Σπασμένος καθρέφτης (1ο και 2ο μέρος)

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του περιοδικού Sarajevo και γίνεται ανάλυση της τωρινής δυστοπίας που βιώνουμε. Ημερομηνία δημοσίευσης: 26/3

Καθώς «ο καιρός της μόλυνσης» περνάει και κάθε μέρα μοιάζει απελπιστικά το ίδιο φοβισμένη με την προηγούμενη, εκτός απ’ την συστηματική κυκλοφορία θεωριών συνωμοσίας, συμβαίνει κάτι πιο σημαντικό. Αρχίζουν να αναδύονται μεταξύ «ειδικών» (το ιερό δισκοπότηρο) διαφωνίες ως προς την αντιμετώπιση του «φαινομένου». Και ειδικά ως προς τις δρακόντιες, δικτατορικές απαγορεύσεις. Ο Ιωαννίδης έχει υπονοήσει παγκόσμιο φιάσκο (δεν έχει τις αναστολές και τις ενοχές που προσπαθούν διάφοροι να φορτώσουν όσους αμφισβητούν την τωρινή βιοπολιτική – του – θανάτου!) – και δεν είναι μόνος του.

Αυτές οι διαφωνίες ή αμφισβητήσεις της υγιεινιστικής ορθότητας των απαγορεύσεων έχουν ραγίσει σε κάποιο βαθμό την Τ.Ι.Ν.Α. της επιστημονικής άγνοιας που έχει γίνει κρατική τυραννία πάνω στις κοινωνικές σχέσεις. Αλλά δεν θα εμποδίσουν τις εξελίξεις· το νερό έχει μπει στο αυλάκι. (Τα τσιράκια που βάφτισαν «κορονοηλίθιους» όσους δεν γίνονται πειθαρχημένα στρατιωτάκια σ’ αυτόν τον «πόλεμο κατά του αόρατου εχθρού» δεν πρόκειται να αλλάξουν βιολί…) Αξίζει πάντως να δούμε, σχηματικά, τα βασικά αυτών των διαφωνιών.

Η πρώτη (και σημαντική εφόσον κτυπάει τον σκληρό πυρήνα της παραγωγής του φόβου) έχει δύο πλευρές. Απ’ την μία τον πραγματικό αριθμό των κρουσμάτων. Και, απ’ την άλλη, τις πραγματικές αιτίες των θανάτων που αποδίδονται στον covid 19.

Το πρώτο ζήτημα αφορά αυτήν καθ’ εαυτήν την παράσταση της θνησιμότητας του covid 19. Όσο πιο μεγάλη είναι η βάση των απλών κρουσμάτων (είτε χωρίς συμπτώματα είτε με τα ελαφριά μιας συνηθισμένης γρίπης…) τόσο μικραίνει η αναλογία όσων πεθαίνουν προς τους συνολικά μολυσμένους. Τα επιχείρηματα όσων αμφισβητούν την προπαγανδιστική αριθμητική του φόβου είναι πραγματικά και ισχυρά. Τα περισσότερα δημόσια συστήματα υγείας έχουν παραιτηθεί απ’ τα τεστ σε κάθε «ύποπτη» περίπτωση, επειδή δεν έχουν αρκετές ποσότητες απ’ αυτά, και επειδή δεν έχουν καμμία αποκεντρωμένη διάταξη των τόπων που θα μπορούσαν αυτά τα τεστ να γίνονται· η υπερφόρτωση κάποιων λίγων σημείων θα δημιουργούσε διάφορα προβλήματα. Μεταξύ των οποίων και η καθυστέρηση στα αποτελέσματα: οι «υγιεινομικές βόμβες» θα κυκλοφορούσαν κανονικά με ευθύνη των διαγνωστικών μηχανισμών.

Το δεύτερο ζήτημα είναι εξίσου σοβαρό αλλά πιο επικεντρωμένο. Μόνο οι νεκροψίες δείχνουν την ακριβή αιτία οποιουδήποτε θανάτου. Αλλά τέτοιες δεν γίνονται στην περίπτωση της πανδημίας, ή γίνονται ενδεικτικά και σε ελάχιστους αριθμούς. Είτε λόγω των διάχυτων φοβιών (ακόμα και των «ειδικών» στο θέμα), είτε λόγω μεγάλου αριθμού περιπτώσεων. Τόσο η ιατρική / ιατροδικαστική εμπειρία απ’ τους θανάτους από πνευμονίες που αποδίδονται στην κοινή γρίπη, όσο και οι ενδεικτικές νεκροψίες στους τωρινούς θανάτους που αποδίδονται στον covid 19, δείχνουν επίμονα το ίδιο: ότι οι πνευμονικές επιπλοκές που οφείλονται πράγματι στον covid 19 είναι μικρό ποσοστό στους τωρινούς θανάτους από πνευμονία! Το κλειδί είναι τα «υποκείμενα νοσήματα» που βαραίνουν την υγεία της συντριπτικής πλειοψηφίας των θυμάτων. Προκύπτει ότι η κορονο-ίωση επιβαρύνει περισσότερο οργανισμούς ήδη επιβαρυμένους από άλλες αιτίες· αλλά δεν είναι η μόνη (και συχνά η βασική) αιτία των θανατηφόρων επιπλοκών. Αποδεικνύεται επίσης πια αναμφισβήτητα πως (σαν «μόδα»…) όποιος μπει σε νοσοκομείο με διάγνωση covid 19, αν του συμβεί το μοιραίο, θα βγει απ’ την εντατική γραμμένος στο κοντέρ των «αυξάνεται ο αριθμός των θυμάτων». Στο σωρό. Αυτό μπορεί ιατρικά και επιδημιολογικά να είναι απάτη. Πολιτικά όμως είναι μια χάρα.

Πολύ περισσότερα ήπια ή και ασυμπτωτικά κρούσματα· και αισθητά λιγότεροι θάνατοι που να οφείλονται άμεσα στον covid 19: η παραγωγή του φόβου και το θέαμα του φονιά ιού, στηριγμένα σ’ ένα στημένο κλάσμα, θα κατέρρεαν αν υπήρχε στοιχειώδης αξιοπρέπεια μεταξύ των «ειδικών» (για τις πολιτικές βιτρίνες δεν υπάρχει τέτοιο θέμα). Κι έτσι, ενώ πράγματι ανακυκλώνται διαδικτυακά (και όχι μόνο) διάφορες φήμες και ψευτιές, η στρατηγική παραγωγή τους γίνεται απ’ το «νόμιμο» κέντρο της εξουσίας!

Είναι τα γνήσια ψέμματα.

2ο μέρος

Το δεύτερο σημαντικό σετ διαφωνιών αφορά την «πολεμική μέθοδο» κατά του covid 19, και κατά συνέπεια τους στρατιωτικούς νόμους που εγκαθιδρύονται σε όλο και περισσότερα (πρωτοκοσμικά) κράτη, παράγοντας το δίπολο «ή ελευθερία ή υγεία», που είναι αντίγραφο εκείνου που είχε παραχθεί στο όνομα της «αντιτρομοκρατίας», του δίπολου «ή ελευθερία ή ασφάλεια».

Κάποιοι παρατηρούν, και σωστά, πως όταν τα κράτη δεν ξέρουν τι να κάνουν, κάνουν αυτό που ξέρουν: στρατιωτικοποιούν την όποια διαχείριση του όποιου ζητήματος, κινητοποιώντας τον σκληρό πυρήνα των μηχανισμών τους: αστυνομία, μυστικές υπηρεσίες, στρατό. Όμως κατά την ταπεινή γνώμη της ασταμάτητης μηχανής ο μονόδρομος της στρατιωτικοποίησης δεν οφείλεται στην άγνοια· ή, πιο σωστά, ενώ η άγνοια των «ειδικών» είναι δομική και ανομολόγητη, η άγνοια των κρατικών βιτρινών είναι σε μεγάλο βαθμό εσκεμμένη, βολική και πολιτική· σαν τεχνική της εξουσίας.

Φαίνεται πως όχι η ασταμάτητη μηχανή αλλά α) η διεθνής βιβλιογραφία και β) οι τρόποι που χρησιμοποίησαν διάφορα κράτη του πρώτου, ασιατικού «κύματος μόλυνσης» (εν μέρει και το κινεζικό) δείχνουν ότι η α λα βιετνάμ «σωτηρία της υγείας των λαών» (καίω το σύνολο των κοινωνικών σχέσεων για να καταστρέψω τον κατεργάρη ιό που κρύβεται κάπου ανάμεσά τους) όχι μόνο δεν είναι η μοναδική, αλλά είναι και συζητήσιμης αποτελεσματικότητας μεσομακροπρόθεσμα. Ειδικά αν είναι το μόνο “όπλο”.

Στην πραγματικότητα η μέθοδος πρώτα γενική τρομοκρατία και ύστερα καθολικός αποκλεισμός / φυλάκιση των πληθυσμών ΔΕΝ επιλέχτηκε γι’ αυτό που λέει! Η “λογική” της είναι η λογική σφαγείου αγέλης· κι ας μην αρέσει αυτό στους πειθαρχημένους στρατιώτες της! Το πρώτο της μέρος έχει μία μόνο εξήγηση: ο συστηματικός αντισινισμός που επιδείχθηκε στον πρώτο ασιατικό γύρο της επιδημίας έγινε μπούμεραγκ για τις δυτικές κοινωνίες, όταν άρχισαν να ανιχνεύονται τα πρώτα κρούσματα. Οι δημαγωγικοί μηχανισμοί είχαν ήδη μπει σε τροχιά· και επιπλέον κανείς δεν πρέπει να αγνοεί τις υπόγειες αρθρώσεις των μηντιοκρατών με διάφορα επιχειρηματικά ή κρατικά συμφέροντα. Το δεύτερο μέρος της (οι απαγορεύσεις) έχει (διακηρυγμένο…) στόχο να μην υπερφορτωθούν, ως το σημείο κατάρρευσης, τα δημόσια συστήματα υγείας. Αν, όμως, λεγόταν καθαρά και παστρικά αυτό και μόνον αυτό σαν εξήγηση των όποιων μέτρων αντί της τρομοκρατίας του θανάτου, τότε ακόμα και οι κινήσεις υπέρ της διάσωσης των συστημάτων υγείας θα βρίσκονταν υπό τον έλεγχο λογικών συνειρμών και όχι του φόβου. (Αν τα συνεργεία αυτοκινήτων ξεμείνουν από κάποιο ανταλλακτικό δεν απαγορεύεται η κυκλοφορία των ι.χ…)

Δεν υπάρχει πάντως καμμία αντίθετη προσέγγιση που να στηρίζεται στην ύπαρξη «άπειρου» αριθμού κρεβατιών στις εντατικές κλινικές οποιαδήποτε επικράτειας! Εκείνοι που αμφισβητούν τις γενικευμένες απαγορεύσεις υποστηρίζουν (και σωστά) ότι τα κοινωνικά υποκείμενα που είχαν / έχουν ιδιαίτερη ανάγκη κατ’ αρχήν προστασίας (απέναντι στη μόλυνση) και στη συνέχεια, σε περίπτωση ανάγκης, νοσοκομειακής φροντίδας, είναι πολύ συγκεκριμένα, επειδή άλλωστε είναι τα ίδια με εκείνα των επιδημιών γρίπης: όσοι / όσες έχουν ήδη βεβαρυμένους οργανισμούς από πολύ συγκεκριμένες παθήσεις. Συνεπώς (συνεχίζει ο συλλογισμός) το πρώτο και βασικό καθήκον οποιασδήποτε ορθολογικής προσέγγισης θα ήταν η προστασία αυτών που πράγματι κινδυνεύουν απ’ την μόλυνση. Όχι η προστασία μιας αφηρημένης ιδέας περί «υγείας». Και καθόλου η επίδειξη δύναμης απέναντι σε κάποιον «αόρατο εχθρό» με καταστροφή των κοινωνικών σχέσεων!

Υπάρχουν τεχνικά μέσα γι’ αυτό (μάσκες, γάντια..). Υπάρχουν και κοινωνικά: η πρόληψη στενών επαφών των ευάλωτων με «φορείς» (ασυμπτωματικούς ή με ήπια συμπτώματα) του covid 19. Αντί για την γενικευμένη απαγόρευση των κοινωνικών σχέσεων η άποψη αυτή υποδεικνύει τον γενικευμένο έλεγχο («τεστ για όλους»!) έτσι ώστε το μικρό ποσοστό των «φορέων» κατ’ αρχήν να εντοπιστεί και, στη συνέχεια, να επιφορτιστεί με τις ευθύνες του απέναντι στους ευάλωτους. Θα σήμαινε αυτό αποχή από κάποιες συγκεκριμένες κοινωνικές επαφές; Θα σήμαινε μάσκες και γάντια σ’ αυτές; Ατομικές καραντίνες; Κάτι άλλο;

Δεν είναι «θεωρίες» αυτή η πολύ πιο ήπια (και πιθανότατα πιο αποτελεσματική) προσέγγιση! Δοκιμάστηκε (και πέτυχε) στη Σιγκαπούρη, αλλά και στο Vo’ Euganeo, μια κωμόπολη 3.300 ψυχών 50 χιλιόμετρα δυτικά της Βενατίας – μέσα στον κυκλώνα δηλαδή. Αυτό το χωριό μπήκε συνολικά (και όχι σπίτι σπίτι!) σε καραντίνα στα μέσα του περασμένου Φλεβάρη, και έγιναν τεστ σε όλους τους κατοίκους. Οι «θετικοί» μπήκαν σε ατομική καραντίνα. Μέσα σε 10 ημέρες, πριν τα τέλη του μήνα, ο αριθμός των ασθενών αντί να αυξηθεί (όπως βολεύει την υγιεινιστική τρομοκρατία) έπεσε απ’ τους 88 στους 7…

Φυσικά αυτή η προσέγγιση, που διακρίνει πολύ συγκεκριμένα τι πρέπει να προστατευτεί, έχει μια βασική προϋπόθεση: τα τεστ σε όλους / όλες. Κι εδώ, ακόμα κι ένα κράτος με πληθυσμό 10 μυρίων σαν το ελληνικό, θα απαντούσε σηκώνοντας τους ώμους: μα δεν έχουμε τόσα πολλά… Μάλιστα. «Δεν έχετε τόσα πολλά» αν και έχετε κάμποσες φαρμακοβιομηχανίες τις οποίες χαϊδεύετε από πάνω μέχρι κάτω… Έστω. Ωστόσο, αν σαν παρουσίαση του προβλήματος ήταν το Χμμμ… ξέρετε… θα έπρεπε να έχουμε τεστ για όλους, αλλά δυστυχώς δεν έχουμε, οπότε κάτι άλλο πρέπει να κάνουμε… το λογικό συμπέρασμα ΔΕΝ θα ήταν το σλόγκαν του ρημαδοΚούλη «δεν είστε υγιείς, πρέπει να συμπεριφέρσθε σαν άρρωστοι»! Θα ήταν μάλλον η διαχείριση που περιγράψαμε νωρίτερα…

Σε κάθε περίπτωση, και επειδή τα πιο πάνω έχουν αντι-πληροφοριακή αξία: αυτοί οι «αμφισβητίες» της κυρίαρχης τρομοκρατικής αλήθειας δεν είναι η ασταμάτητη μηχανή, ούτε έχουν τις απόψεις της· είναι διακριτικοί ως εκεί που επιτρέπουν τα «επιστημονικά ήθη» και πάντως δεν βγάζουν πολιτικά συμπέρασματα· έχουν τα ίδια πτυχία με την μάζα των «ειδικών» του υγιεινιστικού τρόπου, μερικές φορές και καλύτερα· και χρησιμοποιούν μεθόδους της δυτικής ιατρικής, όχι κάτι άλλο…

Είναι το “υγιεινιστικό” ανάλογο εκείνων των “ειδικών” (μηχανικών κατά κύριο λόγο) που έχουν αποδείξει ότι οι δίδυμοι πύργοι (και το κτήριο 7…) δεν κατέρρευσαν την 11η 9ου απ’ τα αεροπλάνα… αλλά πως ήταν προετοιμασμένη από πριν και οργανωμένη κατεδάφιση. Που έγινε από… (όχι πολιτικά συμπεράσματα!)

Ηθικό δίδαγμα; Το γνωστό: Don’t believe the hype!

Δημοσιεύτηκε στο Sarajevomag.gr

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License