Παρεμβάσεις εν όψη πρωτομαγιάς σε Νέα Ιωνία και Νέα Φιλαδέλφεια

Στις 24,25,26 Απριλίου εν όψη της πρωτομάγιας παρεμβήκαμε στην Νέα Ιωνία και την Νέα Φιλαδέλφεια .Οι παρεμβάσεις έγιναν με κείμενα,τρικάκια,αφίσες και σπρει σε γειτονίες, στα Ικά, σε σχολεία, πλατείες, σε σούπερ μαρκετ των δύο περιοχών και στο δημαρχείο της Νέας Ιώνιας.

post image

Στις 24,25,26 Απριλίου εν όψη της πρωτομάγιας παρεμβήκαμε στην Νέα Ιωνία και την Νέα Φιλαδέλφεια .Οι παρεμβάσεις έγιναν με κείμενα,τρικάκια,αφίσες και σπρει σε γειτονίες, στα Ικά, σε σχολεία, πλατείες, σε σούπερ μαρκετ των δύο περιοχών και στο δημαρχείο της Νέας Ιώνιας.

Η πρώτη Μαίου δεν είναι αργία είναι μέρα μνήμης και αγώνα

Τους τελευταίους σχεδόν 2 μήνες το κράτος, οι δημοσιογράφοι ,τηλεπερσόνες, επιστήμονες μας έχουν βομβαρδίσει λέγοντας μας πως «είμαστε όλοι μαζί απέναντι στον κορωνοϊό », «να μείνουμε όλοι σπίτι για το κοινό καλό», « τα βάρη της οικονομικής κρίσης που έρχεται να τα σηκώσουμε όλοι μαζί» και τα λοιπά. Αυτά τα λόγια όμως τα συνοδεύουν τύμπανα του πολέμου. Γιατί ο πόλεμος του κράτους και των αφεντικών απέναντι στους από τα κάτω είναι συνεχής και αυτό αποδείχτηκε ακόμα μια φορά.

Η επιβολή απαγόρευσης κυκλοφορίας, η χρήση και επίκληση στην αυθεντία της επιστήμης, πόνταραν στο ότι θα ακούμε ακρίτα τα δελτία των 6, τον καταιγισμό ειδήσεων, τις συνεχείς ενημερώσεις και δεν θα αντιδρούμε. Ότι θα κινηθούμε εν τέλη στην γνωστή λογική του «πίστευε και μη ερεύνα». Κανείς και καμία από όλους αυτούς δεν μιλά για τις εκατοντάδες χιλιάδες εργατριών και εργατών στα εργοστάσια, των ντελιβεράδων, των καθαριστριών, των εργαζόμενων στα νοσοκομεία, των τηλεφωνητ(ρι)ών. Όλων αυτών που συνέχισαν να δουλεύουν κανονικά σε εξαντλητικούς ρυθμούς, με διευρυμένα ωράρια, με ελάχιστα μέτρα αυτοπροστασίας. Επίσης, μέσα σε κλίμα φόβου περάστικαν διατάγματα που επιτρέπουν την επιστράτευση απεργών, που μειώνουν σε εκατομμύρια εργαζόμενων τον μισθό στο μισό κτλ .Ολα αυτά μέσα στη σιωπή και στα κελεύσματα για εθνική συσπείρωση.

Για ακόμα μια φορά κράτος και αφεντικά εκμεταλλεύτηκαν μια συγκύρια ώστε να επιβάλλουν ένα καθεστώς εκτάκτου ανάγκης. Ένα καθεστώς ακόμα πιο έντονης καταστολής και εκμετάλλευσης. 10 χρόνια πριν με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης κεντρώες, δεξιές και αριστερές κυβερνήσεις επέβαλαν 4 μνημόνια και επιτέθηκαν σκληρά σε όσους από τα κάτω βγήκαν στους δρόμους. Είναι έτοιμοι να κάνουν ακριβώς το ίδιο… Είναι στο χέρι μας να μην αφήσουμε τους σχεδιασμούς τους να περάσουν χωρίς να αγωνιστούμε .

Κοιτώντας πίσω στην ιστορία, μπορούμε να καταλάβουμε πως τίποτα δεν δόθηκε από την μεγαλοψυχία της δημοκρατίας, αλλά ήταν αποτέλεσμα μεγάλων αγώνων. Ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα είναι το 1886 στο Σικάγο. Η εξέγερση των εργατ(ρι)ών, που δεν σταμάτησε, ούτε μετά την δολοφονία αρκετών από αυτούς από τα πύρα της αστυνομίας αλλά συνέχισε με αμείωτη ένταση. Κάτω από τον φόβο της γενίκευσης των εξεγέρσεων τα αφεντικά και το κράτος υποχώρησαν τελικά και δέχτηκαν να μειωθούν οι εργάσιμες ώρες στις οκτώ.Κάθε μείωση της εκμετάλλευσης κάθε μερικός αγώνας έχει την άξια του. Το στοίχημα είναι να μην πιστέψουμε πως το κράτος, τα αφεντικά και η εκμετάλλευση μπορούν να αποκτήσουν «ανθρώπινο πρόσωπο». Έχουμε δει πως η εκμετάλλευση συνεχίζεται όποια και αν είναι τα αφεντικά. Έχουμε δει πως οι κυρίαρχοι με την πρώτη ευκαιρία θα προσπαθήσουν να βρουν τρόπους και να ανοίξουν έδαφος προς όφελός τους.

Φέτος, το κράτος επιλέγει να <<γιορτάσει>> την 1 Μαϊου ξεκινώντας την διαδικασία των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας. Όσο και αν προσπαθούν να πείσουν ότι διαπραγματεύονται για αυτό που μας επέβαλαν κάποιοι/ες από το εξωτερικό, στην πραγματικότητα, η διαδικασία αυτή συμφέρει τόσο το ξένο όσο και το ντόπιο κεφάλαιο.

Αξίζει να πιστέψουμε  οι εκμεταλλευόμενοι και εκμεταλλευόμενες στις δυνάμεις μας, να αγωνιστούμε, να απεργήσουμε, να οργανωθούμε σε σωματεία βάσης, να συλλογικοποιηθούμε, όσο και αν προσπαθούν να μας πείσουν ότι τίποτα δεν αλλάζει.

Να οργανώσουμε χωρίς αρχηγούς και εργατοπατέρες τις αντιστάσεις μας στους χώρους εργασίας, ενάντια στην εκμετάλλευση, στον σεξισμό, τον ρατσισμό. Με ισότιμες σχέσεις, με αλληλεγγύη, να βαθύνουμε τον αγώνα μας . Με όπλο τις απεργίες, τις πορείες, τις συγκρούσεις, αγώνας στο εδώ και στο τώρα. Και επειδή αυτό το σύστημα, δεν εξανθρωπίζεται μόνο καταστρέφεται, κουβαλάμε στις καρδιές μας και αγωνιζόμαστε για την γενικευμένη ανατροπή. Για την κοινωνική και ταξική επανάσταση. Για την επανάσταση που θα ανοίξει τον δρόμο στην αναρχία. Για ένα κόσμο ισότητας, ελευθερίας που ο καθένας και η καθεμία θα προσφέρει ανάλογα με τις δυνατότητες του και θα λαμβάνει σύμφωνα με τις ανάγκες του/ης, όπου η φύση και όλα τα ζωντανά πλάσματα θα έχουν απελευθερωθεί από τα δεσμά της εκμετάλλευσης.

Ούτε εθνικός ούτε θρησκευτικός ο δικός μας πόλεμος είναι ταξικός

Όσες και όσοι αγωνίστηκαν και δεν είναι πια μαζί μας ζουν στα οδοφράγματα του μέλλοντος

Αναρχικές/αναρχικοί

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License