Χθες, 22 Απρίλη, δυο μετανάστες πυροβολήθηκαν στη πλάτη με κυνηγετική καραμπίνα έξω από τη Μόρια. Δεν έχουμε ξεχάσει τη συστηματική αιματηρή καταστολή των μεταναστών/ριων από το κράτος στα σύνορα του Έβρου, ενώ αυτές τις εβδομάδες έχουν επίσης ξεκινήσει οι ένοπλες επιθέσεις σε μετανάστες/ριες.

Συστηματική κρατική τρομοκρατία από τη μια και ρατσιστές τρομοκράτες από την άλλη, τι πρέπει να κάνουμε; Όταν αμυνόμαστε, ή ακόμα και αν μιλήσουμε για αυτοάμυνα, μας αποκαλούν τρομοκράτες. Αυτές οι περιστάσεις μου θυμίζουν την επίθεση του ISIS στους Κούρδους. Αν οι Κούρδοι δεν είχαν οργανωθεί και δεν είχαν αντισταθεί, θα είχαν επιβιώσει τώρα; Το ελληνικό καθεστώς είναι ένας διαφορετικός τύπος ISIS, που καλύπτεται με τη δημοκρατία αλλά στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι πρακτικά το ίδιο.

Πρέπει να επιτρέψουμε στους αληθινούς τρομοκράτες να μας σκοτώσουν, βασανίσουν και φυλακίσουν;

Η αστική δικαιοσύνη και οι κατασταλτικοί νόμοι του κράτους στηρίζουν τα αφεντικά, τους πλούσιους και τους φασιστες που μας επιτίθενται στη πραγματικότητα, όποτε η χρήση του νόμου ως απάντηση στις επιθέσεις αυτές, είναι σαν να ζητας από τον εχθρό να σε προστατέψει από τον εχθρό.

Αυτοί οι νόμοι και η άρχουσα τάξη πρεπει να πεταχτούν στο κάδο σκουπιδιών της ιστοριας.

Υπό καραντίνα, η ενδοοικογενειακή βία έχει πολλαπλασιαστεί, κρατούμενοι/ες δολοφονούνται από το κράτος στις φυλακές, ρατσιστές πυροβολούν μετανάστες/ριες, προλετάριοι/ες μένουν άνεργοι/ες και όσοι/ες έχουν ακόμα δουλειά βρίσκονται σε πιο δύσκολη κατάσταση, πολλοί και πολλές από μας δεν έχουμε ούτε αρκετό φαγητό για να συνεχίσουμε τη καραντίνα.

Το κράτος εκμεταλλεύεται τις υπάρχουσες συνθήκες για να ολοκληροποιησει τη δύναμη του.

Οι μπάτσοι είναι παντού και οι γειτονιές μας έχουν μετατραπεί σε μοντέρνες φυλακες όπου όλα ελέγχονται.

Η κοινωνική δικαιοσύνη πρέπει να πάρει εκδίκηση, δεν έχει νόημα να μένουμε σπίτι, η κοινωνία πρέπει να απαντήσει.

Yesterday 22 april, two migrants have been shot in the back with a hunting rifle outside Moria camp.

We still have not forgotten the systematic bloody repression of immigrants at the border of Evros by state, while armed attacks on immigrants have also begun in recent weeks.

Systematic state terrorism, on the one hand, and terrorist racists, on the other, are attacking us, what should we do? When we defend ourselves or even talk about self-defense, we are called terrorist.

These circumstances remind of the ISIS attack on Kurdish people. If the Kurdish people did not organize themselves and did not fight back the terrorists, would they survived today? The Greek regime is different type of ISIS, which covered itself with democracy but in fact, what happens practically is same.

Should we allow the real terrorists to kill, tortured and imprisoned us? The justice of the bourgeoisie and the repressive laws of the state also support the bosses, the rich and the fascists who are actually attacking us, so use law to answer to these attacks is like asking your enemy to defend you from enemy. These laws and the ruling class must be thrown into the trash bin of history.

Under quarantine, domestic violence has multiplied, prisoners are being killed and beaten up by the state in prison, racists are shooting at immigrants, proletariat have become unemployed and these who still have job, are in a harder situation, and many of us don't even have enough food to continue quarantine. The regime is also using the existing conditions to more and more totalitarize its power. The cops are everywhere, and our neighborhoods have become modern prisons where everything is controlled.

Social justice must take revenge, there is no point to staying home, the society must respond.

23/4/2020

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License