoods and answers every attempt of resistance with more and more repression. In Exarchia, it tries to camouflage the repression and gentrification of the neighbourhood that translates into shops, the metro, raises in rent, a sterilised and controlled environment, with superficial events and actions accompanied by the media twisting the story and armed goons. It wants to impose its superiority by cleaning the square, where it removes our posters and our speech from the neighbourhood and as a symbol of its domination it pins down a tree, like in a conquered space. We view this event as one more aggressive act of political and cultural distortion of the ground of Exarchia, one that we had to answer by cancelling it through our active presence throughout the day. We couldn't allow this fiesta of hypocrisy, where there wouldn't have been space for us, anyway.

At the dawn of 22/12, 50 comrades reached the square to prepare the ground for an event made by the ones below for the ones below. Suddenly the square came to life with a collective breakfast, coffee, tables with political material and zines, a free shop for clothes and creative activities with children. A moment of tension in the morning was the passing of 5 Delta motorbikes that were checking out the movement in the square before disappearing towards themistokleous—the last insecurity force we saw during the event.

As noon was approaching, when the municipal event was set to take place, people flooded the square supporting the event with their presence. There was a microphonic that filled the square with anticommercial music, a free book shop, and all that next to and in collaboration with the market of the square and the self-organised bazaar of Stray Exarchia. At the same time, Mano Aperta collective was making a collective meal with free contribution for the people present at the event. An open discussion was started about the university, asylum, education, business and gentrification by the Libertarian group of the philosophy department. Meanwhile, artistic activities were continuing with the decoration of the burnt tree. On the tree we hung our messages, which the state wants to erase.

On the way to the afternoon, the screening of the documentary on gentrification and short-term leasing didn't happen due to the weather and other technical difficulties. But the rebetiko did take place, to close the night in the same climate of comradeship and companionship as the rest of the day. Comrades also made a festive addition to the statue in the centre of the square, placing a large, bright circle A on top of it.

The celebration had a very good atmosphere, with everyone getting closer (and not just the anarchists). Adults and children, locals and migrants, residents and regulars of the square celebrated together trying to not reproduce hierarchies and oppressions. Our presence there left no room for those who oppress: state and capitalists, sexists and fascists. For example, a bookshop owner from the neighbourhood who is known for his gentrification efforts, his flexible understanding of workers' hours, and his participation in various commercial fiestas in the square wasn't able to set up his stalls.

From next year, we'll be here every day!

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License