Ιταλία: Γράμμα απ’ τον Amma (Οκτώβρης 2019)

Σήμερα, 14η Οκτώβρη, μου είπαν πως το τύμπανο του αυτιού μου τρύπησε εξαιτίας της βίας των δεσμοφυλάκων, και κάνω κάλεσμα αναρχικής αλληλεγγύης, με δεδομένο πως το να δρούμε με τα εργαλεία του συστήματος που με αιχμαλώτισε με αηδιάζει, και δε θα κάνω καμία καταγγελία, ούτε θα αποδεχθώ καμία ευθύνη.

Ιταλία: Γράμμα απ’ τον Amma (Οκτώβρης 2019)

Σημείωση: Στις 12 Νοέμβρη 2019, ο Amma, ο Uzzo και ο Patrick μεταφέρθηκαν απ’ τη φυλακή “Le Vallette” (στο Τορίνο) σε κατ’ οίκον κράτηση, δίχως άλλους περιοριστικούς όρους.

Το γράμμα αυτό συντάχθηκε στα μέσα του Οκτώβρη 2019.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Θα ήθελα να κάνω κάποια βασικά σχόλια για να εξηγήσω τι εννοώ με τη λέξη “αλληλεγγύη”, διαχωρίζοντάς το απ’ το πώς βλέπω την έννοια της “εγγύτητας”. Τούτος ο πρόλογος, ο οποίος χρησιμεύει ως εισαγωγή στο κείμενό μου, δεν έχει σκοπό να υπονομεύσει κανέναν τρόπο δράσης αναρχικών συντροφισσών και συντρόφων, αλλά ν’ ασκήσει μια κριτική ως συνεισφορά στον διάλογο αναμεταξύ ατομικοτήτων που βρίσκουν τους εαυτούς τους να μάχονται ενάντια στον εχθρό μας, ούτως ώστε να βελτιώσουν και να οξύνουν τις ιδέες τους και τις επακόλουθες πρακτικές.

Βλέπω συχνά αναρχικά συντρόφια, κάποια εκ των οποίων θεωρώ ιδιαιτέρως αξιόπιστα λόγω αντιλήψεων και αγώνων που μοιραστήκαμε ανά καιρούς, να παγιδεύουνται εσωτερικώς ανά στιγμές σε θεαματικές λογικές – όπως οι αποκαλούμενες “προπαγανδιστικές πορείες” (1) ή ορισμένες συγκεντρώσεις έξω απ’ τα τείχη της φυλακής.

Στην πρώτη περίπτωση, απ’ τη δική μου οπτική (το να την αποκαλώ “οπτική” δε σημαίνει ότι την υποβιβάζω σε άποψη, μα ότι φανερώνω τη θέληση αμφισβήτησης της ιδέας που εκπορεύεται απ’ αυτήν, ακόμη και για όσους θέλουν να αποσιωπήσουν αυτήν την παραφωνία αποκαλώντας με ιερέα, κάτοχο της αλήθειας, δογματικό και τα συναφή), κι εκθέτοντας ορισμένες αντιλήψεις θωρώντας τον εαυτό μου ατομικιστή και, κατά συνέπεια, μοναδικό, αρνούμενος συνάμα την αντικειμενικότητα και την απόλυτη πραγματικότητα -διότι οτιδήποτε συμβαίνει ή απλώς υπάρχει αναλύεται απ’ τον καθένα και την καθεμιά με διαφορετικό τρόπο, ακόμη κι ανεπαίσθητα (2)– οι “πορείες” τούτες αποτελούν απαύγασμα ενός πολιτικού σκεπτικού το οποίο δε με αντιπροσωπεύει ως αναρχικό, ένα σκεπτικό το οποίο στοχεύει να κερδίσει μια γενική νομιμοποίηση, μιλώντας, για παράδειγμα, για το επιβλαβές του πυρήνα της εξουσίας, αντί να διαμοιράζεται τη συλλογιστική που οδηγεί στην αναγνώριση του προβλήματος ως τέτοιο.

Η προσέγγιση αυτή ανοίγει την πόρτα στο αγαπημένο παιχνίδι της τεχνο-καπιταλιστικής κυριαρχίας, δηλαδή την αφομοίωση των αγώνων και των διαφωνιών όσων έχουν έναν συγκεκριμένο τρόπο να προβάλλουν επί μέρους αιτήματα και θεσπίζουν συμμαχίες αντί για σχέσεις συνενοχής · τώρα όμως, πηγαίνοντας πίσω στην αρχή της συγκεχυμένης μου φλυαρίας -αλίμονο το κελί που δεν κάνει καλό σε κανέναν- θα ήθελα να έρθω στην καρδιά του ζητήματος: η έννοια της αλληλεγγύης δεν μπορεί να διαχωριστεί απ’ την εκδίκηση, ειδάλλως γίνεται εγγύτητα, ή στη χειρότερη περίπτωση θεαματικός διαχωρισμός.

Το να εκθέτει κανείς τον εαυτό του σε μια συγκέντρωση “αλληλεγγύης” για κάποια κρατούμενη ή κρατούμενο που έχει υποφέρει απ’ τη βία των δεσμοφυλάκων, αποτελεί μια ευγενή και ιδιαιτέρως καλοδεχούμενη χειρονομία, αυτό όμως είναι εγγύτητα (αν δεν πρόκειται για στιγμή πραγματικής επίθεσης στην υποδομή της φυλακής, δε με ενδιαφέρει να διαυγάσω πότε κάποιος επιτίθεται και πότε όχι, διότι θεωρώ πως αυτό είναι στα χέρια όσων δρουν κι αμφισβητούν τη δράση τους και την τάση που τους ώθησε ως εκεί). Ένα τέλειο παράδειγμα είναι η αναρχική καμπάνια που έτρεξε δυο χρόνια πριν “για έναν επικίνδυνο Ιούνη”, ή η μέρα της 9ης Φλεβάρη του 2019 σε αλληλεγγύη με την Asilo που εκκενώθηκε. Η αλληλεγγύη είναι ένα απ’ τα όπλα της αναρχίας, αλλά, για να είναι τέτοιο, πρέπει να περνάμε στην επίθεση.

Σήμερα, 14η Οκτώβρη, μου είπαν πως το τύμπανο του αυτιού μου τρύπησε εξαιτίας της βίας των δεσμοφυλάκων, και κάνω κάλεσμα αναρχικής αλληλεγγύης, με δεδομένο πως το να δρούμε με τα εργαλεία του συστήματος που με αιχμαλώτισε με αηδιάζει, και δε θα κάνω καμία καταγγελία, ούτε θα αποδεχθώ καμία ευθύνη.

Ας κάνουμε τον φόβο ν’ αλλάξει πλευρά. Μας κατηγορούν για τρομοκρατία, θα ήταν όμορφο αν πραγματικά κατορθώναμε να επιστρέψουμε τον τρόμο στον εχθρό.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΥΡΟ ΤΡΙΜΗΝΟ

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ

ΜΕ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΨΗΛΑ… Έρχεται Δεκέμβρης

Amma

φυλακή La Vallette, Τορίνο

Σημειώσεις:

(1) Δε σας λέει τίποτα η προπαγάνδα δια της πράξης; Τα πετροβολήματα κατά των μπάτσων ή ο πυροβολισμός στο πόδι του Adinolfi, δε σας λένε τίποτα;

(2) Εδώ μπαίνει στο παιχνίδι ο Μηδενισμός.

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License