Η ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ, ΟΧΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Εμείς ως αναρχικές και ως αγωνιζόμενες γυναίκες θεωρούμε το δικαίωμα σε ασφαλείς εκτρώσεις αδιαμφισβήτητο. Παλεύουμε για μια ελεύθερη και συνειδητή μητρότητα, γιατί θέλουμε να κάνουμε παιδιά αν το επιθυμούμε, όποτε το επιλέξουμε και υπό όποιες συνθήκες εμείς αποφασίσουμε. Οργανωνόμαστε και συλλογικοποιούμαστε ως γυναίκες ενάντια σε ό,τι μας καταπιέζει, στοχεύοντας στη διάχυση της αμφισβήτησης των ορίων που έχουν τεθεί στο ρόλο των γυναικών και των ιδεών εκείνων που αντιτίθενται στην πατριαρχία και τον έλεγχο του σώματός μας, ώστε να καταφέρουμε ένα ακόμη πλήγμα στον κόσμο της εξουσίας, ορίζοντας οι ίδιες τις ζωές μας.

Η ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ, ΟΧΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

«Εδώ και τώρα κηρύσσω πόλεμο σε αυτό το σύστημα και δεν θα σταματήσω μέχρι να ανοίξει ο δρόμος για μία ελεύθερη μητρότητα και μία υγιή, χαρούμενη και ευτυχισμένη παιδική ηλικία.»

Emma Goldman

Τον Ιούλιο του 2019, λίγες μέρες μετά την εκλογή της νεοφιλελεύθερης ακροδεξιάς κυβέρνησης της ΝΔ, η Ιερά σύνοδος παίρνει την απόφαση να καθιερώσει την «ημέρα του αγέννητου παιδιού». Λίγους μήνες αργότερα, η εφημερίδα Sport time προπαγανδιζει την μέρα αυτή, επιλέγοντας για εξώφυλλο την φράση «ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΖΗΣΩ», ενώ μόλις λίγες μέρες έπειτα εμφανίζεται σε σταθμούς του μετρό της Αθήνας αφίσα κατά των εκτρώσεων από το ίδιο αυτοαποκαλούμενο κίνημα «ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΖΗΣΩ», το οποίο αποτελείται από χριστιανικά και παραθρησκευτικά σωματεία. Έτσι τίθεται εκ νέου στο δημόσιο πεδίο η ηθική ποινικοποίηση της διακοπής μίας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης.

Η πατριαρχία ως σύστημα αξιών είναι αλληλένδετη με το κρατικό καπιταλιστικό σύστημα και ουσιαστικά αποτέλεσε θεμέλιο λίθο της εδραίωσης και της αναπαραγωγής του. Η πυρηνική οικογένεια ως δομή που υιοθετήθηκε από το σύστημα αυτό, στον αντίποδα και μέσα από τη διάλυση της συλλογικής και κοινοτικής ζωής αποτελεί χρήσιμο εργαλείο του, καθώς για την ίδια την ύπαρξη αλλά και τη διαιώνισή του επιζητά διαρκώς καινούρια εργατικά χέρια και παράλληλα τροφοδοτείται από τη συρρίκνωση των κοινωνικών δεσμών αλληλεγγύης. Μετά τις εκλογές της 7ης Ιούλη παρατηρούμε την ένταση της επίθεσης κράτους και κεφαλαίου απέναντι στα πληβειακά στρώματα και κυρίως απέναντι στο αναρχικό κίνημα και τις δομές του, καθώς ενάντια στους πρόσφυγες και τους μετανάστες/στριες. Μέσα από την καταστολή και την τρομοκρατία που διαχέεται από την κυβέρνηση και τους κρατικούς μηχανισμούς προωθείται η ακραία συντηρητικοποίηση όλων των πτυχών της κοινωνικής και όχι μόνο ζωής. Προωθείται η σεξιστική βία και ο κοινωνικός κανιβαλισμός, με σκοπό τη διαίρεση του κοινωνικού σώματος, διαχέεται μέσα από τη μισαλλόδοξη, εθνικιστική ρητορική ο φασισμός και τροφοδοτείται η επιφυλακτικότητα, το μίσος και εν τέλει είτε η κοινωνική αδιαφορία για τη ζωή και τις συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων και των μεταναστών/στριών είτε η βίαιη αντιμετώπιση τους. Στόχος όλων των παραπάνω είναι η τρομοκρατία των καταπιεσμένων και η σιωπή ενάντια στην ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου.

Η έκτρωση είναι εχθρός του καπιταλισμού και του μιλιταρισμού. Η αφήγηση περί «ηθικότητας» των εκτρώσεων αλλά και η ίδια η πρόσβαση αφορούν κυρίως τις γυναίκες των πληβειακών στρωμάτων, για τις οποίες πίσω από την εξύμνηση του ρόλου των γυναικών ως μητέρες, κρύβεται η επιστροφή τους στη σφαίρα του ιδιωτικού και η μετατροπή τους σε αναπαραγωγικές μηχανές, με πρωτεύοντα σκοπό τη γέννηση εργατών και στρατιωτών για την εξυπηρέτηση των αναγκών του κρατικό – καπιταλιστικου συστήματος. Ζώντας σε μία πατριαρχικά δομημένη κοινωνία, η προσπάθεια ελέγχου των σωμάτων μας και κατά συνέπεια της ζωής μας δεν αποτελεί καινοφανές φαινόμενο. Η επαναφορά του ζητήματος των εκτρώσεων, ένα ζήτημα που θεωρείται λήξαν στην Ελλάδα τουλάχιστον, μετά τη συνταγματική καθιέρωση του νόμου που αποποινικοποιούσε τις εκτρώσεις, τα τελευταία 34 χρόνια, έρχεται να αμφισβητήσει την αυτοδιάθεση των σωμάτων των γυναικών και να τους επιβάλλει εκ νέου τον ρόλο της αναπαραγωγικής μηχανής. Η παραπάνω οπτική όχι μόνο αγνοεί τις ίδιες τις γυναίκες, το πώς αυτές ορίζουν το σώμα τους, την σεξουαλικότητα τους και κάνουν επιλογές για την ζωή τους, αλλά με ηθικίστικα επιχειρήματα ποινικοποιεί μία ενδεχόμενη άρνηση τους από το επιβληθέν καθήκον της «καλής μάνας» και επιβάλλει μία εικόνα της γυναίκας που από την «φύση» της είναι παθητική και συμμορφωμένη στις κοινωνικές επιταγές του φύλου.

Ας μη γελιόμαστε, το ζήτημα δεν αφορά τις εκτρώσεις αυτές καθαυτές, αλλά τον έλεγχο των γυναικείων σωμάτων και κατ’ επέκταση τον έλεγχο του πληθυσμού. Αν η συζήτηση αφορούσε τις εκτρώσεις, τότε θα έπρεπε να συμπεριλάβουμε τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση από μικρή ηλικία, την αντισύλληψη, την ελεύθερη πρόσβαση στην περίθαλψη και την υγεία για όλες μας και φυσικά την καλλιέργεια συνειδήσεων προς μία κατεύθυνση συνειδητής και υγιούς μητρότητας, η οποία προκύπτει μόνο ως επιλογή. Η αμφισβήτηση της έκτρωσης αν και αναδύεται υπό το προσωπείο χριστιανικών οργανώσεων συμβαδίζει άριστα με την κρατική πολιτική. «Περίλυποι» κρατικοί εκπρόσωποι διατυμπανίζουν το «δημογραφικό πρόβλημα» και την υπογεννητικότητα υπό το πρίσμα του εθνικισμού. Σε πλήρη αντιστοιχία ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι το πρόβλημα της υπογεννητικότητας συνδέεται με τους χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και ότι όταν μιλάμε για το δημογραφικό μιλάμε για ένα εθνικό υπαρξιακό διακύβευμα. Σκοπός όλων αυτών είναι η συντηρητικοποίηση της κοινωνικής ζωής με αποτέλεσμα την επιστροφή στις βασικές αρχές του κρατικοκαπιταλιστικού συστήματος: στην πυρηνική οικογένεια και την εθνική ομοιογένεια. Έτσι, ο ηθικός πόλεμος και η πειθάρχηση των γυναικών αποτελούν μία διάρθρωση με καθαρά πολιτικό διακύβευμα, η οποία δεν υποβαθμίζει μόνο τη ζωή μίας γυναίκας σε ατομικό επίπεδο, αλλά χρησιμοποιεί τις γυναίκες ως προπομπούς μία ακραίας υποταγής σε συντηρητικά ιδεολογήματα. Εξάλλου, δεν μιλάμε για «οποιαδήποτε» παιδιά, αλλά για όσα τυχαίνει να γεννιούνται από έλληνες γονείς. Όταν πεθαίνουν μωρά στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μέσα σε χαρτόκουτα, όταν πνίγονται παιδιά στα ανοιχτά του Αιγαίου προσπαθώντας να ξεφύγουν από τη φρίκη του πολέμου, τότε το κράτος αδιαφορεί. Κανένας παπάς, καμιά χριστιανική οργάνωση, κανένα κράτος δεν ενδιαφέρθηκε για τη χαμένη ζωή του 11μηνου βρέφους από τη Συρία Κρατικές και διεθνείς αποφάσεις στοιβάζουν παιδιά σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, χρησιμοποιούν την πρόσβαση τους ή μη στην εκπαίδευση ως ψηφοθηρικό μπαλάκι, δεν ενδιαφέρονται αν θα ζήσουν.

Άλλωστε, η πρόσβαση σε μία ασφαλή διακοπή κύησης δεν είναι δεδομένη, δεδομένου ότι από το δικαίωμα στην δωρεάν έκτρωση εξαιρούνται όλες όσες δεν έχουν πρόσβαση στην δημόσια υγεία είτε είναι μετανάστριες είτε ανασφάλιστες είτε άνεργες, ενώ η «ιδιωτική εναλλακτική» κλείνει τις πόρτες της σε όλες αυτές που βρίσκονται σε κατώτερες κοινωνικές τάξεις λόγω του μεγάλου οικονομικού αντιτίμου που επιβάλλεται. Πέραν όμως των κοινωνικό – οικονομικών αποκλεισμών, ο ηθικός πόλεμος τόσο του κοινωνικού περίγυρου όσο και του ιατρικού προσωπικού καθιστούν τη διακοπή μίας εγκυμοσύνης κάθε άλλο παρά απλή διαδικασία για τη κάθε γυναίκα που παίρνει αυτή την απόφαση.

Εμείς ως αναρχικές και ως αγωνιζόμενες γυναίκες θεωρούμε το δικαίωμα σε ασφαλείς εκτρώσεις αδιαμφισβήτητο. Παλεύουμε για μια ελεύθερη και συνειδητή μητρότητα, γιατί θέλουμε να κάνουμε παιδιά αν το επιθυμούμε, όποτε το επιλέξουμε και υπό όποιες συνθήκες εμείς αποφασίσουμε. Οργανωνόμαστε και συλλογικοποιούμαστε ως γυναίκες ενάντια σε ό,τι μας καταπιέζει, στοχεύοντας στη διάχυση της αμφισβήτησης των ορίων που έχουν τεθεί στο ρόλο των γυναικών και των ιδεών εκείνων που αντιτίθενται στην πατριαρχία και τον έλεγχο του σώματός μας, ώστε να καταφέρουμε ένα ακόμη πλήγμα στον κόσμο της εξουσίας, ορίζοντας οι ίδιες τις ζωές μας.

Η ΕΚΤΡΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License