πλατεία Μερκούρη - Ένας προβληματισμός σχετικά με τη συμπεριφορά προς τους δημόσιους χώρους


Η πλατεία Μερκούρη τα τελευταία χρόνια έχει διαμορφώσει έναν εναλλακτικό χαρακτήρα και αποτελεί σημείο κινηματικών δράσεων, εκδηλώσεων, παράδειγμα μιας ζωντανής κοινότητας. Ως άτομο που βρίσκεται καθημερινά εκεί και ανήκει και σε αναρχική συλλογικότητα, θεωρώ ότι αυτό τον χαρακτήρα πρέπει να τον διαφυλάξουμε, καθώς και ότι πρέπει να ενισχύσουμε τον ρόλο της ως σημείο ανταλλαγής απόψεων. Ότι πρέπει να την προστατεύσουμε ως χώρο ελεύθερο και προσβάσιμο σε όλους.

Ωστόσο, ειδικά εμείς που θέλουμε να προτάσσουμε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, βασισμένο στην αυτονομία συνείδησης του ατόμου, την κατάργηση της αφόρητης καταπίεσης των ατέλειωτων κανόνων και περιορισμών, θα πρέπει να προστατεύουμε τον χώρο στον οποίο κινούμαστε λίγο περισσότερο σε σχέση με τους άλλους. Το να είναι η πλατεία το επόμενο πρωί γεμάτη σκουπίδια, να βλέπεις παντού μπουκάλια μπύρας και τσιγάρα, ενώ γύρω έχει τόσους κάδους, είναι κάτι που δεν μας ταιριάζει. Για να διεκδικήσουμε τον δημόσιο χώρο, θεωρώ ότι πρέπει να δείξουμε και ότι μπορούμε να τον φροντίσουμε. Ιδιαίτερα σε μία κοινωνία που κυβέρνηση και μπάτσοι ψάχνουν μία απειροελάχιστη αφορμή (ή απλά κατασκευάζουν κάποια) για να δείξουν το πραγματικό πρόσωπο της καταστολής, εμείς πρώτοι δεν πρέπει να αφήνουμε τέτοια περιθώρια. Το να πίνουμε τις μπύρες μας και μετά να κατουράμε όπου βρούμε τριγύρω ή να αράζουμε πλατεία μέχρι τα ξημερώματα (καλά κάνουμε, δικαίωμα μας) χωρίς όμως να σκεφτόμαστε να κατεβάσουμε τον τόνο της φωνής μας μετά από κάποια ώρα μιας και γύρω μένουν άνθρωποι που ίσως θέλουν να κοιμηθούν, το μόνο που πετυχαίνει είναι να δίνει στους συστημικούς τροφή για σπέκουλα. Με τέτοιες συμπεριφορές η γειτονιά αρχίζει να δυσανασχετεί και, όταν προσπαθείς μετά να της εξηγήσεις την σημασία των ελεύθερων ανοιχτών χώρων, σου απαντάει «γιατί, για να μην μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ;» και άλλα αντίστοιχα.

Αν όμως τολμήσουν μπάτσοι να πειράξουν την Μερκούρη θα χρειαστούμε και την γειτονιά στο πλευρό μας. Γιατί αυτός που δεν είναι από την περιοχή θα κατέβει στην πορεία που θα γίνει, θα είναι εκεί τα βράδια να στηρίζει, αλλά δεν θα μπορεί να έχει καθημερινή και διαρκή παρουσία, όπως οι κάτοικοι. Επίσης, οι κάτοικοι μπορούν να δώσουν μια άλλη διάσταση στο θέμα, να δείξουν στους μπάτσους ότι είμαστε όλοι εδώ, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, να προστατεύσουμε τον δημόσιο χώρο μας και δεν θα σας επιτρέψουμε να μας τον στερήσετε. Ιδιαίτερα τώρα που πιθανά θα προκύψουν θέματα με τον επιπλέον χώρο που θέλει να δώσει η κυβέρνηση στα μαγαζιά και με τα σχέδια για ιδιωτικοποιήση του Φιλοπάππου.

Αλλά και πέρα από αυτά τα πρακτικά του θέματος, είναι κάτι που δεν μας ταιριάζει ιδεολογικά. Πρώτα πρέπει να εφαρμόσουμε τις πιστεύω μας στον εαυτό μας, ώστε να δείξουμε έμπρακτα έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, την εναλλακτική νότα στις τετράγωνες συνειδήσεις.

Παραθέτω απλά μια άποψη που ίσως πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις. Εμένα τουλάχιστον με προβλημάτισε αρκετά όταν πρωτοήρθα αντιμέτωπος με το θέμα, καθώς αντιμετώπιζα την νέα κατάσταση που διαμορφώνεται στην πλατεία ως κάτι αμιγώς θετικό, χωρίς να έχω συνειδητοποιήσει ότι υπάρχουν και κάποιες βάσιμες αρνητικές προεκτάσεις, τις οποίες όμως μπορούμε να τις απομονώσουμε. Μένω σχετικά κοντά και μιλάω με αρκετούς κατοίκους που διαμαρτύρονται αυτό το διάστημα. Και δεν μπορώ όλους τους να τους κατατάξω ως βολεμένους και συντηρητικούς. Πολλοί είναι κάτοικοι που τους βλέπω και τώρα και προ νέων συνθηκών να κινούνται στην πλατεία και να μετέχουν σε συζητήσεις, συνελεύσεις και εκδηλώσεις. Είναι κρίμα να δίνουμε αφορμές να μας κατηγορούν για έλλειψη σεβασμού και είναι στο χέρι μας να διαμορφώσουμε μία όμορφη πλατεία με χαρακτήρα, αντί να την αφήσουμε να μετατραπεί απλά σε ένα σημείο συνάθροισης.

Και σαφώς με όλα αυτά δεν προτίθεμαι να κάνω γενικεύσεις, δεν υποστηρίζω ότι όποιος πάει Μερκούρη φέρεται έτσι. Θέλω απλά να επισημάνω ότι εμείς που καθόμαστε στην πλατεία μπορούμε ταυτόχρονα και να την περιφρουρήσουμε από ορισμένες συμπεριφορές, κάνοντας ένα σχόλιο στον διπλανό μας, ο οποίος μπορεί να μην έχει καν συνειδητοποιήσει τον αντίκτυπο των πράξεων του.

Υ.Γ. Το κείμενο ναι μεν είναι γραμμένο για την πλατεία Μερκούρη σε καιρούς κορωνοϊού, αλλά αφορά γενικά κάθε ανοιχτό δημόσιο χώρο που θέλουμε να προστατεύσουμε απο ιδιωτικά συμφέροντα και τις όποιες κυβερνητικές βλέψεις.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License