Κάλεσμα για την 1/5: Τέλη και νέες αρχες // A call for May 1, Beginnings and Ends.

Στηρίζουμε το κάλεσμα της Πρωτομαγιάς. Όχι απλά για την πορεία, αλλά για μια - προσεκτική και υπεύθυνη, πάντα - επιστροφή στην κανονικότητα της ζωής στη γειτονιά μας, τις μέρες στις πλατείες και τις νύχτες στους δρόμους, με φόντο ενα κράτος που ήδη εδραιώνει μια κανονικότητα γεμάτη καταστολή. Γιατί ξέρουμε πως μέχρι το λοκνταουν να αρθεί, αν αρθεί, το καθεστώς φόβου μόνο θα γιγαντωνεται. Κι η οργανωμένη μας αντίσταση θα σηματοδοτησει την πτώση του. Για τις μελλοντικές, δυναμικές μας πράξεις. Για τα Εξάρχεια και την Αναρχία.

Κάλεσμα για την 1/5: Τέλη και νέες αρχες.

Οι καταστάσεις αλλάζουν. Ανεξάρτητα από την αμεσότητα ή τη βιαιοτητα. Κάποιες φορές, οι μέρες μοιάζουν με χρόνια. Το να αναλωνομαστε σε ατέρμονες αναλύσεις και αναπάντητα ερωτήματα μας κρατά στάσιμες/ους. Θέλουμε να προχωρήσουμε μπροστά.

Η ήδη υπάρχουσα κρίση, στα Εξάρχεια, την Ευρώπη και τον κοσμο μεταλλάσσεται δραματικά. Τώρα, αντιμετωπιζουμε την κατάρρευση του νεοφιλελευθερισμου. Και λίγο πριν την πτώση, ήρθαμε αντιμέτωπες/οι με την κορύφωση του. Το ελληνικό κράτος συνεχίζει να μας "σφίγγει τα λουριά". Επιδιώκουν να Καμβουνίων κάθε αντίσταση. Αλλά με ποιο σκοπό; Οι νεοφιλελεύθεροι σχεδιασμοί τους απέτυχαν. Όμως εμείς είμαστε ακόμα εδώ. Η ίδια η ύπαρξη μας αποτελούσε πάντα απειλή για την τάξη τους. Όμως τώρα η απειλή αυτή είναι ακόμα πιο άμεση. Το κράτος δεν φοραει πια το προσωπείο της φιλικής εξουσίας. Δεν μπορεί να το φορέσει. Δεν εχει πια το κεφάλαιο ωστε να "καθαρίσει " τον κόσμο. Πλέον, υπάρχει μόνο για να διατηρεί την ταξική ιεραρχία και τις ήδη υπάρχουσες σχέσεις ισχύος.

Οι μέρες της αφθονίας σας ειναι μετρημένες.

Ο κίνδυνος είναι μια πανδημία εντελώς πρωτόγνωρη για τις γενιές μας. Μια οικονομική κατάσταση παρόμοια με του 1930 και ολα τα κράτη στα πρόθυρα της καταστροφής, με ή χωρίς μια δικτατορία στο ενδιάμεσο. Ο κίνδυνος είναι παντού. Και η αναρχία περιλαμβάνει προσωπική και ατομική ευθύνη. Παίρνουμε το ρίσκο που νιώθουμε ότι ειναι απαραίτητο, και εμπιστευομαστε τις άλλες /τους άλλους να κάνουν το ίδιο.

Αυτό που βιωσαμε ως κάτοικοι των Εξαρχείων στη διάρκεια του λοκνταουν ήταν μερικοι υπερβολικά ενθουσιώδεις μπάτσοι, ετοιμοι να αρπαξουν ελευθερίες κερδισμένες με κόπο, όσο εμείς μέναμε σπίτι.

Στηρίζουμε το κάλεσμα της Πρωτομαγιάς. Όχι απλά για την πορεία, αλλά για μια - προσεκτική και υπεύθυνη, πάντα - επιστροφή στην κανονικότητα της ζωής στη γειτονιά μας, τις μέρες στις πλατείες και τις νύχτες στους δρόμους, με φόντο ενα κράτος που ήδη εδραιώνει μια κανονικότητα γεμάτη καταστολή. Γιατί ξέρουμε πως μέχρι το λοκνταουν να αρθεί, αν αρθεί, το καθεστώς φόβου μόνο θα γιγαντωνεται. Κι η οργανωμένη μας αντίσταση θα σηματοδοτησει την πτώση του.

Για τις μελλοντικές, δυναμικές μας πράξεις. Για τα Εξάρχεια και την Αναρχία.

Οψιδιανός.

A call for May 1. Beginnings and Ends.

Situations change. No matter how drastic or violent. We all know the quote, sometimes we experience years in days. To dwell on the big questions and unknowns is to stagnate. We seek a path forward.

The smoldering crisis in Exarcheia, Europe and world has shifted dramatically. Now, we deal with the fallout of neo liberalism. Prior to it's collapse we dealt with it's excess. The Greek state continues to clamp down. They seek to destroy resistance. But to what end? Their Neoliberal project is broke. Though we still remain.

Our existence has always been a threat to their order. Though now, the threat is more direct. The state no longer wears the mask of friendly authority. It can't. The state no longer has the resources to cleanse the world. The state exists now to maintain it's class and power structure.

Your beautiful days are numbered.

Risk is, a pandemic never experienced by our generations. An economic situation similar to the 1930s and states all over in collapse, dictatorship or in between. Risk is, everywhere. Anarchy is both social and individual responsibility. We take the risk we feel is needed and we trust others to do the same.

Exarcheia as we have experienced as neighbors during the lockdown has been a tale of an overzealous police state, they took their liberties while we had to be inside.

On may 1 when people gather we support it. Not just for the planned demonstrations. But for a precautionary return of neighborhood culture in the days in the squares and the nights in the streets under the backdrop of the states repressive regularity already begun. Because as we know before the lockdown is lifted if it ever really is, their regime of fear will only increase. And our organized resistance to it will be their downfall.

To a future of offensive action. For Exarcheia, for anarchy!

Obsidian

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License