Η εξέγερση στα χρόνια του κορωνοιού

Το παρακατω αρθρό είναι μια μεταφραση από ένα ιταλικό αναρχικό σαιτ με τίτλο ''L insurrezione ai tempi del corona vairus'' (Η εξέγερση στα χρόνια του κορωνοιού) και είναι μια από τις πρώτες προσπαθειες των συντρόφων στην Ιταλία να επεξεργαστούν και να αναλύσουν την τωρινή κατασταση και το καθεστώς έκτακτης αναγκης που έχει επιβληθεί.Το αρθρο στα ιταλικα: http://roundrobin.info/2020/03/linsurrezione-ai-tempi-del-corona-vairus/

Η εξέγερση στα χρόνια του κορωνοϊού

Τελικά έφτασε το αποσταθεροποιητικό γεγονός που θα μπλόκαρε το καπιταλιστικό σύστημα. Και όπως φανταζόμασταν, η αιτία δεν ήταν οι δράσεις κάποιας κλειστής ομάδας επαναστατών,ούτε μια περιοχή και μια εξεγερμένη κοινότητα. Το γεγονός γεννιέται μέσα στον καπιταλιστικό ιστό και διαδίδεται μέσα σε αυτόν με την ίδια ταχύτητα με την οποία διαδίδεται και ένας ιός σε έναν οργανικό ιστό, μπλοκάροντας διάφορες διαδικασίες του συστήματος.

Για αυτόν τον λόγο, σε ένα από τα πολλά μέρη του ''σώματος'', στην Ιταλία, από την Τρίτη 10 Μαρτίου ζητείται μια νέα απόδειξη υπακοής από το κράτος. Θεσπίζονται νέες απαγορεύσεις μετακίνησης, νέοι περιορισμοί στις ήδη περιορισμένες ατομικές ελευθερίες, παραλείποντας να αναφερθούν οι αιτίες αυτής της πανδημίας. Δεν είναι πλέον δυνατόν να βγαίνεις από το σπίτι παρά μόνο για να αγοράσεις φαγητό, καθώς εδώ και καιρό έχουμε στερηθεί την δυνατότητα να το παράγουμε εμείς μόνοι μας. Η λυπητερή διαταγή στην οποία αναγκάζονται οι καλοί Ιταλοί πολίτες και επαναλαμβάνουν στο twitter με το σύνθημα #μένωστοσπίτι είναι να οχυρωθούν μεταξύ των τεσσάρων τοίχων. Και όπως η οικολογική καταστροφή μπορεί να αποφευχθεί κάνοντας ανακύκλωση και αγοράζοντας ηλεκτρικά αυτοκίνητα, με τον ίδιο τρόπο, η διάδοση του ιού μπορεί να αποφευχθεί αναγκάζοντας τα άτομα να μην μπορούν να βγουν από το σπίτι. Το καπιταλιστικό σύστημα φορτώνει τις ευθύνες στις πλάτες των υπηκόων του και με τον ίδιο τρόπο όπως η σύγχρονη ιατρική, επεμβαίνει στο σύμπτωμα και όχι στην αιτία.

Ένα γεγονός που προξένησε ο άνθρωπος και μόνο

Όλοι ή σχεδόν όλοι, παραλείπουν να θυμηθούν ότι αν ο ιός κατάφερε να περάσει από μια νυχτερίδα στο λαιμό κάποιου (αφήνοντας στην άκρη τις θεωρίες συνωμοσίας που φαίνονται ελκυστικές, αλλά δεν αλλάζουν την ουσία των πραγμάτων) είναι επειδή οι κλιματικές αλλαγές που έχουν προκαλέσει οι άνθρωποι, κάνουν πιο κατάλληλα και φιλικά συγκεκριμένα περιβάλλοντα σε μικροοργανισμούς σε σχέση με παλιότερα που ήταν εχθρικότερα.

Παραλείπεται να αναφερθεί ότι ο ιός διαδόθηκε τόσο γρήγορα λόγω της υπερβολικής συγκέντρωσης εργατικών χεριών που είναι οι πόλεις, εκατομμύρια ατόμων ο ένας πάνω στον άλλο, παρόλο που ταυτόχρονα αποξενωμένα μεταξύ τους. Διαδόθηκε λόγω της τρελής κούρσας που φέρνει ανθρώπους και εμπορεύματα από το ένα μέρος του κόσμου στο άλλο (ανάμεσα στα εμπορεύματα θεωρούνται και τα εκατομμύρια πλάσματα που προορίζονται για την ανθρώπινη διατροφή καθώς και ένα κομμάτι του ανθρώπινου πληθυσμού).

Μέχρι πριν κάποιες εβδομάδες, πετούσαν από τη μια άκρη του πλανήτη στην άλλη περισσότερα από 12 εκατομμύρια άτομα τη μέρα, 4,5 δισεκατομμύρια το χρόνο (1), πιθανοί φορείς οποιουδήποτε ιού. Ο κορωνοϊός είναι αυτός που έχει έξαρση αυτή τη στιγμή. Έτσι, η ρητορική των φασιστών και της σύγχρονης παγκόσμιας κυρίαρχης τάξης αποδομείται. Τα κλειστά σύνορα για όποιον δεν έχει λεφτά και χαρτιά και τα ανοιχτά σύνορα για όποιον αντίθετα τα έχει, είναι αυτά που επέτρεψαν τη διάδοση του ιού σε όλον τον κόσμο.

Πως επιδρά το κράτος σε σένα

Όλη η ιταλική χερσόνησος (και σε λίγο όλη η Ευρώπη) στρατιωτικοποιείται, σηκώνονται νέα σύνορα, δημιουργούνται μπλόκα με στρατιωτικές δυνάμεις. Η κυκλοφορία του εμπορεύματος υπέστη μεγάλη κρίση. Η κυκλοφορία των ανθρώπων, που ήδη ήταν συνεχώς λιγότερο ελεύθερη, έχει σχεδόν σταματήσει. Όλοι στο σπίτι, υπάκουοι στο διάταγμα απαγόρευσης με το φόβο μόλυνσης και διάδοσης του ιού. Ή απλά με το φόβο τιμωρίας από το νόμο. Όποιος δεν έχει σπίτι, όποιος δεν έχει τα χαρτιά που απαιτεί η κυριαρχία βρίσκεται εκτός νόμου, μόνο και μόνο επειδή υπάρχει. Αυτοί δεν μπορούν πλέον να περάσουν απαρατήρητοι στις ερημωμένες πόλεις, και βρίσκονται έτσι στο έλεος της μπατσαρίας και του κρατικού ελέγχου.

Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης επιτρέπει την εφαρμογή ιδιαίτερα έκτακτων μέτρων για περαιτέρω κοινωνικό έλεγχο. Τα έκτακτα μέτρα θα γίνουν μόνιμα όπως άλλωστε συνέβη στο δυτικό κόσμο για τα έκτακτα μέτρα που εφαρμόστηκαν ενάντια στην τρομοκρατία. Υπάρχουν φωνές άλλωστε που προτείνουν την αντιμετώπιση του ιού εφαρμόζοντας το μοντέλο της νότιας Κορέας, ιχνηλατώντας τις μετακινήσεις των ατόμων μέσω των big data. Αν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις, γιατί να μην επιτρέψεις την ιχνηλάτηση των δεδομένων σου (όχι μόνο από τις εταιρείες κολοσσούς αλλά και από το κράτος) με την αφορμή της προστασίας της δημόσιας υγείας ή της δημόσιας ασφάλειας, ή και των δύο?

Με τον ίδιο τρόπο, η απαγόρευση των συγκεντρώσεων για χάρη ενός ανώτερου σκοπού όπως αυτός της δημόσιας υγείας, θα μπορούσε να βάλει τέλος στα μαζικά κινήματα που τους τελευταίους μήνες έχουν αμφισβητήσει την υπάρχουσα κοινωνική οργάνωση σε όλον τον πλανήτη. Έτσι, η εξέγερση στο Χονγκ Κόνγκ εξαντλήθηκε λόγω του ιού, η εξέγερση της Χιλής παίρνει μια κατεύθυνση προς ορίζοντες συνταγματικούς και μεταρρυθμιστικούς. Τι καλύτερο άρα για το γαλλικό κράτος από το να δώσει ένα τελικό χτύπημα στο ανεξέλεγκτο κίνημα των κίτρινων γιλέκων (παρόλα τα υπάρχοντα μεταρρυθμιστικά-ρεφορμιστικά αιτήματα εντός του) με αφορμή την εφαρμογή εκτάκτων μέτρων για τον έλεγχο της επιδημίας?

Πως αυτό-δημιουργείται ο καπιταλισμός

Η καπιταλιστική οργάνωση, αν καταφέρει να ξεπεράσει αυτήν την περίοδο, θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί αυτήν την έκτακτη ανάγκη για να μας μεταφέρει όλους στην κατεύθυνση της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Το κράτος προσπαθεί να αποθαρρύνει την δραστηριότητα εκτός του σπιτιού, την κοινωνικότητα και την αλληλοεπίδραση, και έτσι τη δυνατότητα συνάντησης, γνωριμίας, αυτό-οργάνωσης και εξέγερσης. Αναφερόμαστε και πάλι στις εξεγέρσεις που ταρακούνησαν τον πλανήτη τον τελευταίο μόλις χρόνο.

Αντίθετα, προωθείται η κοινωνικότητα και η συνάντηση αποκλειστικά μέσω του διαδικτύου (υπάρχουν ήδη πολλοί που ονομάζουν συναυλίες κάποια live streaming), οι αγοραπωλησίες online, η κατασκευή εξατομικευμένων περιβαλλόντων χωρίς εξωτερικούς κινδύνους, καθιστώντας σταδιακά τα άτομα ανίκανα να χειριστούν καταστάσεις πραγματικής σύγκρουσης που δεν μπορούν να λυθούν με μια απλή αποσύνδεση από το δίκτυο.

Περνώντας από το τοπικό στο παγκόσμιο, κάποιοι οικονομολόγοι που βλέπουν πιο μακριά στο μέλλον προβλέπουν στα επόμενα χρόνια πιθανές αναδιαρθρώσεις του καπιταλισμού, μια σοβαρή ανασύνταξη με άλλες διαστάσεις της παγκόσμιας αγοράς και της οικονομίας. Ίσως μας περιμένουν οικονομίες περισσότερο τοπικές και λιγότερο διασυνδεδεμένες, μικρότερες αλυσίδες παραγωγής, αυταρχικά ηπειρωτικά τμήματα, όλο και πιο κλειστά σύνορα. Μαζί με τις μικρότερες αλληλεξαρτήσεις των οικονομιών, προβλέπεται μεγαλύτερη πιθανότητα συγκρούσεων. Καθώς, αν η οικονομία μου δεν εξαρτάται πλέον από τη δική σου, αν δεν είσαι εσύ αυτός που παράγει τα εξαρτήματα των πυραύλων μου, τότε γιατί να μην σου κάνω πόλεμο αν θίγεις τα συμφέροντά μου?

Πόσο θέλει για να περάσουμε από έναν συμβατικό πόλεμο στη μητέρα όλων των πολέμων, τον πυρηνικό πόλεμο? Αυτόν τον πόλεμο που σε λίγες μόνο ώρες θα προξενούσε σαν ντόμινο δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς? (2) Πράγματι, πλέον βλέπουμε πιο κοντά την απελευθέρωση του πλανήτη από το ανθρώπινο παράσιτο.

Τι κάνουμε? Κάποιες υποθέσεις για το μέλλον

Αν και οι επιδημίες τέτοιου τύπου είναι γενικά προβλεπόμενες, εν τούτοις αυτή μας βρίσκει απροετοίμαστες σε σχέση με την ταχύτητα και την γρήγορη αλλαγή της καθημερινότητάς μας. Επομένως, πρέπει να καταλάβουμε τι πρέπει να κάνουμε τώρα, τι δυνατότητες θα μας δώσει η στρατιωτικοποίηση της χώρας και τι να περιμένουμε από το μέλλον προσπαθώντας να το προβλέψουμε.

Σαν πρώτη ενστικτώδη αντίδραση αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να επικοινωνούμε μεταξύ μας, να μην απομονωνόμαστε. Να τροφοδοτήσουμε την κουβέντα γύρω από την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, να συζητήσουμε, να κυκλοφορήσουμε κείμενα, προτάσεις και κριτικές. Κατόπιν, πρέπει να προσπαθήσουμε να μοιραστούμε το τι συμβαίνει στις διάφορες πόλεις-περιοχές. Πρέπει να εντοπίσουμε τα σημεία που γίνονται μπλόκα, τις μορφές του ελέγχου που εφαρμόζεται και το κατά πόσο τηρούνται στην πραγματικότητα οι απαγορεύσεις σε κάθε πόλη. Το να έχουμε μια όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρη ιδέα του συνολικού πλαισίου μπορεί να καταστήσει πιο εύκολες τις συναντήσεις μας, τις μετακινήσεις μας, τις συζητήσεις μας, τις δράσεις μας.

Έχοντας συνείδηση ότι οι μετακινήσεις μας μπορεί να προκαλέσουν νέες μολύνσεις ακόμα και ατόμων που δεν θα θέλαμε να μολύνονταν. Ο καθένας να διαλέξει αν η προτεραιότητα είναι να αποφύγει τη μόλυνση ή το να κάνει κάτι άλλο. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι η ανάγκη του να φορέσουμε μάσκες ανοίγει νέες δυνατότητες ανωνυμίας. Επομένως, θα βάλουμε μάσκες για να καταφέρουμε να δράσουμε σε καταστάσεις δημόσιες, κουκουλωμένοι και ήρεμοι. Έπειτα, είναι σίγουρα σημαντικό το να υποστηρίξουμε όποιον αντιτίθεται στα νέα περιοριστικά μέτρα. Για την ώρα, οι φυλακισμένοι, σύμφωνα με τα καθεστωτικά μέσα γύρω στους 6000, μέσα σε λίγες μέρες εξεγέρθηκαν από το βορρά στο νότο. Κάποιοι κατάφεραν να δραπετεύσουν και παρά τρίχα, η διευθύντρια μιας φυλακής γλίτωσε το λιντσάρισμα. Οι πρώτοι νεκροί από την εφαρμογή αυτής της νέας βίαιας περιόδου είναι οι φυλακισμένοι.

Αυτή είναι μια περίοδος που όπως φαίνεται θα διαρκέσει μερικούς μήνες όμως όπως έχει πει κάποιος από τους κυβερνώντες, αν το 60-70% των ατόμων προσβληθεί από τον ιό, η περίοδος αυτή θα διαρκέσει πολύ περισσότερο. Μια μακρά περίοδος δηλαδή καραντίνας, περιορισμένης κινητικότητας, ελέγχου, απαγορεύσεις συνάθροισης κ.λ.π. Κάποιες απαγορεύσεις ίσως θα μπορούσαν να αντικατασταθούν με ‘ελαφρότερα’ μέτρα, στολές, μάσκες κ.α. Αυτό δεν αρκεί για την επιστροφή στην κανονικότητα.

Η σύγχρονη οικονομία, τουλάχιστον όπως την ξέρουμε, δύσκολα θα μπορέσει να ξεπεράσει μια μακρά φάση ύφεσης και έκτακτης ανάγκης. Μόλις μερικές μέρες από την εξάπλωση του ιού και ήδη παρακολουθούμε το αρνητικό ρεκόρ του δείκτη στο χρηματιστήριο του Μιλάνου, τις αυθόρμητες απεργίες μη διαμεσολαβημένες από τα συνδικάτα, τα μπλοκαρίσματα των λιμανιών, τις εξεγέρσεις στις φυλακές, τις παραβιάσεις των περιοριστικών απαγορευτικών μέτρων. Μετά από κάποιες εβδομάδες, τα είδη πρώτης ανάγκης, το φαγητό, ίσως αρχίσει να εξαντλείται. Έτσι, τα άτομα που θα έχουν ξαναβρεί το χρόνο να αφιερώσουν στην ασυνήθιστη δραστηριότητα της σκέψης, θα μπορούσαν να αποφασίσουν να κατευθύνουν την οργή τους προς αυτόν που είναι η αιτία της πείνας τους, του εγκλεισμού τους, προς αυτόν τον κόσμο δηλαδή και τους πιστούς υπηρέτες του. Οι εξεγέρσεις της κάθε ιστορικής περιόδου μας δείχνουν ότι οι εξοργισμένοι, οι επαναστάτες γνωρίζουν πάντοτε ποιον και τι να χτυπήσουν. Περιμένουμε οπότε τα πράγματα να προχωρήσουν και να προσπαθήσουμε να δώσουμε τη δικιά μας επαναστατική συνεισφορά στην έκρηξη οργής, τις διαμαρτυρίες, τις λεηλασίες, τις εξεγέρσεις που θα ξεσπάσουν. Είμαστε αρκετά βέβαιες ότι αρκεί να περιμένουμε.

Οι πιο ανυπόμονες όμως ίσως αισθανθούν έντονα την επιθυμία του να συνεισφέρουν άμεσα στην αναταραχή (που θα φέρει την κατάρρευση?) του υπάρχοντος συστήματος. Έτσι, κάποιος μπορεί να θέλει να δώσει ένα ακόμη χτύπημα στο ασθμαίνον παραγωγικό σύστημα κόβοντας την τροφοδοσία της ενέργειάς του. Κόβοντας το ρεύμα σε ένα σύστημα που σκοτώνει, εγκλωβίζοντας στην παραγωγή εκατομμύρια άτομα, και ταυτόχρονα λεηλατεί τη γη φέρνοντας ανάπτυξη για να παράγει εμπορεύματα που τα έχει ανάγκη η οικονομία και ο έλεγχος και όχι εμείς ουσιαστικά. Κάποια άλλη ίσως σκεφτεί να επιτεθεί το σύστημα υποδομών και logistics, το ίδιο το οποίο επέτρεψε στον ιό (όπως και στους απογόνους του (3)) να μετακινηθεί με τέτοια ταχύτητα. Βέβαια, αυτό θα μπορούσε να καθυστερήσει την τροφοδοσία σε διάφορες πόλεις, όμως δεν έχουμε επιλέξει εμείς την αποσύνδεση της τροφής από το μέρος όπου αυτή παράγεται σε σχέση με εκεί όπου καταναλώνεται. Κάποιος με ιδιαίτερη φαντασία ίσως θα μπορούσε να επιτεθεί πρωτότυπους στόχους. Για παράδειγμα, χτυπώντας τα προποτζίδικα και τα καπνοπωλεία, αυτό μπορεί να δημιουργήσει εξεγέρσεις των παικτών του στοιχήματος και των άλλων παιχνιδιών ή των καπνιστών καθώς δε θα μπορούν να ικανοποιήσουν πλέον την εξάρτησή τους? Μας περιμένει μπροστά ένα μέλλον με κολλητική εξεγερτική φαντασία.

Από τα σπίτια στις πλατείες

Αυτό που θα πρέπει να κάνουμε, είτε αν η κατάσταση διαρκέσει μερικές εβδομάδες, είτε αν επεκταθεί στο χρόνο, είναι να αποφύγουμε την καραντίνα, να επανοικειοποιηθούμε τον αέρα, το δρόμο, τις πλατείες, τις γειτονιές όπου μένουμε. Πέρα από αυτό που λέει το σύνθημα όμως, αυτό σημαίνει το να επιστρέψουμε σε μια ζωή εκτός των κλειστών χώρων, μια συνήθεια που πολλοί θα δυσκολευτούν να ξανα-βρούν έχοντας συνηθίσει την ασφάλεια των τοίχων του κελιού τους. Χρειάζεται να σπάσουμε τον λογικό φόβο και την καχυποψία που γεννιέται αυτές τις μέρες σε κάθε συνάντηση όταν πλησιάζει παραπάνω ο ένας τον άλλο. Όμως, μπορούμε να φανταστούμε ότι το άνοιγμα (ή το σπάσιμο) των κελιών της καραντίνας, ιδιαίτερα αν θα είναι μεγάλης διάρκειας, θα φέρει τα άτομα και πάλι με θόρυβο στο δρόμο.

Χωρίς καμία όρεξη να γυρίσουμε στην κανονικότητα της προηγούμενης κατάστασης, αλλά αντίθετα με διάθεση να γυρίσουμε ξανά στους δρόμους, στις πλατείες, στα πάρκα. Αυτά είναι τα μέρη όπου ξέσπασε και η εξέγερση στη Χιλή, καθώς και κάθε άλλο εξεγερσιακό γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία. Να επιστρέψουμε και να δηλώσουμε με τις λέξεις και τις πράξεις την καθολική απόρριψη ενός κόσμου που βασίζεται στην κυριαρχία του ενός στον άλλο, είτε πρόκειται για τη φύση, για τα ζώα για τον άνθρωπο, και επομένως στην εξόντωση, στη λεηλασία του περιβάλλοντος, στον πόλεμο, στην πατριαρχία, στη μισθωτή εργασία και σε πολλά άλλα σκατά που θα καταστρέψουμε. Η άρνηση του να ζήσουμε σε έναν κόσμο που από τη φύση του ευνοεί την εξάπλωση παρόμοιων επιδημιών, και που έχει ήδη προσβάλλει με την εργασία όλους, ή μάλλον σχεδόν όλους. Ο εξαναγκασμός της εργασίας καταδικάζει ολόκληρες ανθρώπινες ζωές για τον περαιτέρω πλούτο και τη διατήρηση της εξουσίας από όποιον διατάζει και σκοτώνει καθημερινά (4). Να εγκαταλείψουμε τη δουλειά για να διαδώσουμε τις αυθόρμητες απεργίες.

Να γυρίσουμε στις πλατείες και στους δρόμους για να ξεπεράσουμε αυτή τη συγκυρία ειδικών συνθηκών που μας δίνουν συχνά οι σύγχρονες εξεγέρσεις, που αν και φτάνουν σε στιγμές πολύ μεγάλης σύγκρουσης, δεν καταφέρνουν να γίνουν μόνιμες. Αυτό είναι το μεγαλύτερο όριο και μια από τις βασικότερες αιτίες της αποτυχίας των εξεγέρσεων και των αναταραχών της τελευταίας περιόδου. Αυτό το τελευταίο μαζί με το παραμύθι που προτείνουν οι συντακτικές συνελεύσεις, κατεβάζοντας τον πήχη και περιορίζοντας τον ορίζοντα από εκείνον της επανάστασης σε εκείνον της μεταρρύθμισης, συμβάλλουν στην ενίσχυση του υπάρχοντος συστήματος.

Αναλύοντας τη σύγχρονη ιστορία, μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι οι πλατείες αποτέλεσαν πολλές φορές εκείνα τα μέρη όπου προσπαθούσε να γεννηθεί μια κουλτούρα διαφορετική, προϊόν των προηγούμενων εποχών αλλά όχι απλά μια εναλλακτική μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα. Εμείς δυστυχώς συχνά έχουμε να προτείνουμε μόνο την εναλλακτική στα μέρη όπου ζούμε. Όμως μπορούμε και καλύτερα. Με μια συνεχή αμφισβήτηση και συζήτηση για εμάς και τους εαυτούς μας, για τις σχέσεις μας. Μια εξερεύνηση με αρκετή φαντασία, περιέργεια, αυτοκριτική για να αποδομήσουμε την κυρίαρχη κουλτούρα για κάτι το πραγματικά καινούριο. Έτσι, στους ανοικτούς χώρους που από τη φύση τους απομακρύνουν τις ταυτοτικές και σεχταριστικές λογικές, κάθε ταυτότητα και κάθε κατηγορία λιώνει μέσα στις φωτιές των εξεγερμένων.

Ένα φινάλε που θα ζήσουμε

Δεν το γνωρίζουμε ακόμη αν αυτό που ζούμε είναι η αρχή του τέλους ή απλά μια μεγαλύτερη κρίση. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αυτή η πανδημία θα αφήσει μια μόνιμη ουλή στις ζωές και στο φαντασιακό του καθενός μας, καθώς και στο ίδιο το σύστημα. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι ακόμα και οι φανατικότεροι οπαδοί του καπιταλισμού θα εγκαταλείψουν την ιδέα ότι αυτός ο κόσμος είναι ο ‘καλύτερος δυνατός εφικτός’. Έτσι, όταν τα ιδεολογικά θεμέλια τρίζουν, το οικονομικό σύστημα καταρρέει και οι λεηλασίες που έχει κάνει το σύστημα χαστουκίζουν το ίδιο το κεφάλαιο και τις ευθύνες του, φαίνεται στο βάθος η δύση του ανθρωποκεντρισμού.

Μπροστά μας βρίσκεται το ανεξερεύνητο, το άγνωστο. Είναι καιρός να αποφασίσουμε να εγκαταλείψουμε τις βεβαιότητές μας για να εξερευνήσουμε τις άπειρες δυνατότητες που μας ανοίγονται μπροστά. Θα τις εξερευνήσουμε με ένα ρίγος αδρεναλίνης της ανακάλυψης του εντελώς καινούριου.

Και θα το κάνουμε με χαρά, από το περιθώριο της αβύσσου προς την αυγή της εξέγερσης και της απελευθέρωσης

[1] Δεδομένα επιβατών για το 2019 https://www.iata.org/en/iata-repository/publications/economic-reports/airline-industry-economic-performance—december-2019—report/

[2] Σύμφωνα με μια μελέτη, ένας ενδεχόμενος πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας θα προκαλούσε 34 εκατομμύρια νεκρούς μέσα σε 5 μόλις ώρες

https://www.vanguardngr.com/2019/09/research-how-a-war-between-us-and-russia-would-kill-34-million-in-hours/

[3] Η επιδημία του έμπολα, προξένησε πάνω από 1000 νεκρούς στο διάστημα από το 2013 ως το 2016 στην κεντρική Αφρική. Δεν πέρασε στον υπόλοιπο κόσμο μόνο και μόνο επειδή η ροή των ατόμων από και προς τις ‘χώρες του Τρίτου Κόσμου’ είναι πολύ μικρότερη σε σχέση με τη ροή των ατόμων στις χώρες του ανεπτυγμένου ή κυρίαρχου καπιταλισμού. Όμως, αν λάβουμε υπόψη τα τωρινά δεδομένα, είναι πολύ πιθανό να μεταδοθούν άλλες παρόμοιες επιδημίες στο μέλλον.

[4] Στην Ιταλία μόνο, μέσα στο 2019, έχουν πεθάνει λόγω της εργασίας κατά μέσο όρο 3 άτομα την ημέρα, σε σύνολο 1089 ατόμων. Δεν έχουμε βρει δεδομένα σε παγκόσμια κλίμακα αλλά είναι σίγουρο ότι πρόκειται για εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες άτομα την ημέρα. https://www.vegaengineering.com/dati-osservatorio/allegati/Statistiche-morti-lavoro-Osservatorio-sicurezza-lavoro-Vega-Engineering-31-12-19.pdf

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License