[Ιωάννινα]Ενημέρωση από συγκέντρωση ενάντια στην έμφυλη βία

Την Τρίτη 12/5, στις 18:30, πραγματοποιήσαμε μικροφωνική συγκέντρωση ενάντια στην έμφυλη βία στο Άλσος. Στη συνέχεια ακολούθησε πορεία γειτονιάς στην περιοχή του Πλατάνου με τη συμμετοχή περίπου 50 ατόμων. Κατά τη διάρκεια των παρεμβάσεων φωνάχτηκαν συνθήματα και διεκδικήσαμε την παρουσία μας στους δημόσιους χώρους. Ακολούθει το κέιμενο που μοιράστηκε και φωτογραφίες.

post image

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΟΠΟΥ ΜΕΝΟΥΜΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΜΦΥΛΙΑ ΒΙΑ, ΔΕ ΦΤΑΕΙ Ο ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ ΑΛΛΑ Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

Κρατάμε τα κλειδιά στο χέρι, αποφεύγουμε το μικρά και σκοτεινά στενά, περπατάμε στη μέση του δρόμου αποφεύγοντας τις χαραμάδες των σπιτιών. Κοιτάμε ύποπτα το βράδυ τον κάθε άντρα περαστικό, ενώ προτιμούμε να περπατάμε όχι μόνες μας, αλλά δυο-δυο, ή έστω να υπάρχει κάποιος στην άλλη γραμμή του κινητού μας. Ζούμε με τον φόβο. Πολλές από εμάς δε φοβόνται πια μόνο για τις εαυτές τους, αλλά και για τις κόρες τους που πρέπει να βιώσουν το ίδιο.

Ο φόβος όμως δε σταματά στα σκοτεινά στενάκια και τον ‘‘περίεργο περαστικό’’. Υπάρχει ακόμη όταν πάμε στο σχολείο και ενσαρκώνεται στον καθηγητή ή το συμμαθητή μας που μας κοιτά επίμονα. Το ίδιο και στη δουλειά, πολλές είναι οι φορές που ο συνάδελφος, το αφεντικό και ο πελάτης μπορεί να μας παρενοχλήσει. Γυρνώντας στο σπίτι μας θα θέλαμε να νιώθουμε ασφαλής. Για πολλές από εμάς όμως το αίσθημα αυτό έχει πάει περίπατο. Εκεί μπορεί να μας περιμένουν τα χειρότερα. Μια αντρική φιγούρα που περιμένει από εμάς να τον υπηρετήσουμε ενώ ταυτόχρονα πρέπει να υπομείνουμε και πολλές φορές να γινόμαστε ο σάκος του μποξ του, κυριολεκτικά!

Μεγαλώνουμε και ζούμε με ένα φόβο ο οποίος δε γνωρίζει ηλικίες, σύνορα, έθνη και θρησκείες. Βιώνουμε την καταπίεση με μοναδικό κριτήριο το βιολογικό μας φύλο ή αυτό που μόνες μας επιλέξαμε. Για όσες ανήκουμε στην εργατική τάξη, η καταπίεση και ο φόβος όλο και αυξάνονται , καθώς η οικονομική εξάρτηση από το αφεντικό ή τον σύζυγο οδηγεί πολλές φορές να ανεχόμαστε τέτοιες καταστάσεις. Όλοι και όλες γύρω μας, λένε να κάνουμε υπομονή, πως τα πράγματα θα φτιάξουν, μας θυμίζουν πως δεν έχουμε που να πάμε, πως δεν θα τα βγάλουμε πέρα, πως μπορεί να φταίμε εμείς… Κάθε μέρα μαθαίνουμε πως η έμφυλη βία και οι διαχωρισμοί δεν είναι όπως μας τα περιγράψανε στο σχολείο και στις ειδήσεις των 20:00. Υπάρχουν παντού.

Αρκεί να σκεφτούμε οτι ο βιαστής που συλλαμβάνει η αστυνομία συνήθως δεν ταιριάζει στο στερεότυπο που πλασάρουν στις ειδήσεις. Το προφίλ του αποτυπώνεται σε έναν άνθρωπο χωρίς κοινωνική ζωή, κρυμμένο στα στενά, επιθετικό, με κάποια ψυχολογικά ζητήματα που κατά λόγο οφείλονται στα άσχημα παιδικά του χρόνια ή αργότερα που πληγώθηκε από κάποια γυναίκα. Άλλες φορές για να τον ‘‘ξεπλύνουν’’ τον παρουσιάζουν σαν εξαρτημένο με το αλκόολ, άνθρωπο που ‘‘δεν άντεξε’’ από το βάρος της ανεργίας και ξέσπασε. Έτσι αποκρύβουν τις πραγματικές κοινωνικές αιτίες του βιασμού.

Και μετά ήρθε η καραντίνα…..

Πολλές το ξέραμε ήδη και πολλές άλλες ήρθε η ώρα να το ανακαλύψουμε. Η βία που δεχόμαστε δεν υπάρχει μόνο έξω από το σπίτι αλλά και μέσα. Δεν είναι μόνο μια εικόνα στις ειδήσεις, ούτε κάποια μεμονωμένα περιστατικά που αμαυρώνουν την εικόνα της Αγίας Ελληνικής οικογένειας. Αν δεν το είδαμε μέσα στο σπίτι μας τότε το ακούσαμε από τους διπλά ή χρειάστηκε να το αντιμετωπίσουμε ένα βραδάκι που γυρνούσαμε στο σπίτι μας, καθώς η έρημοι δρόμοι ενθάρρυναν τα σεξιστικά σχόλια και βλέμματα από δήθεν καταπιεσμένους και στερημένους άντρες, που δεν μπορούν να μαζέψουν τις ορμές του. Ενώ πολλά μέλη της LGBTQI+ κοινότητας αναγκάστηκαν να συνυπάρχουν κάτω από την ίδια στέγη με τους συντηρητικούς γονείς ή συγγενής και να ανέχονται τον έλεγχο, το κήρυγμα και τα υποτιμητικά τους σχόλια.

Η καραντίνα μας ανάγκασε να περνάμε όλη τη μέρα μας στο σπίτι. Αποκομμένοι από κάθε άλλη κοινωνική συναναστροφή όπου μπορεί να ξεσπούσε το θυμό, τη δική του εκμετάλλευση και πάνω από όλα τις εξουσιαστικές του τάσεις, βρήκε το πεδίο μέσα στο σπίτι. Πολλές από εμάς βίωσαν και βιώνουν τη βία μέσα στο σπίτι και είναι μόνο κάποιες από εκείνες, που λόγω της 24ωρης παραμονής στο σπίτι και της έλλειψης δυνατότητας να περνούν περισσότερο χρόνο εκτός αυτού, είπαν πως δεν αντέχουν άλλο και θα το καταγγείλουν.

Μόνο τα περιστατικά τα οποία έχουν δει το φως της δημοσιότητας αποδεικνύουν πως η πατριαρχία δεν ενσαρκώνεται μόνο στην εξωπραγματική φιγούρα που κρύβεται σε σκοτεινά και υγρά στενά. Είναι δίπλα μας, μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, ο γείτονας μας ή ένας «καθωσπρέπει κύριος» που περνά από δίπλα μας στο δρόμο. Μερικά μόνο παραδείγματα μπορούν να αποτελέσουν ο ξυλοδαρμός γυναίκας από τον πρώην σύζυγό της στην Αθήνα, ο βιασμός άστεγης στην Κρήτη, η διπλή γυναικοκτονία στην Κηφισιά από αστυνομικό. Όλα αυτά μαζί με τον τετραπλασιασμό, σύμφωνα με τα ποσοστά που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα, των τηλεφωνημάτων στην αντίστοιχη γραμμή καταγγελιών.

Την ίδια στιγμή σημαντικό είναι να τονιστεί πως όλα τα παραπάνω ισχύουν για όλες τις χώρες στις οποίες έχει επιβληθεί καραντίνα. Ενδεικτικό παράδειγμα μπορεί να θεωρηθεί η δολοφονία φοιτήτριας στην Ιταλία από τον σύντροφο της, είδηση την οποία ακολούθησε στην Ελλάδα πρωτοσέλιδο με τον αποτρόπαιο τίτλο «τη στραγγάλισε λόγω καραντίνας». Την ίδια στιγμή γυναίκες όλων των ηλικιών στην Ισπανία κρέμασαν πανιά, από τα μπαλκόνια τους, με συνθήματα ενάντια στην έμφυλη βία και καταπίεση.

Όλα τα παραπάνω φυσικά το κράτος φρόντισε να τα εκμεταλλευτεί στο μέγιστο δυνατό, μια και στις δηλώσεις του ο Μητσοτάκης ανέφερε μεταξύ άλλων πως η αύξηση των καταγγελιών οφείλεται στην καμπάνια προπαγάνδισης της κρατικής γραμμής, αποσιωπώντας προφανώς του ότι η ανάγκη αυτών των γυναικών ή των οικείων τους οδήγησε να βρουν επιτέλους μια λύση. Από την πλευρά μας θα θέλαμε να επισημάνουμε πως η αστυνομία έχει αρνηθεί πολλές φορές να δεχτεί καταγγελίες έμφυλης βίας ενώ το προσωπικό της γραμμής έχει φανεί ανεπαρκές. Ταυτόχρονα, το κράτος δε μπόρεσε να ανταποκριθεί ούτε στο επίπεδο της περίθαλψης και της προστασίας των γυναικών ή των παιδιών που πραγματοποίησαν καταγγελία, αναδεικνύοντας ξεκάθαρα για μια ακόμη φορά σε ποιο στρατόπεδο βρίσκεται. Παρ’ όλη βέβαια την ανεπάρκεια του κράτους (δεν πέσαμε και από τα σύννεφα), οφείλουμε να αναγνωρίσουμε το θάρρος και τη δύναμη που χρειάζεται να δείξει μια γυναίκα να καταγγείλει με οποιονδήποτε τρόπο τον καταπιεστή της.

Ο καλύτερος και ίσως ο μοναδικός τρόπος να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τη βία που δεχόμαστε, είτε είναι σωματική είτε εκφράζεται με οποιαδήποτε άλλη μορφή, είναι να βρεθούμε όλες μαζί. Δε μπορούμε να ανεχόμαστε άλλο να μας υποτιμούν και να μας συμπεριφέρονται όπως θέλουν επειδή είμαστε γυναίκες. Ανεχτήκαμε ήδη πολλά. Ξέρουμε πως η στήριξη που το κράτος μπορεί να μας παρέχει είναι πλασματική, μια και την έχουμε μόνο δει στις διαφημίσεις. Στην πραγματικότητα, αν είμαστε μόνες, αυτό που θα αντιμετωπίσουμε στο αστυνομικό τμήμα ή σε ένα ενδεχόμενο δικαστήριο είναι η συνεχής αμφισβήτηση και σίγουρα καμία ψυχολογική βοήθεια. Έτσι, στο μόνο που μπορούμε να υπολογίζουμε είναι η μία στην άλλη. Δε θα ανεχτούμε άλλο να γινόμαστε ο σάκος του μποξ για τον σύντροφο, τον πατέρα μας και την κοινωνία.

Εάν ακούς ‘‘περίεργες φωνές’’ από το κοντινό διαμέρισμα,

τότε πρέπει να κάνεις κάτι. Όσο σιωπούμε και «δε θέλουμε να μπλέξουμε» είμαστε και εμείς συνένοχες/-οι. Μπορεί να μη μας ενδιαφέρει τι κάνει η καθεμία/-ες όταν κλείνει η πόρτα του σπιτιού του αλλά δεν είναι πάντα έτσι. Η παρέμβαση μας ή έστω η συνομιλία με τη γειτόνισσα ή ένα οικείο πρόσωπο μπορεί να είναι καθοριστική. Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε πως δε διαφέρουμε και τόσο. Μπορεί ακόμη να βιώνουμε την ίδια καταπίεση από το σπίτι ή από την κοινωνία. Μόνο αν δεν κοιτάμε η καθεμία τα δικά της προβλήματα θα μπορέσουμε να τα αντιμετωπίσουμε. Ήρθε η ώρα να καταλάβουμε πως οι ατομικές λύσεις, σε ένα ολόκληρο σύστημα και μια πατριαρχική κοινωνία που στρέφεται εναντίον μας, δε θα είναι ποτέ αρκετές.

Corpus Rebellis,

Συλλογικότητα ενάντια στη πατριαρχία

e-mail: corpusrebellis@gmail.com

fb: corpus rebellis

Εικόνες:

Αρχεία:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License