post image

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ

Στις 6/12/14 στα πλαίσια της πορείας μνήμης του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στη Θεσσαλονίκη, οι μπάτσοι επιτέθηκαν στην πορεία και συνέλαβαν πλήθος κόσμου, ανάμεσα τους και ο σύντροφος Irdi K.

Ο σύντροφος στη δίκη υπερασπίστηκε την αναρχική πολιτική του ταυτότητα και την παρουσία του στην πορεία, αρνούμενος όλων των κατηγοριών που του αποδόθηκαν και καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 27 μήνες φυλάκιση με 3ετή αναστολή. Πολύ αργότερα, έμαθε πως η απόφαση του δικαστηρίου δεν έχει καν ’’καθαρογραφεί’’ και επομένως δεν μπορεί να οριστεί το εφετείο.

Αρχές Ιουλίου του 19, κατά τη διαδικασία ανανέωσης της άδειας παραμονής του στη χώρα (κάθε πέντε χρόνια) ενημερώθηκε από μία υπάλληλο της περιφέρειας ότι αποτελεί ‘’δημόσιο κίνδυνο’’ λόγω της προηγουμένης δικαστικής απόφασης. Με αυτή τη δικαιολογία δεν ανανεώθηκε η άδεια παραμονής, δίνοντάς του 30 μέρες να αποχωρήσει οικειοθελώς από τη χώρα, συνεπώς ο σύντροφος κινδυνεύει με απέλαση.

Η αγαστή συνεργασία μπάτσων, δικαστών και περιφέρειας λειτουργεί με σκοπό να πραγματώσουν τα κατασταλτικά σχέδια τους εναντίον των αναρχικών αγωνιστών και των εξεγερμένων.

Το κράτος μεθόδευσε την εκδικητική του στάση απέναντι στην πολιτική ταυτότητα του Ι.Κ. εμποδίζοντας την διαδικασία της έφεσης. Έτσι 5 χρόνια μετά η δικαστική εξουσία εκμεταλλεύεται την τελευταία καταδικαστική απόφαση και φέρνει στο προσκήνιο τον όρο ‘’δημόσιος κίνδυνος’’, με αποτέλεσμα ο σύντροφος να καλείται να αντιμετωπίσει την απειλή της απέλασης. Για την κυριαρχία η έκφραση δημόσιος κίνδυνος είναι όλοι αυτοί που απειλούν την ύπαρξη της παίρνοντας θέση στον ανοιχτό πόλεμο με την εξουσία και τους εκάστοτε διαχειριστές της. Αμφισβητούν σε καθημερινό επίπεδο με τις πράξεις τους την κυρίαρχη αφήγηση για την κοινωνία και τις σχέσεις της, προτάσσοντας την καταστροφή του υπάρχοντος για την ανοικοδόμηση ενός νέου κόσμου αλληλεγγύης και ελευθερίας μακριά από εξουσιαστικές αντιλήψεις και συμπεριφορές μέχρι την ολική απελευθέρωση.

Το μένος του κράτους εναντίον των αναρχικών δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο, είτε αυτή είναι οικονομική εξόντωση μέσω στημένων κατηγορητηρίων από την κρατική ασφάλεια και την δικαστική εξουσία (π.χ. μαγειρεμένες δικογραφίες αντιφασιστών συντρόφων στην Καβάλα), είτε είναι πολιτική μέσω ποινικοποίησης των κοινωνικών σχέσεων (περίπτωση Ηριανα-Περικλης) ή μέσω στοχοποιήσεων των αγωνιστών (με παρακολουθήσεις, εφόδους σε σπίτια,). Σε άλλες περιπτώσεις επιδιώκουν την εξόντωση μέσω του εγκλεισμού, στα μπουντρούμια της δημοκρατίας, πραγματοποιώντας εκδικητικές μεταγωγές, βασανισμούς και απομονώσεις μέχρι και τη φυσική μας εξόντωση. (Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, Μιχάλης Καλτεζάς και πολλά ακόμα που δεν θα μάθουμε).

Στην ήδη μεγάλη λίστα τρόπων καταστολής που επιστρατεύει το κράτος προκειμένου να φιμώσει τις αγωνιζόμενες, έρχεται να προστεθεί και η απέλαση. Το δημοκρατικό κράτος μας επιβεβαιώνει το φασιστικό και απολυταρχικό του πρόσωπο κάνοντας άτυπα πολιτικά δικαστήρια, βρίσκοντας το τρωτό σημείο να χτυπήσει (στην προκειμένη την υποχρεωτική ανανέωση της άδειας παραμονής) ώστε να εκδικηθεί την πολιτική ταυτότητα και δράση του συντρόφου ως αναρχικός. Η εξουσία ανέκαθεν με τους νόμους της διαχωρίζει και κατηγοριοποιεί τους ανθρώπους ανάλογα με τον ‘’τόπο καταγωγής’’ τους, την οικονομική τους κατάσταση, την ‘’τρέλα’’ τους κλπ. Στη θέση του συντρόφου θα μπορούσαμε να είμαστε όλα μας, είτε με απελάσεις, ή με φυλακίσεις, ή με εγκλεισμούς σε ψυχοκελιά.

Για όλα εμάς που θεωρούμε την σιωπή συνενοχή, δημόσιος κίνδυνος είναι ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που συγκαλύπτει με την ανοχή της κρατικές δολοφονίες (π.χ. Εμπουκά, Ζακ Κωστόπουλος). Σε ένα τόπο όπου Κορκονέες και Ρουπακιάδες κυκλοφορούν ελεύθεροι ενώ μετανάστες φυλακίζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, δημόσιοι κίνδυνοι είναι αυτοί που κυβερνούν, που συγκαλύπτουν και επιδίδονται σε μαζικές δολοφονίες ανθρώπων στα υδάτινα και χερσαία σύνορα. Στο εδώ και στο τώρα δημόσιος κίνδυνος είναι οι μπάτσοι που ‘’εκτελούν’’ κυριολεκτικά το καθημερινό τους ‘’καθήκον’’.

Αφού είδαν πως οι απαγωγές δε μας φοβίζουν αλλά μεγαλώνουν την οργή μας απέναντι στην εξουσία, πως οι εκκενώσεις καταλήψεων δε ρίχνουν το ηθικό μας αλλά ντουβάρια στα κεφάλια των μπάτσων, τώρα προσπαθούν να μας διώξουν απ’ το χάρτη τους. Δε θα μπορέσουν ποτέ να μας νικήσουν γιατί δεν είναι ικανοί να καταλάβουν πως η αλληλεγγύη μας είναι δυνατότερο όπλο από οποιοδήποτε μηχανισμό καταστολής έχουν στη φαρέτρα τους. Οι σχέσεις που δομούμε η μία δίπλα στον άλλο στους δρόμους και τους χώρους μας είναι το ισχυρότερο μας ανάχωμα απέναντι στη βία της εξουσίας απ’ όπου κι αν αυτή προέρχεται.

Στις 12 Μάρτη θα εξεταστεί το αίτημα του Ι.Κ. για την ακύρωση της αρνητικής απόφασης αναφορικά με την άδεια παραμονής του.

Αν οι αγώνες μας για ελευθερία και αξιοπρέπεια μας καθιστούν στα μάτια της εξουσίας ‘’δημόσιο κίνδυνο’’, τότε είμαστε και θα παραμείνουμε.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ IRDI K.

 

ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ  ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΑ

ΚΑΤΩ Ο ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΝΑ ΑΝΘΙΣΕΙ Η ΑΝΑΡΧΙΑ

 

αναρχικές, αναρχικοί

Μικροφωνική συγκέντρωση αλληλεγγύης την Τετάρτη 12/02 στην Κάλαρη (αυτιά) στις 18:00

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License