[Βόλος]-Λίγα λόγια … Για την πανδημία της εξουσίας και τον covid–19

ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ-ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Λίγα λόγια … Για την πανδημία της εξουσίας και τον covid–19

Οι κορωνοϊοί είναι μία ομάδα ιών που συχνά προκαλούν κατά κανόνα ήπιες αναπνευστικές λοιμώξεις μολύνοντας τους περισσότερους ανθρώπους τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους. Τα συμπτώματα που εμφανίζουν είναι ήπια έως μέτρια συμπτώματα κοινού κρυολογήματος. Χαρακτηριστικά που ξεχωρίζουν τον covid-19 και τον κάνουν επικίνδυνο, είναι η υψηλότερη μεταδοτικότητά του καθώς και η θνησιμότητα που προκαλεί σε ευπαθείς ομάδες και ηλικιωμένους που συνήθως υποφέρουν και από άλλα νοσήματα (καρκίνος, διαβήτης κ.τ.λ). Σίγουρα δεν πρόκειται για κάτι ακίνδυνο και τα δυστυχώς λίγα στοιχεία που διαθέτει η επιστημονική κοινότητα δημιουργούν ένα κλίμα αβεβαιότητας, πράγμα που αναδεικνύει και την σοβαρότητα του. Σε κάθε περίπτωση όμως, ο μέχρι τώρα γνωστός αριθμός των κρουσμάτων/νεκρών σε συνδυασμό με το γεγονός, ότι η κάθε γρίπη σε όλες της τις μορφές προκαλεί εκατοντάδες χιλιάδες νεκρών κάθε χρόνο, δεν δικαιολογεί (τουλάχιστον ως ένα σημείο) τα ολοκληρωτικά μέτρα και τον γενικευμένο πανικό που έχουν επιβληθεί. Αυτό μπορεί να φανεί και ως ένα βαθμό και από την σύγκριση του με προηγούμενες πρόσφατες επιδημίες (όπως πχ ο Η1Ν1που υπήρξαν 155.000 ως 550.00 νεκροί). Επιπρόσθετα, ο γενικευμένος φόβος και πανικός είναι αυτός που επιδείνωσε την κατάσταση κάνοντας τον κόσμο σε κάποιες χώρες να κατακλύσει τα νοσοκομεία και να τα μετατρέψει σε υγειονομικές βόμβες κολλώντας μάλιστα και τους ήδη ασθενείς καθώς και νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό.

Τα ευρέως γνωστά δεδομένα που έχουμε ως σήμερα για την απαρχή του ιού είναι πως ξεκίνησε από ένα ζώο άγριας πανίδας (νυχτερίδα) στην επαρχία Γουχάν της Κίνας. Όπως και ο έμπολα, ή ο ιός της Ανθρώπινης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας (HIV), καθώς και η πλειοψηφία των παθογόνων μικροβίων που έχουν εμφανιστεί ανά τα χρόνια, βρίσκει και αυτή η “πανδημία” τις ρίζες της στα άγρια ζώα.

Λόγω της περιβαλλοντικής καταστροφής που έχει προκληθεί απ’ την παγκόσμια ελίτ με τις πυρκαγιές, τις αποψιλώσεις, την εκβιομηχάνιση κ.α κάτι τέτοιο είναι λογικό και επόμενο. Όταν οι οικοτόποι καταστρέφονται, τα όντα με τα οποία συγκατοικούμε σε αυτόν τον πλανήτη ψάχνουν το σπίτι τους αλλού. Έρχονται έτσι πολλές φορές σε επαφή με τον άνθρωπο, μεταφέροντας του όπως είναι φυσικό, μικρόβια που προσαρμόζονται στον ανθρώπινο οργανισμό και εξελίσσονται, μέχρι του σημείου της μετατροπής τους πολλές φορές σε παθογόνα. Η περιβαλλοντική καταστροφή λοιπόν αφορά όλους/ες μας και όσο κλείνουμε τα μάτια απέναντί της θα βγαίνουμε πάντα χαμένοι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Μοντέλα διαχείρισης ή αλλιώς η υγεία στην υπηρεσία της οικονομίας..

Στα πλαίσια παγκόσμιας κλίμακας, ο τρόπος διαχείρισης και αντιμετώπισης του ιού εναλλάσσεται με βάση τις αποφάσεις των κυβερνήσεων. Συγκεκριμένα, η Ισλανδία, η Ταϊβάν, η Ν. Κορέα καθώς και η Σιγκαπούρη χρησιμοποιούν την λεγόμενη ‘επιθετική προσέγγιση’ ιου με : μαζικά τεστ τα οποία είναι εύκολα προσβάσιμα από όλο τον πληθυσμό αφού υπάρχουν σε φαρμακεία και κινητές μονάδες. Σε καραντίνα τίθεται ευπαθείς ομάδες δηλαδή ηλικιωμένοι και άνθρωποι με χρόνιες ασθένειες. Η Κίνα – στην οποία πρωτοεμφανίστηκε ο covid-19 – καθώς και το Χονγκ Κονγκ χρησιμοποίησαν συνδυασμό μαζικών μοριακών τεστ και γενικευμένης καραντίνας για την ανίχνευση και την εξάλειψη του ιού. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι χώρες, με πρώτη την Ιταλία, φαίνεται να προτιμούν τη γενικευμένη καραντίνα. Τα τεστ περιορίζονται στα άτομα που εμφανίζουν συμπτώματα και ο πληθυσμός αντιμετωπίζει έναν πρωτόγνωρο ολοκληρωτικό εγκλεισμό. Γίνεται λοιπόν φανερό ότι ο τρόπος αντιμετώπισης του ιού και τα μοντέλα διαχείρισης του, συμβαδίζουν (αν όχι υποκινούνται από) με συγκεκριμένα εκάστοτε οικονομικά- πολιτικά ελατήρια και οτι δεν υπάρχει μια χρυσή συνταγή. Βέβαια, στην Ελλάδα και στην πλειοψηφία των ευρωπαϊκών χωρών η καραντίνα και τα μέτρα απαγόρευσης υπερπροβάλλονται ως μονόδρομος χωρίς να υπάρχει η παραμικρή αναφορά σε διαφορετικά μοντέλα διαχείρισης. Το ‘success story’ της ελλάδας που θέλει να πουλήσει η κυβέρνηση για εσωτερική κατανάλωση αλλά και ως θέλγητρο για την κουτσουρεμένη τουριστική σεζόν, είναι μία οφθαλμαπάτη. Ο αριθμός των κρουσμάτων και νεκρών δεν διαφέρει με τις υπόλοιπες Βαλκανικές χώρες αλλά ούτε και με περιοχές ακόμα και της Νότιας Ιταλίας που φυσικά δεν αποτελούν αερο-μεταφορικούς, διαμετακομιστικούς και βιομηχανικά επιβαρυμένους κόμβους (όπως η Βόρεια Ιταλία & Ισπανία, η Ν.Υόρκη και η Γιουχάν στην Κίνα).

Κάπως αποτελεσματικότερα μέτρα (μέχρι τώρα) αποδείχθηκαν αυτά της Ταϊβάν και όσων χωρών ακολούθησαν το παράδειγμά της. Για να επιτευχθούν φυσικά αυτά τα μέτρα έπρεπε να υπάρχει η υποστήριξη από ένα δημόσιο σύστημα υγείας με τις κατάλληλες υποδομές. Στην Ευρώπη φυσικά, όπως και όπου αλλού ακολουθείται το μοντέλο ιδιωτικοποίησης και υποβάθμισης των δημοσίων υπηρεσιών κάτι τέτοιο φαντάζει δύσκολο. Επίσης δεν αποτελεί και προτεραιότητα, καθώς έρχεται σε σύγκρουση με την νεοφιλελεύθερη διαχείριση των δημόσιων συστημάτων υγείας που έχουν επιβάλει οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια.

Κρατική υποκρισία ή αλλιώς: Αυτοί που σου απαγορεύουνε να κυκλοφορείς πανηγύριζαν απολύσεις γιατρών

Ακόμα πιο συγκεκριμένα τώρα, η Ελλάδα, όντας χώρα που χρόνια τώρα ακολουθεί τα δυτικά πρότυπα, λαμβάνει μέτρα αντιμετώπισης του ιού σύμφωνα με το ευρωπαϊκό μοντέλο και επιβάλλει γενικευμένη καραντίνα, lockdown ανεξαρτήτως ηλικίας και ιατρικού ιστορικού των ατόμων. Παρ’ όλη την ενημέρωση για τον ιό από τον Δεκέμβριο του ‘19 η χώρα στέκει απροετοίμαστη μέχρι το πρώτο κρούσμα, τον Φεβρουάριο του ‘20, με αποτέλεσμα να επιλέγεται τελικά η γενικευμένη καραντίνα ως το καταλληλότερο μέτρο για την αντιμετώπιση του ιού. Με ένα ξεριζωμένο κράτος πρόνοιας εδώ και χρόνια, και με κανέναν πολιτικό-κεφαλαιοκράτη-ιδιώτη διατεθειμένο να “βάλει πλάτη”, η λύση αυτή παρουσιάζεται όχι μόνο ως η σωστότερη αλλά και ως μονόδρομος. Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, είναι εύκολα κατανοητό πως κάποιος πρέπει όντως να βάλει πλάτη και αυτός ο κάποιος σίγουρα δεν θα ναι γιος εφοπλιστή από την Ικαρία. Θα είναι οι καταπιεσμένοι/ες κάθε χώρας που βάζουν πλάτη όλη τους τη ζωή. Δημιουργείται λοιπόν κάπως έτσι και το παραμύθι της ατομικής ευθύνης που προωθεί τον κοινωνικό κανιβαλισμό, και εφαρμόζοντας το γνωστό διαίρει και βασίλευε η κυβέρνηση είναι ελεύθερη να πουλήσει ότι λιμάνι δεν πούλησε ως τώρα, να περάσει μέτρα που υπό άλλες συνθήκες θα δημιουργούσαν αντιδράσεις, να καταστείλει κοινωνικούς χώρους (εργοστάσιο ΒΙΟΜΕ) και να μην πέσει φύλο.

Φυσικά, όλο αυτό δεν θα ‘ταν εφικτό χωρίς τα μέσα μαζικής εξαπάτησης. Η γνωστή τρομοϋστερία που προβάλλονταν καθημερινά με κύρια θεματολογία τις τουρκικές εισβολές, τους μετανάστες που μας αλλοιώνουν των πολιτισμό και μας παίρνουν τις δουλειές και φυσικά τους θανάτους δεν άλλαξε και πολύ συντηρώντας ένα καθεστώς συνεχιζόμενης (αλλά διαφορετικής κάθε φορά) ‘έκτακτης ανάγκης’. Έχοντας πάρει το μπόνους των 11 εκατομμυρίων για τον επικοινωνιακό χειρισμό της κρίσης την οποία βιώνουμε, ανακοινώνουν συνεχώς και με πηχυαίους τίτλους τα νέα κρούσματα και τους θανάτους πολλοί απ’ τους οποίους χρεώνονται στον κορονοϊό αναληθώς, καθώς είναι άλλο πράμα αν κάποιος πεθαίνει ΜΕ και άλλο ΑΠΟ τον ιο. Καμία αναφορά φυσικά σε όσους θεραπεύτηκαν ή βγήκαν αρνητικοί. Καμία αναφορά σε διαφορετικά μοντέλα αντιμετώπισης του ιού. Επίσης δεν αναφέρονται και τόσο πολύ πλέον στην μεταναστευτική κοινότητα, κάτι λογικό αφού στα στρατόπεδα συγκέντρωσης (όπως και στις φυλακές) είναι συγκεντρωμένοι όλοι όσοι είναι αχρείαστοι για το κεφάλαιο και συνεπώς αδιάφοροι.

Σε μια τέτοια κατάσταση λοιπόν, όπου δεν πίπτει λόγος (ΜΜΕ) πίπτει ράβδος. Έτσι η κυβέρνηση αντί να ενισχύσει τα υποστελεχωμένα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας με προσλήψεις, ζητά να ενισχυθούν εθελοντικά και προσλαμβάνει σώματα ασφαλείας. Μπάτσοι και δημοτόμπατσοι πλεον, σε ρόλο φοροεισπράκτορα, επιβάλλουν πρόστιμα σε όσους δεν συμμορφώνονται, ενώ άνετα πλέον καταχράζονται την εξουσία που έχουν με κεφαλοκλειδώματα σε ηλικιωμένους και ξύλο σε άτομα με αναπηρία (Ηλεία). Ακόμη, αντί να προχωρήσει στην άμεση αποσυμφόρηση των φυλακών, στέλνει τα ΜΑΤ και καταστέλλει βίαια όσους/ες εξεγέρθηκαν στις κρατικές δολοφονίες που γίνανε πρόσφατα στα κολαστήρια του Μαλανδρίνου και του Ελαιώνα Θηβών. Τα πρόσφατα γεγονότα στο Παρανέστι με τον πολύωρο βασανισμό μεταναστών απο τους μπάτσους, αλλά και η 49χρονη νεκρή μετανάστρια στην Χίο δείχνουν το πραγματικό πρόσωπο του κράτους.

Παράλληλα, διάφορα εργοστάσια και εταιρείες συνεχίζουν να λειτουργούν εις βάρος των εργαζομένων και της φύσης (Βέρμιο-Άγραφα ανεμογεννήτριες, Βόλος ΑΓΕΤ κ.α) βγάζοντας στην επιφάνεια και την ταξική όψη των μέτρων. Άλλο πράγμα να είσαι σε καραντίνα σε σπίτι 40-60 τ.μ και άλλο σε ένα των 100 και βάλε. Άλλο πράγμα επίσης να ζεις με το μεροκάματο, να στο κόβουν λόγω κορονοϊού και να μην έχεις να περάσεις την βδομάδα και άλλο να έχεις αποθέματα σε τράπεζα και να μπορείς να την βγάλεις για μήνες ολόκληρους.

Στον Βόλο τώρα, το λιμενικό και η δημοτική αρχή περιφράσσουν την παραλία παρά τις δηλώσεις τόσο του ιατρικού συλλόγου όσο και πολεοδόμων για το αρνητικό αποτέλεσμα αυτού του μέτρου. Τραγική ειρωνεία πως η ίδια δημοτική αρχή, αρνείται τα δεδομένα περί ατμοσφαιρικής ρύπανσης απ’ την ΑΓΕΤ η οποία συνεχίζει να καίει ανενόχλητη και να προσφέρει απλόχερα καρκίνο.

Επίσης η ΔΕΥΑΜΒ, που βρίσκεται υπό τον έλεγχο του δήμαρχου, γεμίζει την δεξαμενή που τροφοδοτεί τα σπίτια στις Σταγιάτες με άγνωστο νερό, στερώντας έτσι το χωριό απ’ το νερό της πηγής Κρύας Βρύσης. Οι κάτοικοι των Σταγιατών είχαν εμφανή ρόλο στους αγώνες για την υπεράσπιση των νερών του Πηλίου και την αυτοδιαχείρησή τους. Και φυσικά μέσα σε αυτήν την συγκυρία η θρασύδειλη δημοτική αρχή επέλεξε να τους χτυπήσει. Είναι όμως βαθιά γελασμένη.

Δρούμε τοπικά σκεφτόμαστε παγκόσμια

Οι συνέπειες της κρίσης την οποία ζούμε όμως δεν θα φτάσουν στο τέλος τους ούτε αν βρεθεί το εμβόλιο. Η διαχείριση του κορονοιου χρησιμοποιείται σαν παγκόσμιο φόβητρο, ως ένα ακόμα ‘δόγμα του Σοκ’, ώστε να περαστούν μέτρα που θωρακίζουν το σύστημα ενόψει αυτών που έρχονται. Κατά τη διάρκεια της “πανδημίας” η παγκόσμια οικονομία γνώρισε τεράστια ύφεση (την οποία ορισμένοι προοικονομούσαν ούτως ή άλλως) της οποίας τα αποτελέσματα δεν έχουν έρθει ακόμα. Οικονομολόγοι και ακαδημαϊκοί μιλάνε για οικονομικό κραχ καιρό πριν τον κορονοιό και κρίνοντας απ΄ το πως διαχειρίζεται το καπιταλιστικό σύστημα της κρίσεις του έως τώρα, είτε οι “από τα κάτω” κάθε χώρας θα είναι αυτοί που για άλλη μια φορά θα “βάλουν πλάτη”, είτε θα μιλάμε για άλλον έναν πόλεμο άγνωστης κλίμακας και συνεπειών. Αυτό που βλέπουμε επι της ουσίας είναι μία επιλογή των οικονομικο-πολιτικών κέντρων για μια επιτάχυνση της νέας οικονομικής κρίσης που είναι στα σκαριά μέσω επιλογών που παραπέμπουν σε διαδικασίες ‘καταστροφής κεφαλαίου’. Τέτοιες διαδικασίες προκαλούν ανακατατάξεις στο ίδιο τον κόσμο του κεφαλαίου σε μια προσπάθεια αναδιάταξης του, η οποία θα ευνοήσει τους ισχυρότερους. Τα πιο αδύναμα κομμάτια του δεν θα καταφέρουν να ανταπεξέλθουν, ενώ αντίθετα οι μεγάλοι και ισχυροί όμιλοι-μονοπώλια θα απορροφήσουν τις ζημιές τους κυρίως μέσω κρατικών δανείων (όπως πάντα). Αυτό φυσικά σε μια περίοδο έντονων ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών θα αποτελέσει άλλον ένα παράγοντα εκτροχιασμού της κατάστασης. Τα μέτρα διαχείρισης της επιδημίας (και οι οικονομικές συνέπειες τους) αποτελούν τον πυροκροτητή της ωρολογιακής βόμβας μια παγκόσμιας οικονομίας που ήταν απο καιρό έτοιμη να εκραγέι. Το ξέσπασμα του ιού και κυρίως η επιλογή του συγκεκριμένου τρόπου διαχείρισης του, δεν έγινε σε κάποιο τυχαίο χρόνο, αλλά ακριβώς σε μία φάση έντονων οικονομικών και γεωπολιτικών συγκρούσεων (πχ ΗΠΑ-Κίνας-Ρωσίας) που ακολούθησαν την προηγούμενη δεκαετή κρίση. Η ‘πολεμική’ φρασεολογία πολλών δυτικών κυβερνήσεων ίσως προοιωνίζει και τις ενδεχόμενες επιλογές τους στο μέλλον, όπως ακριβώς έγινε το 29.

Οι μόνοι που δεν θα πληχθούν από όλα αυτά τα σενάρια είναι οι οικονομική ελίτ που ζει εις βάρος των καταπιεσμένων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η δήλωση του Ροκφέλερ κατά το κραχ του 1929: 'Αυτές είναι δύσκολες μέρες, που αποθαρρύνουν πολλούς. Στα 93 χρόνια της ζωής μου, υφέσεις ήλθαν και πέρασαν. Η ευημερία πάντα επέστρεφε και αυτό θα συμβεί και σε αυτή την περίπτωση.' Φυσικά δεν αναφέρονταν σε όλους. Αναφέρονταν σε όσους περνάνε άνετα την καραντίνα, και δεν έχουν και θέμα αν συνεχιστεί για λίγο ακόμα.

Στο εδώ και το τώρα

Έτσι, βρισκόμαστε εδώ και έναν μήνα να βιώνουμε ένα δυστοπικό σενάριο. Η καθολική καραντίνα που μόνο καθολική δεν είναι, ευνοεί μόνο αυτούς που την θέσπισαν και μέσω αυτής περνάνε τα μέτρα που θέλουν προασπίζοντας τα συμφέροντά τους. Όλα αυτά λοιπόν, μας κάνουν τουλάχιστον να αμφιβάλλουμε και να αμφισβητούμε τα όσα μας σερβίρονται από ΜΜΕ και τους κυβερνόντες. Ατομική ευθύνη είναι ο καθένας και η καθεμία να προσέξει για αυτόν/η και για τους γύρο του παίρνοντας μέτρα ασφαλείας και όχι να κλειστεί μέσα στο σπίτι και τον εαυτό του με κίνδυνο την ψυχική του υγεία ακολουθώντας τυφλά τις οδηγίες των από πάνω. Ατομική ευθύνη έχει ο καθένας και η καθεμία μας να προσπαθήσει να αξιοποιήσει αυτόν τον χρόνο που μας δίνεται, έτσι ώστε να αποκτήσουμε τα εργαλεία που θα μας επιτρέψουν να ξεπεράσουμε την κρίση μετά τον κορονοϊό.

Εμείς λοιπόν, αποτελούμε μια ομάδα ατόμων απο διάφορα κινηματικά μετερίζια του Βόλου, που μέσα απο συλλογικές διαδικασίες ζύμωσης και αυτομόρφωσης σκεφτήκαμε και κρίναμε τα μέτρα τις κυβέρνησης ως λανθασμένα και αναποτελεσματικά (ούτως ή άλλως η καραντίνα δεν αποκλείει έξαρση του ιού μετά το πέρας του καλοκαιριού), και αποφασίσαμε να αρχίσουμε να βρισκόμαστε και να πράττουμε συλλογικά προς τα κει που θεωρήσαμε πως είναι αναγκαίο: την αμφισβήτηση αυτής της δυστοπικής πραγματικότητας που βιώνουμε και του ολοκληρωτισμού της πανδημίας της εξουσίας. Σε τέτοιες περιόδους ο πολιτικός χρόνος συμπυκνώνεται και η δημιουργία συλλογικών αντιστάσεων στην κατασταλτική και καπιταλιστική βαρβαρότητα αποτελούν αναγκαιότητα για όσους/ες ακόμα θεωρούν οτι αυτός ο κόσμος δεν τους χωράει.

Ας δημιουργήσουμε δομές και δίκτυα αλληλοβοήθειας για ανθρώπους που το χρειάζονται. Είναι δεδομένο πως αν δεν υπάρξει αντίσταση αυτά τα μέτρα θα σκληρύνουν κι άλλο. Ας σκεφτούμε,ας οργανωθούμε και ας πράξουμε συλλογικά και ατομικά, να βρούμε άτομα και τρόπους και να εξωτερικεύσουμε (πέραν απο τα social media) τις αντιστάσεις μας,να σπάσουμε την ανάθεση και τον ωχαδερφισμό. Να στήσουμε αναχώματα στην επέλαση του ολοκληρωτισμού. Να οραματιστούμε και να δράσουμε πολύμορφα για ένα μέλλον πανανθρώπινης λευτεριάς που θα περνάει μέσα απο αποκεντρωμένες,αυτοοργανωμένες και αυτάρκεις κοινότητες αγώνα με σεβασμό στην φύση και τον συνάνθρωπο και θέληση για σύγκρουση & ανατροπή με αυτούς που μας τα στερούν.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ – Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

ΜΕ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΟ ΔΕΝ ΓΙΑΤΡΕΥΕΙΣ ΚΟΡΟΝΟΙΟ

ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΤΟ ΝΕΡΟ, ΔΙΠΛΑ ΕΥΠΑΘΗΣ ΜΕ ΚΟΡΟΝΟΙΟ

ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ-ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Αόρατος Θίασος, Βόλος 21/4/20

Αρχεία:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License